Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og lögum um tekjustofna sveitarfélaga með því að hafa látið undir höfuð leggjast að skila skattframtölum vegna starfsemi sinnar á árunum 2002 og 2003, gjaldaárin 2003 og 2004, og komið sér undan greiðslu tekjuskatts gjaldaárið 2003, samtals að fjárhæð kr. 1.262.509. Þá voru ákærða gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna starfsemi sinnar á árunum 2002 og 2003.

Héraðsdómur Reykjaness, 19. desember 2005, í máli nr. S-966/2004

Með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi sem samrýmdist öðrum gögnum málsins þótti sannað að ákærði hefði framið þau brot sem honum voru gefin að sök í ákæru. Ákærði hafði með dómi Héraðsdóms Reykjaness uppkveðnum 21. febrúar 2005, í máli nr. S-2264/2005, verið dæmdur fyrir brot gegn lögum um virðisaukaskatt, lögum um tekjuskatt og eignarskatt, lögum um tekjustofna sveitarfélaga, almennum hegningarlögum og fyrir bókhaldsbrot. Brot í þessu máli voru framin áður en framangreindur dómur var kveðinn upp og var ákærða því dæmdur hegningarauki í máli þessu.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 2.500.000. Vararefsing ekki dæmd þar sem sekt í málinu var talin falla undir vararefsingu fyrri dóms.

Brot talin varða við 2. og 6. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90/2003, sbr. áður 2. og 6. mgr. 107. gr. eldri laga um sama efni nr. 75/1981, 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga og 1. og 2. tölul. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breyting á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

___________________________________

Ákæruvaldið gegn A:

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt, með því að hafa vanrækt að tilkynna skattstjóra um virðisaukaskattsskylda atvinnustarfsemi sína á árunum 2001 til 2003 og að hafa vanrækt að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri sölu sinni á því tímabili og með þessu komið sér undan að greiða í ríkissjóð kr. 3.709.324. Ákærða voru einnig gefin að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt, lögum um tekjustofna sveitarfélaga og brot gegn almennum hegningarlögum, með því að hafa ekki talið fram til skatts tekjur sínar af sjálfstæðri atvinnustarfsemi gjaldaárin 2002 til 2004, vegna tekjuáranna 2001 til 2003, og hafa með því komið sér undan greiðslu tekjuskatts og útsvars gjaldaárin 2002 og 2003, samtals að fjárhæð kr. 4.135.624. Þá voru ákærða gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna atvinnustarfsemi sinnar á árunum 2001 til 2003.

Héraðsdómur Reykjavíkur 18. nóvember 2005, í máli nr. S-1225/2005:
Farið var með málið samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991. Ákærði krafðist vægustu refsingar sem lög leyfa. Játning ákærða talin vera í samræmi við önnur gögn málsins og var ákærði því sakfelldur fyrir brot sín.
Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi til tveggja ára. Fésekt kr. 15.600.000, vararefsing 7 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 191. gr. laga nr. 82/1998, 2. og 6. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90/2003, sbr. áður 2. og 6. mgr. 107. gr. eldri laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. og 2. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1995, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A, B og C.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A sem stjórnarformanni Í hf., ákærða B sem stjórnarmanni félagsins og ákærða C sem framkvæmdastjóra í félaginu voru gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins tekjuárið 2002, A og B að fjárhæð kr. 2.033.192 og C að fjárhæð kr. 1.674.388, en þá hafði verið dregin frá heildarvanskilum, afdregin staðgreiðsla vegna launa C.

Héraðsdómur Reykjavíkur þann 31. október 2005, í máli nr. S-739/2005:
Ákærðu kröfðust allir sýknu en til vara lægstu refsingu sem lög leyfa. Ágreiningur var um hver bar ábyrgð á bókhaldi félagsins og að skattskil væru í réttu horfi. Ákærði A var sá eini sem viðurkenndi að hafa borið ábyrgð á daglegri stjórn félagsins. Enginn ákærðu kvaðst hafa haft prókúru fyrir félagið og enginn þeirra taldi það vera í sínum verkahring að annast skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda. Ákærðu voru allir sakfelldir. Í dóminum kom fram að ákærðu hefðu allir verið í stjórn félagsins á þeim tíma er ákæruefnið tók til og hefðu allir á einn eða anna hátt komið fram fyrir hönd fyrirtækisins á þeim tíma. Sem stjórnarmönnum hefði þeim borið að fylgjast með rekstrinum og búa svo um hnútana að starfsemi félagsins væri í réttu og góðu horfi. Hefðu þeir átt að annast um að nægilegt eftirlit væri haft með bókhaldi og meðferð fjármuna félagsins og átti framkvæmdastjóri að sjá til þess að bókhald félagsins væri fært í samræmi við lög og venjur. Ákærðu gætu ekki firrt sig þeirri skyldu sinni, með því að benda á ábyrgð hvers annars.
Dæmd viðurlög: Ákærði A, B og C voru dæmdir í 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Ákærðu A og B voru dæmdir til greiðslu fésektar að fjárhæð kr. 1.500.000, en til þess að sæta ella fangelsi í 3 mánuði. Ákærði C var dæmdur til greiðslu fésektar að fjárhæð kr. 1.200.000, en til þess að sæta ella fangelsi í 3 mánuði.

