Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilanna maí – júní til og með nóvember – desember rekstrarárið 2004, en með þessu var vanframtalin skattskyld velta vegna sömu tímabila samtals að fjárhæð kr. 8.009.770, og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í sjálfstæðri atvinnustarfsemi hans á sömu tímabilum, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 1.960.923. Þá var ákærða gefið að sök að hafa staðið skil á röngu skattframtali, gjaldárið 2005, vegna tekjuársins 2004, þar sem hann vanframtaldi tekjuskatt- og útsvarsstofn sinn sem skattskyldur er samkvæmt 1. tl. A-liðar 7. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, sbr. einnig 19. og 21. gr. laga nr. 41/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og með því komist hjá greiðslu tekjuskatts samtals að fjárhæð kr. 1.281.042. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar með fullnægjandi hætti vegna rekstrarársins 2004.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 16. desember 2008, í máli nr. S-1294/2008:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greindi.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 6.500.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 1. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt nr. 90/2003 og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða A, sem stjórnarformanni frá 31. júlí 2000 og ákærðu B, sem stjórnarformanni frá 11. febrúar 2000 til 31. júlí 2000 og frá þeim tíma stjórnarmaður, var gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda einkahlutafélagsins X á lögmæltum tíma, vegna greiðslutímabilanna maí og júlí rekstrarárið 2000 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, í samræmi við það sem lög áskilja, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna maí rekstrarárið 2000 til og með febrúar rekstrarárið 2001, samtals að fjárhæð kr. 6.853.140.

Þá var ákærðu B, sem stjórnarformanni og framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins Z, gefið að sök að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna frá september til og með desember rekstrarárið 2000 á lögmæltum tíma, og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimur var í rekstri einkahlutafélagsins á uppgjörstímabilunum september til og með desember rekstrarárið 2000, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 1.835.491. Þá var ákærðu B, gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skilagreinum einkahlutafélagsins vegna staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna maí, júlí og ágúst rekstrarárið 2000 á lögmæltum tíma og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á, í samræmi við það sem lög áskilja, staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna júní til og með október rekstrarárið 2000, samtals að fjárhæð kr. 2.352.669.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 26. nóvember 2008, í máli nr. S-9/2008:

Ákærðu töldu að brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda og gegn lögum um virðisaukaskatt væru fyrnd, enda væri fyrningarfrestur samkvæmt báðum þessum lögum sex ár. Dómurinn taldi að brot þau er ákærðu voru sakfelld fyrir, fyrnast á tíu árum, sbr. 1. mgr. 83. gr. almennra hegningarlaga.

Þar sem rannsókn málsins og saksókn hafði dregist óheyranlega og ekki var við ákærðu að sakast, þótti mega ákveða að fresta því að refsing þeirra kæmi til fullnustu, bæði refsivist og sektir.

Dæmd viðurlög: Ákærðu A og B: 3 mánaða fangelsi, fésekt ákærða A kr. 12.500.000 og ákærðu B kr. 8.700.000, öll refsing skilorðsbundin til eins árs.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærðu A, sem stjórnarmanni með prókúruumboð og ákærða B, sem starfandi framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X, var gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins uppgjörstímabilin mars – apríl rekstrarárið 2004 til og með september – október rekstrarárið 2005, samtals að fjárhæð kr. 15.476.851. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa, í störfum sínum fyrir einkahlutafélagið, eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna janúar til og með október rekstrarárið 2005, samtals að fjárhæð kr. 4.468.202.

Þá var ákærðu A, sem stjórnarmanni með prókúruumboð og ákærða B, sem starfandi framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins Z, gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins uppgjörstímabilin janúar – febrúar rekstrarárið 2004 til og með september – október rekstrarárið 2005, samtals að fjárhæð kr. 7.415.362. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa í störfum sínum fyrir einkahlutafélagið, eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna janúar til og með október rekstrarárið 2005, samtals að fjárhæð kr. 2.155.446.

Þá var ákærðu A, sem stjórnarmanni með prókúruumboð og ákærða B, sem starfandi framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X, gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur vegna uppgjörstímabilanna nóvember – desember rekstrarárið 2005, janúar – febrúar, maí – júní, júlí – ágúst og nóvember – desember rekstrarárið 2006 og janúar – febrúar rekstrarárið 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna sömu uppgjörstímabila, samtals að fjárhæð kr. 7.284.675. Þá voru ákærðu gefið að sök að hafa, eigi staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna greiðslutímabilanna nóvember og desember rekstrarárið 2005, janúar til og með desember rekstrarárið 2006, og janúar rekstrarárið 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna sömu greiðslutímabila, samtals að fjárhæð kr. 4.769.856.

Þá var ákærðu A, sem stjórnarmanni með prókúruumboð og ákærða B, sem starfandi framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins Z, var gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur vegna uppgjörstímabilanna maí – júní, júlí – ágúst og nóvember – desember rekstrarárið 2006 og janúar – febrúar rekstrarárið 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna sömu uppgjörstímabila, samtals að fjárhæð kr. 3.778.063. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa, eigi staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna greiðslutímabilanna febrúar til og með desember rekstrarárið 2006 og janúar rekstrarárið 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna sömu greiðslutímabila, samtals að fjárhæð kr. 1.289.806.

