Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 612/2001 í máli nr. 491/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: A. var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar vegan uppgjörstímabilanna maí. – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des tekjuárið 1993, allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1994, 1995, 1996 og 1997 og uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú. og nóv. – des. tekjuárið 1998. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar skv. virðisaukaskattsskýrslum, vegna uppgjörstímabilanna maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1993, allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1994, 1995, 1996 og 1997 og uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú. og nóv. – des. tekjuárið 1998. Vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur vegna framangreindra uppgjörstímabila nam samtals kr. 3.063.506.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 611/2001 í máli nr. 314/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslu, vegna uppgjörstímabilsins sep. – okt. tekjuárið 1995. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, fyrir uppgjörstímabilin júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. des. tekjuárið 1995 og öll uppgjörstímabil tekjuáranna 1996, 1997 og 1999. Vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur vegna framangreindra uppgjörstímabila nam samtals kr. 1.363.314.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 610/2001 í máli nr. 168/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslu vegna uppgjörstímabilsins nóv. – des. tekjuárið 1996. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, fyrir uppgjörstímabilin mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú. og nóv. – des. tekjuárið 1995 og sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur, kr. 1.458.242, vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: A var ekki gerð sekt í máli þessu þar sem greiðslur gjaldanda til innheimtumanns ríkissjóðs sem ráðstafað var inn á dráttarvexti, álag og kostnað vegna virðisaukaskattsskulda skattaðilans námu hærri fjárhæð en vangoldinn virðisaukaskattur skv. kröfugerð skattrannsóknarstjóra ríkisins.

.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og B.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 609/2001 í máli nr. 252/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum stjórnarmanni, framkvæmdastjóra og prókúruhafa og B, sem fyrrum stjórnarformanni og prókúruhafa, og báðum sem eigendum og sameiginlegum stjórnendum X ehf., síðar þrotabú, var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf., fyrir greiðslutímabilin ágú., okt., nóv. og des. tekjuárið 1998 og jan. og mar. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldinn afdregin skilskyld staðgreiðsla opinberra gjalda launamanna félagsins, kr. 1.685.761, vegna framangreindra greiðslutímabila. Þá var A, sem fyrrum stjórnarmanni, framkvæmdastjóra og prókúruhafa og B, sem fyrrum stjórnarformanni og prókúruhafa, og báðum sem eigendum og sameiginlegum stjórnendum X ehf., síðar þrotabú, gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti X ehf., vegna uppgjörstímabilanna sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og jan. – feb. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur, kr. 1.433.470, vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Sannað þótti að A og B hefðu gerst sek um þá háttsemi sem þeim var gefið að sök.

Brot talin varða við: 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A var gert að greiða kr. 2.100.000 til ríkissjóðs. B var gert að greiða kr. 2.100.000 til ríkissjóðs.

 

 

 

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 608/2001 í máli nr. 91/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum, vegna uppgjörstímabilanna mar. – apr. og maí – jún. tekjuárið 1996. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti, vegna sjálfstæðrar sinnar, fyrir uppgjörstímabilið nóv. – des. tekjuárið 1994, uppgjörstímabilin jan. – feb., mar. – apr., maí. – jún., júl.- ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1995, jan. – feb., mar. – apr., maí. – jún., júl.- ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, mar. – apr., maí. – jún., júl.- ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997, jan. – feb., mar. – apr., maí. – jún., júl.- ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og jan. – feb., mar. – apr., maí. – jún., júl.- ágú. og sep. – okt. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur, kr. 2.353.231 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Var þó miðað við vangreiddan virðisaukaskatt að fjárhæð 2.204.422 kr. árin 1994 til og með 1999.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 3.950.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 607/2001 í máli nr. 154/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf. fyrir greiðslutímabilið júní tekjuárið 1998, að fjárhæð kr. 195.917. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 2.179.192 sem innheimtur var í starfsemi X ehf. vegna uppgjörstímabilsins maí – jún. tekjuárið 1998.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 4.450.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 606/2001 í máli nr. 98/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök sem fyrirsvarsmanni X ehf., nú þrotabú, að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins, skv. staðgreiðsluskilagreinum þess fyrir greiðslutímabilin jan., feb., mar., apr., maí, jún., júl. og ágú. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldin afdregin skilaskyld staðgreiðsla opinberra gjalda launamanna félagsins, kr. 1.691.920, vegna framangreindra greiðslutímabila.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 6.750.000 til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 605/2001 í máli nr. 312/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna sinna, fyrir greiðslutímabilin jún., júl., ágú., sep., okt., nóv. og des. tekjuárið 1998. Vangoldin afdregin skilaskyld staðgreiðsla opinberra gjalda vegna framangreindra greiðslutímabila nam samtals kr. 805.009. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslu, vegna uppgjörstímabilsins nóv. – des. 1999. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, fyrir uppgjörstímabilin jan. – feb., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og uppgjörstímabilin jan. – feb., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1999. Vegna uppgjörstímabilsins mar. – apr. 1998 var ofgoldinn virðisaukaskattur kr. 8.337. Vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur vegna framangreindra uppgjörstímabila nam samtals kr. 1.736.045.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 2. og 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 4.000.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og B.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 604/2001 í máli nr. 311/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: B sem fyrrum stjórnarformanni félagsins með prókúruumboð og A, sem fyrrum meðstjórnanda og skráðum framkvæmdastjóra félagsins með prókúruumboð var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf., skv. staðgreiðsluskilagreinum þess fyrir greiðslutímabilin apr. og maí tekjuárið 1999. Vangoldin afdregin skilaskyld staðgreiðsla opinberra gjalda launamanna X ehf. vegna framangreindra greiðslutímabila nam samtals kr. 42.503. Þá var B sem fyrrum stjórnarformanni félagsins með prókúruumboð og A, sem fyrrum meðstjórnanda og skráðum framkvæmdastjóra félagsins með prókúruumboð gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti af hálfu X ehf. skv. virðisaukaskattsskýrslum þess fyrir uppgjörstímabilin júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og jan. – feb. og mar. – apr. tekjuárið 1999. Vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur vegna framangreindra uppgjörstímabila nam samtals kr. 1.262.861.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A og B hefðu gerst sek um þá háttsemi sem þeim var gefin að sök.

Brot talin varða við: 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 2. og 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A var gert að greiða kr. 600.000 til ríkissjóðs. B var gert að greiða kr. 600.000 til ríkissjóðs.

 

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og B.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 603/2001 í máli nr. 97/2001, kveðinn upp 31. desember 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem varastjórnarmanni og framkvæmdastjóra X ehf. með prókúruumboð og B, sem stjórnarmanni X ehf. með prókúruumboð, var gefið að sök að hafa ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs að fullu skil á afdreginni skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf. skv. staðgreiðsluskilagreinum X ehf. fyrir greiðslutímabilin júl., ágú., sep., okt., nóv. og des. tekjuárið 1996, jan., feb., mar., apr., maí, jún., júl., ágú., sep., okt., nóv. og des. tekjuárið 1997 og jan., feb., mar., apr., maí, jún., júl., ágú., sep., okt., nóv. og des tekjuárið 1998. Samtals nam vangoldinn afdregin skilaskyld staðgreiðsla opinberra gjalda launamanna X ehf. kr. 3.326.284 vegna framangreindra greiðslutímabila.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem það þótti varhugavert að ganga út frá því að réttar upplýsingar um laun og afdregna staðgreiðslu hafi komið fram á skilagreinum X ehf. árið 1997.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 530/2001 í máli nr. 330/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna jan. – jún. og júl. – des. tekjuárið 1999. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabilin júl. – des. tekjuárið 1997 og jan. – jún. og júl. – des. tekjuárin 1998 og 1999. Vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur vegna framgreindra uppgjörstímabila nam samtals 1.159.201.

Niðurstaða: A var ekki gerð sekt í máli þessu þar sem greiðslur gjaldanda til innheimtumanns ríkissjóðs sem ráðstafað var inn á dráttarvexti, álag og kostnað vegna virðisaukaskattsskulda skattaðilans og inn á opinber gjöld og tryggingagjald námu hærri fjárhæð en vangoldinn virðisaukaskattur skv. kröfugerð skattrannsóknarstjóra ríkisins.

