Skattaðili: X sf.

Verknaðarlýsing: Málið sprottið af sömu atvikum og um var fjallað í sektarúrskurði yfirskattanefndar nr. 866/1997.

Niðurstaða: Með skírskotun til forsendna í fyrrnefndum úrskurði yfirskattanefndar var kröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins vísað frá.

Skattaðili X sf.

Verknaðarlýsing: A, sem eiganda 98% eignarhlutar og framkvæmdastjóra skattaðilans X sf., var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir rekstrarárin 1985, 1986, 1987, 1988, 1989 og 1990, með því að oftelja kostnað til gjalda til frádráttar tekjum af rekstri skattaðilans um samtals kr. 33.103.481. Honum var einnig gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngum söluskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á rekstrarárunum 1986, 1987 og 1988 og röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á rekstrarárinu 1990. Vantalin skattskyld velta nam samtals kr. 6.828.489, vantalinn söluskattur kr. 1.365.698, oftalinn innskattur kr. 46.202 og vantalinn söluskattur/virðisaukaskattur kr. 1.411.900. Á móti kom að söluskattskyld velta A var oftalin um kr. 6.103.532 á tilteknu uppgjörstímabili tekjuársins 1989. A voru einnig gefin að sök bókhaldsbrot.

Niðurstaða: Ætluð brot A vegna almennra skattskila gjaldárin 1986, 1987, 1988 og 1989 töldust fyrnd, svo og ætluð brot vegna söluskattsskila fyrrnefnd ár. Viðhlítandi skattrannsókn þótti ekki hafa farið fram í málinu, m.a. var ekki talið að nægilega skýr mörk hefðu verið lögð af hálfu rannsóknaraðila um meint refsiverð brot og hvernig talið væri að væri að huglægum refsiskilyrðum væri háttað um þau, og var kröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins því vísað frá.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir rekstrarárin 1992 og 1993. Hann hefði vantalið rekstrartekjur á skattgögnum vegna rekstrarársins 1993 um a.m.k. kr. 407.463 og oftalið kostnað til gjalda til frádráttar rekstrartekjum sínum á skattgögnum vegna beggja áranna um samtals kr. 462.617. A var einnig gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á rekstrarárunum 1992, 1993 og 1994, ýmist með því að vantelja eða fresta að telja fram skattskylda veltu og útskatt, sem og með því að oftelja innskatt. Vantalin velta A nam, skv. rannsókn skattrannsóknarstjóra ríkisins samtals a.m.k. kr. 844.563 og vantalinn útskattur því a.m.k. kr. 206.918. Þá gerði skattrannsóknarstjóri ríkisins athugasemdir við innskatt, samtals að fjárhæð kr. 213.813. A voru ennfremur gefin að sök brot á bókhaldslögum.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vanrækt að telja fram í skattframtali sínu árið 1994 rekstrartekjur árið 1993, að fjárhæð kr. 407.463, svo og fært til frádráttar rekstrartekjum í almennum skattskilum sínum vegna rekstraráranna 1992 og 1993 ófrádráttarbær útgjöld, samtals a.m.k. kr. 302.316. Þá þótti sannað að hann hefði vantalið veltu og frestað að telja fram veltu til virðisaukaskatts svo sem honum var gefið að sök og offært innskatt til frádráttar í virðisaukaskattsskilum sínum um a.m.k. kr. 138.929. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 400.000 til ríkissjóðs og kr. 40.