Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir tekjuárin 1992 og 1993 innan lögboðins frests. Með þeirri háttsemi hefði A vanrækt að gera grein fyrir rekstrartekjum, samtals að fjárhæð kr. 5.655.626 ef miðað er við að frá og með júní 1993 hafi sölureikningar hans ekki að neinu leyti falið í sér virðisaukaskatt. A hafi með þessum hætti komið sér hjá álagningu tekjuskatts og útsvars að fjárhæð kr. 1.468.290.

Niðurstaða: Ekki þótti rétt að ákvarða gjaldanda frekari viðurlög vegna brota hans á lögum um tekjuskatt og eignarskatt en þegar hafði verið gert með álagi.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1992 og 1993. Þetta hafi hann gert með því að vantelja launatekjur sínar um samtals kr. 816.733 og með því að vanrækja að gera grein fyrir rekstrartekjum af sjálfstæðri starfsemi í eigin nafni annars vegar, sem nam kr. 173.826, og rekstrartekjum af atvinnurekstri undir firmaheitinu X hins vegar, sem námu samtals kr. 30.662.361. A stóð ekki skil á ársreikningum með skattframtölum sínum umrædd tekjuár. A hafi með þessum hætti tilgreint ranglega tekjur sínar umrædd tekjuár. Þá hafi A tilgreint ranglega upplýsingar um kaup, sölu og frádráttarheimildir í greinargerðum um frádrátt vegna fjárfestingar manna í atvinnurekstri meðfylgjandi skattframtali hans. Með framangreindum hætti hafi A komið sér hjá álagningu tekjuskatts og útsvars, samtals að fjárhæð kr. 468.999 án skatts af álagi. Þá var A gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi á tekjuárunum 1992 og 1993. A hafi gert ranglega grein fyrir skattskyldri veltu og virðisaukaskatti vegna sjálfstæðrar starfsemi í eigin nafni annars vegar og undir firmaheitinu X hins vegar, einkum með því að vanframtelja á þeim skattskylda veltu og innheimtan virðisaukaskatt (útskatt) en einnig með því að oftelja innskatt. Vangoldinn virðisaukaskattur vegna þessa hafi verið kr. 1.643.829. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda tekjuárin 1992 og 1993 og að hafa vanrækt að standa skil á skilagreinum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á tekjuárinu 1992 og hafa staðið skil á röngum skilagreinum á sama tekjuári sem og tekjuárinu 1993. Á sama hátt var honum gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á og staðið skil á röngum skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi. Með þessu móti hafi A leitast við að koma sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts og útvars af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar, samtals að fjárhæð kr. 286.920 og tryggingagjald af reiknuðu endurgjaldi, samtals að fjárhæð kr. 110.821.

Niðurstaða: Talið var sannað að A hefði látið hjá líða að leggja fram fullnægjandi skattframtöl fyrir tekjuárin 1992 og 1993. Þá þótti fullsannað að A hefði staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum á árunum 1992 og 1993, með því að vanframtelja á þeim fjárhæðir skattskyldrar veltu og virðisaukaskatts til greiðslu. Var á því byggt að skattskyld velta hefði verið vanframtalin um samtals kr. 2.855.647 og virðisaukaskattur til greiðslu um samtals kr. 699.634. A taldist einnig hafa vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald og um staðgreiðslu opinberra gjalda vegna áranna 1992 og 1993, vanrækt að afhenda skilagreinar vegna staðgreiðslu opinberra gjalda af reiknuðu endurgjaldi á tímabilinu janúar til september 1992 og staðið skil á röngum skilagreinum um reiknað endurgjald á tímabilinu október 1992 til júní 1993 og vanrækt að standa skil á staðgreiðslu opinberra gjalda af reiknuðu endurgjaldi á árunum 1992 og 1993. Þá taldist A hafa vanrækt að afhenda skilagreinar vegna tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi á tímabilinu janúar til september 1992 og staðið skil á röngum skilagreinum tryggingagjalds á tímabilinu október 1992 til júní 1993.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 1. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og við síðastnefnt lagaákvæði, sbr. 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: A greiði sekt að fjárhæð 450.000 til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem rekstrarstjóra X, var gefið að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárinu 1996, samtals kr. 3.223.890. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á sama tekjuári, samtals kr. 1.663.081.

