Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti á árinu 1996, samtals kr. 2.630.881. Brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins á árunum 1995 og 1996, samtals kr. 211.196.

Héraðsdómur Reykjaness 28. júní 1999, mál nr. S-249/1999:

Ákærði var sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greindi í ákæru. Ákærði hafði greitt inn á skattskuld sína og var hann látinn njóta þeirra greiðslna svo sem honum var hagfelldast.

Dæmd viðurlög: 45 daga fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 2.000.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40 gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig 139. gr. laga nr. 82/1998. Einnig við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig 139. gr. laga nr. 82/1998.

Dómur Hæstaréttar Íslands 16. desember 1999, mál nr. 330/1999:

Hinn áfrýjaði dómur var ómerktur og málinu vísað heim í hérað þar sem málið hafði verið dæmt þar eftir 125. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1999 þrátt fyrir að ekki hefði verið uppfyllt það skilyrði að ákærði hefði játað skýlaust alla þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki tilkynnt um virðisaukaskattsskylda starfsemi félagsins, að hafa vanrækt að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri sölu vöru og þjónustu sem fór fram í starfsemi félagsins á árunum 1991 og 1992, og að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals kr. 716.968. Brot gegn lögum um tekjuskatt með því að hafa vantalið tekjur á árunum 1991, 1992 og 1993 um samtals kr. 4.500.336 og hafa þannig orðið þess valdandi að félagið komst undan greiðslu tekjuskatts af þessum tekjum, samtals að upphæð kr. 1.867.326.

Héraðsdómur Reykjavíkur 11. júní 1999, mál nr. S-439/1998:

Ákærði var sakfelldur fyrir þau brot á lögum um virðisaukaskatt sem greindi í ákæru, að öðru leyti en því að sakir voru taldar fyrndar hvað uppgjörstímabil á árinu 1991 og tímabilið janúar-febrúar 1992 varðaði þar sem hann var ekki yfirheyrður af skattrannsóknarstjóra ríkisins, rannsóknarlögreglustjóra ríkisins eða löglærðum fulltrúum þeirra innan fyrningarfrests. Þá var ákærði sakfelldur fyrir þau brot á lögum um tekju- og eignarskatt sem honum voru gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 1.800.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995., og við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sjá 1. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 4. nóvember 1999, mál nr. 285/1999:

Sakfelling héraðsdóms staðfest að öðru leyti en því að fjárhæðir sem leggja ætti til grundvallar dómi voru lækkaðar þar sem ekki var talið að tekist hefði að sanna þær sakargiftir sem bornar voru á ákærða og tengdust útgáfu tiltekinna reikninga. Dómurinn taldi að ekki ætti að heimfæra refsingu ákærða til 6. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988 eða 6. mgr. 107. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 75/1981 eins og þær hljóðuðu er brotin voru framið, að öðru leyti var fallist á heimfærslu til refsiákvæða í héraðsdómi.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr.500.000, vararefsing 60 daga fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í nafni einkafirma síns á árunum 1992, 1993 og 1994, samtals kr. 4.509.128. Brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt, lögum um tekjustofna sveitarfélaga og almennum hegningarlögum með því að hafa á árunum 1993 og 1994 látið undir höfuð leggjast að telja fram til skatts skattskyldar tekjur að upphæð kr. 11.578.246 og hafa með þessari háttsemi komist hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars, samtals að upphæð kr. 4.804.406.

Héraðsdómur Reykjaness 25. mars 1999, mál nr. S-98/1999:

Talið sannað, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 2.000.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 1. mgr. , sbr. 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sjá 2. mgr. 107. gr. sömu laga, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 2. mgr. 24. gr. laga nr. 90/1990 um tekjustofna sveitarfélaga, sjá 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 14. október 1999, mál nr. 194/1999:

Staðfest niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu og heimfærslu til refsiákvæða.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 3.500.000, vararefsing 7 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, A sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni og B sem stjórnarmanni í X hf., var gert að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem félagið innheimti á árunum 1993 og 1994, samtals kr. 2.635.958. Brot gegn lögum um bókhald og lögum um ársreikninga með því að hafa látið undir höfuð leggjast að halda lögboðið bókhald og gera ársreikninga vegna rekstrar félagsins á árunum 1993 og 1994.