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir rekstrarárin 1990, 1991, 1992 og 1993 og að hafa vanrækt að skila rekstrar- og efnahagsreikningum með skattframtölum fyrir rekstrarárin 1991 og 1992. A hefði vantalið rekstrartekjur sínar á þeim skattgögnum sem hann stóð skil á um samtals kr. 2.714.294. Þá hefði hann vanrækt að gera grein fyrir kostnaði við öflun rekstrartekna sinna á skattgögnum að nokkru vegna rekstrarársins 1990 og alfarið vegna rekstraráranna 1991 og 1992. Loks hefði hann oftalið kostnað til gjalda til frádráttar rekstrartekjum sínum vegna rekstrarársins 1993. A var ennfremur gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum1990, 1991 og 1993. Þá var honum gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1991 og 1992, þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi, gefið út reikninga og innheimt virðisaukaskatt af viðskiptavinum sínum. A lét taka sig af skrá fyrir virðisaukaskattsskylda aðila fyrri hluta ársins 1991 og vanrækti að tilkynna skattstjóra er hann hóf virðisaukaskattsskylda starfsemi aftur síðar á því ári, allt þar til á árinu 1993 er hann lét færa sig á skrá aftur. Samkvæmt úrskurði ríkisskattstjóra nam vantalinn virðisaukaskattur A samtals kr. 667.094. A voru að auki gefin að sök brot á bókhaldslögum. Þá var honum gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda, skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds og skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á rekstrarárunum 1990, 1991, 1992 og 1993. Með því móti hefði hann komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar. Skv. úrskurði ríkisskattstjóra var reiknað endurgjald ákvarðað samtals kr. 2.283.364, skilaskyld staðgreiðsla kr. 918.021, launaskattur 24.048 og tryggingagjald kr. 98.345.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði saknæmum hætti vanrækt að telja fram í skattframtölum sínum gjaldárin 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994 rekstrartekjur með þeim fjárhæðum sem honum var gefið að sök, að frádregnum kr. 180.090. Þá þótti sannað að A hefði með saknæmum hætti vantalið veltu til virðisaukaskatts svo sem honum var gefið að sök, að frádregnum kr. 147.720. Hann taldist einnig hafa vanrækt að afhenda skilagreinar vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og standa skil á staðgreiðslu opinberra gjalda og tryggingagjaldi svo sem honum var gefið að sök. Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til athugasemdar gjaldanda um að ríkisskattstjóri hefði ekki litið til ónýtts persónuafsláttar við ákvörðun skilaskyldrar staðgreiðslu. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: Kr. 600.000 til ríkissjóðs og kr. 100.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og ársreikningum fyrir rekstrarárin 1990, 1991, 1992 og 1993, með því að gera ekki grein fyrir rekstrartekjum, samtals a.m.k. kr. 2.184.510. Þá var honum gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1990, 1991, 1992 og 1993 og með því vantalið skattskylda veltu um a.m.k. kr. 2.184.510 og virðisaukaskatt um a.m.k. kr. 535.204. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að halda og færa tilskilið bókhald vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vanframtalið tekjur af atvinnurekstri sínum vegna rekstraráranna 1990 til og með 1993 um a.m.k. kr. 719.690. Undandrátturinn hafði ekki áhrif á skattgreiðslur hans. Þá þótti sannað að A hefði með saknæmum hætti vantalið veltu til virðisaukaskatts um sömu upphæð. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 3. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 250.000 til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir rekstrarárin 1990, 1991, 1992 og 1993, með því að vantelja á þeim rekstrartekjur um samtals kr. 3.477.614.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga

Úrskurðuð sekt: Kr. 650.000 til ríkissjóðs og kr. 150.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á ársreikningum með skattframtölum fyrir rekstrarárin 1990, 1991, 1992 og 1993. Þá var honum gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1990 og 1991 og að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á rekstrarárunum 1992, 1993 og 1994, þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi, gefið út reikninga og innheimt virðisaukaskatt. Loks lét hann það átölulaust þótt skattstjóri færði hann út af skrá fyrir virðisaukaskattsskylda aðila frá og með 1. janúar 1993. Samkvæmt úrskurði ríkisskattstjóra nam vanframtalin skattskyld velta samtals kr. 6.073.611 og vanframtalinn virðisaukaskattur kr. 1.488.035. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að færa bókhald vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar og varðveita ekki með tryggilegum hætti öll gögn varðandi tekjur vegna starfseminnar. Einnig að hafa notað ófullnægjandi gögn til frumskráningar sölu vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar.

Niðurstaða: Þeim þætti kröfugerðar skattrannsóknarstjóra ríkisins er varðaði vanskil ársreikninga var vísað frá nefndinni þar sem þetta atriði var ekki borið undir gjaldanda í skýrslutöku hjá skattrannsóknarstjóra ríkisins og ekkert að því vikið í skýrslu embættisins. Fullsannað þótti hins vegar að A hefði með saknæmum hætti látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum og innheimtum virðisaukaskatti svo sem honum var gefið að sök. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 200.000 kr til ríkisjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir rekstrarárin 1991, 1992 og 1993. Þá var skattaðila gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1991, 1992, 1993 og 1994 þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattsskylda starfsemi á umræddum árum, gefið út sölureikninga og innheimt virðisaukaskatt af viðskiptamönnum sínum.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök, að því undanskildu að talið var, að virtum vandkvæðum hans við framtalsgerð gjaldárið 1992, að ekki yrði talið sýnt að vanræksla á framtalsskilum það ár ætti að leiða til þess að gera bæri honum refsingu eftir þeim ákvæðum sem krafist var. Þá er yfirskattanefnd ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. mgr. 40. gr laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 950.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: X hf.

Verknaðarlýsing: A, sem eiganda 5% hlutafjár, ritara stjórnar og framkvæmdastjóra með prókúruumboð hjá skattaðilanum X hf., var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir félagið fyrir rekstrarárin 1991 og 1992, með því að vantelja rekstrartekjur skattaðilans um allt að kr. 500.000 vegna rekstrarársins 1991 og a.m.k. kr. 877.431 vegna 1992 og oftelja ýmsan kostnað til gjalda um kr. 871.802 vegna rekstrarársins 1992. Þá var A gefið að sök að hafa staðið eð alátið standa skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi X fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1991, 1992 og 1993. Samkvæmt úrskurði ríkisskattstjóra nam vanframtalin skattskyld velta samtals kr. 2.300.000 og vanframtalinn virðisaukaskattur kr. 1.516.658. A voru ennfremur gefin bókhaldsbrot að sök. Þess var krafist að X yrði gert að sæta greiðslu sektar in solidum með A. Til vara var þess krafist að hvorum um sig yrði gert að sæta sekt.

Niðurstaða: Með úrskurði yfirskattanefndar nr. 647/1997 var sektarkröfu á hendur A vísað frá. Sannað þótti að almenn skattskil gjaldanda gjaldárin 1992 og 1993 og virðisaukaskattsskil árin 1991, 1992 og 1993 hefðu verið rangfærð þannig að varðaði hann refsingu. Fjárhæð undandreginna tekna þótti ekki liggja fyrir með öryggi og var tekið tillit til þess við ákvörðun sektar að endurákvarðanir ríkisskattstjóra byggja á áætlunum um viðbótarveltu til virðisaukaskatts og tekjuviðbót á skattframtölum. Þá þótti bera að líta til þess að undandrátturinn leiddi ekki til hækkunar opinberra gjalda gjaldanda umrædd gjaldár. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota gjaldanda.

Brot talin varða við: 8. mgr. 107. gr. laga nr. 74/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 3. mgr.sömu lagagreinar, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og 8. mgr. 40.gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 1. mgr. sömu lagagreinar, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: X gert að greiða 800.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: X hf.

Verknaðarlýsing: A, sem eiganda 5% hlutafjár, ritara stjórnar og framkvæmdastjóra með prókúruumboð hjá skattaðilanum X hf., var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir félagið fyrir rekstrarárin 1991 og 1992, með því að vantelja rekstrartekjur skattaðilans um allt að kr. 500.000 vegna rekstrarársins 1991 og a.m.k. kr. 877.431 vegna 1992 og oftelja ýmsan kostnað til gjalda um kr. 871.802 vegna rekstrarársins 1992. Þá var A gefið að sök að hafa staðið eða látið standa skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi X fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1991, 1992 og 1993. Samkvæmt úrskurði ríkisskattstjóra nam vanframtalin skattskyld velta samtals kr. 2.300.000 og vanframtalinn virðisaukaskattur kr. 1.516.658. A voru ennfremur gefin bókhaldsbrot að sök.