Brot talin varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa sem framkvæmdastjóri Íf ehf. vanrækt að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti í rekstri félagsins tekjuárin 1998 og 1999, samtals að fjárhæð kr. 6.101.240. Þá voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa sem framkvæmdastjóri Íf ehf. vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins vegna tekjuársins 1999, samtals að fjárhæð kr. 1.036.733.

Héraðsdómur Reykjavíkur 11. október 2005, í máli nr. 737/2005:

Ákærði krafðist sýknu en til að vara að honum yrði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Hélt ákærði því m.a. fram að hann hefði ekki sjálfur annast gerð skilagreina og virðisaukaskattsskýrslna. Þá hélt hann því fram að við sölu einkahlutafélagsins í ágúst 1999 hefðu kaupendur félagsins yfirtekið allar skuldir þess. Ákærði var sakfelldur með vísan til þess að hann hefði, í krafti stöðu sinnar sem stjórnarformaður Íf ehf., borið ábyrgð á því að starfsemi og skipulag félagsins væri í góðu og réttu horfi, þar með talið hvort skil voru staðin á lögboðnum gjöldum og virðisaukaskatti. Einnig vísað til þess að ráða mætti af gögnum málsins og framburði ákærði að honum hefði verið kunnugt um hvernig fjárhag félagsins væri háttað. Þá taldi héraðsdómur að sala ákærða á Íf ehf. í ágúst 1999 breytti engu ábyrgð ákærða á umræddum vanskilum félagsins. Í málinu var einnig fjallað um hvort að óhæfilegur dráttur hefði orðið á rannsókninni. Brotin voru framin á árunum 1998 og 1999. Rannsókn hófst þann 4. júní 2002 og niðurstaða rannsóknar lá fyrir þann 4. febrúar 2003. Ríkisskattstjóri tilkynnti skattrannsóknastjóra ríkisins með bréfi dags. 6. febrúar 2003 að hann hygðist ekki endurákvarða skattfjárhæðir í málinu. Málið var sent frá skattrannsóknarstjóra ríkisins til efnahagsbrotar ríkislögreglustjóra, þann 5. janúar 2004 og ákæra var gefin út þann 12. maí 2005. Héraðsdómur féllst ekki á að óhæfilegur dráttur hefði orðið á rannsókninni, en fann að því hve seint rannsóknin hófst.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi til þriggja ára. Fésekt kr. 31.500.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa sem framkvæmdastjóri T ehf. vanrækt að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti í rekstri félagsins tekjuárin 2000, 2001 og 2002, samtals að fjárhæð kr. 8.277.926. Þá voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa sem framkvæmdastjóri T ehf. vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna félagsins vegna tekjuársins 2001, samtals að fjárhæð kr. 7.460.613.

Héraðsdómur Reykjavíkur 6. október 2005, í máli nr. S-1224/2005:

Farið var með málið samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991. Sannað með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði væri sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi til þriggja ára. Fésekt kr. 31.500.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A

Verknaðarlýsing í ákæru:

Vegna brota í rekstri R ehf.: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa rangfært, á virðisaukaskattsskýrslum, skilaskyldan virðisaukaskatt, vegna uppgjörstímabilanna janúar 1997 til og með febrúar 1998, og að hafa með þessu komið sér undan því að standa Tollstjóranum í Reykjavík skil á innheimtum virðisaukaskatti í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 1.997.274.

Vegna brota í einstaklingsrekstri ákærða: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vanrækt að tilkynna virðisaukaskattsskylda atvinnustarfsemi sína frá mars til júní 1998, með því að hafa vanrækt að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri sölu sinni á því tímabili, og með því að hafa frá og með júlí 1998 til og með desember 2001 rangfært virðisaukaskatt, á virðisaukaskattskyldri þjónustu og með þessu komið sér undan því að greiða Sýslumanninum í Hafnarfirði kr. 3.767.520. Ákærða voru einnig gefin að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt, lögum um tekjustofna sveitarfélaga og almennum hegningarlögum, með því að hafa skilað efnislega röngum skattframtölum gjaldaárin 1999 og 2000, vegna tekjuáranna 1998 og 1999, og hafa ekki talið fram til skatts tekjur sínar af sjálfstæðri atvinnustarfsemi á árunum 2000 og 2001 og með þessu komið sér undan greiðslu tekjuskatts og útsvars, samtals að fjárhæð kr. 4.783.343.