Héraðsdómur Reykjaness 15. apríl 1999, mál nr. S-4/1999:

Sannað þótti, með afdráttarlausri játningu B, að hún hefði framið þau brot sem lýst var í ákæru. A var einnig sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greindi í ákæru.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 500.000., vararefsing 60 daga fangelsi. B dæmd í 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 1.000.000, vararefsing 90 daga fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 25. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald, sjá 1., 2. og 5. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 1. tl. 1. mgr. 83. gr., sbr. 82. gr. laga nr. 144/1994 um ársreikninga, sbr. 3. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 14. október 1999, mál nr. 242/1999:

Málinu var aðeins áfrýjað hvað ákærða A varðaði. Komist var að þeirri niðurstöðu að ekki væru uppfyllt skilyrði þess að beita fangelsisrefsingu auk sektar, sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt. Ekki voru talin skilyrði til að sakfella ákærða sérstaklega fyrir brot gegn ákvæðum laga nr. 144/1994 um ársreikninga.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 300.000, vararefsing 45 daga fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins á árunum 1993, 1994, 1995 og 1996, samtals kr. 2.302.976.

Héraðsdómur Reykjavíkur 8. apríl 1999, mál nr. S-1027/1998:

Dómurinn taldi sannað að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greindi í ákæru.

Dæmd viðurlög: 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 3.000.000, vararefsing 2 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 30. september 1999, mál nr. 193/1999:

Staðfest niðurstaða héraðsóms um sakfellingu en ekki talið að sakir ákærða væru svo miklar að hann hefði unnið sér til fangelsisrefsingar skv. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 3.000.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra og varastjórnarmanni X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins á árunum 1995 og 1996, samtals kr. 5.493.008. Einnig brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins á árinu 1996, samtals kr. 2.817.109.

Héraðsdómur Reykjavíkur 4. febrúar 1999, mál nr. S-959/1998:

Sekt ákærða sönnuð með skýlausri játningu hans.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 4.000.000, vararefsing 8 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 2. gr. laga nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 10. júní 1999, mál nr. 140/1999:

Málinu var áfrýjað til þyngingar refsingar. Á það var fallist þar sem ekki var talið að lækka mætti þá lágmarkssekt sem kveðið er á um vegna brota á lögum um virðisaukaskatt með heimild í 1. mgr. 51. gr. almennra hegningarlaga svo sem héraðsdómari hafði gert.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 16.625.000, vararefsing 8 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, A sem stjórnarformanni, fyrirsvarsmanni og eiganda X hf. og B sem fyrirsvarsmanni og eiganda félagsins, voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki tilkynnt um virðisaukaskattsskylda starfsemi félagsins, að hafa vanrækt að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri sölu vöru og þjónustu sem fram fór í starfsemi félagsins á árunum 1993, 1994 og 1995 og að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti sem innheimtur var í starfsemi félagsins, samtals a.m.k. 3.363.398. Brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt með því að hafa látið undir höfuð leggjast að skila skattskýrslum og telja fram til skatts tekjur félagsins á árunum 1993, 1994 og 1995 sem námu að lágmarki kr. 9.255.805 sem félaginu bar að greiða af tekjuskatt og að hafa með þessari hegðun orðið þess valdandi að félagið komst undan greiðslu tekjuskatts, samtals að fjárhæð kr. 3.045.415. Brot gegn bókhaldslögum og lögum um ársreikninga með því að hafa látið undir höfuð leggjast að halda lögboðið bókhald fyrir félagið á árunum 1993, 1994 og 1995 og að gera ársreikninga fyrir það.

Héraðsdómur Reykjavíkur 8. nóvember 1998, mál nr. S-639/1998:

Ákærði B var sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins í málinu þar sem réttmætur vafi var talinn leika á um þátt hans í ákvarðanatöku um þau málefni félagsins sem ákæra tók til. Talið var sannað að ákærði A hefði gerst sekur um þau brot á lögum um virðisaukaskatt sem honum voru gefin að sök, þó þannig að vangoldinn virðisaukaskattur var talinn kr. 1.490.410 í samræmi við játningu ákærða. Hann var einnig sakfelldur fyrir að hafa látið undir höfuð leggjast að skila skattskýrslum og telja fram til skatts tekjur X hf. á árunum 1993 og 1994 en sýknaður hvað árið 1995 varðaði. Þá var ekki talið að ákæruvaldið hefði lagt fram gögn sem gerðu dóminum kleift að meta sjálfstætt og á grundvelli rannsóknargagna hvort tekjur félagsins hafi numið þeirri fjárhæð sem haldið var fram í ákæru og vangreiddur tekjuskattur þar með numið þeirri fjárhæð sem þar greindi. Ákærði var því sýknaður af þeim kafla ákæru sem sneri að því. Talið var sannað að lögboðið bókhald hefði verið haldið fyrir félagið árin 1993, 1994 og 1995 og því hefði ekki verið brotið gegn lögum um bókhald. Þá var ákærði sýknaður af ákæru hvað varðaði brot á lögum um ársreikninga.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 5 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr.800.000, vararefsing 70 daga fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995. Einnig við 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 27. maí 1999, mál nr. 513/1998:

Héraðsdómi var einungis áfrýjað hvað varðaði meint brot gegn lögum um virðisaukaskatt, bókhald og ársreikninga. Niðurstaða héraðsdóms um sýknu B staðfest í Hæstarétti. A var sakfelldur fyrir stórfelld virðisaukaskattbrot og var miðað við að vangoldinn virðisaukaskattur næmi a.m.k. 3.363.398 kr., eins og greindi í ákæru. Brotin voru talin varða við sömu lagaákvæði og í héraðsdómi. Hann var einnig sakfelldur fyrir brot gegn lögum um bókhald skv. því sem greindi í ákæru. Sú háttsemi var talin varða við 36. gr., sbr. 4. tl. 1. mgr. 37. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 8 mánaða fangelsi, þar af 5 mánuðir skilorðsbundnir. Fésekt kr. 1.500.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni félagsins á uppgjörstímabilinu september-október 1995, samtals kr. 1.703.402.

Héraðsdómur Reykjavíkur 11. nóvember 1998, mál nr. S-549/1998:

Dómurinn taldi sannað að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök og var honum gert að sæta refsingu þrátt fyrir að hlutafélagið hefði fengið heimild til að leita nauðasamninga fyrir eindaga greiðslu virðisaukaskattsins.

Dæmd viðurlög: 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 3.400.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 41/1995, sbr. 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 25. mars 1999, mál nr. 467/1998:

Ákærði var ekki talinn hafa gerst brotlegur með því að inna ekki virðisaukaskattinn af hendi þar sem heimild til nauðasamninga hefði gert það að verkum að honum var óheimilt að greiða skattkröfuna. Hins vegar var talið að honum hefði borið að skila virðisaukaskattsskýrslu á lögmæltum tíma óháð greiðslu skattsins eins og á stóð. Brot talið varða við sömu lagaákvæði og í héraðsdómi að því breyttu að refsifyrirmæli laga nr. 42/1995 sem breyttu refsiákvæðum laga nr. 50/1988 voru ekki talin eiga við.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 100.000, vararefsing 20 daga fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem meðeiganda og fyrirsvarsmanni X sf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni félagsins á árunum 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 3.591.348. Brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á kr. 1.263.768 sem haldið hafði verið eftir af launum starfsmanna félagsins á árunum 1993, 1994 og 1995.

Héraðsdómur Reykjavíkur 1. júlí 1998, mál nr. S- 548/1998:

Sekt ákærða þótti sönnuð með skýlausri játningu hans.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 1.000.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga um staðgreiðslu opinberra gjalda nr. 45/1987, sjá 2. mgr. 30 gr. sömu laga, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 18. febrúar 1999, mál nr. 323/1998:

Sakfelling héraðsdóms og færsla til refsiákvæða staðfest.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 4.500.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni félagsins á árinu 1995, samtals kr. 2.066.192. Einnig brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á kr. 3.736.027 sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins á árunum 1994 og 1995.

Héraðsdómur Reykjaness 18. júní 1998, mál nr. S- 192/1998:

Talið sannað með skýlausri játningu ákærða að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 3.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brotin talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sjá 2. mgr. 30. gr. sömu laga, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 18. febrúar 1999, mál nr. 327/1998:

Sakfelling héraðsdóms og færsla til refsiákvæða staðfest.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 7.700.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni X hf., var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem félagið hafði innheimt á árunum 1993 og 1994, samtals kr. 1.619.229. Þá voru honum gefin að sök brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á kr. 3.965.173 sem haldið hafði verið eftir af launum starfsmanna félagsins. Honum var einnig gefinn fjárdráttur og skilasvik að sök.

