Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á ársreikningi fyrir árið 1991 og vanrækja með því að gera grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð a.m.k. kr. 6.255.816 Verulegir annmarkar voru á bókhaldi A, einkum varðveislu tekjuskráningargagna og þóttu gögn málsins benda til að rekstrartekjur hans hafi verið enn frekari. Þá gerði A ekki grein fyrir kostnaði við öflun rekstrarteknanna, sem virðist hafa numið kr. 6.594.146. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um virðisaukaskattskylda starfsemi sína á árinu 1991. Honum var jafnframt gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárinu 1991. Með þessum hætti hefði A vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu, að upphæð a.m.k. kr. 4.869.559 og útskatti að fjárhæð a.m.k. kr. 1.193.041. Mögulegur innskattur nam kr. 807.865 og vangreiddur virðisaukaskattur því a.m.k. kr. 385.176. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðandi og að hafa vanrækt að standa skil á greinargerð um reiknað endurgjald, skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds og launagreiðslna til launamanna og skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi og vegna launagreiðslna til launamanna, allt vegna staðgreiðslu opinberra gjalda fyrir greiðslutímabil á tekjuárinu 1991, þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi og greiðslur til launamanna á þeim tímabilum.

Niðurstaða: Ætluð brot á lögum um virðisaukaskatt töldust fyrnd. Varhugavert þótti að miða við að A hefði staðið fyrir þeim rekstri sem um ræddi í málinu nema hluta umfjallaðs tímabils. Að því gættu og öðrum vafaatriðum þótti því ekki rétt að gera A sekt í vegna brota gegn lögum um tekjuskatt og eignaskatt og lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda.

Úrskurðuð sekt: A ekki gerð sekt.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem skráðum framkvæmdastjóra með prókúruumboð og stjórnarmanni X ehf., var gefið að sök að hafa vanrækt að skila ársreikningum fyrir félagið vegna rekstraráranna 1995 og 1996 til opinberrar birtingar hjá félagaskrá. Þá var A, sem skráðum stjórnarmanni og framkvæmdastjóra með prókúruumboð fyrir X gefið að sök að hafa vanrækt að skila ársreikningum fyrir félagið vegna rekstraráranna 1995 og 1996.

Niðurstaða: Ársreikningurinn hafði ekki verið gerður. Málinu vísað frá nefndinni þar sem hún taldi sig ekki bæra til ákvörðunar um refsingar vegna brota gegn ákvæðum 83. gr. laga nr. 144/1994, sbr. 3. mgr. 2. gr. laga nr. 30/1992 um yfirskattanefnd, sbr. 8. gr. laga nr. 37/1995.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1992, 1993 og 1994, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir launum, samtals að fjárhæð kr. 2.006.250. A stóð ekki skil á ársreikningum með skattframtölum vegna gjaldáranna 1994 og 1995. Með framangreindum hætti kom A sér hjá álagningu tekjuskatts og útsvars á umræddar tekjur, samtals kr. 366.975. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1993 og 1994 og með þeim hætti vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu, samtals kr. 679.550 og virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 166.490, vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar tekjuárin 1993 og 1994. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um virðisaukaskattsskylda starfsemi sína sem launagreiðandi og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1993 og 1994, svo og vanrækt að standa skil á skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi. Með þessu móti hafi A komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.

Skattaðili: X hf.

Verknaðarlýsing: A, sem stjórnarformanni X hf., var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtali og lögboðnum fylgigögnum þess fyrir félagið fyrir tekjuárið 1994. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslu fyrir félagið fyrir uppgjörstímabil á tekjuárinu 1994. Honum var jafnframt gefið að sök að hafa skilað inn röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárinu 1994. Með fyrrgreindum hætti hefði A vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu X að fjárhæð kr. 1.681.662 og virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 450.141.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem skráðum framkvæmdastjóra með prókúruumboð og stjórnarmanni X, var gefið að sök að hafa vanrækt að skila ársreikningi fyrir félagið vegna rekstrarársins 1996 til opinberrar birtingar hjá félagaskrá.