Niðurstaða: Ekki var talið að lagður hefði verið nægur grundvöllur að sektarákvörðun á hendur gjaldanda að því er meint brot gegn lögum um virðisaukaskatt varðaði þar sem ekki varð ráðið um það af skýrslu skattrannsóknarstjóra ríkisins með nægilegu öryggi hvaða fjárhæðir gjaldandi kynni að hafa innt af hendi til innheimtumanns ríkissjóðs vegna skattskulda sinna og þá hvernig þeim greiðslum kynni að hafa verið ráðstafað. Sannað þótti hins vegar að gjaldandi hefði gerst sekur um þau brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda sem honum voru gefin að sök.

Brot talin varða við: 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 3.200.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X hf./Y ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem skráðum framkvæmdastjóra með prókúruumboð og stjórnarmanni skattaðilans X hf., síðar Y ehf., var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum fyrir skattaðilann innan lögmælts frests fyrir tekjuárin 1990, 1991 og 1992 og hafa með þeim hætti vanrækt að gera grein fyrir tekjum, gjöldum, eignum og skuldum vegna starfsemi skattaðilans. Þá var A gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi skattaðilans vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1992 og 1993, með því að vanframtelja eða láta vanframtelja skattskylda veltu um samtals kr. 10.410.843 og virðisaukaskatt (útskatt) um kr. 2.550.656.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þau brot á lögum um tekjuskatt og eignarskatt sem honum var gefin að sök. Tekið var tillit til þess að hann lagði skattframtöl félagsins fyrir tekjuárin 1990 og 1991 fram áður en rannsókn málsins lauk hjá skattrannsóknarstjóra ríkisins en talið að á það yrði að líta að ríkisskattsstjóri féllst ekki á að leggja skattframtölin til grundvallar álagningu opinberra gjalda félagsins. Þá var talið sannað að gjaldandi hefði með saknæmum hætti rangfært virðisaukaskattsskil skattaðilans fyrir uppgjörstímabil á tekjuárinu 1993, þannig að varðaði hann refsingu. Umfjöllun skattrannsóknarstjóra ríkisins um óbókfærðan kostnað skattaðila frá árinu 1992 þótti hins vegar ófullnægjandi og því taldist ekki unnt að fullyrða um vangoldinn virðisaukaskatt það ár.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og við 6. mgr., sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 1.000.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1991, 1992 og 1993, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 2.890.244 og koma sér þannig hjá álagningu tekjuskatts og útsvars að fjárhæð kr. 1.155.856 án skatts af álagi. Þetta hefði A gert með því að færa eða láta færa til tekna í bókhaldi og síðar á skattframtöl er byggðu á bókhaldinu greiðslur á grundvelli sölureikninga vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar og með því að fresta færslu hluta annarra tekna starfseminnar. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum á tekjuárunum1993, 1994 og 1995, með því ýmist að vanframtelja eða offramtelja á þeim skattskylda veltu og virðisaukaskatt. Vanframtalinn virðisaukaskattur var vegna þessa samtals kr. 441.819.

Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 3. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 600.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1992, 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 2.362.875. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar á tekjuárinu 1996. Vanframtalin skattskyld velta hefði numið kr. 8.104.670 og virðisaukaskattur (útskattur) kr. 1.985.647. Að teknu tilliti til mögulegs innskatts taldist vangreiddur virðisaukaskattur vegna tekjuársins 1996 kr. 1.073.903.