Héraðsdómur Vestfjarða 12. júní 1998, mál nr. S- 17/1998:

Ákærði var sakfelldur fyrir þau skattalagabrot sem honum voru gefin að sök í ákæru. Hann var einnig sakfelldur fyrir fjárdrátt og skilasvik.

Dæmd viðurlög: 9 mánaða fangelsi, skilorðsbundið.

Skattalagabrotin talin varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995, annars vegar sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. áður 1., sbr. 6. mgr. 40 gr. laga nr. 50/1988, og hins vegar sbr. 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. áður 1., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987.

Dómur Hæstaréttar Íslands 18. febrúar 1999, mál nr. 288/1998:

Sakfelling ákærða vegna brota gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda og vegna skilasvika staðfest. Fallið var frá kröfu um sakfellingu vegna fjárdráttar og þeim lið ákærunnar sem laut að brotum á lögum um virðisaukaskatt vísað frá héraðsdómi þar sem hann þótti ekki hafa verið skýrður með fullnægjandi hætti.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 4.400.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni félagsins á árunum 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 7.311.958. Einnig brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á kr. 2.291.545 sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins á árunum 1994 og 1995.

Héraðsdómur Reykjavíkur 25. mars 1998, mál nr. S-209/1998:

Málið var dæmt sem útivistarmál skv. 126. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991. Ákærði var talinn hafa gerst sekur um þá háttsemi sem hann var ákærður fyrir.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 12.000.000, vararefsing 12 mánaða varðhald.

Brot talin varða við 1. mgr. sbr. 6. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga um staðgreiðslu opinberra gjalda nr. 45/1987, sjá 2. mgr. 30. gr. sömu laga, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 11. febrúar 1999, mál nr. 453/1998:

Héraðsdómur ómerktur og málinu vísað heim í hérað til nýrrar meðferðar þar sem ekki voru talin skilyrði til að fella dóm á málið eftir ákvæðum 126. gr. laga nr. 19/1991; lögmaður sem að ósk ákærða var skipaður verjandi hans kom fyrir héraðsdóm og því var ekki um útivist af hálfu ákærða að ræða.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X hf., voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem félagið hafði innheimt á árunum 1992 og 1993, samtals kr. 6.064.763. Brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á kr. 4.849.781 sem hafði verið haldið eftir við útborgun launa til starfsmanna félagsins á árunum 1992 og 1993.

Héraðsdómur Reykjaness 6. maí 1998, mál nr. S- 49/1997:

Ákærði var fundinn sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru, þó þannig að upphæðir voru lækkaðar þannig að ákærði var sakfelldur fyrir að hafa ekki staðið skil á kr. 4.579.870 í staðgreiðslu opinberra gjalda og kr. 4.907.021 í virðisaukaskatt.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 2.500.000, vararefsing 5 mánaða fangelsi.

Brotin voru talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995, og við 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sjá 2. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 14. janúar 1999, mál nr. 246/1998:

Sakarmat héraðsdóms og færsla til refsiákvæða staðfest.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 3.500.000, vararefsing 7 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða er gefin að sök, sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni í hlutafélaginu X, sem síðar hét Y hf. og úrskurðað var gjaldþrota, og í hlutafélaginu Z, sem úrskurðað var gjaldþrota, eftirgreind brot á skattalögum: Brot á lögum um virðisaukaskatt með því í fyrsta lagi að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti samtals að fjárhæð kr. 7.248.482 sem fyrrnefnda félagið innheimti í nóvember og desember 1992 og í öðru lagi með því að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir síðarnefnda félagið á árinu 1993 og að hafa eigi greitt kr. 1.980.163 í virðisaukaskatt sem félaginu hefði borið að greiða. Ákærða voru ennfremur gefin að sök brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa á árinu 1993 ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á kr. 1.112.041, sem haldið hafði verið eftir af launum starfsmanna Z hf. til staðgreiðslu opinberra gjalda.

Héraðsdómur Reykjavíkur 8. janúar 1998, mál nr. S-449/1997:

Sannað þótti að ákærði hefði brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með þeirri háttsemi sem greindi í ákæru. Ákærði var hins vegar sýknaður af ákæru um brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, þar sem líta yrði svo á að Íslandsbanki hf. hefði eftir beiðni frá Z hf. greitt laun starfsmanna Z hf. beint inn á bankareikning hvers og eins starfsmanns og þeir fjármunir sem notaðir voru til greiðslu launanna fóru aldrei um hendur ákærða eða Z hf. Samkvæmt því hafi engum fjármunum verið haldið eftir hjá ákærða eða Z hf., eins og ákært væri út af.

