Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A voru gefin að sök brot á lögum nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, með áorðnum breytingum, áðurgildandi lögum nr. 90/1990, um tekjustofna sveitarfélaga, lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, með áorðnum breytingum, og reglugerðum settum með stoð í þeim lögum og áðurgildandi lögum nr. 51/1968, um bókhald, og reglugerð settri með stoð í þeim lögum, sbr. lög nr. 145/1994, um bókhald, með áorðnum breytingum, framin vegna rekstraráranna 1990, 1991, 1992, 1993 og 1994.

Niðurstaða: Málið sent skattrannsóknarstjóra ríkisins þar sem A vildi ekki una því að yfirskattanefnd afgreiddi mál hans.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa oftalið frádrátt á móti tekjum um kr. 67.579 á skattframtali sínu árið 1994, sem hafi leitt til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars en vera bar.

Niðurstaða: Eins og málum var háttað var látið sitja við álag er skattstjóri bætti við vantalda skattstofna A og honum því ekki gerð sekt. Tekjur þær sem um ræddi í málinu voru vegna leigu íbúðar A til barna hans. Þótti því verða að horfa til niðurlagsákvæðis 2. tölul. C-liðar 7. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, við úrlausn málsins.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið skattskylda veltu á tekjuárunum 1992 og 1993 um samtals kr. 3.146.279. Innheimtur vangoldinn virðisaukaskattur vegna sama tímabils nam samtals kr. 770.868. Þá stóð skattaðili ekki skil á skattframtali vegna gjaldársins 1993 eða virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1990, 1991, 1992 og 1993.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.

Skattaðili: X hf.

Verknaðarlýsing: Sama og í úrskurði yfirskattanefndar nr. 35/1996. Gerð krafa um að þrotabúi X yrði gert að sæta greiðslu sektarinnar in solidum með A.

Niðurstaða: Ekki þóttu efni til að gera félaginu frekari viðurlög vegna hinna ætluðu brota en fólust í álagsbeitingu ríkisskattsstjóra, meðal annars að því virtu að X hafði verið tekið til gjaldþrotaskipta.

Skattaðili: X hf.

Verknaðarlýsing: A, sem öðrum af tveimur stofnendum, eiganda 50% hlutafjár, stjórnarformanni og framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa vantalið tekjur í ársreikningum félagsins fyrir árin 1990, 1991 og 1992, er fylgdu skattframölum þess árin 1991, 1992 og 1993, um samtals a.m.k. kr. 4.821.250, og oftalið gjöld í ársreikningi fyrir árið 1990. Ennfremur að hafa vantalið skattskylda veltu á virðisaukaskattsskýrslum félagsins fyrir rekstrarárin 1990, 1991 og 1992, um samtals a.m.k. kr. 4.821.250, og virðisaukaskattur þ.a.l. um a.m.k. kr. 1.181.302. Þá virtist innskattur hafa verið oftalinn á virðisaukaskattsskýrslum fyrir árið 1990 um kr. 7.594.907.

