Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: X hf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 1138/2000 í máli nr. 497/2000, kveðinn upp 29. desember 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem framkvæmdastjóra og prókúruhafa X hf., var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir félagið fyrir tekjuárin 1992 og 1993, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum samtals að fjárhæð kr. 1.106.060. Vanrækslan hafði ekki áhrif á ákvörðun tekjuskattsstofns á þessum árum þar sem skattaðilinn átti ónotað yfirfæranlegt rekstrartap. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattskýrslum á tekjuárunum 1992, 1993 og 1994, með því að vanrækja að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri veltu skattaðilans, samtals að fjárhæð kr. 3.578.765 og virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð kr. 876.799.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði með saknæmum hætti rangfært skattskil X gjaldárin 1993 og 1994 svo og virðisaukaskattsskil félagsins árin 1992, 1993 og 1994. Litið var að nokkru leyti til skýringa gjaldanda um vanfærðan kostnað.
Brot talin varða við: 5. mgr., sbr. 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 500.000 til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A, B og C.
Skattaðili: X ehf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 1080/2000 í máli nr. 514/1999, kveðinn upp 6. desember 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum stjórnarformanni X ehf., B, sem fyrrum meðstjórnanda, C, sem fyrrum framkvæmdastjóra, og öllum sem eigendum og sameiginlegum stjórnendum félagsins var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins. A, B og C vegna uppgjörstímabils á tekjuárinu 1996 (kr. 417.866) og A og B að auki vegna uppgjörstímabila á tekjuárinu 1997 (kr. 1.340.643), samtals kr. 1.758.509. Þá var A, B og C gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins vegna greiðslutímabilsins janúar á tekjuárinu 1997 (150.201) og A og B að auki vegna fleiri greiðslutímabila tekjuársins (1.156.122), samtals kr. 1.316.323. Framangreindar upphæðir voru lækkaðar um samtals kr. 310.411 vegna greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna skuldanna frá því þær byrjuðu að myndast. Þannig var þess krafist að A og B yrði gerð sekt fyrir að hafa ekki staðið skil á kr. 2.764.421 en C á kr. 257.656.
Niðurstaða: Sannað þótti að A, B og C hefðu gerst sekir um þau brot á lögum um virðisaukaskatt sem þeim voru gefin að sök. Hins vegar var ekki talinn nægur grundvöllur fyrir sektarákvörðun vegna brota gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A og B hvorum um sig gert að greiða kr. 1.200.000 í sekt til ríkissjóðs. C gert að greiða 150.000 kr. sekt.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og B.
Skattaðili: X ehf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 1079/2000 í máli nr. 601/1999, kveðinn upp 6. desember 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum eiganda hlutafjár, stjórnarmanni, framkvæmdastjóra og prókúruhafa, og B, sem fyrrum eiganda hlutafjár og stjórnarmanni X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins fyrir greiðslutímabil á tekjuárinu 1996, kr. 844.222 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna staðgreiðslu og virðisaukaskatts félagsins frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.
Niðurstaða: Málinu var vísað frá þar sem ekki var talið að lagður hefði verið nægur grundvöllur að sektarákvörðun.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 1078/2000 í máli nr. 550/1999, kveðinn upp 29. nóvember 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1994, 1995, 1996, 1997 og 1998, samtals kr. 1.943.729 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts, svo og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingargjalds A eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.
Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Greiðslur á árinu 1997 sem ráðstafað var til greiðslu virðisaukaskattsskulda á árunum 1993 og 1994 voru metnar svo sem þær væru vegna virðisaukaskatts á árunum 1995 til 1998.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 3.500.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 1077/2000 í máli nr. 599/1999, kveðinn upp 29. nóvember 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtali, ásamt ársreikningi og öðrum fylgigögnum framtalsins vegna tekjuársins 1995. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1995 og 1996 og með því vanframtalið skattskylda veltu um kr. 3.152.996 og virðisaukaskatt um kr. 757.925 að teknu tilliti til mögulegs innskatts.
Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. A sætti áætlun skattstjóra á skattstofnum við almenna álagningu opinberra gjalda gjaldárið 1996 og bætti skattstjóri 15% álagi við áætlaða skattstofna. Ekki þótti séð að ríkisskattstjóri hefði gætt að þessari álagsákvörðun skattstjóra við ákvörðun álags með úrskurði sínum um endurákvörðun. Með hliðsjón af þessu þótti ekki rétt að ákvarða A sekt samkvæmt 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, vegna vanrækslu á framtalsskilum.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 1.200.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 1076/2000 í máli nr. 560/1999, kveðinn upp 29. nóvember 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1993, 1994 og 1995, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 2.164.188 svo leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar. A stóð ekki skil á ársreikningum með skattframtölum fyrir tekjuárin 1994 og 1995. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1993, 1994 og 1995 þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi, gefið út reikninga og innheimt virðisaukaskatt af viðskiptavinum sínum. A hefði látið færa sig af skrá yfir virðisaukaskattsskylda aðila í nóvember 1993 en vanrækt að tilkynna skattstjóra er hann hóf virðisaukaskattsskylda starfsemi að nýju á árinu 1994, allt þar til hann lét færa sig á skrá aftur um stundarsakir á árinu 1996. A var jafnframt gefið að sök að hafa staðið skil á rangri virðisaukaskattsskýrslu vegna uppgjörstímabils á tekjuárinu 1996. Með framangreindri háttsemi hefði A ýmist vanrækt að gera grein fyrir eða gert ranglega grein fyrir skattskyldri veltu, samtals kr. 2.464.138, og virðisaukaskatti, samtals kr. 603.715. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðandi og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna og tryggingagjalds vegna reiknaðs endurgjalds þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1993, 1994, 1995 og 1996. Með því móti hefði A komið sér hjá álagningu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar.
Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Skattframtali gjaldárin 1995 var ekki skilað innan tilskilins framtalsfrests. Ekki þótti efni til viðurlagabeitinga, sbr. ákvæði 2. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, vegna skila á röngu skattframtali umrætt gjaldár, þar sem talið var upplýst um rekstrar- og launatekjur skattaðila það ár að upphæð kr. 1.358.981, en áætlaður tekju- og útsvarsstofn nam kr. 2.000.000.
Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.
Úrskurðuð sekt: 2.100.000 kr. til ríkissjóðs og kr. 260.000 til sveitarsjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 1075/2000 í máli nr. 600/1999, kveðinn upp 29. nóvember 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1995, 1996, 1997 og 1998, samtals kr. 953.833 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts sem og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds A frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.
Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Kr. 150.885 sem A greiddi árið 1997 vegna áranna 1993 og 1994 voru metnar, gjaldanda til hags, svo sem þær væru vegna virðisaukaskatts á árunum 1995 til 1998.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 1.600.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: X ehf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 1074/2000 í máli nr. 547/1999, kveðinn upp 29. nóvember 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum eiganda, stjórnarformanni og framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1994, 1995 og 1996, samtals kr. 1.282.571, að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts og staðgreiðslu opinberra gjalda X eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.
Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Kr. 956.218 sem A greiddi árið 1996 vegna áranna 1993 og 1994 voru metnar, gjaldanda til hags, svo sem þær væru vegna virðisaukaskatts á árunum 1995 og 1996.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 40/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 500.000 í sekt til ríkissjóðs.
Beiðni A um endurupptöku úrskurðar yfirskattanefndar nr. 488/1999.
Skattaðili: X ehf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 403/2000 í máli nr. 471/1999, kveðinn upp 27. september 2000:
Málavextir: A óskaði eftir endurupptöku úrskurðar yfirskattanefndar nr. 488/1999, en með nefndum úrskurði var honum gert að sæta sekt vegna vanrækslu á skilum staðgreiðslu opinberra gjalda og virðisaukaskatts. Gerð var krafa um verulega lækkun sektarfjárhæða þar sem ekki hefði verið tekið tillit til allra greiðslna A vegna virðisaukaskatts á árinu 1997.