Þá voru ákærða gefin að sök bókhaldsbrot, með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna starfsemi R ehf á árunum 1997 og 1998 og vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1998, 1999, 2000 og 2001.

Héraðsdómur Reykjaness 3. október 2005, í máli nr. S169/2005 (fjölskipaður dómur):

Ákærði játaði brot í rekstri R ehf. og bókhaldsbrot, en neitaði sök að því er varðaði brot í einstaklingsrekstri sínum. Ákærði byggði varnir sínar á því að rekstrargjöld hafi verið umtalsvert hærri en byggt væri á í ákæru. Hélt ákærði því fram að ef öllum gögnum um rekstrarkostnað hefði verið haldið til haga, næmu samanlögð undanskot ákærða mun lægri fjárhæð en gengið hefði verið út frá í ákæru. Rökum þessum var hafnað, þar sem engra gagna naut við í málinu til stuðnings þessum rökum. Hins vegar hélt ákærði því fram að ekki hefði verið tekið tillit til kostnaðar, sem óumdeilt væri að telja að á hann hefði fallið, enda þótt hann hefði ekki lagt fram gögn þar að lútandi. Ákærði var sakfelldur fyrir brot sín, en héraðsdómur féllst á að taka þyrfti tillit til kostnaðar, sem óumdeilt væri að telja að á ákærða hefði fallið og mat það svo að umræddur kostnaður næmi 7% af rekstrartekjum ákærða.

Dæmd viðurlög:  6 mánaða skilorðsbundið fangelsi til 3 ára. Fésekt kr. 19.400.000, vararefsing 9 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. og 6. mgr. 40. gr. laga nr. 40/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 1. og 3. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 191. gr. laga nr. 82/1998, 2. og 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. nú 2. og 6. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003 og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. og 2. tölul. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið var eftir af launum starfsmanna X hf. á árinu 2002, samtals að fjárhæð kr. 35.767.994.

Héraðsdómur Reykjavíkur 21. september 2005, í máli nr. S-3018:2004

Ákærði krafðist þess að málinu yrði vísað frá dómi, til vara sýknu og til þrautavara að hann yrði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Ákærði hélt því fram að hann hefði ekki borið ábyrgð á fjármálum félagsins og engin afskipti haft af þeim. Starf hans sem framkvæmdastjóri X hf. hefði að mestu verið fólgið í umsjá með búum fyrirtækisins. Þá hélt ákærði því fram að málið hefði ekki verið nægjanlega rannsakað, áður en ákæra var gefin út, þar sem hvorki hefði verð tekin skýrsla af fjármálastjóra félagsins né stjórnarformanni. Með vísan til gagna málsins og framburðar ákærða fyrir dómi, var ekki fallist á að rannsókn málsins hefði verið ábótavant. Með vísan til að ákærði var framkvæmdastjóri félagsins og stjórnarmaður í félaginu,að ákærði vissi um vanskil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda og að ákærði hefði heyrt undir fjármálastjóra félagsins, sem hafði tjáð ákærða að ekki væri handbært nægjanlegt fé til að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda, var ákærði sakfelldur.

Dæmd viðurlög:  2 ára skilorðsbundið fangelsi til tveggja ára. Fésekt kr. 68.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu báðum sem framkvæmdastjórum X ehf. og ákærða B einnig sem stjórnarmanni X ehf. var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa eigi, staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni X ehf. á árinu 2003, samtals að fjárhæð kr. 29.402.558. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamann X ehf. á árinu 2003, samtals að fjárhæð kr. 26.086.405.

Héraðsdómur Reykjavíkur 20. júní 2005, í máli nr. S-3014/2004:
Ákærði A játaði sök, en hélt þó uppi vörnum að hluta, á þeim grundvelli, að honum hefði verið synjað um heimild til að greiða inn á höfuðstól þeirrar fjárhæðar afdreginnar staðgreiðslu opinberra gjalda og innheimts virðisaukaskatts, er var í gjalddaga hverju sinni. Ákærði B krafðist sýknu af refsikröfu ákæruvaldsins. Byggði ákærði B á því að mistök eða misskilningur hafi leitt til þess að hann hafi á sínum tíma verið skráður í stjórn X ehf. Hann hefði hvorki átt að vera skráður framkvæmdastjóri félagsins eða í stjórn þess. Ákærðu A og B voru báðir sakfelldir með vísan til 44. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög. Rökum ákærða A þess efnis, að Tollstjóranum í Reykjavík hefði ekki verið heimilt að ráðstafa greiðslum skattaðilans inn á eldri skuldir skattaðilans andstætt beiðni fyrirsvarsmanna skattaðilans, var hafnað, með vísan til dóms Hæstaréttar Íslands í máli réttarins birtum í dómasafni réttarins árið 2000 á bls. 2387 og dóms Hæstaréttar frá 2. október 2003 nr. 27/2003.
Dæmd viðurlög:  Ákærðu A og B: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi í þrjú ár. Fésekt kr. 53.400.000 (hvor um sig), vararefsing 7 mánaða fangelsi. 