.

 

 

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 529/2001 í máli nr. 251/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum, vegna uppgjörstímabilannna jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. pg nóv. – des. tekjuárið 1995, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996 og jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, fyrir öll uppgjörstímabil tekjuáranna 1995, 1996 og 1997 uppgjörstímabilin mar. – apr., júl. – ágú. og nóv. – des. tekjuárið 1998. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 1.740.103 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 2.400.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 528/2001 í máli nr. 169/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslu, vegna uppgjörstímabilsins mar. – apr. tekjuárið 1998. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti, vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabilin nóv. - des. tekjuárið 1994, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú. og nóv. – des. tekjuárið 1995, öll uppgjörstímabil tekjuáranna 1996 og 1997, uppgjörstímabilin jan. – feb., mar. – apríl., maí – jún., júl. – ágú. og nóv. - des. tekjuárið 1998 og öll uppgjörstímabil tekjuársins 1999. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 2.746.600 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 4.700.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 527/2001 í máli nr. 250/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des tekjuárið 1994, júl. – ágú. tekjuárið 1995, júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. - des. tekjuárið 1998. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti, vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, fyrir uppgjörstímabilin jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1994, mar. – apr., maí – jún. og júl. – ágú. tekjuárið 1995, jan. – feb., mar. – apr., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, jan. – feb., mar. – apr., júl. – ágú. og sep. – okt. tekjuárið 1997, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 3.323.609 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 3.300.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 526/2001 í máli nr. 78/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des tekjuárið 1997 og jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des tekjuárið 1998. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti, vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, fyrir uppgjörstímabilin maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1995, mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú. og nóv. – des tekjuárið 1996, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des tekjuárið 1997 og jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., sep. – okt. og nóv. – des tekjuárið 1998. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 1.662.326 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 2.850.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 525/2001 í máli nr. 63/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des tekjuárið 1997. Þá var A. gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti vegna starfsemi sinnar, fyrir uppgjörstímabilin maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997, jan. – feb., mar. - apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og jan. – feb., mar. – apr., maí. – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 1.070.802 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 2.050.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 524/2001 í máli nr. 313/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar vegna allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1994, 1995, 1996, 1997 og 1998, vegna uppgjörstímabilanna jan. – feb., maí – jún., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1999 og vegna uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí – jún. og júl. – ágú. tekjuárið 2000. Vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur nam samtals kr. 2.385.936.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 3.500.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 523/2001 í máli nr. 45/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna maí – jún., júl. – ágú. og sep. – okt. tekjuárið 1995, sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996 og jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti, vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabilin jan. – feb., maí – jún., júl. – ágú. og sep. – okt. tekjuárið 1995, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú. og sep. – okt. tekjuárið 1997, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og jan. – feb., mar. – apr., maí – jún. og júl. – ágú. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 1.433.495 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. En miðað var við að vangreiddur virðisaukaskattur fyrir árin 1995 til og með 1998 hafi verið kr. 999.157

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 1.800.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 522/2001 í máli nr. 27/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna mar. – apr., maí. – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, maí. – jún. tekjuárið 1997 og jan. – feb. og mar. – apr. tekjuárið 1998. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti, vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabilin mar. – apr., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 2.088.266 vegna framgreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 3.950.000 til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 521/2001 í máli nr. 92/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A. var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabilin júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997, mar. – apr., maí –jún., júl. – ágú. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 1.204.353 vegna framangreindra uppgjörstímabila

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 2.300.000 til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 520/2001 í máli nr. 65/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabilin jan. – feb., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. –des. tekjuárið 1996 og mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997 og á öðru virðisaukaskattsnúmeri fyrir uppgjörstímabilin jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. –des. tekjuárið 1997 og jan. – feb., mar. – apr., maí. – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabilin jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, mar. – apr., maí. – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997, mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998 og júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des tekjuárið 1999 fyrir fyrra virðisaukaskattskattsnúmer og fyrir öll uppgjörstímabil tekjuársins 1997 og uppgjörstímabilin mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. –des. tekjuárið 1998 vegna síðara virðisaukaskattsnúmers. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 1.985.751 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 3.800.000 til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 519/2001 í máli nr. 299/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, skv. virðisaukaskattsskýrslum A, þ.m.t. samanburðarskýrslu virðisaukaskatts, vegna uppgjörstímabilanna maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1995, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, jan. – feb., mar. –apr., maí. – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997 og jan. – feb., mar. – apr., maí – jún. og júl. – ágú. tekjuárið 1998. Samtals nam vangoldinn virðisaukaskattur kr. 1.498.559 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 1.750.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og X ehf.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 518/2001 í máli nr. 433/2001, kveðinn upp 14. nóvember 2001:

Verknaðarlýsing: A , sem fyrirsvarsmanni skattaðilans X.ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, framin vegna tekjuársins 1999 og á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, framin vegna tekjuáranna 1999 og 2000.

Niðurstaða: Með bréfum, dags. 18. okt. 2001, hefur umboðsmaður gjaldenda lýst því yfir að gjaldendur vilji ekki hlíta því að yfirskattanefnd afgreiði mál þeirra. Mál þetta var sent skattrannsóknarstjóra ríkisins í samræmi við það sem fram kom í bréfum umboðsmanns gjaldenda.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og B.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 460/2001 í máli nr. 1039/2000, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A og B var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngu skattframtali fyrir A vegna tekjuársins 1995, með því að vanrækja að gera það grein fyrir hluta rekstrartekna vegna sjálfstæðrar starfsemi í nafni A, svo leiddi til lægri álagningar útsvars á A en vera bar nefnd ár. Þá var A og B gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattskyldrar starfsemi í nafni A, vegna allra uppgjörstímabila tekjuársins 1995 og uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr. og maí – jún. tekjuárið 1996, með því að vanframtelja skattskylda veltu og virðisaukaskatt (útskatt) á virðisaukaskattsskýrslum vegna allra umræddra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Nægilega þótti fram komið að B hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Ekki var talið að A hafi verið kunnugt um þá misbresti sem á rekstrinum voru. Þó að gjaldandi kunni að hafa sýnt af sér nokkurt gáleysi vegna skorts á eftirliti með rekstrinum, verður að telja ósannað að hún hafi uppfyllt þær auknu gáleysiskröfur sem skattalög gera vegna refsiverðra brota gegn lögunum.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Gjaldanda B var gert að greiða kr. 1.000.000 til ríkissjóðs og 100.000 kr. til sveitarsjóðs. Gjaldanda A. var ekki gerð sekt í máli þessu.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og B.

Skattaðili: A

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 459/2001 í máli nr. 1021/2000, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A og B var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattskyldrar starfsemi í nafni A., vegna allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1992 og 1993 og uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí – jún. og júl. – ágú. tekjuárið 1994, með því að vanframtelja skattskylda veltu og virðisaukaskatt (útskatt) á virðisaukaskattsskýrslum vegna allra umræddra uppgjörstímabila. Nam vanframtalin skattskyld velta vegna umræddra uppgjörstímabila samtals kr. 7.734.356 og vanframtalinn virðisaukaskattur (útskattur) samtals kr. 1.894.923 fyrir sama tímabil.

Niðurstaða: Fullsannað að B. hafi með saknæmum hætti rangfært virðisaukaskattskil vegna A uppgjörstímabilin jan. – feb. 1992 til og með júl. – ágú. 1994. Ljóst þótti að B. hafi haft með höndum alla stjórn og raunverulegt fyrirsvar umrædds rekstrar. Þá telst B. hafa staðið fyrir rekstrinum í skilningi laga um tekju- og eignaskatt. Við þær aðstæður þótti B. verða að axla beina ábyrgð á skattskilum vegna fyrirtækisins.