Niðurstaða: Beiðni um endurupptöku hafnað, þar sem ekki var talið að sú fjárhæð sem koma hefði átt til frádráttar væri slík að hún gæti hafa haft áhrif á niðurstöðu í úrskurði yfirskattanefndar nr. 488/1999.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 320/2000 í máli nr. 548/1999, kveðinn upp 23. ágúst 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1994, 1995, 1996 og 1997, samtals kr. 538.527, að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts sem og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds A frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 400.000 til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: X ehf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 319/2000 í máli nr. 512/1999, kveðinn upp 23. ágúst 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum framkvæmdastjóra og prókúruhafa X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárunum 1995 og 1996 og afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna þess á tekjuárinu 1996, samtals kr. 2.618.997 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna staðgreiðslu- og virðisaukaskattsskuldarinnar frá því umrædd vanskil byrjuðu að myndast.
Niðurstaða: Talið var að ákvarða bæri gjaldanda sekt vegna vanrækslu á skilum virðisaukaskatts að fjárhæð kr. 1.969.542. Ekki þótti unnt að gera gjaldanda sekt vegna meintra brota gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, þar sem ekki fór fram sjálfstæð rannsókn af hálfu skattrannsóknarstjóra ríkisins um það hvort laun sem tilgreind afdregin staðgreiðsla á skilagreinum byggði á hefðu að einhverju leyti verið ógreidd, eins og gjaldandi hélt fram, og því enginn afdráttur staðgreiðslu átt sér stað.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 3.800.000 til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 318/2000 í máli nr. 545/1999, kveðinn upp 23. ágúst 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1993 og 1994 vegna álagningar opinberra gjalda gjaldárin 1994 og 1995, með því að vanrækja að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 779.442 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar sem leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar. A stóð ekki skil á ársreikningum með skattframtölunum. Þá var A gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar á tekjuárunum 1993, 1994 og 1995. Gerði A það með því að vanframtelja skattskylda veltu um samtals kr. 2.289.824 og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr 561.008. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðanda og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna og tryggingagjalds vegna reiknaðs endurgjalds. Með því móti hefði A komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þau brot á lögum um virðisaukaskatt sem honum voru gefin að sök. Ekki þótti nægur grundvöllur fyrir sektarákvörðun vegna annarrar háttsemi sem honum var gefin að sök.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð kr. 600.000 til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og B.
Skattaðili: X ehf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 281/2000 í máli nr. 388/1999, kveðinn upp 30. júní 2000:
Verknaðarlýsing: B, sem skráðum stjórnarformanni, og A, sem skráðum framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á tekjuárinu 1995, samtals kr. 3.829.838.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldendur hefðu gerst sekir um þá háttsemi sem þeim var gefin að sök. Tekið var tillit til greiðslna sem ráðstafað var til annars en lækkunar höfuðstóls eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast og fjárhæð staðgreiðslu sem lá til grundvallar sektarkröfu lækkuð um þá upphæð og taldist eftir það kr. 3.248.870.
Brot talin varða við: 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: Hvorum um sig gert að greiða sekt að fjárhæð kr. 3.100.000 til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 280/2000 í máli nr. 447/1999, kveðinn upp 30. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1993, 1994, 1995 og 1996, samtals kr.2.726.804.