Niðurstaða: Ársreikningurinn hafði ekki verið gerður. Málinu vísað frá nefndinni þar sem hún taldi sig ekki bæra til ákvörðunar um refsingar vegna brota gegn ákvæðum 83. gr. laga nr. 144/1994, sbr. 3. mgr. 2. gr. laga nr. 30/1992 um yfirskattanefnd, sbr. 8. gr. laga nr. 37/1995.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem framkvæmdastjóra með prókúruumboð og stjórnarmanni X ehf., var gefið að sök að hafa vanrækt að skila ársreikningum fyrir félagið vegna tekjuáranna 1995 og 1996 til opinberrar birtingar hjá félagaskrá.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. tölulið 1. mgr. 84. gr., sbr. 82. gr. laga nr. 144/1994 um ársreikninga, sbr. lög nr. 37/1995.

Úrskurðuð sekt: A og X gert að greiða in solidum kr. 150.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem framkvæmdastjóra með prókúruumboð og stjórnarmanni X ehf., var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á ársreikningi fyrir félagið vegna tekjuáranna 1995 og 1996 til opinberrar birtingar hjá félagaskrá.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. tölulið 1. mgr. 84. gr., sbr. 82. gr. laga nr. 144/1994, um ársreikninga, sbr. lög nr. 37/1995.

Úrskurðuð sekt: A og X gert að greiða in solidum kr. 150.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið verulega virðisaukaskattsskylda veltu sína tekjuárin 1990, 1991, 1992 og 1993, ýmist með því að tilgreina of lága eða enga virðisaukaskattsskylda veltu á innsendum virðisaukaskattsskýrslum. Á þennan hátt hafi A vantalið virðisaukaskattsskylda veltu sína á umræddum tekjuárum um a.m.k. kr. 965.395 og virðisaukaskatt um samtals kr. 236.522 miðað við staðfestar upplýsingar frá viðskiptavinum og skattaðila en virðisaukaskattsskylda veltu um allt að kr. 11.862.307 og virðisaukaskatt um samtals kr. 2.906.265 samkvæmt mati skattrannsóknarstjóra ríkisins.

Niðurstaða: Ekki var talið að önnur brot A á lögum um virðisaukaskatt væru fullsönnuð en vegna skattskila gjaldanda árin 1990 og 1991. Að virtum málsatvikum og með hliðsjón af því hve langur tími var liðinn frá því A framdi brot sín var honum ekki gerð sekt í málinu.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum eiganda þriðjungs hlutafjár, stjórnarmanni og framkvæmdastjóra með prókúruumboð hjá skattaðilanum X ehf., var gefið að sök að hafa látið standa skil á rangri virðisaukaskattsskýrslu vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi félagsins fyrir uppgjörstímabil á tekjuárinu 1995, þar sem skattskyld velta var vanframtalin um kr. 2.710.006, útskattur vanframtalinn um kr. 663.951 og innskattur offramtalinn um kr. 52.761. Þetta hefði hann gert, annars vegar með því að afhenda ekki til færslu skattskyldrar veltu og útskatts í bókhald skattaðilans nokkurn hluta af útgefnum sölureikningum skattaðilans og hins vegar með því að afhenda til færslu innskatts í bókhaldi skattaðilans gagn sem ekki varðaði virðisaukaskattsskylda starfsemi hans, en bókhaldið var síðan lagt til grundvallar við gerð framangreindrar virðisaukaskattsskýrslu. A var einnig gefið að sök að hafa notað og látið nota ófullnægjandi reikninga til skráningar sölu skattaðilans í virðisaukaskattsskyldri starfsemi hans, einnig að hafa vanrækt að varðveita með tryggilegum hætti afrit allra útgefinna sölureikninga skattaðilans og afhenda ekki til færslu skattskyldrar veltu og útskatts í bókhald skattaðilans nokkurn hluta af útgefnum sölureikningum skattaðilans. Loks var A gefið að sök að hafa afhent til færslu innskatts í bókhald skattaðilans gagn sem ekki varðaði virðisaukaskattsskylda starfsemi hans.