Dæmd viðurlög: 60 daga varðhald, skilorðsbundið í 2 ár. Fésekt kr. 4.000.000, vararefsing 8 mánaða varðhald.

Brot talin varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995, um breyting á þeim lögum, sjá áður 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.

H. 1998:2460

Dómur Hæstaréttar Íslands 18. júní 1998, mál nr. 33/1998:

Ákæruvaldið undi við niðurstöðu héraðsdóms um sýknu ákærða af sakargiftum um brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda og kom sá kafli ákæru því ekki til umfjöllunar Hæstaréttar. Rétturinn staðfesti niðurstöðu héraðsdóms um að ákærði hefði gerst sekur um brot gegn lögum um virðisaukaskatt. Ekki var hins vegar fallist á að sakir ákærðu væru miklar og 6. mgr. 40 gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 því ekki taldar eiga við um brot ákærða.

Dæmd viðurlög: 2.200.000 kr. sekt , vararefsing 4 mánaða varðhald.

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu voru gefin að sök brot á lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni B, eiginkonu A, og einkafyrirtækis hennar, X, á árunum 1992, 1993, 1994 til og með febrúar 1995, samtals kr. 3.444.062.

Héraðsdómur Reykjavíkur 16. janúar 1998, mál nr. S-724/1997:

Talið sannað að ákærðu hefðu gerst sek um þá háttsemi sem þeim var gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: 45 daga varðhald hvort um sig, skilorðsbundið. Ákærðu hvort um sig dæmt til greiðslu 800.000 kr. sektar, vararefsing 2 mánaða varðhald hvort.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1 gr. laga nr. 39/1995.

H 1998:2173

Dómur Hæstaréttar Íslands 28. maí 1998, mál nr. 82/1998:

Ákærða B áfrýjaði héraðsdómi til Hæstaréttar sem dæmdi að hinn áfrýjaði dómur skyldi vera óraskaður.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot á lögum um virðisaukaskatt, með því að hafa eigi í samræmi við það sem lög áskilja staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 8.908.689 sem hann hafði innheimt á árunum 1994 og 1995 í sjálfstæðri starfsemi sinni.

Héraðsdómur Vestfjarða 19. nóvember 1997, mál nr. S-60/1997:

Sú háttsemi sem ákærða var gefin að sök í ákæru talin sönnuð með afdráttarlausri játningu hans.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 9.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. nú 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr.1. gr. laga nr. 39/1995.

H. 1998:1204

Dómur Hæstaréttar Íslands 26. mars 1998, mál nr. 519/1998:

Málinu var vísað frá héraðsdómi þar sem rannsókn þess þótti áfátt.

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, A sem stjórnarformanni X hf. og B sem framkvæmdastjóra félagsins á árinu 1994, voru gefin að sök brot á lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vanrækt að standa ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem félagið innheimti í rekstri sínum frá júní 1994 til júní 1995., samtals kr. 8.050.195. Einnig brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa við útborgun launa á tímabilinu júní 1994 til júní 1995 ekki staðið ríkissjóði skil á kr. 2.223.101 sem haldið hafði verið eftir af launum starfsmanna félagsins.

Héraðsdómur Reykjavíkur 13. mars 1997, mál nr. S-952/1996:

Ákærðu voru sakfelldar fyrir þá háttsemi sem þeim var gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: A var dæmd í 2 mánaða skilorðsbundið varðhald og til greiðslu 10.000.000 kr. sektar, vararefsing 12 mánaða varðhald. B dæmd í 30 daga skilorðsbundið varðhald og til greiðslu 500.000 kr. sektar, vararefsing 2 mánaða varðhald.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40 gr.laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og 1., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sjá 2. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

H. 1997:2446

Dómur Hæstaréttar Íslands 25. september 1997, mál nr. 136/1997:

Ákærða A áfrýjaði héraðsdómi til Hæstaréttar, B undi héraðsdómi og kom hennar þáttur í málinu ekki til endurskoðunar. A var sakfelld fyrir þau brot sem henni voru gefin að sök í ákæru og var heimfærsla til refsiákvæða sú sama og í héraðsdómi. Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til síðari skattgreiðslna ákærðu svo sem henni var hagfelldast.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt 7.000.000 kr., vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefnar að sök stórfelldar rangfærslur í skattframtölum sínum á árunum 1990 til 1994, þar sem tekjur voru vantaldar um a.m.k. kr. 133.158.685, er leiddi til þess að álagður tekjuskattur og útsvar varð kr. 37.668.600 lægri en vera átti. Ennfremur stórfelldar rangfærslur og undandráttur við virðisaukaskattsskil á árunum 1990 til 1994 með því að vantelja á virðisaukaskattsskýrslum sínum skattskylda veltu um a.m.k. kr. 149.021.817, sem varð til þess að hann komst hjá því að greiða til ríkissjóðs kr. 36.510.344 í útskatt, sem frá drógust kr. 627.767 vegna vantalins innskatts, þannig að vangreiddur virðisaukaskattur var kr. 35.882.577. Loks skjalafals (á að vera rangfærsla skjala, sbr. 158. gr. alm. hgl.) fyrir að hafa á árunum 1990 til 1993 lækkað í blekkingarskyni fjárhæðir á afritum 120 sölureikninga og notað þau þannig breytt sem fylgiskjöl til tekjufærslu í bókhaldi.

Héraðsdómur Vesturlands 27. janúar 1997, mál nr. S-70/1996:

Dómurinn taldi sannað að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greindi í ákæru, þó þannig að ekki var talið að fullyrða mætti með vissu hve háa fjárhæð ákærði kom sér undan að greiða í tekjuskatt og útsvar. Áætluð voru vantalin gjöld vegna rekstrar ákærða á móti hinum vantöldu tekjum.

Sératkvæði: Þar var ekki talin ástæða til að leggja til grundvallar lægri fjárhæð vantalinna skattstofna en greindi í ákæru, ákærða hefði staðið það næst að gefa frekari upplýsingar um gjöld sem hann taldi vantalin – það hefði hann ekki gert.

Dæmd viðurlög: 10 mánaða fangelsi, óskilorðsbundið. Fésekt kr. 40.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. alm. hgl. nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995, sbr. og 24. gr. laga nr. 91/1989, um tekjustofna sveitarfélaga, sbr. og ákvæði laga nr. 90/1990, sama efnis, og 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. alm. hgl. nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995. Ennfremur við 158. gr. alm. hgl. nr. 19/1940.

H. 1997:1913

Dómur Hæstaréttar Íslands 12. júní 1997, mál nr. 121/1997:

Niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða og heimfærslu brota til refsiákvæða staðfest að öðru leyti en því að ekki var talin ástæða til að leggja til grundvallar niðurstöðu í málinu lægri fjárhæð vantalinna skattstofna en greindi í ákæru. Vísað er til röksemda í sératkvæði héraðsdóms og þess að áætlun um vantalin gjöld ætti sér ekki viðhlítandi stoð í gögnum málsins.

Dæmd viðurlög: 12 mánaða fangelsi, þar af 9 mánuðir skilorðsbundnir. Fésekt kr. 50.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem stjórnarformanni og framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa á árunum 1992 til 1994 vanrækt að standa skil á virðisaukaskatti, að fjárhæð kr. 515.970. Honum var einnig gefinn fjárdráttur að sök.

Héraðsdómur Reykjaness 20. desember 1996, mál nr. S-234/1996:

Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði framið þau brot sem honum voru gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: Fangelsi í 1 mánuð, skilorðsbundið. Fésekt kr. 200.000, vararefsing 16 daga varðhald.

Skattalagabrot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

H. 1997:1773

Dómur Hæstaréttar Íslands 29. maí 1997, mál nr. 67/1997:

Sakarmat og færsla til refsiákvæða í héraðsdómi staðfest.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 250.000, vararefsing 40 daga varðhald.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra hjá G hf., var gefið að sök að hafa árið 1994 vanrækt að standa ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri G hf. Þá var ákærða gefið að sök að hafa árin 1993 og 1994 vanrækt að standa ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið hafði verið eftir af launum starfsmanna G hf. Þá var ákærða gefið að sök að hafa árið 1993 við útborgun launa til starfsmanna G hf. haldið eftir fjárhæð sem átti að ganga til greiðslu á iðgjöldum starfsmanna G hf. til lífeyrissjóðs, og notað þá fjárhæð í rekstur G hf.