Niðurstaða: Ekki þótti grundvöllur til að gera gjaldanda sekt vegna meints offærðs frádráttar í almennum skattskilum X og við uppgjör virðisaukaskatts vegna rekstrarársins 1990. Að öðru leyti þótti sannað að A hefði með stórkostlegu hirðuleysi gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 5. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og við 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 500.000 kr. sekt til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið tekjur á skattframtölum sínum árin 1991, 1992 og 1993 um a.m.k. kr. 2.147.475 að teknu tilliti til vanfærðra rekstrarútgjalda, sem hafi leitt til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars en vera bar. Þá hafi A vantalið virðisaukaskatt um a.m.k. kr. 526.132 að teknu tilliti til innskatts sem ekki var gerð grein fyrir á virðisaukaskattsskýrslum.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 24. gr. laga nr. 90/1990, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 450.000 kr. til ríkissjóðs og 40.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið rekstrartekjur sínar um a.m.k. kr. 46.186 á skattframtali 1991 og vantalið virðisaukaskattsskylda veltu sína á uppgjörstímabilum virðisaukaskatts á rekstrarárunum 1990, 1991, 1992 og 1993 um samtals a.m.k. kr. 3.599.356 sem hafi leitt til vantalins útskatts a.m.k. að fjárhæð kr. 881.842.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 350.000 kr. til ríkissjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vanrækt skyldu sína til að tilkynna um virðisaukaskattsskylda starfsemi sína og vanrækt að skila virðisaukaskattsskýrslum, ekki reiknað sér endurgjald í staðgreiðslu af sjálfstæðri starfsemi og ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda af reiknuðu endurgjaldi ásamt tryggingagjaldi af reiknuðu endurgjaldi. Þá hefði hann ekki skilað skattframtölum vegna gjaldáranna 1989 til og með 1993. Skattskyld velta hans virtist vantalin um a.m.k. kr. 2.495.578 á tekjuárunum 1991, 1992 og 1993. Vantalinn útskattur virtist nema a.m.k. kr. 611.416 sömu tekjuár og vangreidd staðgreiðslu af reiknuðu endurgjaldi kr. 69.319. Þá virtist vangreitt tryggingagjald vegna umræddra tekjuára nema kr. 118.668.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa þegið laun á tekjuárinu 1992, samtals a.m.k. kr. 606.000, án þess að af þeim hafi verið skilað staðgreiðslu eða þau talin fram á skattframtali fyrir gjaldárið 1993.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið skattskylda veltu einkafirma síns á tekjuárunum 1992 og 1993 um samtals a.m.k. kr. 6.582.073 og virðisaukaskatt (útskatt) um samtals a.m.k. kr. 1.612.607.

Niðurstaða: Málinu var vísað frá yfirskattanefnd þar sem afstaða gjaldanda til meðferðar málsins fyrir yfirskattanefnd lá ekki fyrir; ekki tókst að birta gjaldanda bréf þar sem honum var gefið færi á að skila vörn í tilefni af sektarkröfu skattrannsóknarstjóra ríkisins.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa staðið skil á röngum skattframtölum fyrir tekjuárin 1991, 1992 og 1993, með því að vanrækja að telja fram tekjur af sjálfstæðri starfsemi sinni, samtals á bilinu kr. 537.887 til kr. 1.337.887, og oftelja gjöld vegna sömu ára.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði vanrækt að telja fram tekjur á skattframtölum sínum, svo sem honum var gefið að sök. Hins vegar þótti sá þáttur málsins sem varðaði offærðan rekstrarkostnað til gjalda ekki gefa tilefni til frekari viðurlaga en fólst í álagsbeitingu ríkisskattsstjóra.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 24. gr. laga nr. 90/1990, um tekjustofna sveitarfélaga.

Úrskurðuð sekt: Kr. 200.000 til ríkissjóðs og kr. 50.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið rekstrartekjur á skattframtali 1992 og offært rekstrargjöld á skattframtali 1991 vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, samtals um kr. 1.013.765 og vanrækt að standa skil á virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 160.891 og offært innskatt um kr. 70.869 árið 1991.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði ekki gert grein fyrir tekjum að fjárhæð kr. 656.700 af sjálfstæðri starfsemi sinni á skattframtali sínu árið 1992 og ekki staðið skil á virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 160.891 vegna þeirra tekna. Ekki þóttu efni til frekari viðurlagabeitinga vegna tekjuársins 1990 en A hafði þegar sætt með álagningu álags.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 24. gr. laga nr. 90/1990, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 180.000 kr. sekt til ríkissjóðs og 35.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið tekjur í ársreikningi fyrir rekstrarárið 1991 er fylgdi skattframtali hans árið 1992, samtals um kr. 1.589.050. Honum var ennfremur gefið að sök að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskatti vegna virðisaukaskattsskyldrar veltu að fjárhæð kr. 8.147.374 vegna rekstrarársins 1991, en vegna innskatts að fjárhæð kr. 1.682.047 sem hann hafi átt rétt á til endurgreiðslu hafi vantalinn virðisaukaskattur til greiðslu verið kr. 314.063.