Niðurstaða: Ekki var talið óyggjandi að A hefði gefist kostur á að taka nægilega til varna fyrir yfirskattanefnd og var málinu því vísað frá nefndinni að svo stöddu að því er hann varðaði.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali og lögboðnum fylgigögnum þess fyrir rekstrarárið 1993, með því að vantelja rekstrartekjur sínar á þeim um kr. 745.432. Þá var honum gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á rekstrarárinu 1993. Vanframtalinn skattskyld velta nam kr. 745.432 og virðisaukaskattur kr. 182.631. A var ennfremur gefið að sök að hafa í tengslum við áðurlýsta háttsemi vanrækt að gefa út fullnægjandi reikning vegna tiltekinnar seldrar þjónustu á rekstrarárinu 1993 eða skrá með öðrum fullnægjandi hætti allar tekjur vegna þeirra viðskipta og gera grein fyrir þeim í bókhaldi vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 220.000 kr. til ríkissjóðs og kr. 30.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir rekstrarárin 1991 og 1992, með því að vantelja rekstrartekjur sínar á þeim um samtals kr. 355.292. Honum var einnig gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1991 og 1992. Vantalin skattskyld velta nam vegna þessa samtals kr. 355.292 og vantalinn virðisaukaskattur kr. 87.046. Þá var A gefið að sök að hafa í tengslum við áðurlýsta háttsemi vanrækt að gefa út fullnægjandi reikning vegna tiltekinnar seldrar þjónustu eða skrá með öðrum fullnægjandi hætti allar tekjur vegna þeirra viðskipta og gera grein fyrir þeim í bókhaldi vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt:90.000 kr. til ríkissjóðs og 10.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir rekstrarárin 1990, 1991, 1992 og 1993, með því að vanframtelja á þeim rekstrartekjur sínar um samtals kr. 716.069. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um virðisaukaskattsskylda starfsemi sína og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil rekstraráranna 1992, 1993 og 1994. Með því móti hefði hann vanframtalið skattskylda veltu um samtals kr. 1.213.821 og virðisaukaskatt um samtals kr. 297.379. A var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að færa bókhald vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar og varðveita ekki með tryggilegum hætti gögn vegna hennar.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 3. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 200.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1992 og 1993, með því að vanrækja að gera grein fyrir rekstrartekjum samtals að fjárhæð kr. 1.779.900, en hann stóð ekki skil á ársreikningum með skattframtölunum þrátt fyrir að hafa stundað sjálfstæða starfsemi á þessum árum. Þá var honum gefið að sök að hafa vanrækt að gera grein fyrir kr. 36.750 sem hann þáði í launagreiðslu á árinu 1993. A var ennfremur gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1992 og 1993 og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslu fyrir uppgjörstímabil á árinu 1992. Vantalin skattskyld velta nam samtals kr. 1.779.900 og virðisaukaskattur kr. 436.076. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðanda og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda, skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds og skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á rekstrarárunum 1992 og 1993. Með því móti hefði hann komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar. Reiknað endurgjald nam samtals kr. 864.739, skilaskyld staðgreiðsla kr. 89.992 og tryggingagjald kr. 58.136. A voru einnig gefin að sök bókhaldsbrot.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. og 4. mgr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: Kr. 600.000 til ríkissjóðs og kr. 100.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1991 og 1992, með því að vantelja tekjur sínar um samtals kr. 783.375. Þá var honum gefið að sök að hafa í tengslum við áðurlýsta háttsemi misnotað skattkort B, er hann í skjóli stöðu sinnar hjá launagreiðanda sínum lét færa hluta launa sinna á nafn B og nýtti með því persónuafsátt samkvæmt korti hans á tekjuárunum 1991 og 1992. Skattkortið virtist hann hafa fengið í hendur gegn endurgjaldi. Með þessari háttsemi komst A hjá afdrætti staðgreiðslu opinberra gjalda af launagreiðslum að fjárhæð kr. 783.375.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: Kr. 160.000 til ríkissjóðs og kr. 40.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir rekstrarárin 1991, 1992 og 1993. Með því hefði hann vanrækt að gera grein fyrir rekstrartekjum sínum á þeim skattgögnum sem hann stóð skil á, samtals að fjárhæð kr. 4.165.678. A stóð ekki skil á ársreikningum með áðurgreindum skattframtölum. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á skattframtali ásamt ársreikningi fyrir tekju- og rekstrarárið 1994, rekstrartekjur A það ár hefðu numið kr. 1.399.649. R var ennfremur gefið að sök að hafa skilað röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabil á rekstrarárunum 1991, 1992 og 1993 og vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á rekstrarárinu 1994. A lét það átölulaust þótt skattstjóri færði hann út af skrá fyrir virðisaukaskattsskylda aðila í kjölfar boðunar þar um með bréfi dags. 18. október 1993. Samkvæmt úrskurði ríkisskattstjóra nam vanframtalin skattskyld velta vegna framangreindra uppgjörstímabila samtals kr. 5.565.327 og vanframtalinn virðisaukaskattur kr. 1.363.507. A voru einnig gefin að sök bókhaldsbrot. Þá var honum gefið að sök að hafa vanrækt að tilkynna um sjálfstæða starfsemi sína sem launagreiðanda og vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda, skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds og skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi, þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á rekstrarárunum 1991, 1992, 1993 og 1994. Með því móti hefði hann komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar. Reiknað endurgjald var ákvarðað kr. 1.932.426, skilaskyld staðgreiðsla kr. 121.175 og tryggingagjald kr. 121.104.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Ekki þóttu efni til viðurlagabeitinga vegna vanrækslu á skilum á skattframtali fyrir tekjuárið 1994, sbr. ákvæði 2. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995. Þá er yfirskattanefnd ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: Kr. 650.000 til ríkissjóðs og kr. 150.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir rekstrarárin 1992 og 1993, þ.á.m. röngum ársreikningi rekstrarársins 1993 og að hafa ekki staðið skil á ársreikningi fyrir rekstrarárið 1992. A hafi vantalið rekstrartekjur sínar á þeim skattgögnum sem hann stóð skil á um a.m.k. kr. 2.448.980. Þá hafi hann ekki gert grein fyrir kostnaði við öflun rekstrartekna sinna á skattgögnum vegna rekstrarársins 1992. A var ennfremur gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1992 og 1993, þrátt fyrir að hafa stundað virðisaukaskattskylda starfsemi á þeim tíma, gefið út reikninga vegna seldrar þjónustu sinnar og innheimt virðisaukaskatt af viðskiptavinum sínum. A lét færa sig af skrá yfir virðisaukaskattsskylda aðila snemma árs 1992, er hann stundaði tímabundið störf sem launþegi, en vanrækti að tilkynna er hann hóf virðisaukaskattsskylda starfsemi að nýju, allt þar til á árinu 1993, er hann lét færa sig á skrá aftur. Með framangreindum hætti hafi A vanframtalið skattskylda veltu sína um samtals a.m.k. kr. 2.459.230 og útskatt um samtals a.m.k. kr. 602.500. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að færa bókhald vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar og varðveita eigi með tryggilegum hætti gögn varðandi tekjur og gjöld vegna starfseminnar. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á greinargerðum um reiknað endurgjald vegna staðgreiðslu opinberra gjalda, skilagreinum launagreiðslna vegna reiknaðs endurgjalds og skilagreinum tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi þrátt fyrir sjálfstæða starfsemi á rekstrarárunum 1992 og 1993. Með þessu móti hefði A komið sér hjá því að greiða skilaskylda staðgreiðslu tekjuskatts, útsvars og tryggingagjalds af reiknuðu endurgjaldi eins og honum bar. Reiknað endurgjald var ákvarðað kr. 1.644.312, skilaskyld staðgreiðsla kr. 95.622 og tryggingagjald kr. 101.824.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Talið var að skattskyld velta A væri ekki tæmandi talin í málinu. Yfirskattanefnd er ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: Kr. 625.000 til ríkissjóðs og kr. 25.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir rekstrar- og tekjuárin 1989 og 1999, með því að hafa vanframtalið rekstrartekjur sínar um samtals kr. 1.441.391 og dagpeningagreiðslur um samtals kr. 716.525. Þá var A gefið að sök að hafa staðið skil á rangri söluskattsskýrslu fyrir uppgjörstímabil á tekjuárinu 1989 og röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil rekstrarárið 1990 með því að vanframtelja heildarveltu, skattskylda veltu og söluskatt á söluskattsskýrslunni og skattskylda veltu, undanþegna veltu og virðisaukaskatt á virðisaukaskattsskýrslunum. A var ennfremur gefið að sök að hafa ekki haldið og fært með tilskyldum hætti bókhald vegna sölu og virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar og varðveita ekki með tryggilegum hætti gögn varðandi tekjur vegna starfseminnar. Sérstakur söluskattur hafi verið vanframtalinn um kr. 18.214 og virðisaukaskattur um kr. 242.453.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vanrækt að telja fram í skattframtölum sínum skattskyldar tekjur af atvinnurekstri sínum eða sjálfstæðri starfsemi. Brotið hafði ekki áhrif á skattgreiðslur hans. Sannað þótti að A hefði með saknæmum hætti vantalið veltu til sérstaks söluskatts árið 1989 og virðisaukaskatts árið 1990. Ekki þóttu efni til frekari viðurlaga en fólust í álagningu álags vegna þess þáttar málsins sem varðaði meintar vanframtaldar dagpeningagreiðslur. Þá er yfirskattanefnd ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 3. mgr. 107. gr. laga nr. 74/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. mgr. 25. gr. laga nr. 10/1960, um söluskatt, sbr. 50. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, með áorðnum breytingum, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