Niðurstaða: Sannað þótti að virðisaukaskattsskil vegna X hefðu verið vanrækt með þeim hætti að varðaði gjaldanda refsingu. Þá hefði tilskilið bókhald ekki verið haldið vegna virðisaukaskatts en yfirskattanefnd leit svo á að við viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til þeirra brota.

Brot talin varða við: 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 400.000 til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali fyrir tekjuárið 1991, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð a.m.k. kr. 1.869.241, en skattaðilinn stóð ekki skil á ársreikningi með skattframtali tekjuársins þrátt fyrir lagaskyldu í þá veru. Með þessari háttsemi hafi hann komið sér hjá álagningu tekjuskatts, útsvars og gjalds í framkvæmdasjóð aldraðra að fjárhæð kr. 497.698. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið skil á ársreikningi með skattframtali sínu fyrir tekjuárið 1992. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum og virðisaukaskatti fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1991 og 1992 þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi á tímabilinu, gefið út sölureikninga og innheimt virðisaukaskatt af viðskiptamönnum sínum. Skattaðilinn lét ranglega færa sig út af skrá skattyfirvalda yfir virðisaukaskattsskylda aðila með yfirlýsingu dags. 7. júní 1991, sem send var skattstjóra. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðanda og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna og tryggingargjalds vegna reiknaðs endurgjalds þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1991 og 1992. Með þessu móti hafi skattaðilinn komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. og 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga. Þá voru brotin talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr, 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: 800.000 kr. til ríkissjóðs og 60.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum og virðisaukaskatti fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994, þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi á þessu tímabili, hafa gefið út sölureikninga vegna starfsemi sinnar og innheimt virðisaukaskatt af viðskiptamönnum sínum. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila virðisaukaskatts á tekjuárinu 1993, með því að vanframtelja á þeim skattskylda veltu og virðisaukaskatt. Vanframtalin skattskyld velta vegna framangreindrar háttsemi nam samtals kr. 9.611.642 og vanframtalinn virðisaukaskattur kr. 2.354.850. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994, svo og að hafa vanrækt að standa skil á skilagreinum tryggingagjalds vegna reiknaðs endurgjalds á sömu greiðsluárum Með því móti hefði hann komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu, kr. 1.350.109, og tryggingagjald, kr. 301.193.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990.

Úrskurðuð sekt: 1.500.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem stjórnarformanni, framkvæmdastjóra og prókúruhafa skattaðilans X ehf., var gefið að sök að hafa rangfært virðisaukaskattsskil skattaðilans, með því að útbúa fyrir hönd hans ranga og tilhæfulausa virðisaukaskattsskýrslu vegna uppgjörstímabils virðisaukaskatts á tekjuárinu 1993, þar sem tilgreindur var innskattur að fjárhæð kr. 941.905 á grundvelli viðskipta sem ekki var innheimtur virðisaukaskattur (útskattur) af.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sek um þá háttsemi sem henni var gefin að sök.