A. hafði hvorki með höndum stjórn eða raunverulegt fyrirsvar rekstrarins né heldur starfaði A við reksturinn og þótti ekkert koma fram um að A hafi verið kunnugt um þá misbresti sem á rekstrinum voru. Ósannað að A hafi uppfyllt þær auknu gáleysiskröfur sem skattalög gera vegna refsiverðra brota gegn lögum.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Gjaldanda B var gert að greiða kr. 700.000 til ríkissjóðs. Gjaldanda A var ekki gerð sekt í máli þessu.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 458/2001 í máli nr. 1007/2000, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1993, 1994 og 1995 með því að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 3.204.298 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, svo leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera ba nefnd ár. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattskyldrar starfsemi sinnar, vegna allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1993 og 1994 og uppgjörstímabilanna jan. – feb., sep. – okt. og nóv. – des. vegna tekjuársins 1995, með því að vanframtelja skattskylda veltu vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar vegna umræddra uppgjörstímabila um samtals kr. 3.204.298 og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr. 785.053 fyrir sama tímabil.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 1.000.000 til ríkissjóðs og kr. 100.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og B.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 457/2001 í máli nr. 1006/2000, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A og B, sem fyrirsvarsmönnum skattaðilans X ehf., var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1993 og 1994 með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 6.300.000 vegna rekstrar skattaðilans. Leiddu hinar vanframtöldu rekstrartekjur til þess að skattaðilinn komst hjá álagningu tekjuskatts gjaldárið 1995. Hinar vanframtöldu rekstrartekjur höfðu ekki áhrif á tekjustofn gjaldársins 1994 en leiddu til lækkunar á yfirfæranlegu tapi það gjaldár. Þá var A og B, sem fyrirsvarsmönnum skattaðilans, gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum, vegna virðisaukaskattskyldrar starfsemi skattaðilans, fyrir uppgjörstímabilið nóv. – des. vegna tekjuársins 1993, allra uppgjörstímabila tekjuársins 1994 og uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí – jún. og júl. – ágú. vegna tekjuársins 1995. Gerðu A og B ranglega grein fyrir skattskyldri veltu og virðisaukaskatti (útskatti) vegna reksturs skattaðilans á virðisaukaskattsskýrslum, með því að vanframtelja skattskylda veltu um samtals kr. 9.100.000 á umræddu tímabili og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr. 2.229.494 fyrir sama tímabil.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hafi með saknæmum hætti rangfært almenn skattskil X ehf. gjaldárin 1994 og 1995 og rangfært virðisaukaskattskil félagsins árin 1993, 1994 og 1995.

Brot talin varða við: 5. mgr., sbr. 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 6. mgr., sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Gjaldanda A. var gert að greiða kr. 800.000 til ríkissjóðs. Gjaldanda B. var ekki gerð sekt í máli þessu.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 456/2001 í máli nr. 88/2000, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1992, 1993, 1994 og 1995 með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.606.424 vegna sjálfstæðrar starfsemi A, svo leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á A. en vera bar nefnd ár. Þá var A. gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum, vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi A, fyrir öll uppgjörstímabil virðisaukaskatts vegna tekjuáranna 1992, 1993, 1994 og 1995 og uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr. og maí. – jún. tekjuárið 1996. Gerði A það með því að gera ranglega grein fyrir skattskyldri veltu og virðisaukaskatti (útskatti) vegna sjálfstæðrar starfsemi hans á virðisaukaskattsskýrslum, með því að vanframtelja skattskylda veltu um samtals kr. 1.807.774 á umræddu tímabili og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr. 442.773 fyrir sama tímabil.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 500.000 til ríkissjóðs og kr. 70.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 455/2001 í máli nr. 87/2000, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1992, 1993, 1994 og 1995 með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.606.424 vegna sjálfstæðrar starfsemi A, svo leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á A en vera bar nefnd ár. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum, vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi A, fyrir öll uppgjörstímabil virðisaukaskatts vegna tekjuáranna 1992, 1993, 1994 og 1995 og uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr. og maí. – jún. tekjuárið 1996. Gerði A það með því að gera ranglega grein fyrir skattskyldri veltu og virðisaukaskatti (útskatti) vegna sjálfstæðrar starfsemi hans á virðisaukaskattsskýrslum, með því að vanframtelja skattskylda veltu um samtals kr. 1.807.774 á umræddu tímabili og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr. 442.773 fyrir sama tímabil.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 500.000 til ríkissjóðs og kr. 70.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 454/2001 í máli nr. 48/2000, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum og fylgigögnum þeirra vegna tekjuáranna 1991, 1992 og 1993 með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 6.331.470 vegna sjálfstæðrar starfsemi hans sem leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann efn vera bar gjaldárin 1992 og 1994. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabilin jan. – feb., mar. – apr., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1991, öll uppgjörstímabil tekjuáranna 1992 og 1993 og uppgjörstímabilin jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú. og sep. – okt. tekjuárið 1994. Gerði A það með því að gera ranglega grein fyrir skattskyldri veltu og virðisaukaskatti (útskatti) á virðisaukaskattsskýrslum, þannig að skattskyld velta var vantalin á skýrslunum um samtals kr. 7.628.333 á umræddu tímabili og virðisaukaskattur (útskattur) um samtals kr. 1.868.940.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. og 3. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 700.000 til ríkissjóðs og kr. 40.000 til sveitarsjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 453/2001 í máli nr. 44/2001, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum, vegna uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1994, maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1995, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. tekjuárið 1997, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. tekjuárið 1998, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. tekjuárið 1999. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti sjálfstæðrar starfsemi sinnnar uppgjörstímabilin jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1994, júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1995, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, ., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. tekjuárið 1997, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. tekjuárið 1998, jan. – feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. tekjuárið 1999. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 1.791.999 vegna framangreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Nægilega þótti sannað að A hafi vanrækt skyldur sínar til að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum og virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 1.696.804.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995

Úrskurðuð sekt: Kr. 2.800.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 452/2001 í máli nr. 403/2001, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir öll uppgjörstímabil tekjuársins 1996, uppgjörstímabilin jan. – feb., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997 og uppgjörstímabilin maí – jún. og sep. – okt. tekjuárið 1998. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar skv. virðisaukaskattsskýrslum vegna allra uppgjörstímabila tekjuársins 1996, uppgjörstímabilanna jan. – feb., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997, maí – jún., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1998, mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1999 og jan. – feb., mar. – apr. og maí. – jún. tekjuárið 2000. Vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur til innheimtumanns ríkissjóðs vegna framangreindra uppgjörstímabila nam samtals kr. 2.567.958, auk álags, dráttarvaxta og kostnaðar.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 451/2001 í máli nr. 1040/2000, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum vegna tekjuáranna 1996 og 1997 og með því vanrækt að gera grein fyrir rekstartekjum að fjárhæð kr. 8.860.094 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar. Þá stóð A ekki skil á ársreikningum vegna umræddra tekjuára. Leiddu hinar vanframtöldu rekstrartekjur til ákvörðunar lægri tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar nefnd ár. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattskyldrar starfsemi sinnar vegna allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1996 og 1997, og með því vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu að fjárhæð 8.860.094 og virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð kr. 2.170.719. Mögulegur innskattur nam samtals kr. 462.649. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðandi og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald og skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda og tryggingargjalds þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á árunum 1996 og 1997. Með því kom A sér hjá greiðslu skilaskyldrar staðgreiðslu opinberra gjalda og tryggingargjalds af reiknuðu endurgjaldi.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 2. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 3.800.000 til ríkissjóðs og kr. 150.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 450/2001 í máli nr. 1021/2000, kveðinn upp 17. október 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum og ársreikningum meðfylgjandi þeim fyrir tekjuárin 1993, 1994 og 1995 og með því vanrækt að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 7.807.738 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattskyldrar starfsemi sinnar, með því að vanframtelja skattskylda veltu og virðisaukaskatt (útskatt) á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna mar. – apr., maí – jún. og júl.- ágú. vegna tekjuársins 1993, jan. – feb., mar. – apr., sep. – okt. og nóv. – des. vegna tekjuársins 1994 og júl. – ágú. vegna tekjuársins 1995, og að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattskýrslum vegna uppgjörstímabilanna sep. – okt. vegna tekjuársins 1993, nóv. – des. vegna tekjuársins 1995 og jan. – feb. og mar. – apr. vegna tekjuársins 1996, og með því vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu og virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á virðisaukaskattsskýrslum vegna umræddra uppgjörstímabila. Með þessu vanrækti A að gera grein fyrir skattskyldri veltu vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar að fjárhæð kr. 8.607.738 og virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð kr. 2.108.896.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Þó þótti varhugavert að telja vanrækslu gjaldanda á skilum virðisaukaskatts árið 1993 eiga að leiða til ákvörðunar refsingar þar sem bú gjaldanda var tekið til gjaldþrotaskipta árið 1993.