Héraðsdómur Reykjavíkur 12. september 1996:

Brotin þóttu sönnuð. Taldi dómurinn að A hefði gerst sekur um stórfelld brot að því er varðaði vanskil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda vegna launagreiðslna skattaðilans, kr. 1.643.391. Þá taldi dómurinn að A hefði gerst sekur um fjárdrátt með því að draga sér eða fyrirtækinu fé það sem ganga átti til greiðslu á lífeyrissjóðsiðgjöldum.

Dæmd viðurlög: 5 mánaða fangelsi, 4 mánuðum frestað í þrjú ár, og falli niður að þeim tíma liðnum, haldi ákærði almennt skilorð. Fésekt kr. 1.000.000. Vararefsing: 4 mánaða fangelsi.

Skattalagabrot A talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. gr. almennra hegningarlaga, 2. mgr. 30. gr. laga um staðgreiðslu opinberra gjalda, nr. 45/1987 og 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. nú 2. gr. laga nr. 39/1995, sbr. 2. gr. almennra hegningarlaga.

Dómur Hæstaréttar Íslands 25. mars 1997, mál nr. 383/1996:

Ákærði krafðist sýknu að því er varðaði vanskil á virðisaukaskatti skattaðilans með því að hann hefði í reynd staðið ríkissjóði skil á öllum þeim virðisaukaskatti sem félagið hafi innheimt. Skattskilin hafi hins vegar ekki farið fram á réttum gjalddögum, og sumum virðisaukaskattsskýrslum hafi fylgt greiðsla, en ekki öllum. Því hafi skattyfirvöld gert félaginu að greiða álag og dráttarvexti, en enga heimild væri að finna í lögum nr. 50/1988 til að refsa þeim sem ekki geti greitt álag á virðisaukaskatt og dráttarvexti, sbr. 40. gr. laganna. Hæstiréttur sagði að unnið verði til refsingar með því einu að láta ógert að skila umræddum gjöldum í ríkissjóð á tilskildum tíma. Sakfelling héraðsdóms var staðfest.

Dæmd viðurlög: Fangelsi í fjóra mánuði. Refsivistin skilorðsbundin. Vararefsing: fangelsi í þrjá mánuði.

Ákæruvaldið gegn A

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem félagið hafði innheimt árið 1994, að fjárhæð kr. 22.552.538. Einnig að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á 12.651.793 kr. sem hafði verið haldið eftir við útborgun á launum til starfsmanna félagsins tímabilið júní til ágúst 1994. Ákærða var ennfremur gefinn fjárdráttur að sök.

Héraðsdómur Reykjaness 23. júlí 1996, mál nr. S-26/1996:

Ákærði var sakfelldur fyrir þau skattsvik sem honum voru gefin að sök, að öðru leyti en því að hann var sýknaður af þeirri háttsemi að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti með gjalddaga eftir innsiglun fyrirtækis hans 4. október 1994, að upphæð 6.120.007. Hann var einnig sakfelldur fyrir fjárdrátt.

Dæmd viðurlög: 12 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 4.000.000, vararefsing 8 mánaða fangelsi.

Skattalagabrotin talin varða við 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. alm. hgl. nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995.

H. 1997:789

Dómur Hæstaréttar Íslands 27. febrúar 1997, mál nr. 344/1996:

Niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða fyrir skattalagabrot og heimfærsla til refsiákvæða staðfest. Fjárdráttarþætti málsins vísað frá héraðsdómi.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 4.000.000, vararefsing 8 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem stjórnarformanni og starfandi framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að standa ekki skil á virðisaukaskatti sem félagið hafði innheimt á árunum 1991 og 1992, að fjárhæð kr. 6.059.150. Honum voru einnig gefin að sök brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á kr. 2.035.125. sem haldið hafði verið eftir af launum starfsmanna félagsins á árunum 1991 og 1992. Ákærða var einnig gefinn fjárdráttur að sök.

Héraðsdómur Reykjaness 28. ágúst 1996, mál nr. S-223/1996:

Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði framið þau brot sem honum voru gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 4.000.000, vararefsing 11 mánaða varðhald.

Skattalagabrotin talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995, og við 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sjá 2. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. lög nr. 39/1995.