Héraðsdómur Vesturlands, 24. nóvember 2008, í máli nr. S-290/2007:

Fram kom fyrir dómi að ákærða A hefði verið skráð í fyrirsvari fyrir bæði félögin á pappírum þar sem ákærði B hefði verið undir gjaldþrotaskiptum. Hún hefði hins vegar ekkert komið að fjármálastjórnun eða skattskilum félaganna, en þau málefni hefðu verið á hendi ákærða B. Dómurinn taldi að engin ástæða væri til að véfengja þessa frásögn sem hefði einnig fengið stoð í samhljóða vætti innheimtumanns ríkissjóðs og þáverandi útibússtjóra Landsbanka Íslands á Akranesi. Allt að einu taldi dómurinn aðsú skylda hvíldi á ákærðu A að fara með mál félaganna og annast um að skipulag þeirra og starfsemi væri jafnan í réttu og góðu horfi, sbr. 1. mgr. 44. gr. laga um einkahlutafélög, nr. 138/1994. Þá bar ákærðu A að annast að nægjanlegt eftirlit væri haft með fjármunum félaganna, sbr. 3. mgr. sömu greinar. Í lögskiptum vegna félaganna út á við hefði ákærða A verið í fyrirsvari og bar því refsiábyrgð vegna þeirra brota sem ákært var fyrir og framin í starfsemi félaganna. Var hún því sakfelld fyrir að hafa með stórkostlegu hirðuleysi brotið gegn skyldum sínum að hlutast um að skilagreinum og virðisaukaskattsskýrslum væri skilað og gjöldin og skatturinn greiddur.

Ákærði B krafðist frávísunar við munnlegan flutning málsins. Karfa hans var í fyrsta lagi reist á því að ekki væri fullt tölulegt samræmi með innborgunum X ehf. samkvæmt yfirlitum skattrannsóknarstjóra ríkisins fyrir tímabilið frá 8. mars 2006 til 22. ágúst 2007 annars vegar og fyrir tímabilið 15. desember 2005 til 3. október 2007 hins vegar. Dómurinn taldi að þar sem tölulegt ósamræmi milli þessara yfirlita væri óverulegt væri þessi frávísunarástæða haldlaus. Í örðu lagi reisti ákærði kröfu sína á því að ekki hefði verið upplýst í málinu hvað félögin hefðu greitt í heild sinni til innheimtumanns vegna opinberra gjalda á árunum 2004 og 2005, hvorki við rannsókn málsins hjá skattyfirvöldum eða lögreglu né fyrir dómi. Óskaði ákærði B eftir að þetta yrði upplýst. Dómurinn taldi að ákærða hefði verið í lófa lagið að afla þessara upplýsinga sjálfur ef hann teldi þær skipta máli fyrir vörn sína fyrir dómi. Þá var talið óhætt að slá því föstu að þessar upplýsingar hefðu engu breytt um saknæmi þeirra brota sem ákærðu voru gefin að sök.

Sannað þótti að ákærðu hefðu gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru greindi.

Dæmd viðurlög: Ákærði B: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 21.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi. Ákærða A: Fésekt kr. 21.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot ákærðu voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 72/1998.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, að hafa hvorki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum á lögmæltum tíma né staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var vegna sjálfstæðrar starfsemi hans, á árunum 2003 og 2004, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 21.136.819. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skattframtölum vegna eigin atvinnustarfsemi, gjaldárin 2004 og 2005, vegna rekstraráranna 2003 og 2004, og með því komist hjá að telja fram tekjur sem skattskyldar eru samkvæmt 1. tl. A-liðar 7. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt og greiðslu tekjuskatts samtals að fjárhæð kr. 23.659.863. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar vegna rekstraráranna 2003 og 2004.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 24. nóvember 2008, í máli nr. S-1492/2008:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greindi.

Dæmd viðurlög: 8 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 90.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt nr. 90/2003 og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem framkvæmdastjóra, stjórnarmanni og prókúruhafa einkahlutafélagsins X ehf., að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna september – október og nóvember – desember rekstrarárið 2006 og mars – apríl til og með nóvember – desember rekstrarárið 2007, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 23.905.946. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, í samræmi við það sem lög áskilja, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna, janúar, febrúar, maí til og með desember rekstrarárið 2007, samtals að fjárhæð kr. 15.676.587.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 12. nóvember 2008, í máli nr. S-1293/2008:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Ákærði bar fyrir sig að hann væri erlendur ríkisborgari og hefði ekki þekkt til réttarfars hér á landi. Hann hefði ekki fengið neinar leiðbeiningar við úthlutun virðisaukaskattsnúmers. Ekki var fallist á það með ákærða að hugsanleg vanþekking hans á lögum og reglum ætti að horfa til málsbóta við refsiákvörðun eða að koma ætti til refsilækkunar af þeim sökum.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 64.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærðu voru gefið að sök, vegna sameiginlegs reksturs á kennitölu ákærðu A, að hafa eigi staðið skil, á lögmæltum tíma, á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna janúar rekstrarárið 2001 til desember rekstrarárið 2002 og að hafa rangfært skilaskyldan virðisaukaskatt á virðisaukaskattsskýrslum vegna sömu uppgjörstímabila, og að hafa látið undir höfuð leggjast að skila til skattyfirvalda virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna janúar rekstrarárið 2003 til ágúst rekstrarárið 2004 og að hafa með þessu komið sér undan að standa sýslumanninum í Keflavík, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 3.452.749. Þá voru ákærðu gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald og vanrækt að varðveita bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi árin 2001 til 2004.