Niðurstaða: Ekki þótti rétt að gera A sekt í málinu, m.a. þar sem skorta þótti á í skýrslu skattrannsóknarstjóra ríkisins að tekið væri tillit til ákvæða 2. mgr. 11. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, um ákvörðun söluhagnaðar af fyrnanlegum eignum. Þá þótti hvorki sýnt fram á það í skýrslu skattrannsóknarstjóra ríkisins né endurákvörðun ríkisskattstjóra að telja bæri mótteknar endurgreiðslur gjaldanda vegna kjarnfóðurgjalds er námu kr. 1.204.650, og tekjufærðar voru í landbúnaðarskýrslu hans til virðisaukaskattsskyldrar veltu hans.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið tekjur á skattframtölum sínum tekjuárin 1989, 1990 og 1991 um a.m.k. kr. 875.225, sem hafi leitt til lægri álagningar tekjuskatts og útsvars á hann en vera bar.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 24. gr. laga nr. 73/1980, um tekjustofna sveitarfélaga, vegna gjaldáranna 1989 og 1990, og laga nr. 91/1989, sbr. lög nr. 90/1990, vegna gjaldársins 1991.

Úrskurðuð sekt: 150.000 kr. til ríkissjóðs og 40.000 kr. til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið tekjur í ársreikningum fyrir rekstrarárin 1990, 1991 og 1992 er fylgdu skattframtölum hans gjaldárin 1991, 1992 og 1993, samtals um a.m.k. kr. 892.337. Einnig að hafa vantalið virðisaukaskattsskylda veltu sína á virðisaukaskattsskýrslum tekjuárin 1990, 1991 og 1992, samtals um a.m.k. kr. 804.016.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt,, sbr. 2. mgr. 24. gr. þágildandi laga nr. 91/1989, um tekjustofna sveitarfélaga, og við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

Úrskurðuð sekt: 250.000 kr. sekt til ríkissjóðs og 30.000 kr. sekt til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið tekjur sínar á skattframtölum sínum árin 1992 og 1993, vegna tekjuáranna 1991 og 1992, um a.m.k. kr. 96.667 og allt að kr. 146.667. Þá var hann talinn hafa unnið til refsingar eftir 3. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda.

Niðurstaða: Fullsannað þótti að A hefði vanrækt að telja fram tekjur í skattframtölum sínum vegna tekjuáranna 1991 og 1992. Hins vegar þótti krafa skattrannsóknarstjóra ríkisins ekki nægilega afmörkuð vegna meintra brota á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda til þess að hægt væri að gera gjaldanda sekt eftir tilvitnuðu ákvæði laganna.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 24. gr. laga nr. 90/1990, um tekjustofna sveitarfélaga.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 20.000 í sekt til ríkissjóðs og kr. 5.000 til sveitarsjóðs.

Skattaðili: A.

Verknaðarlýsing: A var gefið að sök að hafa vantalið tekjur á skattframtali sínu árið 1993, vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum og vantalið virðisaukaskattskylda veltu vegna uppgjörstímabila á árunum 1992 og 1993 og ekki staðið skil á skilaskyldri staðgreiðslu og tryggingagjaldi vegna sama tíma. Hann hefði og vanrækt að tilkynna sig á launagreiðendaskrá. Fjárhæðir þær sem um ræddi í málinu voru umtalsverðar, en vegna vöntunar gagna reyndist erfitt að leggja mat á hve háar þær voru.

Niðurstaða: Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Brot talin varða við: 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 24. gr. laga nr. 90/1990, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 4. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, og síðastgreind ákvæði sbr. 11. gr. laga nr. 113/1990, um tryggingagjald.

Úrskurðuð sekt: A gert að greiða kr. 1.300.000 í sekt til ríkissjóðs og 150.000 til sveitarsjóðs.