Brot talin varða við: 6. mgr., sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A og X greiði in solidum kr. 800.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1994, 1995 og 1996, með því að oftelja rekstrargjöld um samtals kr. 1.157.479, til frádráttar tilgreindum tekjum. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1994, 1995, 1996 og 1997, með því að oftelja innskatt um kr. 193.558. Honum var jafnframt gefið að sök að hafa vanrækt að skila inn virðisaukaskattsskýrslu vegna uppgjörstímabils á tekjuárinu 1996. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að færa bókhald vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar tekjuárin 1995, 1996 og 1997.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Yfirskattanefnd leit svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til þeirra brota gjaldanda sem lutu að vanrækslu á að halda tilskilið bókhald vegna virðisaukaskatts.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignaskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 370.000 kr. til ríkissjóðs og 30.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1991, 1993 og 1994. A vantaldi rekstrartekjur sínar á tekjuárunum 1991, 1992, 1993 og 1994. A hafi með þessum hætti komið sér hjá álagningu tekjuskatts og útsvars á umræddar tekjur, samtals kr. 349.204 án skatts af álagi. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið skil á ársreikningum með skattframtölum sínum vegna tekjuáranna 1991, 1992, 1993 og 1994 þrátt fyrir lagaskyldu í þá veru. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um virðisaukaskattsskylda starfsemi sína á tekjuárunum 1992, 1993 og 1994 og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á sömu tekjuárum. Með fyrrgreindum hætti hafi skattaðilinn vanrækt að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri veltu að fjárhæð kr. 1.546.969 og virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð kr. 379.008. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um starfsemi sína sem launagreiðanda og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1991, 1992, 1993 og 1994. Með þessu móti hafi skattaðilinn komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar. Niðurstaða: Sannað þótti að skattaðili hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Þó voru brot vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og tryggingagjalds ekki talin ná til tekjuársins 1991.

Brot talin varða við: 1. og 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga. Þá varða brotin við 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr, 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: 400.000 kr. til ríkissjóðs og 20.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali fyrir tekjuárið 1994, með því að gera þar ranglega grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 297.655. A stóð ekki skil á ársreikningi með skattframtalinu þrátt fyrir lagaskyldu í þá veru. Með þessum hætti kom A sér hjá álagningu tekjuskatts og útsvars, samtals að fjárhæð kr. 123.674. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um virðisaukaskattsskylda starfsemi sína, en skylda hennar til þess hafi orðið virk ekki síðar en á árinu 1994. Henni var jafnframt gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslu fyrir uppgjörstímabil virðisaukaskatts á tekjuárinu 1994, þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi. A innheimti ekki virðisaukaskatt af þessari starfsemi sinni.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vanrækt að telja fram í skattframtali sínu fyrir tekjuárið 1994 svo sem henni var gefið að sök. Hins vegar þótti ekki nægilega sýnt fram á það af hálfu skattrannsóknarstjóra ríkisins að um væri að ræða tekjur af sjálfstæðri starfsemi.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignaskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga.

Úrskurðuð sekt: 70.000 kr. til ríkissjóðs og 15.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir tekjuárin 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994. Með þeirri háttsemi hafi hann vanrækt að gera grein fyrir rekstrartekjum, samtals a.m.k. kr. 2.610.404, vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á umræddum árum. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994 þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi á því tímabili, gefið út reikninga og önnur gögn vegna sölu á þjónustu sinni og innheimt virðisaukaskatt af viðskiptavinum sínum. Með þessum hætti hafi hann vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu að fjárhæð a.m.k. kr. 2.500.404 og virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð a.m.k. kr. 612.599. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994, svo og vanrækt að standa skil á skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi á tekjuárunum 1991, 1992, 1993 og 1994. Með þessu móti hafi skattaðilinn komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, sbr. samhljóða ákvæði í IV. kafla áðurgildandi laga nr. 90/1990, um tekjustofna sveitarfélaga, með síðari breytingum, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: 800.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali fyrir tekjuárið 1991, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 240.964, en A stóð ekki skil á ársreikningi með skattframtalinu þrátt fyrir lagskyldu í þá veru. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um virðisaukaskattsskylda starfsemi sína og að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslu fyrir uppgjörstímabil virðisaukaskatts tekjuárið 1991. Vanframtalin skattskyld velta af þessum sökum var talin nema kr. 240.964 og vanframtalinn virðisaukaskattur kr. 59.036. A var ennfremur gefið að sök að hafa gefið út ófullnægjandi reikning vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar og að hafa ekki fært bókhald vegna starfseminnar.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vanrækt að telja fram í skattframtali sínu fyrir tekjuárið 1991 svo sem honum var gefið að sök. Hins vegar þótti ekki nægilega sýnt fram á það af hálfu skattrannsóknarstjóra ríkisins að um væri að ræða tekjur af sjálfstæðri starfsemi.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignaskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga.