Héraðsdómur Reykjaness, 12. nóvember 2008, í máli nr. S-1736/2006:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærðu fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að þau hefðu gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Ákærða A hafði ekki áður sætt refsingu en samkvæmt sakarvottorði hafði ákærði B hlotið tveggja mánaða fangelsisdóm þann 28. mars 2000, skilorðsbundið til tveggja ára. Brot ákærða B voru framin eftir uppsögu dómsins og hafði ákærði því rofið skilorð hans. Bar því að taka dóminn upp og gera ákærða refsingu í einu lagi, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga.

Þá gilti tvöföldunarregla 40. gr. laga nr. 50/1988, vegna alls tímabilsins sem ákært var fyrir. Brot ákærðu gegn lögum um virðisaukaskatt voru ekki talin meiriháttar í skilningi almennra hegningarlaga en bókhaldsbrotin voru talin meiriháttar í skilningi 262. gr. almennra hegningarlaga.

Dæmd viðurlög: Ákærða A: 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 3.500.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi. Ákærði B: 5 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 3.500.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot ákærðu voru talin varða við 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 191. gr. laga nr. 82/1998 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna frá mars rekstrarárið 2003 til og með febrúar rekstrarárið 2004, hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna frá mars til og með desember rekstrarárið 2004 og að hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni, framangreind uppgjörstímabil, samtals að fjárhæð kr. 7.927.610. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skattframtölum gjaldárin 2004 og 2005, vegna rekstraráranna 2003 og 2004, og hafa með því komið sér undan greiðslu tekjuskatts og útsvars samtals að fjárhæð kr. 6.387.901. Þá var ákærða gefið að sök meiri háttar brot gegn bókhaldslögum með því að hafa í sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni látið undir höfuð leggjast að færa tilskilið bókhald, í samræmi við kröfur laga nr. 145/1994, um bókhald, og varðveita bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á rekstrarárunum 2003 og 2004.

Héraðsdómur Reykjaness, 16. október 2008, í máli nr. S-458/2008:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greinir í 2. og 3. tl. ákæru. Ákærði neitaði sakargiftum samkvæmt 1. lið ákæru. Ákærði taldi að annar maður hefði í raun séð um þann rekstur sem sakargiftir skv. 1. lið ákæru tóku til og það hefði því alfarið verið í höndum þess manns að skila virðisaukaskattsskýrslum fyrir umrædd uppgjörstímabil og greiða þann virðisaukaskatt sem bar að standa skil á. Við afstöðu dómsins vegna varna ákærða var litið til þess að allir sölureikningar sem 1. liður ákæru laut að hefðu verið gefnir út í nafni ákærða. Ákærði var tilgreindur sem sendandi reiknings og þar að auki var getið heimilsfangs hans, kennitölu og virðisaukaskattsnúmers. Ákærði hafði staðfest að reikningseyðublöðin stöfuðu frá honum. Þau hafi mátt rekja til þess að vinur hans á þessum tíma og samverkamaður, hefði verið kominn í þá stöðu að búið hefði verið að svipta hann virðisaukaskattsnúmeri og hann hefði því ekki getað skrifað út reikninga í eigin nafni. Þá var á hinn bóginn ekkert sem kom fram í málinu sem gaf ástæðu til að ætla annað en að verk- og greiðslusamningur sem ákærði og samverkamaðurinn höfðu gert, þar sem fram kom að ákærði skyldi hafa með höndum bókhald og öll skattskil, þar á meðal skil á vörslufé, hefði verið undirritaður í lok febrúar eða í byrjun mars 2003. Ákærði var dæmur sekur samkvæmt 1. tl. ákæru.

Dæmd viðurlög: 7 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára. Fésekt kr. 28.640.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90/2003 og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, sbr. 107. gr. laga nr. 129/2004,1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, að hafa eigi staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, greiðslutímabilin janúar til og með desember 2002, janúar til og með desember 2003, janúar og febrúar 2005 og maí 2006, og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna hans á árinum 2002, 2003, 2005 og 2006, samtals að fjárhæð kr. 7.245.477.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 15.október 2008, í máli nr. S-971/2008:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir. Með dómi héraðsdóms Reykjavíkur þann 1. febrúar 2007 var ákærða gert að sæta fangelsi í 8 mánuði, skilorðsbundið í 3 ár og að greiða kr. 20.800.000 sekt í ríkissjóð, fyrir ýmis brot gegn lögum um virðisaukaskatt og staðgreiðslu, lögum um bókhald og 1. og 2 . mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, vegna rekstrar hans í eigin nafni á árinu 2004. Brot ákærða samkvæmt þessu máli voru öll framin fyrir uppkvaðningu framangreinds dóms og bar því að ákvarða honum refsingu með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga og dæma hegningarauka sem samsvarar þeirri þyngingu refsingarinnar er kynni að hafa orðið ef dæmd hefði verið öll brotin í þeim dómi. Með hliðsjón af því og að ákærði játaði brot sín hreinskilnislega og var samstarfsfús við rannsókn málsins, var honum ekki gerð sérstök fangelsisrefsing í máli þessu. Honum var dæmd sektargreiðsla.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 14.500.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem stjórnarmanni og prókúruhafa einkahlutafélagsins X ehf., að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir hönd félagsins á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilsins september – október rekstrarárið 2005 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna júlí – ágúst og september – október rekstrarárið 2005, samtals að fjárhæð kr. 16.473.439. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna greiðslutímabilsins október rekstrarárið 2005 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna sama greiðslutímabils, samtals að fjárhæð kr. 4.832.918.