Brot talin varða við: 2. og 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 1.600.000 til ríkissjóðs og kr. 40.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A, B og C.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 355/2001 í máli nr. 782/2000, kveðinn upp 16. júlí 2001:

Verknaðarlýsing:

A, B og C, öllum sem stjórnarmönnum, skráðum stjórnarmönnum og eigendum hlutafjár í X ehf., var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir tekjuárin 1992 og 1993, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 89.488.650 vegna rekstrar skattaðilans, svo leiddi til þess að skattaðilinn komst hjá álagningu tekjuskatts nefnd ár. Voru tekjur skattaðilans vanframtaldar með því að einungis hluti þeirra var færður á frumskráningargögn tekna og þar með í bókhald félagsins og á innsend skattskilagögn þess. Þá var A, B og C gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum, vegna virðisaukaskattskyldrar starfsemi skattaðilans, fyrir uppgjörstímabilin sep. – okt. og nóv. – des. vegna tekjuársins 1992 og vegna allra uppgjörstímabila tekjuársins 1993. Gerðu A, B og C með því ranglega grein fyrir skattskyldir veltu og virðisaukaskatti (útskatti) vegna reksturs skattaðilans á virðisaukaskattsskýrslum, með því að vanframtelja skattskylda veltu um samtals kr. 89.188.650 á umræddu tímabili og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr. 21.851.219 fyrir sama tímabil. Fjárhæðir vanframtalinnar skattskyldrar veltu og vanframtalins virðisaukaskatts voru mat skattrannsóknarstjóri ríkisins á ætlaðri skattskyldri veltu og virðisaukaskatti félagsins á umræddum tíma að frádreginni þeirri skattskyldu veltu og þeim virðisaukaskatti sem gerð hefur verið grein fyrir á innsendum virðisaukaskattsskýrslum. Við endurákvörðun á virðisaukaskatti vegna framangreindra uppgjörstímabila hafði félaginu verið gert að sæta greiðslu álags á vangreiddan virðisaukaskatt skv. 2. mgr. 27. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, kr. 2.184.651.

Niðurstaða:

Sannað þótti að gjaldendur A, B, og C hafi með saknæmum hætti rangfært virðisaukaskattskil X ehf. fyrir uppgjörstímabilin sep. – okt. 1992 til og með nóv. – des. 1993 og þannig látið hjá líða að standa skil á virðisaukaskatti vegna rekstrar félagsins að minnsta kosti sem nemur 4.817.549 kr. Ekki var talinn grundvöllur til sektarákvörðunar skv. 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981. Sakir gagnvart B töldust fyrndar en fyrningarfrestur rofnaði hins vegar gagnvart A og C er þeir komu fyrir löglærðan fulltrúa skattrannsóknarstjóra ríkisins. C ekki gerð refsing í málinu þar sem ekki þótti sýnt að þau brot sem um er fjallað í málinu hefðu haft áhrif til þyngingar dómi sem hann hlaut í Hæstarétti á árinu 2000 vegna skattalagabrota sem að hluta til voru framin í rekstri þess félags sem um ræðir í máli þessu, en að öðru leyti í rekstri félaga sömu eigenda.

Brot talin varða við: 6. mgr., sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Gjaldanda A var gert að greiða kr. 750.000 til ríkissjóðs. Gjaldendum B og C var ekki gerð sekt í máli þessu.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 327/2001 í máli nr. 144/2000, kveðinn upp 25. júní 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1994, 1995 og 1996 með því að vanrækja að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.650.019 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar sem leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar nefnd ár. Þá vanrækti A að standa skil á ársreikningum meðfylgjandi skattframtölum umræddra gjaldára. Leiddu hinar vanframtöldu rekstrartekjur til ákvörðunar lægri tekjuskatts og útsvarsstofna viðkomandi ár. . Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna sig inn á skrá yfir virðisaukaskattskylda aðila sem og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1994, 1995, 1996 og 1997. Með því vanrækti hann að gera grein fyrir virðisaukaskattskyldri veltu vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar að fjárhæð alls kr. 2.215.949 á umræddu tímabili og virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð alls kr. 542.910 vegna sama tímabils. Mögulegur innskattur nemur alls kr. 63.493 vegna tímabilsins. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína til launagreiðendaskrá sem og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald, sem og skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda vegna reiknaðs endurgjalds, þ.m.t. tryggingargjalds fyrir öll greiðslutímabil tekjuáranna 1994, 1995, 1996 og 1997.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 800.000 til ríkissjóðs og kr. 80.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 326/2001 í máli nr. 143/2000, kveðinn upp 25. júní 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1994, 1995 og 1996 með því að vanrækja að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.650.019 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar sem leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar nefnd ár. Þá vanrækti A að standa skil á ársreikningum meðfylgjandi skattframtölum umræddra gjaldára. Leiddu hinar vanframtöldu rekstrartekjur til ákvörðunar lægri tekjuskatts og útsvarsstofna viðkomandi ár. . Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna sig inn á skrá yfir virðisaukaskattskylda aðila sem og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1994, 1995, 1996 og 1997. Með því vanrækti hann að gera grein fyrir virðisaukaskattskyldri veltu vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar að fjárhæð alls kr. 2.215.949 á umræddu tímabili og virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð alls kr. 542.910 vegna sama tímabils. Mögulegur innskattur nemur alls kr. 63.493 vegna tímabilsins. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína til launagreiðendaskrár sem og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald, sem og skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda vegna reiknaðs endurgjalds, þ.m.t. tryggingargjalds fyrir öll greiðslutímabil tekjuáranna 1994, 1995, 1996 og 1997.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 770.000 til ríkissjóðs og kr. 75.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 325/2001 í máli nr. 142/2000, kveðinn upp 25. júní 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1994, 1995 og 1996 með því að vanrækja að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.650.019 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar sem leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar nefnd ár. Þá vanrækti A að standa skil á ársreikningum meðfylgjandi skattframtölum umræddra gjaldára. Leiddu hinar vanframtöldu rekstrartekjur til ákvörðunar lægri tekjuskatts og útsvarsstofna viðkomandi ár. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna sig inn á skrá yfir virðisaukaskattskylda aðila sem og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1994, 1995, 1996 og 1997. Með því vanrækti hann að gera grein fyrir virðisaukaskattskyldri veltu vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar að fjárhæð alls kr. 2.215.949 á umræddu tímabili og virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð alls kr. 542.910 vegna sama tímabils. Mögulegur innskattur nemur alls kr. 63.493 vegna tímabilsins. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína til launagreiðendaskrá sem og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald, sem og skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda vegna reiknaðs endurgjalds, þ.m.t. tryggingargjalds fyrir öll greiðslutímabil tekjuáranna 1994, 1995, 1996 og 1997.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 800.000 til ríkissjóðs og kr. 80.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 324/2001 í máli nr. 300/2001, kveðinn upp 25. júní 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum, vegna uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí. – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1996, mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1997 og nóv. – des. tekjuárið 1999. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatts, vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, skv. virðisaukaskattskýrslum A. Samtals nam vangoldinn innheimtur virðisaukaskattur kr. 2.573.215.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 323/2001 í máli nr. 1023/2000, kveðinn upp 25. júní 2001:

Verknaðarlýsing: A er gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1994 og 1995 vegna álagningar opinberra gjalda gjaldárin 1995 og 1996 og vanrækt að standa skil á skattframtali og ársreikningum meðfylgjandi honum fyrir tekjuárið 1996 vegna álagningar opinberra gjalda gjaldárið 1997. Með því vanrækti A að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 7.618.003 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, sem leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar tekjuárin 1994 og 1995. Höfðu hinar vanframtöldu rekstrartekjur, að teknu tilliti til mögulegra rekstrargjalda, áhrif til lækkunar á áætluðum tekjuskatts- og útsvarsstofni A. tekjuárið 1996. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattskýrslum vegna virðisaukaskattskyldrar starfsemi sinnar, með því að gera ranglega grein fyrir skattskyldri veltu og virðisaukaskatti (útskatti) á virðisaukaskattskýrslum vegna allra uppgjörstímabila tekjuársins 1994, uppgjörstímabilanna jan. – feb., maí – jún., sep. – okt. og nóv. – des vegna tekjuársins 1995, jan, - feb., mar. – apr., maí – jún., júl. – ágú. og sep. – okt. vegna tekjuársins 1996 og vegna uppgjörstímabilanna nóv. – des. vegna tekjuársins 1996 og jan. – feb. vegna tekjuársins 1997. Gerði A það með því ýmist að vanframtelja eða offramtelja skattskylda veltu og virðisaukaskatt (útskatt) á innsendum virðisaukaskattsskýrslum vegna umræddra uppgjörstímabila. Nam vanframtalin skattskyld velta vegna framangreindra uppgjörstímabila kr. 6.037.029 og vanframtalinn virðisaukaskattur (útskattur) kr. 1.479.070.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Í ljósi staðhæfinga A um vantalinn innskatt árin 1996 og 1997 og að virtum atvikum málsins að öðru leyti, m.a. meðferð máls gjaldanda hjá ríkisskattstjóra, varð A þó ekki gerð sekt í máli þessu vegna brota á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, vegna rekstraráranna 1996 og 1997.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 750.000 til ríkissjóðs og kr. 100.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 322/2001 í máli nr. 1022/2000, kveðinn upp 25. júní 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem fyrirsvarsmanni skattaðilans X ehf., var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum og ársreikningum vegna félagsins, fyrir tekjuárin 1994 og 1995, vegna álagningar opinberra gjalda gjaldárin 1995 og 1996 og með því vanrækt að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 32.438.724 vegna rekstrar skattaðilans. Þá var A sem fyrirsvarsmanni skattaðilans gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum, vegna virðisaukaskattskyldrar starfsemi skattaðilans, fyrir uppgjörstímabilin júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. vegna tekjuársins 1994 og uppgjörstímabilanna jan. – feb., mar. – apr., maí – júní, júlí – ágúst, sep. – okt. og nóv. – des. vegna tekjuársins 1995, með því að vanframtelja skattskylda veltu og virðisaukaskatt (útskatt) vegna reksturs skattaðilans og offramtelja innskatt á umræddum virðisaukaskattsskýrslum. Jafnframt er A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattskýrslu vegna reksturs skattaðilans fyrir uppgjörstímabilið nóv. – des. vegna tekjuársins 1995, og með því vanrækt að að gera grein fyrir skattskyldir veltu og innheimtum virðisaukaskatti fyrir skattaðilann vegna umrædds uppgjörstímabils. Nam vanframtalin skattskyld velta skattaðilans vegna framangreindra uppgjörstímabila samtals kr. 16.668.637, vanframtalin virðisaukaskattur samtals kr. 4.083.817 og offramtalin innskattur samtals kr. 1.167.771. Mögulegur vanframtalinn innskattur vegna uppgjörstímabilanna maí. – jún. vegna tekjuársins 1994 og nóv. – des. vegna tekjuársins 1995 nam samtals 145.940. Þá var A sem fyrirsvarsmanni skattaðilans gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna félagið inn á launagreiðendaskrá. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að að standa skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds vegna launagreiðslna fyrir greiðslutímabilin apr., maí, jún., júl., ágú., sep., okt., nóv. og des árið 1994 og öll greiðslutímabil ársins 1995. Með því komst skattaðilinn hjá greiðslu skilaskyldrar staðgreiðslu opinberra gjalda og tryggingargjalds vegna launagreiðslna sinna.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Þó var ekki talið sýnt fram á gera bæri gjaldanda sekt vegna vanræsklu á tilkynningarskyldu um starfsemi X. ehf. til skattayfirvalda sbr. 19. gr. laga nr. 45/987.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107 gr. laga nr. 75/1981, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 og 2. mgr. og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987

Úrskurðuð sekt: Kr. 7.500.000 til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 321/2001 í máli nr. 886/2000, kveðinn upp 25. júní 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum og fylgigögnum þeirra vegna tekjuáranna 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994 með því að vanrækja að gera þar grein fyrir fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 4.891.496 vegna atvinnurekstrar hans. Möguleg rekstargjöld A til frádráttar umræddum rekstrartekjum námu kr. 4.028.668. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið skil á ársreikningum meðfylgjandi umræddum skattframtölum. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að setja sig á skrá yfir virðisaukaskattskylda aðila og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattskýrslum vegna uppgjörstímabila tekjuáranna 1990, 1991, 1992 og 1993 og uppgjörstímabilanna jan. – feb. og mar. – apr. tekjuárið 1994. Vanrækti A að gera grein fyrir skattskyldri veltu og virðisaukaskatti (útskatti) á virðisaukaskattskýrslunum, þannig að skattskyld velta var vantalin á virðisaukaskattskýrslum vegna uppgjörstímabilanna sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1990, jan. – feb., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1991, jan. – feb., mar. – apr., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1992, jan. – feb., mar. – apr., júl. – ágú., sep. – okt. og nóv. – des. tekjuárið 1993 og jan. – feb. og mar. – apr. tekjuárið 1994, um samtals kr. 5.042.500 og virðisaukaskatti (útskattur) um samtals kr. 1.235.413. Mögulegur innskattur A nam samtals kr. 982.113. Vanrækti A að standa skil á virðisauka vegna atvinnurekstrar síns að fjárhæð samtals kr. 253.300.

Þá var A. gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðandi og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna og tryggingargjalds vegna reiknaðs endurgjalds, þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1990, 1991, 1992 og 1993 auk fyrstu fjögurra mánaða tekjuársins 1994. Með því móti kom A sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingargjalds af reiknuðu endurgjaldi.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Við ákvörðun sektar bar að taka tillit til skatts af álagi skv. 2. mgr. 106. gr. laga nr. 75/1981 og álags skv. 2. mgr. 27. gr. laga nr. 50/1988 og 1. tölul. 2. mgr. 28. gr. laga nr. 45/1987. Þá þótti bera að taka tillit til þess að langur tími var liðinn frá því að gjaldandi framdi brotin, en dráttur hafði orðið á meðferð málsins.

Brot talin varða við: 1., 3. og 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga og 1. og 4. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 2. og 4. mgr. 30 gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2 gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11 gr. laga nr. 113/1190, um tryggingargjald.

Úrskurðuð sekt: Kr. 130.000 til ríkissjóðs og kr. 20.000 til sveitarsjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 320/2001 í máli nr. 978/2000, kveðinn upp 25. júní 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum vegna tekjuáranna 1993, 1994, 1995 og 1996, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir launagreiðslum að fjárhæð kr. 2.104.739 og rekstrartekjum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, að fjárhæð kr. 2.930.349 sem leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar nefnd ár. Þá stóð A ekki skil á ársreikningum meðfylgjandi skattframtölum umræddra ár. Þá var A gefið að sök hafa vanrækt að tilkynna sig á skrá yfir virðisaukaskattskylda aðila þrátt fyrir að hafa verið í virðisaukaskattskyldri starfsemi. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattskýrslum vegna allra uppgjörstímabila tekjuáranna 1992, 1993, 1994, 1995 og 1996, og með því vanframtalið skattskylda veltu vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar um samtals kr. 4.490.736 vegna umræddra uppgjörstímabila, að undanskildum uppgjörstímabilunum jan. - feb. og mar. – apr. vegna tekjuársins 1995 og nóv. – des. vegna tekjuársins 1996 og virðisaukaskatts (útskatts) um samtals kr. 1.100.239 fyrir sama tímabil.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Við ákvörðun sektar bar að taka tillit til skatts af álagi skv. 2. mgr. 106. gr. laga nr. 75/1981 svo og álags skv. 2. mgr. 27. gr. laga nr. 50/1988. Þá bar að taka tillit til þess að langur tími var liðinn frá því að gjaldandi framdi elstu brot sín.