Niðurstaða: Ekki var talinn nægur grundvöllur til sektarákvörðunar vegna þeirrar háttsemi sem gjaldanda var gefin að sök og varðaði tekjuárin 1992, 1993, 1994 og 1995, þar sem ekki væri ráðið um það af gögnum málsins hvort gjaldandi hafi innt af hendi greiðslur inn á skattskuld sína og þá með hvaða fjárhæðum og hver ráðstöfun þeirra hefði verið. Þá yrði ekki séð að í skýrslu skattrannsóknarstjóra ríkisins eða í kröfubréfi til yfirskattanefndar væri fjallað um eða tillit tekið til staðhæfinga gjaldanda um tapaðar viðskiptakröfur á árunum 1992 og 1993 og yrði ekki ráðið hvort og þá hvenær kröfur þessar eigi að koma til frádráttar skattskyldri veltu og virðisaukaskatti. Sektarkröfu að því er varðaði uppgjörstímabilið nóvember – desember tekjuárið 1996 var einnig vísað frá nefndinni þar sem rannsókn skattrannsóknarstjóra ríkisins hófst áður en kom að gjalddaga þess tímabils. Þegar rannsókninni lauk hafði skattstjóri ekki áætlað virðisaukaskatt gjaldanda nefnt tímabil. Hins vegar þótti sannað að gjaldandi hefði gerst sekur um að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum á tilskildum tíma vegna uppgjörstímabila virðisaukaskatts frá og með janúar –febrúar 1996 til og með september – október sama ár. Miðað var við að vanframtalinn virðisaukaskattur gjaldanda hafi verið kr. 908.772.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995

Úrskurðuð sekt: 1.750.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali fyrir tekjuárið 1993, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 2.924.000. A hefði með þessum hætti komið sér hjá álagningu tekjuskatts og útsvars, samtals að fjárhæð kr. 894.682 án skatts af álagi. Þetta hefði A gert með því að vanrækja að færa eða láta færa til tekna greiðslur á grundvelli sölureiknings. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslu á tekjuárinu 1993 og vanframtelja skattskylda veltu vegna starfsemi sinnar um kr. 2.924.000 og virðisaukaskatt um kr. 716.380.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 90/1990, um tekjustofna sveitarfélaga, nú lög nr. 4/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða sekt að fjárhæð kr. 720.000 til ríkissjóðs og kr. 80.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: X hf.

Verknaðarlýsing: A, sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X hf., var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum á tekjuárinu 1993, með því að vanframtelja skattskylda veltu skattaðilans um kr. 1.850.000 og virðisaukaskatt um kr. 453.250 uppgjörstímabilin mars – apríl til og með júlí – ágúst 1996 og oftalið skattskylda veltu og virðisaukaskatt skattaðilans um sömu upphæðir uppgjörstímabilið nóvember – desember 1996. Þetta hafi A gert með því að halda utan færslu í bókhaldi X greiðslum vegna tiltekinn viðskipta. Greiðslurnar bókfærði A eða lét bókfæra eftir að rannsókn skattrannsóknarstjóra ríkisins hófst.

Niðurstaða: Sannað taldist að gjaldandi hefði með saknæmum hætti vantalið skattskylda veltu í virðisaukaskattsskilum X svo sem honum var gefið að sök.

Brot talin varða við: 6. mgr., sbr. 1. mgr.40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 300.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1995 og 1996, samtals kr. 1.649.581.

Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Fjárhæð virðisaukaskatts sem málið varðar var þó lækkuð í kr. 1.610.943 vegna greiðslna inn á skattskuldina.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 40/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 3.100.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem stjórnarformanni X ehf., og B, sem varastjórnarmanni og skráðum framkvæmdastjóra félagsins, var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárunum 1995, 1996 og 1997, samtals kr. 3.754.207. Þá var þeim gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á tekjuárinu 1995, samtals kr. 728.117

Niðurstaða: Ekki var talið að leitt hefði verið í ljós að B bæri refsiábyrgð vegna þeirrar háttsemi sem henni var gefin að sök, en hún kvaðst ekki hafa komið nálægt rekstri félagsins. Hins vegar þótti sannað að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr.30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða sekt, að fjárhæð kr. 8.700.000 til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtali ásamt lögboðnum fylgigögnum þess fyrir tekjuárið 1994 innan lögboðins framtalsfrests. Á þann hátt vanrækti A að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð a.m.k. kr. 1.858.019 og launatekjum og bótum, samtals að fjárhæð kr. 256.816. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1994 og 1995 og hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir tiltekin uppgjörstímabil á sömu tekjuárum. Með þessum hætti hefði A vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu um samtals kr. 361.445 og virðisaukaskatti um samtals kr. 445.370. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðandi og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna og tryggingagjalds vegna reiknaðs endurgjalds, þrátt fyrir að hafa rekið sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1994 og 1995. Með því móti hefði hann komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að færa eða láta færa bókhald vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á tekjuárinu 1995 og varðveita ekki með tryggilegum hætti öll gögn varðandi tekjur af starfseminni.