Héraðsdómur Reykjaness, 15.október 2008, í máli nr. S-737/2008:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 34.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X ehf., að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslu fyrir einkahlutafélagið á lögmæltum tíma vegna tímabilsins maí – júní 2004, og með því að hafa ekki í samræmi við það sem lög áskilja staðið ríkissjóði skil á 1.092.182 króna virðisaukaskatti, sem innheimtur var í nafni félagins. Þá var ákærða gefið að sök að hafa ekki staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna tímabilanna febrúar til og með júní og ágúst til og með október 2004, og fyrir að hafa ekki í samræmi við það sem lög áskilja staðið ríkissjóði skil á 10.464.711 króna staðgreiðslu, sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins vegna tímabilanna febrúar til og með október 2004.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 24. júlí 2008, í máli nr. S-1501/2007:

Ákærði játaði að hafa ekki staðið skil á nefndri virðisaukaskattsskýrslu og skilagreinum staðgreiðslu á lögmæltum tíma og krafðist að því leyti vægustu refsingar sem lög leyfðu. Ákærði neitaði sök að öðru leyti og krafðist sýknu, ellegar vægustu refsingar. Ákærði mótmælti þeim skilningi rannsóknarinnar að hann hefði hvorki staðið skil á 1.092.182 króna virðisaukaskatti fyrir tímabilið maí – júní 2004, né heldur skilað staðgreiðslufé vegna tímabilanna febrúar – október 2004, samtals 10.464.711 krónum. Ákærði taldi að innborganir félagsins á árinu 2004 hefðu átt að renna til greiðslu virðisaukaskatts og staðgreiðsluskila fyrir þau tímabil, sem ákært væri fyrir og að hann hefði óskað eftir því munnlega við starfsmann tollstjórans í Reykjavík að þannig færi um ráðstöfun fjársins. Þetta hefði einhverra hluta vegna brugðist, en ákærði taldi að félagið væri engu að síður skuldlaust vegna virðisaukaskatts og opinberra gjalda ársins 2004.

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði ekki staðið lögmælt skil á virðisaukaskattsskýrslunni og skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda. Dómurinn taldi að með hliðsjón af nánar tilgreindri dómaframkvæmd hefði innheimtumanni ríkissjóðs verið heimilt að ráðstafa innborgunum félagsins á árinu 2004 til greiðslu eldri vanskila á bæði virðisaukaskatti og staðgreiðslufé. Staðhæfing ákærða þess efnis að hann hefði munnlega óskað eftir slíkri ráðstöfun fjársins sem framan er greint var ekki talin tæk, þar sem greiðslukvittanir sem ákærði fékk í hendur hverju sinni bæru ekki með sér að svo hefði verið.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 24.000.000, vararefsing 10 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A, B og C.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða A sem framkvæmdastjóra og ákærðu B og C sem meðstjórnendum einkahlutafélagsins X ehf., var gefið að sök, að hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna frá janúar til og með apríl 2005, samtals að fjárhæð kr. 2.253.668. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna desember árið 2004 og janúar og mars árið 2005, og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins, ákærðu B og C vegna greiðslutímabilanna frá desember árið 2004 til og með maí árið 2005 en ákærða A vegna tímabilanna frá desember 2004 til og með apríl 2005, ákærðu B og C samtals að fjárhæð kr. 4.886.090 og ákærði A samtals að fjárhæð kr. 3.773.506.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 11. júní 2008, í máli nr. S-250/2008:

Ákærði A játaði sök að öðru leyti en því að hann kvaðst ekki bera ábyrgð á uppgjörstímabilinu mars - apríl 2005 varðandi vangoldinn virðisaukaskatt eða greiðslutímabilinu maí varðandi vangoldna staðgreiðslu. Hann hefði verið farinn út úr fyrirtækinu þegar gjalddagi vangoldins virðisaukaskatts fyrir mars – apríl 2005 og vangoldinnar staðgreiðslu fyrir maí 2005 hefði verið. Samkvæmt ákæru var ákærði A ekki talinn bera ábyrgð vegna vangoldinnar staðgreiðslu vegna greiðslutímabilsins maí 2005. Þá taldi dómurinn að hann bæri ekki ábyrgð á greiðslutímabilinu mars – apríl 2005 vegna vangoldins virðisaukaskatts. Ákærði A hefði verið skráður framkvæmdastjóri þar til hann lét af störfum 31. maí 2005 en gjalddagi virðisaukaskatts fyrir tímabilið mars –apríl 2005 hefði verið á fimmta degi júní mánaðar 2005.