Niðurstaða: Sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins að því er árin 1995 og 1996 varðar var vísað frá yfirskattanefnd þar sem ekki þótti unnt að staðhæfa á grundvelli gagna málsins um vangoldinn virðisaukaskatt vegna þeirra ára. Að öðru leyti þótti sannað að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Sú fjárhæð sem lá til grundvallar sektarkröfu á árunum 1993 og 1994 var þó lækkuð vegna greiðslna sem ráðstafað var til annars en lækkunar höfuðstóls eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast og taldist eftir það kr. 1.057.487.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt:A greiði sekt að fjárhæð kr. 600.000 til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: X ehf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 244/2000 í máli nr. 473/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum stjórnarmanni og í raun starfandi framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárunum 1996 og 1997, samtals kr. 627.576, að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskattsskuldarinnar frá því hún byrjaði að myndast. A var einnig gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X á tekjuárinu 1997, samtals kr. 539.991 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna staðgreiðsluskuldarinnar frá því hún byrjaði að myndast.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 2.200.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 243/2000 í máli nr. 449/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárinu 1997, samtals kr. 1.280.814.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Sú fjárhæð sem lá til grundvallar sektarkröfu var þó lækkuð vegna greiðslna sem ráðstafað var til annars en greiðslu höfuðstóls eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast og taldist fjárhæðin eftir það kr. 1.209.634.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða 2.300.000 kr. sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: X hf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 242/2000 í máli nr. 166/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X hf., var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir skattaðilann fyrir tekjuárin 1990, 1991 og 1992, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum samtals að fjárhæð kr. 8.185.746 sem leiddi til lægri álagningar tekjuskatts á skattaðilann sem nam kr. 3.114.123 eftir að tekið hafði verið tillit til yfirfæranlegs rekstrartaps gjaldárið 1991 og rekstrartaps gjaldárið 1992.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði með saknæmum hætti vanframtalið tekjur skattaðilans í skattframtölum hans árin 1991, 1992 og 1993 um kr. 4.393.830 í því skyni að lækka skattgreiðslur þess.
Brot talin varða við: 5. mgr., sbr. 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1, gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 1.000.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 241/2000 í máli nr. 559/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar á tekjuárunum 1992 og 1993, með því að gera ranglega grein fyrir skattskyldri veltu vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar um samtals kr.1.438.822 og virðisaukaskatti (útskatti) um samtals kr. 352.511. A var jafnframt gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á tekjuárunum 1994, 1995 og 1996 og með því vanframtalið skattskylda veltu og virðisaukaskatt á sömu tekjuárum. Vanframtalin skattskyld velta vegna þessa nemur kr.1.521.663 og virðisaukaskattur (útskattur) samtals kr. 372.808.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 600.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 240/2000 í máli nr. 513/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárinu 1995 og afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna sinna á tekjuárinu 1995, samtals kr. 1.366.942, að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna þeirra skulda sem hér um ræðir frá því þær byrjuðu að myndast svo og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingargjalds.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. mgr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 600.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 239/2000 í máli nr. 312/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1991, 1992 og 1993, 1994 og 1995, með því að vanrækja að gera grein fyrir rekstrartekjum að upphæð samtals kr. 4.296.461 og koma sér með því hjá álagningu tekjuskatts og útsvars, samtals að fjárhæð kr. 1.751.062. Þá var A gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar á tekjuárunum 1993, 1994 og 1995, með því ýmist að vanframtelja eða offramtelja skattskylda veltu og virðisaukaskatt (útskatt) þannig að vangreiddur virðisaukaskattur nam samtals kr. 480.611. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að færa bókhald vegna atvinnurekstrar síns tekjuárið 1995 og að hafa vanrækt að gefa út sölureikninga vegna atvinnustarfsemi sinnar.
Niðurstaða: Ekki þóttu forsendur til að gera gjaldanda sekt vegna meintra vanframtalinna bifreiðaviðskipta í almennum skattskilum gjaldárin 1992, 1993, 1994, 1995 og 1996 svo og rekstrarárið 1995 að því er virðisaukaskatt varðar. Að öðru leyti þótti fullsannað að gjaldandi hefði með saknæmum hætti vanrækt að telja fram í skattframtölum sínum árin 1992, 1993, 1994, 1995 og 1996 skattskyldar tekjur af atvinnurekstri sínum eða sjálfstæðri starfsemi að fjárhæð kr. 3.059.513 sem leiddi til lægri álagningar opinberra gjalda en vera bar. Ennfremur taldist sannað að gjaldandi hefði staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum á árunum 1993 og 1994, þannig að vangreiddur virðisaukaskattur nam samtals kr. 386.582. Kröfu um sekt vegna vanrækslu á færslu bókhalds og útgáfu sölureikninga var vísað frá nefndinni.
Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 90/1990, um tekjustofna sveitarfélaga, nú lög nr. 4/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða sekt að fjárhæð kr. 600.000 til ríkissjóðs, kr. 50.000 til sveitarsjóðs X og kr. 100.000 til sveitarsjóðs Y.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 238/2000 í máli nr. 48/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1997 og 1998, samtals kr. 1.021.182.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 1.800.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: X hf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 237/2000 í máli nr. 496/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem raunverulegum aðaleiganda og stjórnanda X hf., var gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngu skattframtali fyrir skattaðilann fyrir tekjuárið 1994, með því að vanrækja að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 1.686.747. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa eða láta standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir skattaðilann á tekjuárunum 1994 og 1995 og að hafa staðið eða látið standa skil á rangri leiðréttingarskýrslu virðisaukaskatts vegna tekjuársins 1994 og röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi skattaðilans á tekjuárunum 1994 og 1995, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir skattskyldri veltu, kr. 2.908.215 og virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 712.518.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 1.300.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A og X ehf.
Skattaðili: X ehf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 236/2000 í máli nr. 311/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem skráðum stjórnarformanni og framkvæmdastjóra X ehf., var gert að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir skattaðilann á tekjuárunum 1994 og 1995. Með þeim hætti ýmist vanrækti A að standa að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti eða fékk ranglega greiddan virðisaukaskatt. Vangoldinn virðisaukaskattur á þessu tímabili nam samtals kr. 1.868.445. A var ennfremur gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X á tekjuárinu 1996, að fjárhæð kr. 380.158.
Niðurstaða: Þeim þætti sektarkröfunnar sem laut að skilum á röngum virðisaukaskattsskýrslum var vísað frá nefndinni þar sem ekki var talinn nægur grundvöllur fyrir sektarákvörðun á hendur gjaldendum að því er þennan þátt varðaði. Hins vegar taldist sannað að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem laut að vanskilum á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna skattaðilans. Sú fjárhæð sem lá til grundvallar sektarkröfu var þó lækkuð vegna greiðslna sem ráðstafað var til annars en lækkunar höfuðstóls eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast og taldist fjárhæðin eftir það kr. 376.221.
Brot talin varða við: 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: G gert að greiða kr. 750.000 í sekt til ríkissjóðs. Þrotabúi X ekki gert að greiða sekt.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: X ehf.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 235/2000 í máli nr. 386/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A, sem skráðum meðstjórnanda og framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárunum 1996 og 1997, samtals kr. 4.510.811.
Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 7.000.000 í sekt til ríkissjóðs.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 234/2000 í máli nr. 549/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1994, 1995 og 1996, samtals að fjárhæð kr. 1.726.035 að teknu tilliti til greiðslna sem ráðstafað var til greiðslu álags, dráttarvaxta og kostnaðar vegna virðisaukaskatts sem og til greiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.
Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.
Sektarmál skattrannsóknarstjóra ríkisins á hendur A.
Skattaðili: A.
Úrskurður yfirskattanefndar nr. 233/2000 í máli nr. 387/1999, kveðinn upp 14. júní 2000:
Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna starfsemi sinnar á tekjuárunum 1993, 1994, 1995, 1996 og 1997, samtals að fjárhæð kr. 1.458.104.
Niðurstaða: Sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins var vísað frá nefndinni þar sem ekki þótti ráðið af gögnum málsins með nægilegu öryggi hvaða fjárhæðir gjaldandi kynni að hafa innt af hendi til innheimtumanns vegna skattskulda sinna umrædd ár og þá hvernig þeim greiðslum hefði verið ráðstafað.