Dómur Hæstaréttar Íslands 5. desember 1996, mál nr. 361/1996:

Hinn áfrýjaði dómur staðfestur um annað en vararefsingu í stað sektar.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár. Fésekt kr. 4.000.000, vararefsing 8 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X hf., voru gefnar að sök stórfelldar rangfærslur við virðisaukaskattsskil félagsins á árunum 1992, 1993, 1994 og 1995, með því að útbúa og afhenda skattyfirvöldum 83 tilhæfulausar virðisaukaskattsskýrslur þar sem innskattur félagsins var ranglega tilgreindur og að hafa á þann hátt svikið úr ríkissjóði sem endurgreiddan virðisaukaskatt kr. 12.604.556.

Héraðsdómur Reykjavíkur 7. mars 1996, mál nr. S-43/1996:

Dómurinn taldi sannað, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði framið þau brot sem honum voru gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 12 mánaða fangelsi, óskilorðsbundið. Fésekt kr. 7.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

H. 1996:2568

Dómur Hæstaréttar Íslands 26. september 1996, mál nr. 154/1996:

Hinn áfrýjaði dómur staðfestur um annað en refsivist ákærða.

Dæmd viðurlög: Fangelsi í 9 mánuði, óskilorðsbundið. Fésekt kr. 7.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök, sem framkvæmdastjóra X hf., að hafa í þeim tilgangi að villa um fyrir skattyfirvöldum gefið út kreditreikning á hendur Y hf., að fjárhæð kr. 10.319.613, þar af kr. 2.030.767 í virðisaukaskatt, án þess að hafa fengið endursendar eða endurgreitt Y hf. vörur, tilgreindar á þeim reikningi og í framhaldi af því afhent skattstjóra Norðurlandsumdæmis eystra ódagsetta virðisaukaskattsskýrslu fyrir uppgjörstímabilið janúar – febrúar 1992, sem ákærði hafði útbúið og undirritað fyrir hönd félagsins, þar sem virðisaukaskattsfjárhæð samkvæmt greindum reikningi var ranglega talin til inneignar, í því skyni að fá skattstjóra til að samþykkja hina rangfærðu inneign til endurgreiðslu og lækkunar á skattskuld félagsins.

Héraðsdómur Norðurlands eystra 12. maí 1995, mál nr. S-135/1994:

Dómurinn taldi sannað að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: 7 mánaða fangelsi, þar af 5 mánuðir skilorðsbundnir.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 45/1995, sbr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

H. 1995:2984

Dómur Hæstaréttar Íslands 30. nóvember 1995, mál nr. 263/1995:

Fallist á sakfellingu ákærða og heimfærslu til refsiákvæða í héraðsdómi.

Dæmd viðurlög: 7 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 1.000.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A, sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni X hf., voru gefnar að sök stórfelldar rangfærslur við virðisaukaskattsskil félagsins á árunum 1992, 1993 og 1994, með því að hafa útbúið fyrir hönd félagsins alls 111 tilhæfulausar virðisaukaskattsskýrslur þar sem tilgreindur innskattur var að meginhluta samkvæmt reikningum frá einkafyrirtæki ákærða, Y, án þess að nokkur raunveruleg viðskipti hefðu átt sér stað á milli fyrirtækjanna, enda var það fyrirtæki ekki með neina starfsemi og skilaði á greindu tímabili ýmist engum virðisaukaskattsskýrslum eða skýrslum þar sem skattskyld velta var engin, og að hafa með vikulegum framvísunum á hinum röngu skýrslum svikið úr ríkissjóði að minnsta kosti kr. 38.195.944 sem endurgreiddan virðisaukaskatt. Þá voru A gefin að sök brot gegn lögum um hlutafélög og fjársvik. B var ákærður fyrir hlutdeild í fjársvikabrotunum.

Héraðsdómur Reykjavíkur 9. maí 1995, mál nr. S-177/1995:

Báðir ákærðu voru sakfelldir fyrir þá háttsemi sem þeim var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 3 ára fangelsi, óskilorðsbundið. Fésekt kr. 20.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi. B dæmdur í 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi.

Skattalagabrotin talin varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 1. mgr. 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. áður 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.

H. 1995:2796

Dómur Hæstaréttar Íslands 23. nóvember 1995, mál nr. 244/1995:

Málinu var aðeins áfrýjað hvað ákærða A varðaði. Niðurstöður héraðsdóms um sakfellingu voru ekki til endurskoðunar. Ákvæði héraðsdóms um heimfærslu til refsiákvæða staðfest.

Dæmd viðurlög: Fangelsi í 2 ár og 6 mánuði, óskilorðsbundið. Fésekt kr. 20.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.