Ákærðu B og C neituðu báðir sök. Þeir töldu að á þeim grundvelli að þeim sem meðstjórnendur í fyrirtækinu hefðu ekki komið að daglegri stjórn þess og ekki vitað um vangoldna vörsluskatta fyrr en eftir að ákærði B hefði farið til Bíldudals í maí 2005, þar sem starfsstöð skattaðila var staðfest. Verjandi þeirra vísaði til nýlegrar dómaframkvæmdar um stöðu meðstjórnanda í einkahlutafélögum þar sem ráðinn hefur verið framkvæmdastjóri, sbr. dóm Hæstaréttar nr. 392/2006. Dómurinn mat málið þannig að nægjanlega lægji fyrir að ákærði A hefði haft með höndum daglega fjármálastjórn í félaginu og annast greiðslu opinberra gjalda. Ákærðu B og C væru meðstjórnendur sem hefðu ekki komið að daglegum rekstri félagsins. Ekki var talinn liggja fyrir sönnun um að ákærðu B og C hefðu tekið ákvarðanir um hvað greiða skyldi í daglegum rekstri og voru þeir því sýknaðir af kröfum ákæruvalds í málinu.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára. Fésekt kr. 4.600.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X ehf., að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur vegna uppgjörstímabilanna frá janúar til og með apríl 2005, hafa skilað til skattyfirvalda efnislega rangri virðisaukaskattsskýrslu vegna uppgjörstímabilsins janúar – febrúar 2005 þar sem innskattur var oftalinn um kr. 637.355 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna janúar til og með apríl 2005, samtals að fjárhæð kr. 2.441.621. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna nóvember 2004 til og með mars 2005 og júní til og með október 2005, og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna sömu greiðslutímabila, samtals að fjárhæð kr. 4.009.831.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins Y ehf., að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur vegna uppgjörstímabilanna frá september til og með desember 2005 og frá mars til og með júní og september – október 2006, og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins vegna sömu uppgjörstímabila, samtals að fjárhæð kr. 5.624.688. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna október og nóvember 2005 og janúar til og með september 2006, og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna október 2005 til og með september 2006, samtals að fjárhæð kr. 5.192.730.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins Z ehf., að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur vegna uppgjörstímabilanna frá maí til og með október 2006, og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna frá maí 2006 til og með febrúar 2007, samtals að fjárhæð kr. 4.255.517. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna júlí og ágúst 2006, og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna október 2005 til og með desember 2006, samtals að fjárhæð kr. 384.745.

Héraðsdómur Norðurlands eystra, 6. júní 2008, í máli nr. S-72/2008:

Mál nr. S-97/2008 var sameinað þessu. Það höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri gegn ákærða fyrir umferðalagabrot.

Fyrir dómi leiðrétti ákæruvaldið ákæru en fram kom í töflu staðgreiðslukaflans að brot ákærða vegna einkahlutafélagsins X ehf. hefði verið vegna greiðslutímabilanna janúar og febrúar 2004 en hefði átti að vera vegna nóvember og desember 2004. Þá var í 1. tl. A kafla ákæru látinn falla brott orðin ,,hafa skilað til skattyfirvalda efnislega rangri virðisaukaskattsskýrslu vegna uppgjörstímabilsins janúar – febrúar 2005, þar sem innskattur var oftalinn um kt. 637.355” og samtala í þessum lið ákæru lækki um þá fjárhæð, þar sem hún eigi að dragast frá fjárhæð tímabilsins janúar - febrúar.

Sannað þótti með játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Ákæruvaldið reifaði við fyrirtöku málsins að nægilega hefði verið greitt inn á skuld samkvæmt þar til töldum ákæruliðum, til að beita mætti hvað þá varðaði, heimildum í 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, til að fara niður úr fésektarlágmarki við ákvörðun refsingar. Tekið var tillit til þess við ákvörðun refsingar.

Dæmd viðurlög: 5 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 32.500.000, vararefsing 9 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A og X ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra með prókúru einkahlutafélagsins X ehf., að hafa eigi staðið ríkissjóði í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna janúar til og með apríl og júlí til og með desember árið 2006, samtals að fjárhæð kr. 24.289.208. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið ríkissjóði í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna apríl og maí árið 2006, samtals að fjárhæð kr. 2.069.078.

Héraðsdómur Reykjaness, 22. maí 2008, í máli nr. S-160/2008:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Þá töldust greiðslur verulegar vegna þriggja tímabila sem ákæran tekur til og var þá meðal annars litið svo á að ráðstafa bæri álagsgreiðslu vegna greiðslutímabilanna júlí og ágúst 2006 upp í elstu skuldina, sem var vegna janúar og febrúar 2006. Því var miðað við að undanþága frá lágmarki sektar ætti við um skuldir vegna tímabilanna janúar – febrúar, september – október og nóvember – desember 2006, samtals að fjárhæð kr. 11.863.129, um skuldir vegna tímabilanna mars – apríl og júlí – ágúst 2006, sem nema samtals kr. 12.426.079, gilti hins vegar sektarlágmark 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára. Fésekt kr. 30.200.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákæruvaldið gegn A og X ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X ehf., að hafa skilað til skattyfirvalda efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum, vegna uppgjörstímabilanna frá og með janúar 2003 til og með febrúar 2005, og hafa með þessu komið félaginu undan því að standa sýslumanninum í Hafnarfirði skil á virðisaukaskatti, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 6.379.287. Þá var ákærða gefið að sök að hafa vantalið á staðgreiðsluskilagreinum einkahlutafélagsins staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna þess, að fjárhæð kr. 233.641 á árinu 2003 og kr. 586.182 á árinu 2004 og hafa eigi staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu á lögmæltum tíma vegna mars og apríl 2004 sem hann skilaði síðan með ranglega tilgreindri staðgreiðslu sem 0, auk þess að hafa eigi staðið sýslumanninum í Hafnarfirði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda samkvæmt innsendum skilagreinum ársins 2004 að fjárhæð kr. 268.932, en samtals nam vangoldin staðgreiðsla framangreindra ára kr. 1.088.755. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögbundið bókhald og varðveita bókhaldsgögn að hluta til vegna rekstrarársins 2003 og að öllu leyti vegna rekstrarársins 2004 og janúar og febrúar 2005.