Niðurstaða: Gjaldandi lagði skattframtal sitt fyrir tekjuárið 1994 fram hjá ríkisskattstjóra í janúar 1996, áður en rannsókn skattrannsóknarstjóra ríkisins lauk. Hann sætti álagi vegna síðbúinna framtalsskila. Þegar til þessa var litið og að virtum atvikum að öðru leyti voru honum ekki ákvörðuð frekari viðurlög af þessum sökum. Að öðru leyti þótti sannað að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök og honum ákvörðuð viðurlög, en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til brota A sem voru fólgin í að halda ekki tilskilið bókhald vegna virðisaukaskatts.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða sekt að fjárhæð kr. 450.000 til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: B, sem rekstrarstjóra X ehf., og A, sem skráðum framkvæmdastjóra þess með prókúru, var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins samkvæmt virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárinu 1995, samtals kr. 2.971.011. Þá var þeim gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins samkvæmt staðgreiðsluskilagreinum fyrir greiðslutímabil á tekjuárinu 1995, samtals kr. 2.536.608.

Niðurstaða: Ekki talið leitt í ljós að A beri refsiábyrgð á þeirri háttsemi sem honum var gefin að sök. Af hálfu A kom fram í skýrslutöku hjá skattrannsóknarstjóra ríkisins að hann hefði ekki komið nálægt rekstri félagsins, en gert vini sínum, B, greiða með því að lána honum nafn sitt. B bar á sama veg, hann hefði sjálfur séð um allan rekstur félagsins, en A ekki komið þar nærri. (B var úrskurðuð sekt vegna framangreindrar háttsemi með úrskurði yfirskattanefndar nr. 495/1999.)

Úrskurðuð sekt: A ekki gerð sekt.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem rekstrarstjóra X ehf., og B, sem skráðum framkvæmdastjóra þess með prókúru, var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins samkvæmt virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárinu 1995, samtals kr. 2.971.011. Þá var þeim gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins samkvæmt staðgreiðsluskilagreinum fyrir greiðslutímabil á tekjuárinu 1995, samtals kr. 2.536.608.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Kr. 1.778.276, sem greiddar höfðu verið vegna félagsins eftir að umræddar skuldir byrjuðu að myndast og gengið höfðu til greiðslu annarra skulda en virðisaukaskatts og staðgreiðslu, voru dregnar frá þeim fjárhæðum sem greindi í kröfugerð skattrannsóknarstjóra ríkisins. Þar sem A stóð í raun fyrir rekstri félagsins, þrátt fyrir að hann hefði ekki verið skráður fyrirsvarsmaður þess, bar hann ábyrgð á því að virðisaukaskattur og staðgreiðsla voru ekki greidd.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 7.100.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum á tekjuárunum 1992, 1993 og 1994 þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi. Þá var honum gefið að sök að ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1992, 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 1.706.085.

Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Vegna gjaldþrotaskipta í janúar 1996 var honum þó ekki gerð sekt vegna vanrækslu á skilum virðisaukaskatts fyrir uppgjörstímabilið júlí – desember 1995, að fjárhæð kr. 80.811. Þá var fjárhæð í kröfugerð skattrannsóknarstjóra lækkuð um kr. 711.762 vegna greiðslna sem ráðstafað hafði verið til greiðslu álags, dráttarvaxta o.fl. eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 450.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem skráðum stjórnarmanni X ehf., og B, sem skráðum framkvæmdastjóra félagsins, var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárinu 1996, samtals kr. 1.518.514. Þá var þeim gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á sama tekjuári, samtals kr. 2.290.403.