Úrskurðuð sekt: 340.000 kr. sekt til ríkissjóðs og 60.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: X hf.

Verknaðarlýsing: A, sem fyrrum stofnanda, meirihlutaeiganda hlutafjár, stjórnarformanni, framkvæmdastjóra og prókúruhafa X hf., var gefið að sök að hafa vanrækt að standa eða láta standa skil á skattframtölum og lögboðnum fylgigögnum þeirra fyrir X fyrir rekstrarárin 1992 og 1993. Þá var honum gefið að sök að hafa staðið skil á röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi félagsins fyrir uppgjörstímabil á rekstrarárunum 1992 og 1993, með því að vanframtelja skattskylda veltu um samtals kr. 13.500.000 og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals kr. 3.307.500. A var einnig gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skilagreinum vegna launagreiðslna skattaðilans, sem og röngum skilagreinum tryggingagjalds vegna staðgreiðslu opinberra gjalda fyrir greiðslutímabil á rekstrarárunum 1992 og 1993 og vanrækt að standa skil á skilagreinum tryggingagjalds vegna þriggja greiðslutímabila á rekstrarárinu 1993. Vanframtaldar launagreiðslur töldust samtals kr. 2.835.650, vanframtalin staðgreiðsla kr. 1.171.210 og vanframtalið tryggingagjald kr. 175.810. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að skrá eða láta skrá sölu á vörum og aðgangseyri vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi félagsins á árunum 1992 og 1993, fyrst í þar til gerðar sjóðvélar og síðar í bókhald félagsins. Með þessum hætti hefði verið vanrækt að skrá eða láta skrá sölu að fjárhæð kr. 1.797.826, sé miðað við fyrirliggjandi innri strimla úr sjóðvélum skattaðilans en að líkindum a.m.k. kr. 24.061.939 með virðisaukaskatti, skv. útreikningum skattrannsóknarstjóra ríkisins byggðum á rannsókn hans á fyrirliggjandi gögnum. A var gefið að sök að hafa notað eða látið nota ófullnægjandi gögn til frumskráningar sölu vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi skattaðilans og að hafa vanrækt að færa eða láta færa upplýsingar um launagreiðslur til starfsmanna félagsins í bókhald hans, a.m.k. kr. 2.835.650. Þá var A gefið að sök að hafa vanrækt að framkvæma eða láta framkvæma talningu á vörubirgðum skattaðilans í lok reikningsára, sem að því er skattaðilann varðaði var um áramótin 1992/1993 og 1993/1994.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Tekið var tillit til þess við sektarákvörðun að fjárhæð undandregins virðisaukaskatts lá ekki fyrir með öryggi og um áætlaða viðbótarveltu til virðisaukaskatts var að ræða. Þá er yfirskattanefnd ekki bær til ákvörðunar um refsingar vegna brota á bókhaldslögum en litið var svo á að viðurlagaákvörðun vegna undandráttar á sköttum og skattstofni tæki jafnframt til bókhaldsbrota A.

Brot talin varða við: 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, 6. mgr., sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 7. mgr., sbr. 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: 4.000.000 kr. til ríkissjóðs.