Héraðsdómur Reykjaness, 16. maí 2008, í máli nr. S-765/2007:

Ákærði neitaði sök þar sem að hann væri búinn að greiða allt sem upp á hefði vantað, honum hefði orðið á í messunni og hefði bætt fyrir það og greitt álag. Þá bar ákærði að aldrei hefði staðið til að gera þau mistök sem honum hefði orðið á og þegar mistökin hefðu komið í ljós hefði hann bætt fyrir þau og gert upp hverja krónu. Þá taldi ákærði umdeilanlegt hvort að reikna ætti virðisaukaskatt á millifærslur frá fyrirtækjum inn á bankareikning einkahlutafélagsins, í þeim tilvikum þar sem innborgun hefði verið greiðsla inn á verk í vinnslu en ekki hefði enn verið gefinn út reikningur.

Dómurinn taldi að rekja mætti efnislega röngu virðisaukaskattsskýrslurnar til þess hversu laust hefði verið haldið um bókhald félagsins og að jafna mætti þeim losarabrag til stórkostlegs hirðuleysis og þar með að rangt hefði verið greint frá af stórkostlegu hirðuleysi. Varðandi mótbáru ákærða vegna innborgana á bankareikning taldi héraðsdómur, með vísan til 3. tl. 13. gr. laga nr. 50/1988, að þegar greiðsla fari fram að fullu eða að hluta áður en afhending á sér stað, teljist 80,32% af hinni mótteknu fjárhæð til skattskyldrar veltu á því tímabili sem greiðslan fer fram. Samkvæmt framangreindu bar ákærða að haga framtali sínu þannig að 19,68% af innborgunum, sem ekki höfðu verið gefnir út reikningar fyrir, færðust sem útskattur og þar sem lög mæla svo fyrir að af hverri innborgun inn á verk skuli skilgreina 19,68% sem skatt, bar ákærða jafnframt að gera grein fyrir þeim skatti á virðisaukaskattsskýrslu sinni og jafnframt að greiða fjárhæðina eigi síðar en á eindaga viðkomandi tímabils. Þá féllst dómurinn á það með ákærða að vanframtalinn og vangoldinn virðisaukaskattur væri smávægilegur og innan eðlilegra skekkjumarka að minnsta kosti fyrir tímabilin mars - apríl og nóvember – desember 2003 en taldi öðru máli gegna um fyrsta tímabil ársins. Þá taldi dómurinn að brot ákærða gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda hefði ekki verið meiri háttar og teldist vantalin og vangoldin fjárhæð kr. 1.088.755 óveruleg í skilningi 3. mgr. 262. gr. alm. hgl.

Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til þess að ákærði hefði bætt að fullu það tjón sem ríkissjóður hefði orðið fyrir, með vísan til meginreglu 8. tl. 1. mgr. 74. gr. alm. hgl. En ákvæðið gerir ráð fyrir að refsingu megi færa niður úr þeirri lágmarksrefsingu sem liggur við broti þegar svo stendur á að sá sem verkið vann hefur af sjálfsdáðum bætt að fullu það tjón sem af verkinu leiddi.

Dæmd viðurlög: 1 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 1.000.000, vararefsing 40 daga fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, 1. og 2. tl. 37. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákæruvaldið gegn A og X ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra með prókúru einkahlutafélagsins X ehf., að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir hönd félagsins á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilanna maí – júní, september – október og nóvember – desember 2006 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins á uppgjörstímabilunum frá og með nóvember 2005 til og með desember 2006, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 13.756.737. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna tímabilanna febrúar, mars, apríl og júlí til og með desember 2006 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, í samræmi við það sem lög áskilja, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna tímabilanna janúar til og með desember 2006, samtals að fjárhæð kr. 6.629.048

Héraðsdómur Reykjavíkur, 16. apríl 2008, í máli nr. S-141//2008:

Við aðalmeðferð féll ákæruvaldið frá ákæru fyrir brot gegn 262. gr. almennra hegningarlaga

Sannað þótti með játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Við ákvörðun refsinga var haft í huga að allar skattskuldir einkahlutafélagsins höfðu verið greiddar fyrir útgáfu ákæru með álagi og vöxtum og það að meginhluta allnokkru fyrir útgáfuna. Ákærði hefði því miklar málsbætur.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 200.000, vararefsing 14 daga fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005.