Brot talin varða við: 1. og 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga og 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 170.000 til ríkissjóðs og kr. 300.000 til sveitarsjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 271/2001 í máli nr. 983/2000, kveðinn upp 28. maí 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1992, 1993, 1994, 1995 og 1996, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir launagreiðslum að fjárhæð kr. 1.456.900, sem leiddi til þess að hún greiddi lægra útsvar en henni bar umrædd ár og kom sér hjá greiðslu tekjuskatts gjaldárin 1993, 1994 og 1995.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sek um þá háttsemi sem henni var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga.

Úrskurðuð sekt: Kr. 60.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 270/2001 í máli nr. 981/2000, kveðinn upp 28. maí 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1992, 1993, 1994, 1995 og 1996, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir launagreiðslum að fjárhæð kr. 2.796.898, sem leiddi til þess að hún komst hjá greiðslu tekjuskatts og greiddi lægra útsvar en henni bar umrædd ár.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sek um þá háttsemi sem henni var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga.

Úrskurðuð sekt: Kr. 280.000 til ríkissjóðs og kr. 180.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 269/2001 í máli nr. 984/2000, kveðinn upp 28. maí 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1992, 1993, 1994, 1995, 1996 og 1997, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir launagreiðslum, samtals að fjárhæð kr. 4.015.093, sem leiddi til þess að A kom sér hjá greiðslu tekjuskatts og greiddi lægra útsvar en henni bar umrædd ár.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sek um þá háttsemi sem henni var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga.

Úrskurðuð sekt: Kr. 800.000 til ríkissjóðs og kr. 300.000 til sveitarsjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 268/2001 í máli nr. 979/2000, kveðinn upp 28. maí 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngu skattframtali fyrir tekjuárið 1994, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 652.760 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, sem leiddi til lægri tekjuskatts um kr. 216.357 og lægra útsvars um kr. 54.824. Þá var honum gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar vegna tiltekinna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1993 og 1994. og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna annarra uppgjörstímabila á sömu tekjuárum. Vanframtalin skattskyld velta vegna þessa nam kr. 766.813 og vanframtalinn útskattur kr. 187.873.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vantalið tekjur í skattframtali vegna tekjuársins 1994 svo sem honum var gefið að sök. Þá þótti sannað að hann hefði á saknæman hátt vanrækt að standa skil á virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 132.787

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 140.000 til ríkissjóðs og kr. 25.000 sveitarsjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 267/2001 í máli nr. 834/2000, kveðinn upp 28. maí 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtali ásamt ársreikningi og öðrum lögboðnum fylgigögnum þess fyrir tekjuárið 1997. Þá var honum gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1997 og 1998. Hann hefði vanframtalið skattskylda veltu sína um kr. 114.500 og offramtalið innskatt vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar um samtals kr. 470.990.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök, þó þannig að vanframtalin skattskyld velta á virðisaukaskattsskýrslum taldist kr. 106.000 og vanframtalinn útskattur því kr. 25.970.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1 mgr. 42. (rétt heimfærsla 1. gr.) laga nr. 42/1995, sbr. og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

Úrskurðuð sekt: 200.000 kr. sekt til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 266/2001 í máli nr. 966/2000, kveðinn upp 28. maí 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum eiganda hlutafjár, stjórnarmanni og prókúruhafa skattaðilans X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins samkvæmt virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1996 og 1997, samtals að fjárhæð kr. 1.514.604, að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts félagsins vegna áðurgreindra og yngri uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Kröfu skattrannsóknarstjóra var vísað frá þar sem viðhlítandi skattrannsókn þótti ekki hafa farið fram í málinu. Vanskil virðisaukaskatts stöfuðu nær eingöngu frá síðustu starfsmánuðum félagsins og þótti því hafa þýðingu um ábyrgð A hvernig daglegum ákvörðunum um fjármál félagsins var háttað á þeim tíma. Ekkert þótti upplýst um þessi atriði, en skattrannsóknarstjóri ríkisins þótti hvorki hafa grafist fyrir um störf gjaldanda hjá félaginu né þátt sameiganda hans eða annarra aðila í stjórnun þess þrátt fyrir að virðisaukaskattsskýrslur og framburður gjaldanda benti til þess að daglega fjármálastjórn kynni að hafa verið í höndum annars en gjaldanda.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 265/2001 í máli nr. 1038/2000, kveðinn upp 28. maí 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum vegna tekjuáranna 1995 og 1996 og vanrækt að standa skil á skattframtali vegna tekjuársins 1997. Með því hefði hann vanrækt að gera grein fyrir rekstrartekjum, samtals að fjárhæð kr. 5.172.718 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar. Þá stóð A ekki skil á ársreikningum vegna umræddra tekjuára. Hinar vanframtöldu rekstrartekjur leiddu til þess að A komst hjá álagningu tekjuskatts tekjuárin 1995 og 1996 og leiddu til lægri álagningar útsvars á hann en vera bar þau ár, en höfðu ekki áhrif til breytinga á áætluðum tekjuskatts- og útsvarsstofni hans tekjuárið 1997. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1996, 1997 og 1998, og hafa með því vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu um kr. 6.676.236 og virðisaukaskatti (útskatti) um samtals kr. 1.635.679. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfsæða starfsemi sína sem launagreiðanda og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald og skilagreinum staðgreiðslu, opinberra gjalda og tryggingagjalds fyrir greiðslutímabil á tekjuárunum 1996, 1997 og 1998 þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á þeim tíma.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 202/2001 í máli nr. 86/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem fyrirsvarsmanni skattaðilans X ehf., var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna skattaðilans fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1996 og 1997. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um starfsemi skattaðilans inn á launagreiðendaskrá og vanrækt að standa skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda, þ.m.t. tryggingagjalds vegna skattaðilans fyrir greiðslutímabil á tekjuárunum 1996 og 1997.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum, svo sem honum var gefið að sök. Hins vegar þóttu ekki efni til frekari viðurlaga vegna þessa þáttar málsins en fólst í álagi skv. endurákvörðun ríkisskattstjóra um virðisaukaskatt félagsins. Talið var að gera bæri gjaldanda sekt vegna vanrækslu á tilkynningaskyldu á launagreiðendaskrá.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 100.000 kr. til ríkissjóðs.

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 201/2001 í máli nr. 141/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngu skattframtali fyrir tekjuárið 1994, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.817.510 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar svo leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar. Þá var honum gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtali fyrir tekjuárið 1995 og vanrækt með því að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.039.243. Hinar vanframtöldu tekjur höfðu ekki áhrif til hækkunar tekjuskatts- og útsvarsstofns umrætt ár. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila tekjuársins 1994 og að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárinu 1995 og vanframtelja með því skattskylda veltu um samtals kr. 2.856.753 og virðisaukaskatt (útskatt) um kr. 699.905 (mögulegur innskattur kr. 1.943). A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabila á tekjuárunum 1994 og 1995, sem og vanrækt að standa skil á greinargerðum vegna tryggingagjalds vegna greiðslutímabila á sömu tekjuárum. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, þ.m.t. tryggingagjaldi af reiknuðu endurgjaldi vegna greiðslutímabila á tekjuárunum 1994 og 1995. Reiknað endurgjald taldist vera kr. 1.245.879, skilaskyld staðgreiðsla kr. 112.191 og tryggingagjald kr. 81.454.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök og laut að skilum á röngu skattframtali og vanskilum á skattframtali. Að öðru leyti var kröfum skattrannsóknarstjóra ríkisins vísað frá yfirskattanefnd þar sem varhugavert þótti, gegn andmælum gjaldanda, að leggja til grundvallar að tekjur hans væru vegna sjálfstæðs rekstrar en ekki launatekjur.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga.

Úrskurðuð sekt: 250.000 kr. til ríkissjóðs og 80.000 kr. til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 200/2001 í máli nr. 965/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1995, 1996 og 1998, samtals kr. 856.131 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna áðurgreindra og yngri uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Tekið var tillit til greiðslna, kr. 501.938, sem inntar voru af hendi eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast en ráðstafað var til greiðslu álags og dráttarvaxta vegna eldri uppgjörstímabila og annarra skattskulda.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 680.000 kr. til ríkissjóðs.