Niðurstaða: Sannað þótti að gjaldendur hefðu gerst sekir um þá háttsemi sem þeim var gefin að sök. Fjárhæð í kröfugerð skattrannsóknarstjóra var þó lækkuð um kr. 94.000 vegna greiðslna sem ráðstafað hafði verið inn á annað en höfuðstól vangreidds virðisaukaskatts og staðgreiðslu eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Hvorum um sig gert að greiða kr. 3.550.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem skráðum framkvæmdastjóra X ehf. með prókúruumboð, og B, sem skráðum stjórnarformanni félagsins, var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á tekjuárinu 1994, samtals kr. 1.131.218.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Fjárhæð í kröfugerð skattrannsóknarstjóra var þó lækkuð um kr. 331.722 vegna greiðslna sem ráðstafað hafði verið inn á annað en vangreidda staðgreiðslu eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast. Huglægum refsiskilyrðum var ekki talið fullnægt að því er varðaði gjaldanda B.

Brot talin varða við: 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 200.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti fyrir félagið á tekjuárinu 1998, samtals kr. 2.191.653.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Sú skattfjárhæð sem um var að tefla í málinu var þó lækkuð í kr. 1.812.562 vegna greiðslna eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A og X greiði in solidum kr. 3.500.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem meðstjórnanda og framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárunum 1993 og 1994, samtals kr. 489.045. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á sömu tekjuárum, samtals kr. 1.336.692.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Sú skattfjárhæð sem um var að tefla í málinu var lækkuð í kr 1.294.577 vegna greiðslna eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A og X gert að greiða in solidum kr. 1.000.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti samkvæmt virðisaukaskattsskýrslum á tekjuárunum 1993, 1994, 1995 og 1996, samtals kr. 1.129.289.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Sú skattfjárhæð sem um var að tefla í málinu var lækkuð um kr. 140.000 vegna greiðslna eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 1.100.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem stjórnarformanni og framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárinu 1997, samtals kr. 3.832.631. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á sama tekjuári, samtals kr. 789.239.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Sú fjárhæð vangoldins virðisaukaskatts sem um var að tefla í málinu var lækkuð í kr. 3.502.407 og fjárhæð staðgreiðslu í kr. 698.126 vegna greiðslna eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 8.000.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárinu 1997, samtals kr. 1.733.364. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á sama tekjuári, samtals kr. 576.936.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Fjárhæð vangoldins virðisaukaskatts var lækkuð í kr. 540.978 vegna greiðslna eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 2.760.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti á tekjuárunum 1994, 1995 og 1996, samtals kr. 3.619.891.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Sú skattfjárhæð sem um var að tefla var lækkuð í kr. 2.493.131 vegna greiðslna eftir að umrædd skattskuld byrjaði að myndast.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 2.300.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem stjórnarformanni, framkvæmdastjóra og prókúruhafa X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti félagsins á tekjuárinu 1996, samtals kr. 1.873.998. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins á tekjuárunum 1996 og 1997, samtals kr. 1.052.581.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Fjárhæð vangreidds virðisaukaskatts var lækkuð um kr. 165.158 og vangreidd staðgreiðsla um kr. 122.945 vegna greiðslna eftir að umrædd vanskil byrjuðu að myndast. Að því er varðar fjárhæð vangreidds virðisaukaskatts var tekið tillit til staðhæfingar A um að ekki hafi verið litið tapaðra viðskiptakrafna félagsins.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr, 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 3.100.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1994 og 1995, samtals kr. 459.713.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd. Ekki var talinn nægur grundvöllur fyrir sektarákvörðun á hendur gjaldanda þar sem ekki var gerð heildstæð grein fyrir greiðslum til innheimtumanns ríkissjóðs á því tímabili sem mál þetta varðaði í skýrslu skattrannsóknarstjóra ríkisins. Þá yrði ekkert ráðið um það með nægilegu öryggi af gögnum málsins hvaða fjárhæðir gjaldandi kynni að hafa innt af hendi til innheimtumanns vegna skattskulda sinna og þá hvernig þeim greiðslum hefði verið ráðstafað.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1992, 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 1.088.529.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd. Ekki var talinn nægur grundvöllur fyrir sektarákvörðun á hendur gjaldanda þar sem ekki var gerð heildstæð grein fyrir greiðslum til innheimtumanns ríkissjóðs á því tímabili sem mál þetta varðaði í skýrslu skattrannsóknarstjóra ríkisins. Þá yrði ekkert ráðið um það með nægilegu öryggi af gögnum málsins hvaða fjárhæðir gjaldandi kynni að hafa innt af hendi til innheimtumanns vegna skattskulda sinna og þá hvernig þeim greiðslum hefði verið ráðstafað.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárinu 1995. A var jafnframt gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1992, 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 3.021.213. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna sinna fyrir greiðslutímabil á tekjuárunum 1993 og 1993, samtals kr. 1.010.781