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X ehf., að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur vegna uppgjörstímabilanna janúar til og með apríl 2006 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna frá nóvember til og með apríl 2006, samtals að fjárhæð kr. 5.859.214. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna frá mars til og með júlí, september og desember 2006 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna október 2005 til og með desember 2006, samtals að fjárhæð kr. 11.166.074. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimur var í nafni einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna frá janúar til og með júní 2007, samtals að fjárhæð kr. 12.809.837. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna janúar, apríl og maí 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna janúar til og með september 2007, samtals að fjárhæð kr. 11.173.116.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 9. apríl 2008, í máli nr. S-107/2008:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 77.300.000, vararefsing 10 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005 að því er varðaði 1. tölulið A og B hluta ákæru, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Ákæruvaldið gegn A og X ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir hönd félagsins á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilanna janúar – febrúar, mars – apríl og maí – júní rekstrarárið 2006 og að hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna sömu tímabila, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 12.362.646. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna tímabilanna júní, júlí og september 2006 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, í samræmi við það sem lög áskilja, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna tímabilanna maí til og með september 2006, samtals að fjárhæð kr. 12.618.906.

Héraðsdómur Reykjaness, 7. apríl 2008, í máli nr. S-161/2008:

Mál þetta var dómtekið 14. mars 2008, en var endurupptekið 7. apríl 2008 og dómtekið á ný sama dag. Ákæra á hendur X ehf. var afturkölluð þar sem í ljós hafði komið að félagið hafði verið tekið til gjaldþrotaskipta 14. febrúar 2008, en ákæra var gefin út 8. febrúar. Þá lækkaði höfuðstóll vangoldins virðisaukaskatts skv. I. lið ákæru niður í kr. 11.658.207. Ákærði A viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök með þeim andmælum að hann hefði þegar greitt verulegan hluta meints vangoldins virðisaukaskatts og staðgreiðslu. Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Samkvæmt gögnum málsins hafði ákærði, fyrir útgáfu ákæru, greitt inn á öll tímabil sem ákært er fyrir vegna vangoldins virðisaukaskatts meira en þriðjung af virðisaukaskattsskuld hvers tímabils. Var sú greiðsla talin veruleg í skilningi 3. gr. laga nr. 134/2005. Þá sýndu gögn málsins einnig að fyrir útgáfu ákæru hafði ákærði greitt inn á öll tímabil sem ákært var fyrir vegna vangoldinnar afdreginnar staðgreiðslu opinberra gjalda meira en þriðjung af skuld hvers tímabils. Var sú greiðsla talin veruleg í skilningi 1. gr. laga nr. 134/2005. Þá féllst ákæruvaldið á að rétt væri að ákvarða fésekt 10% af vangreiddri fjárhæð virðisaukaskatts og af vangreiddri fjárhæð afdreginnar staðgreiðslu opinberra gjalda. Þá taldi héraðsdómur að brot ákærða skv. I. lið ákæru teldist ekki varða við 1. mgr. 262. gr. alm. hgl. þar sem ekki væri um að ræða verulega fjárhæð, en brot ákærða skv. II. ákæru var talið lúta að verulegum fjárhæðum og taldist brot ákærða því meiri háttar í skilningi 1. mgr. 262. gr. alm. hgl.

Dæmd viðurlög: 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 2.500.000, vararefsing 68 daga fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákæruvaldið gegn A:

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum og að hafa síðan staðið skil á til skattyfirvalda efnislega röngum leiðréttingarskýrslum virðisaukaskatts, vegna áranna 1999 til 2002, og hafa látið undir höfuð leggjast að standa tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 4.212.199. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á skattframtölum sínum á lögmæltum tíma gjaldárin 2000 til 2002 og telja fram tekjur sínar af sjálfstæðri atvinnustarfsemi á rekstrarárunum 1999 til 2001 og hafa skilað inn efnislega röngu skattframtali gjaldárið 2003 vegna rekstrarársins 2002, en með þessu vanframtaldi hann tekjuskatts- og útsvarsstofn sinn um samtals kr. 16.366.966, sem honum bar að greiða af tekjuskatt og útsvar samtals að fjárhæð kr. 6.488.255. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á rekstrarárunum 1999 til og með 2002.

Héraðsdómur Reykjavíkur 22. febrúar 2008, í máli nr. S-1742/2007:

Ákærði játaði sök að hluta, hann viðurkenndi að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum eins og honum var gefið að sök en hann hefði hins vegar skilað leiðréttingarskýrslum og talið þær réttar. Héraðsdómur taldi að samkvæmt gögnum málsins væru leiðréttingarskýrslur ákærða rangar og að hann hefði borið ábyrgð á því, þótt annar maður hefði komið að vinnu við þær. Ákærði viðurkenndi brot sín skv. II. kafla ákæru er varðandi framtalsskil en taldi sig hafa skilað framtölum samkvæmt bestu vitund og með aðstoð starfsmanns félagsmálastofnunar, sbr. einnig virðisaukaskattsskil. Viðbára hans um að hann hefði fengið annan mann til að annast framtalsgerð og ekki vitað annað en að hún hefði verið unnin eftir opinberum gögnum var ekki talin tæk. Þá viðurkenndi ákærði bókhaldsbrot skv. III. kafla ákæru.