Úrskurðuð sekt: 70.000 kr. til ríkissjóðs og 15.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali og lögboðnum fylgigögnum þess fyrir tekjuárið 1993, með því að oftelja til rekstrargjalda til frádráttar rekstrartekjum sínum kr. 2.685.280, á grundvelli tveggja sölureikninga sem hann útbjó sjálfur og áttu sér ekki efnislega stoð í reynd. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar á tekjuárinu 1993, með því að oftelja eða láta oftelja innskatt um kr. 657.920, á grundvelli færslna fyrrgreindra sölureikninga, og með þeim hætti vantelja virðisaukaskatt til greiðslu um sömu fjárhæð.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 3. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 370.000 kr. til ríkissjóðs og 30.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: X ehf.

Verknaðarlýsing: A, sem eiganda hlutafjár og framkvæmdastjóra skattaðilans X ehf., var gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali og lögboðnum fylgigögnum þess fyrir skattaðilann fyrir tekjuárið 1993, með því að oftelja til rekstrargjalda til frádráttar rekstrartekjum skattaðilans kr. 588.836 á grundvelli tveggja sölureikninga sem hann útbjó sjálfur og áttu sér ekki efnislega stoð í reynd. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á rangri virðisaukaskattsskýrslu vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi X fyrir uppgjörstímabil virðisaukaskatts á tekjuárinu 1993 með því að oftelja innskatt um kr. 144.162, á grundvelli færslna þeirra sölureikninga sem að framan eru nefndir, og með þeim hætti vantelja virðisaukaskatt um sömu fjárhæð.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: A og X gert að greiða in solidum kr. 300.000 í sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali fyrir tekjuárið 1992, með því að vanrækja að gera þar grein fyrir rekstrartekjum að fjárhæð kr. 407.371. Þetta hafði þó ekki áhrif á ákvörðun tekjuskatts- og útsvarsstofns A umrætt tekjuár. A var jafnframt gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir tekjuárin 1993 og 1994. Þá var A gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna atvinnurekstrar síns vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1992, 1993 og 1994 og þannig vanframtalið skattskylda veltu og virðisaukaskatt vegna atvinnurekstrar síns. Þá hefði A offramtalið undanþegna veltu á virðisaukaskattsskýrslum sínum fyrir uppgjörstímabil virðisaukaskatts á tekjuárinu 1992. Vanframtalin skattskyld velta taldist samtals kr. 3.974.512, vanframtalinn virðisaukaskattur (útskattur) samtals kr. 978.182 og offramtalin undanþegin velta kr. 485.000. A var ennfremur gefið að sök að hafa gefið út 8 ófullnægjandi reikninga í tengslum við atvinnurekstur sinn og vanrækja að gera grein fyrir skattskyldri veltu og virðisaukaskatti samkvæmt þeim í bókhaldi vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að gera grein fyrir greiðslum í bókhaldi sínu á tekjuárinu 1993 og að hafa ekki fært bókhald vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar á tekjuárinu 1994. Loks var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skilagreinum vegna launagreiðslna og skilagreinum tryggingagjalds vegna staðgreiðslu opinberra gjalda fyrir greiðslutímabil á tekjuárunum 1993 og 1994. Vanframtaldar launagreiðslur töldust samtals kr. 301.249 og vanframtalið tryggingagjald kr. 19.079.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vanframtalið rekstrartekjur í skattframtali sínu fyrir tekjuárið 1992. Ennfremur að A hefði með saknæmum hætti látið undir höfuð leggjast að standa skil á hluta innheimts virðisaukaskatts af sölu sinni á árunum 1992, 1993 og 1994. Þá þótti sannað að A hefði ekki haldið tilskilið bókhald vegna virðisaukaskatts, en litið svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni taki jafnframt til þeirra brota. A taldist einnig hafa vanrækt að afhenda skilagreinar vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og standa skil á staðgreiðslu opinberra gjalda af launagreiðslum tiltekin greiðslutímabil á árunum 1993 og 1994. Þá taldist A hafa vanrækt skil á tryggingagjaldi. Í skýrslutöku hjá skattrannsóknarstjóra ríkisins tók A fram að rekstur hennar hefði verið í höndum annars aðila, hún hafi aðeins aðstoðað við reksturinn. Sá aðili gekkst í skýrslutöku hjá skattrannsóknarstjóra ríkisins við því að hafa alfarið séð um rekstur og fjármál A. Sektarkröfu var eingöngu beint gegn A og þótti yfirskattanefnd rétt að taka tillit til þessara aðstæðna.