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd. Ekki var talinn nægur grundvöllur fyrir sektarákvörðun á hendur gjaldanda þar sem ekki var gerð heildstæð grein fyrir greiðslum til innheimtumanns ríkissjóðs á því tímabili sem mál þetta varðaði í skýrslu skattrannsóknarstjóra ríkisins. Þá yrði ekkert ráðið um það með nægilegu öryggi af gögnum málsins hvaða fjárhæðir gjaldandi kynni að hafa innt af hendi til innheimtumanns vegna skattskulda sinna og þá hvernig þeim greiðslum hefði verið ráðstafað.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir tekjuárin 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994 og hafa með þeirri háttsemi vanrækt að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð a.m.k. kr. 9.732.709. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðs reksturs síns fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994 þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi, gefið út sölureikninga og innheimt virðisaukaskatt af viðskiptavinum sínum. Hann hefði þannig vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu, samtals að fjárhæð kr. 3.878.404, og virðisaukaskatti (útskatti), samtals að fjárhæð kr. 950.210. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994, svo og vanrækt að standa skil á skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi umrædd ár. Með þessu móti hefði hann komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Vegna gjaldþrots hans á árinu 1994 var ekki talið að sýnt hefði verið fram á að vanræksla á framtalsskilum gjaldárið 1995 ætti að leiða til þess að gera bæri A refsingu eftir þeim ákvæðum sem krafist var. Þá töldust brot gjaldanda á lögum um virðisaukaskatt vegna uppgjörstímabila á tekjuárinu 1990 fyrnd.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 1.000.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir tekjuárin 1988, 1989, 1990, 1991 og 1992, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð a.m.k. kr. 4.204.653 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar svo leiddi til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á röngum söluskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1988 og 1989, með því að vanframtelja á þeim heildarsölu, skattfrjálsa sölu, skattskylda sölu og sérstakan söluskatt vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar. Með framangreindum hætti hefði A komið sér hjá því að stærstum hluta að greiða þann sérstaka söluskatt sem honum bar að standa skil á. Vanframtalinn sérstakur söluskattur nam samtals kr. 103.355. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um virðisaukaskattsskylda starfsemi sína á árunum 1990, 1991 og 1992 og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum og virðisaukaskatti fyrir uppgjörstímabil á greindum tekjuárum þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi, gefið út sölureikninga og innheimt virðisaukaskatt af viðskiptamönnum sínum. Með þessari háttsemi sinni hefði A vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu, samtals að fjárhæð kr. 3.864.991, og virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 142.224.

Niðurstaða: Sannað þótt að gjaldandi hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Brot hans á lögum um söluskatt töldust hins vegar fyrnd.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 1.000.000 kr. til ríkissjóðs og 100.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímbil á tekjuárunum 1993, 1994, 1995 og 1996. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið að fullu skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1992, 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 686.575

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 300.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali fyrir tekjuárið 1993, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð a.m.k. kr. 1.579.643. Jafnframt stóð skattaðili ekki skil á ársreikningi með skattframtalinu þrátt fyrir lagaskyldu í þá veru. Með framangreindum hætti kom A sér hjá álagningu tekjuskatts og útsvars á umræddar tekjur, samtals kr. 139.238. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðanda og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárinu 1993, svo og vanrækt að standa skil á skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi umrætt ár. Með þessu móti hefði hann komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. og 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990 um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: 150.000 kr. í sekt til ríkissjóðs og 50.000 kr. til sveitarsjóðs.