Niðurstaða dómsins var að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 21.500.000, vararefsing 300 daga fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 1. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt nr. 90/2003, sbr. áður 2. mgr. 107. gr. eldri laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, vegna tekjuáranna 1999, 2000 og 2001, 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

Ákæruvaldið gegn A:

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna september – október til og með nóvember – desember 2000 á lögmæltum tíma og að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna janúar – febrúar til og með nóvember – desember 2001 og janúar – febrúar til og með mars – apríl 2002, og að hafa með þessu komið sér undan að standa ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var vegna sjálfstæðrar starfsemi hans, á árunum 2000, 2001, og 2002, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 4.171.272. Þá var ákærða gefið að sök að hafa ekki staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna febrúar til og með ágúst 2001 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, í samræmi við það sem lög áskilja, sem haldið var eftir af launum starfsmanna hans vegna sömu greiðslutímabila, samtals að fjárhæð kr. 226.697. Þá var ákærða gefið að sök að hafa skilað til skattyfirvalda efnislega röngu skattframtali, gjaldárið 2001, vegna tekjuársins 2000 og hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum, ásamt lögboðnum fylgigögnum þeirra gjaldárin 2002 og 2003, vegna tekjuáranna 2001 og 2002, og hafa með þessu komið sér undan greiðslu tekjuskatts og útsvars, samtals að fjárhæð kr. 2.752.934. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögbundið bókhald og vanrækt að varðveita bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar árin 2000, 2001 og 2002. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið lögmælt skil á, heldur dregið sér til eigin nota eða til nota í rekstri sínum, iðgjaldshluta starfsmanna sinna í Lífeyrissjóðinn Björg, sem hann hélt eftir af launum þeirra frá febrúar til og með ágúst árið 2001, samtals að fjárhæð kr. 59.770, ásamt afdregnum félagsgjöldum til Verkalýðsfélags Húsavíkur fyrir sama tímabil, samtals að fjárhæð kr. 15.854, að heildarfjárhæð kr. 75.624.

Héraðsdómur Reykjaness, 15. febrúar 2008, í máli nr. S-909/2007:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greindi.

Þann 1. nóvember 2002 var ákærði dæmdur fyrir brot gegn lögum um virðisaukaskatt og lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda. Þau brot er ákærði var sakfelldur fyrir voru að allstærstum hluta til framin áður en ofangreindur dómur féll. Var ákærða því dæmdur hegningarauki, sem samsvarar þeirri þyngingu hegningarinnar er kynni að hafa orðið ef dæmt hefði verið fyrir öll brotin í fyrra málinu. Þá var litið til þess við ákvörðun refsingar að meðferð málsins hefði dregist.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 14.300.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, 1. og 2. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt, 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, 33. gr. laga nr. 129/2004 og 139. gr. laga nr. 82/1998 og 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákæruvaldið gegn A:

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök að hafa vantalið á virðisaukaskattsskýrslum til skattyfirvalda virðisaukaskatt og skattskylda veltu vegna uppgjörstímabilanna janúar til og með júní 2004 og að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna júlí til og með desember 2004 og janúar – febrúar 2005, og að hafa með þessu komið félaginu undan því að standa ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 4.187.005. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda vegna tímabilanna apríl 2004 til og með mars 2005 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins vegna tímabilanna janúar 2004 til og með mars 2005, samtals að fjárhæð kr. 2.258.197. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald með reglubundnum hætti vegna rekstrarársins 2004 og janúar til og með mars 2005. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að telja fram á skattframtali sínu gjaldárið 2005, vegna tekjuársins 2004, fjármuni sem hann hafði fengið greidda úr rekstri A ehf., en með þessu vantaldi hann tekjuskatts- og útsvarsstofn sinn um samtals kr. 4.758.178, sem honum bar að greiða af tekjuskatt og útsvar samtals að fjárhæð kr. 1.990.420.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 15. janúar 2008, í máli nr. S-1287/2007:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 16.545.000, vararefsing sex mánaða fangelsi.

Brot ákærðu voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, 1. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

Ákæruvaldið gegn A og X ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærðu var gefið að sök að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir einkahlutafélagið, vegna uppgjörstímabilanna september – október og nóvember – desember rekstrarárið 2006 og janúar – febrúar til og með júlí – ágúst rekstrarárið 2007 og að hafa skilað til skattyfirvalda efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum, vegna uppgjörstímabilanna mars – apríl til og með júlí – ágúst rekstrarárið 2006, og að hafa með þessu komið félaginu undan því að standa ríkissjóði skil á virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 39.636.590. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna greiðslutímabilanna febrúar til og með júní rekstrarárið 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins, vegna greiðslutímabilanna nóvember og desember rekstrarárið 2006 og febrúar til og með júní rekstrarárið 2007, samtals að fjárhæð kr. 11.977.993. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögbundið bókhald og varðveita bókhaldsgögn með reglubundnum hætti vegna rekstrarársins 2006 og janúar til og með ágúst rekstrarárið 2007.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 7. mars 2008, í máli nr. S-1974/2007:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærðu fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hún hefði gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Dæmd viðurlög: 8 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 78.000.000, vararefsing tólf mánaða fangelsi.

Brot ákærðu voru talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, 1. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

Brot X ehf voru talin varða við 8. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, 9. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda og 40. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995.