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 199/2001 í máli nr. 963/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1995, 1996, 1997, 1998 og 1999, samtals kr. 831.312 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna áðurgreindra uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Tekið var tillit til greiðslna, kr. 197.590, sem inntar voru af hendi eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast en ráðstafað var til greiðslu annarra skattskulda.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 1.200.000 kr. til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 198/2001 í máli nr. 982/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngu skattframtali fyrir tekjuárið 1996, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir launagreiðslum að fjárhæð kr. 652.000, sem leiddi til þess að hann kom sér hjá greiðslu tekjuskatts og greiddi lægra útsvar en honum bar.

Niðurstaða: Gjaldanda ekki gerð sekt þar sem talið var að ekki yrði séð fram hefði farið nein rannsókn á saknæmisskilyrðum í málinu, þar sem gjaldandi var ekki spurður um ástæður þess að hann hefði ekki gert grein fyrir umræddum tekjum í skattframtali sínu.

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 197/2001 í máli nr. 394/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum og fylgigögnum þeirra vegna tekjuáranna 1995 og 1996, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.533.883, svo leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar nefnd ár. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir tiltekin uppgjörstímabil á tekjuárunum 1995 og 1996 og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárinu 1995 og tímabil á tekjuárinu 1997. Skattskyld velta var vantalin vegna umræddra uppgjörstímabila um samtals kr. 4.380.975 og virðisaukaskattur (útskattur) um kr. 1.073.320. Oftalinn innskattur nam samtals kr. 71.528. J var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda af reiknuðu endurgjaldi fyrir greiðslutímabil á tekjuárunum 1995, 1996 og 1997. Með því kom A sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar. Reiknað endurgjald taldist samtals kr. 1.216.266, skilaskyld staðgreiðsla kr. 505.728 og tryggingagjald kr. 72.055.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vanrækt að telja fram í skattframtölum sínum árin 1996 og 1997 tekjur af atvinnurekstri sínum eða sjálfstæðri starfsemi að fjárhæð samtals kr. 687.148. Þá taldist sannað að hann hefði vanrækt að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri veltu þannig að vangreiddur virðisaukaskattur nam samtals kr. 498.082.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 0/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 1.300.000 kr. til ríkissjóðs og 100.000 til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 196/2001 í máli nr. 393/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem stjórnanda og einum af eigendum X ehf., var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngu skattframtali ásamt fylgigögnum þess fyrir félagið vegna tekjuársins 1994, með því að vantelja þar rekstrartekjur að fjárhæð kr. 2.900.192 og oftelja rekstrargjöld að fjárhæð kr. 206.600, svo leiddi til lægri álagningar tekjuskatts á félagið en vera bar. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna allra uppgjörstímabila tekjuársins1994, með því að vanframtelja skattskylda veltu félagsins um samtals kr. 2.900.192 og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr. 710.547.

Niðurstaða: Skattskil X töldust rangfærð vegna vanframtalinna rekstrartekna að fjárhæð kr. 841.536 og gjaldfærslu fyrninga að fjárhæð kr. 186.600. Vanframtalin skattskyld velta taldist kr. 841.536 og vangreiddur virðisaukaskattur kr. 206.176.

Brot talin varða við: 5. mgr., sbr. 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og við 6. mgr. 40 .gr laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 300.000 til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 195/2001 í máli nr. 833/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtali ásamt lögboðnum fylgigögnum þess fyrir tekjuárið 1996 og með því vanrækt að gera grein fyrir rekstrartekjum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar að fjárhæð kr. 2.007.876. Leiddu hinar vanframtöldu rekstrartekjur til ákvörðunar lægri tekjuskatts- og útsvarsstofns skattaðila viðkomandi ár en vera bar. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1996 og 1997 og með því vanframtalið skattskylda veltu vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar um samtals kr. 4.141.334 og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr. 1.014.627. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðandi og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds sem og skilagreinum tryggingagjalds vegna reiknaðs endurgjalds vegna greiðslutímabila á tekjuárunum 1996 og 1997.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um vanrækslu á að standa skil á skattframtölum sínum, svo sem honum var gefið að sök. Þá taldist sannað að hann hefði gerst sekur um þau brot á lögum um virðisaukaskatt sem honum voru gefin að sök og vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðandi.

Brot talin varða við: 2. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1996, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 2.100.000 kr. til ríkissjóðs og 35.000 kr. til sveitarsjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 194/2001 í máli nr. 832/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum ásamt lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir tekjuárin 1995 og 1996 og með því vanrækt að gera grein fyrir launagreiðslum að fjárhæð kr. 1.127.942 og rekstrartekjum að fjárhæð kr 1.738.629, svo leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar umrædd ár. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslu vegna uppgjörstímabils á tekjuárinu 1995 og staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárinu 1996. A hefði með því vanframtalið skattskylda veltu um samtals kr. 1.738.629 og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr. 425.965 (mögulegur innskattur kr. 17.814). A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðandi og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds sem og skilagreinum tryggingagjalds vegna reiknaðs endurgjalds vegna greiðslutímabila á tekjuárunum 1995 og 1996.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um vanrækslu á að standa skil á skattframtölum sínum, svo sem honum var gefið að sök. Þá taldist sannað að hann hefði gerst sekur um þau brot á lögum um virðisaukaskatt sem honum voru gefin að sök og vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðandi.

Brot talin varða við: 2. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 1.100.000 kr. til ríkissjóðs og 120.000 kr. til sveitarsjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 193/2001 í máli nr.970/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1997 og 1998 og afdreginni skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna vegna greiðslutímabila á tekjuárinu 1997. Samtals nam vangoldin fjárhæð A kr. 1.443.003 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts og staðgreiðslu opinberra gjalda A vegna áðurgreindra tímabila eða yngri.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sek um þau brot á lögum um virðisaukaskatt sem henni voru gefin að sök. Tekið var tillit til greiðslna sem inntar voru af hendi eftir að þau vanskil sem um ræðir í málinu byrjuðu að myndast en ráðstafað hafði verið til greiðslu álags og dráttarvaxta vegna eldri greiðslu- eða uppgjörstímabila og inn á aðrar skattskuldir. Ekki var talið að grundvöllur hefði verið lagður fyrir sektarákvörðun að því er varðaði þann þátt sem varðaði meint brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, þar sem gjaldandi staðfesti ekki með óyggjandi hætti í skýrslutöku að staðgreiðsluskilagreinarnar bæru með sér réttar upplýsingar um laun og afdregna staðgreiðslu.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 1.300.000 kr. til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 192/2001 í máli nr.971/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum eiganda hlutafjár, stjórnarmanni, framkvæmdastjóra og prókúruhafa skattaðilans X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1995, 1996, 1997 og 1998 og afdreginni skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins vegna greiðslutímabila á tekjuárunum 1996, 1997 og 1998, samtals kr. 1.748.653 að teknu tilliti til greiðslna, kr. 124.547, sem ráðstafað hafði verið til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts og staðgreiðslu opinberra gjalda X vegna áðurgreindra og yngri greiðslu- og uppgjörstímabila.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þau brot á lögum um virðisaukaskatt sem honum voru gefin að sök. Tekið var tillit til greiðslna sem inntar voru af hendi eftir að þau vanskil sem um ræðir í málinu byrjuðu að myndast en ráðstafað hafði verið inn á aðrar skattskuldir. Ekki var talið að grundvöllur hefði verið lagður fyrir sektarákvörðun að því er varðaði þann þátt sem varðaði meint brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, þar sem gjaldandi staðfesti ekki með óyggjandi hætti í skýrslutöku að staðgreiðsluskilagreinarnar bæru með sér réttar upplýsingar um laun og afdregna staðgreiðslu.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 2.800.000 kr. til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 191/2001í máli nr. 977/2000, kveðinn upp 20. apríl 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar vegna uppgjörstímabila tekjuáranna 1993, 1994, 1995, 1996 og 1997, samtals kr. 1.393.533 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað hafði verið til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts A vegna áðurgreindra tímabila.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sek um þá háttsemi sem henni var gefin að sök. Tekið var tillit til greiðslna, kr. 4.431, sem ráðstafað hafði verið inn á aðrar skattskuldir.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 1.500.000 kr. til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 147/2001 í máli nr. 964/2000, kveðinn upp 29. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum eigenda hlutafjár, stjórnarmanni, framkvæmdastjóra og prókúruhafa X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins skv. virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárinu 1998. Honum var einnig gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á staðgreiðslu opinberra gjalda fyrir greiðslutímabil sama tekjuár. Vangoldinn virðisaukaskattur og staðgreiðsla námu samtals kr. 4.176.107, að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna staðgreiðslu opinberra gjalda X vegna áðurgreindra tímabila.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Tekið var tillit til greiðslna sem inntar voru af hendi eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast en ráðstafað var til greiðslu álags og dráttarvaxta vegna eldri greiðslu- eða uppgjörstímabila og að hluta inn á aðrar skattskuldir.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 5.900.000 kr. til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og X sf.