Brot talin varða við: 3. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 40/1988, um virðisaukaskatt, og við 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. lag nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: Kr. 400.000 til ríkissjóðs og kr. 20.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1990, 1991, 1992 og 1993, með því að vanrækja að gera þar grein fyrirrekstrartekjum, samtals að fjárhæð kr. 2.736.397, en skattaðilinn stóð ekki skil á ársreikningum með skattframtölunum þrátt fyrir lagaskyldu í þá veru. Skattaðilinn hafi með þessari háttsemi komið sér hjá álagningu tekjuskatts og útsvars á umrædda tekjur, samtals að fjárhæð kr. 984.209. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um virðisaukaskattsskylda starfsemi sína á tekjuárunum 1990, 1991, 1992 og 1993 og að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á sömu tekjuárum, þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi. Með fyrrgreindri háttsemi hefði A vanrækt að gera grein fyrir skattskyldri veltu að fjárhæð kr. 2.736.397 og virðisaukaskatti (útskatti) að fjárhæð kr. 670.417. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að gefa út reikninga eða skrá með öðrum fullnægjandi hætti tekjur vegna tiltekinna viðskipta og að hafa gefið út tvo ófullnægjandi reikninga vegna seldrar þjónustu sinnar. Honum var ennfremur gefið að sök að hafa ekki fært bókhald vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðanda og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds, þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á tekjuárunum 1990, 1991, 1992 og 1993, svo og vanrækt að standa skil á skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi síðastgreindu þrjú árin.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vanrækt að telja fram í skattframtölum sínum árin 1991, 1992, 1993 og 1994 rekstrartekjur svo sem honum var gefið að sök. Ennfremur þótti fullsannað að A hefði með saknæmum hætti látið undir höfuð leggjast að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti á árunum 1990, 1991, 1992 og 1993, með þeim hætti að varðaði hann refsingu. Hann taldist einnig hafa vanrækt að afhenda skilagreinar vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og standa skil á reiknuðu endurgjaldi á árunum 1990, 1991, 1992 og 1993 og vanrækt að standa skil á tryggingagjaldi.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: A hafði verið fundinn sekur um skattalagabrot á árunum 1990 til 1993 með dómi. Vegna þeirra brota var A dæmdur til 15 mánaða fangelsisvistar og greiðslu sektar að fjárhæð kr. 500.000. Þau brot sem til umfjöllunar voru fyrir yfirskattanefnd voru framin á sömu árum og þau brot sem A hafði hlotið dóm fyrir. Málin voru til umfjöllunar hjá skattyfirvöldum samhliða og gátu komið til ákæru og dóms í einu lagi ásamt þeim brotum sem dæmt hafði verið fyrir. Þar sem ekki þótti sýnt að brotin sem voru til umfjöllunar hjá yfirskattanefnd hefðu haft áhrif til þyngingar refsingar í fyrrgreindum dómi var A ekki gerð refsing.