Skattaðili: X sf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 146/2001 í máli nr. 47/2000, kveðinn upp 29. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem stjórnanda og öðrum tveggja eigenda X sf., var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi félagsins vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1993 og 1994, með því að vanframtelja skattskylda veltu um samtals kr. 5.628.282 og virðisaukaskatt um samtals kr. 1.378.928.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1993 og 1994 og hefði vangreiddur virðisaukaskattur verið allt að kr. 784.000.

Brot talin varða við: 6. mgr., sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A og X gert að greiða kr. 300.000 í sekt til ríkissjóðs in solidum.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og Y ehf.

Skattaðili: X hf. (nú Y ehf.)

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 145/2001 í máli nr. 11/2000 , kveðinn upp 29. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem eiganda hlutafjár og stjórnanda skattaðilans X (nú Y) var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir tekjuárin 1992 og 1993 vegna álagningar opinberra gjalda gjaldárin 1993 og 1994, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 10.267.384, sem leiddi til þess að skattaðilinn komst hjá álagningu tekjuskatts gjaldárið 1993 og leiddi til lægri álagningar tekjuskatts skattaðilans gjaldárið 1994. Félaginu var gert að sæta álagi á vantalda skattstofna vegna framangreindra ára. Þá var A gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi skattaðilans fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1992 og 1993, með því að vanframtelja skattskylda veltu um samtals kr. 10.267.384 og virðisaukaskatt um samtals kr. 2.515.509.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 5. mgr., sbr. 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 6. mgr., sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A og Y dæmd til greiðslu 1.400.000 kr. sektar til ríkissjóðs in solidum.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 144/2001 í máli nr. 395/2000, kveðinn upp 29. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtali og fylgigögnum þess fyrir tekjuárið 1996 og vanrækt með því að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.341.637. Hinar vanframtöldu tekjur leiddu ekki til breytinga á tekjuskatts- og útsvarsstofni umrætt gjaldár. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1996 og 1997 og vanrækt með því að gera grein fyrir virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð kr. 666.874 (Mögulegur innskattur kr. 13.557). A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína á launagreiðendaskrá og að hafa vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda, þ.m.t. tryggingagjalds, vegna greiðslutímabila á tekjuárunum 1996 og 1997 og með því móti komið sér hjá að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds svo sem honum bar. Reiknað endurgjald var talið nema samtals kr. 2.428.518 og tryggingagjald kr. 160.930.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök, að því undanskildu að ekki þótti sýnt fram á að gera bæri gjaldanda sekt vegna vanrækslu á tilkynningaskyldu um sjálfstæða starfsemi sína.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: 1.500.000 kr. til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 143/2001 í máli nr. 90/2000, kveðinn upp 29. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1996, 1997 og 1998, samtals kr. 2.569.101 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts, svo og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Umtalsverðar greiðslur vegna skattskuldar hans sem inntar voru af hendi eftir kröfugerð skattrannsóknarstjóra ríkisins höfðu áhrif á ákvörðun refsingar.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 800.000 í sekt til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 108/2001 í máli nr. 24/2000, kveðinn upp 14. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1993, 1994, 1995, 1996 og 1997, samtals kr. 768.307 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Niðurstaða: Nægilega þótti fram komið að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 1.300.000 til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 107/2001 í máli nr. 89/2000, kveðinn upp 14 mars 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1994, 1995, 1996 og 1997, samtals kr. 2.646.741 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts og staðgreiðslu opinberra gjalda og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Niðurstaða: Nægilega þótti fram komið að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 3.000.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 106/2001 í máli nr. 27/2000, kveðinn upp 14. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1995, 1996, 1997 og 1998, samtals kr.1.320.29 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts og staðgreiðslu opinberra gjalda og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Niðurstaða: Nægilega þótti fram komið að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 2.500.000 til ríkissjóðs.

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: A.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 105/2001 í máli nr. 23/2000, kveðinn upp 14. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1995, 1996 og 1997 og afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna sinna á tekjuárinu 1994, samtals kr. 1.554.140 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Niðurstaða: Nægilega þótti fram komið að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 2.600.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A, B, C, D, E, F, G og X sf.

Skattaðili: X sf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 104/2001 í máli nr. 472/1999, kveðinn upp 14. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A, B, C, D, E, F og G, sem sameigendum og sameiginlegum stjórnendum X sf., var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir skattaðilann fyrir rekstrarárin 1990, 1991, 1992 og 1993, með því að oftelja/rangfæra kostnað til gjalda til frádráttar tekjum af rekstri skattaðilans á viðkomandi skattgögnum um samtals kr. 16.044.170 sem leiddi til lægri álagningar tekjuskatts á skattaðilann en vera bar um kr. 6.991.782.

Niðurstaða: Skattskil skattaðilans töldust hafa verið rangfærð með þeim hætti að ákvarða bæri gjaldendum sekt vegna ófrádráttarbærs kostnaðar, að upphæð samtals kr. 3.537.813, sem færður var til frádráttar tekjum.

Brot talin varða við: 5. mgr., sbr. 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A, B, C, D, E og F greiði hver um sig sekt að fjárhæð kr. 150.000 til ríkissjóðs, G greiði 100.000 kr. sekt. X ekki gerð sekt.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 103/2001 í máli nr. 26/2000, kveðinn upp 14. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum eiganda hlutafjár, stjórnarmanni, framkvæmdastjóra og prókúruhafa skattaðilans X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárunum 1997 og 1998 og afdreginni skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á tekjuárinu 1998, samtals kr. 1.798.561 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts og staðgreiðslu opinberra gjalda félagsins frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Niðurstaða: Talið var að ákvarða bæri gjaldanda sekt vegna vanrækslu á skilum virðisaukaskatts að fjárhæð kr. 804.812, sem er nokkuð lægri upphæð en gjaldanda var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á. Ekki þótti unnt að gera gjaldanda sekt vegna meintra brota gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, þar sem ekki fór fram sjálfstæð rannsókn af hálfu skattrannsóknarstjóra ríkisins um það hvort laun sem tilgreind afdregin staðgreiðsla á skilagreinum byggði á hefðu að einhverju leyti verið ógreidd, eins og gjaldandi hélt fram, og því enginn afdráttur staðgreiðslu átt sér stað.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 1.500.000 til ríkissjóðs.

 

 

Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og B.

Skattaðili: X ehf.

Úrskurður yfirskattanefndar nr. 102/2001 í máli nr. 25/2000, kveðinn upp 14. mars 2001:

Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum eiganda alls hlutafjár, stjórnarmanns, framkvæmdastjóra og prókúruhafa X ehf., og B, sem fyrrum stjórnanda sama félags, var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárinu 1998 og afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna þess á sama tekjuári, samtals kr. 2.972.523 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts félagsins frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Niðurstaða: Nægilega þótti fram komið að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Ekki þótti hins vegar hafa verið sýnt fram á það að B hefði þau tengsl við skattaðila að hann bæri refsiábyrgð vegna þeirrar háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 3. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 5.500.000 til ríkissjóðs. B ekki gerð sekt.