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A, B, C, D og E.
Verknaðarlýsing í ákæru:

A. Brot í rekstri X ehf.: Ákærða A sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X ehf. var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni einkahlutafélagsins á árunum 2002 og 2003 samtals að fjárhæð kr. 2.474.081. Þá voru ákærða A sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X ehf. frá 20. júlí 2002 til 3. júní 2003 og frá þeim tíma ákærða B sem stjórnarmanni X ehf. gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf. á árinu 2003, samtals að fjárhæð kr. 2.331.388.

B. Brot í rekstri Y ehf.: Ákærða D sem framkvæmdastjóra Y ehf. frá 9. nóvember 2000 til 31. júlí 20001 og frá þeim tíma ákærða B sem framkvæmdastóra og stjórnarmanni Y ehf. var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni einkahlutafélagsins á árunum 2000 og 2001 samtals að fjárhæð kr. 10.013.703. Þá voru ákærðu báðum gefin að sök gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna Y ehf. á árinu 2001, samtals að fjárhæð kr. 12.535.303.

C. Brot í rekstri Z ehf.: Ákærða C sem framkvæmdastjóra Z ehf., ákærða A sem stjórnarmanni Z ehf. frá 30. janúar 2002 til 3. júní 2003 og frá þeim tíma ákærða B sem stjórnarmanni Z ehf. og ákærða D sem stjórnarmanni Z ehf. frá 30. janúar 2002 til 16. maí 2003 var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni einkahlutafélagsins á árunum 2002 og 2003 samtals að fjárhæð kr. 6.212.439. Þá var ákærðu öllum í þeim stöðum sem að framan greinir gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna Z ehf. á árinu 2003, samtals að fjárhæð kr. 2.819.561.

D. Brot í rekstri L ehf.: Ákærða B voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa sem framkvæmdastjóri L ehf. vanrækt að standa Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni einkahlutafélagsins á árunum 2002 og 2003, samtals að fjárhæð kr. 6.660.410. Þá var ákærða B gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna L ehf. á árunum 2002 og 2003, samtals að fjárhæð kr. 9.507.264.

E. Brot í rekstri P ehf.: Ákærða B voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa sem stjórnarmaður og daglegur stjórnandi P ehf. vanrækt að standa Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni einkahlutafélagsins á árinu 2003, samtals að fjárhæð kr. 3.452.383.

Héraðsdómur Reykjavíkur 15. júní 2005, í máli nr. S-3013/2004:

A. Brot í rekstri X ehf.: Ákærði A krafðist sýknu og vísaði kröfu sinni til stuðnings til þess að hann hefði ekki komið neitt að daglegri stjórnun félagsins. Staða hans sem framkvæmdastjóri hefði í raun einungis verið að nafninu til, fjármálum X ehf. hefði í reynd verið stjórnað að forsvarsmönnum L ehf. Með vísan til 44. gr. laga um einkahlutafélög nr. 138/1994 féllst héraðsdómur ekki á að A yrði leystur undan þeirri ábyrgð sem hann bar, jafnvel þó fjármálastjórn X ehf. hefði að einhverju leyti verið færð yfir til annars félags í eigu sömu aðila, enda lágu engar upplýsingar fyrir um það í málinu, að slíkur tilflutningur verkefna og ábyrgðar á milli félaga hefði byggst á slíkum grunni, að réttlætt gæti meint afskiptaleysi A sem formlegs stjórnanda X ehf. af skattskilum félagsins. Þá var þeirri málsástæðu A hafnað, að raun væri virðisaukaskattsskuldin sem um ræddi í málinu uppgreidd, þar sem að innheimtumaður hefði ráðstafað greiðslu félagsins inn á innheimtukostnað og dráttarvexti, í stað þess að ráðstafa greiðslunni inn á höfuðstól líkt og fyrirsvarsmaður félagsins hefði óskað, og var í því sambandi vísað til dóma Hæstaréttar málunum 27/2003 uppkveðnum 2. október 2003 og 49/2000 uppkveðnum 22. júní 2000. Ákærði B krafðist einnig sýknu með þeim rökum að hann hefði einungis komið að rekstrinum þegar félagið var í þann mund að hætta starfsemi og þá með því markmiði að koma eignum í verð og nota andvirði þeirra til að greiða eitthvað úr skuldamálum X ehf. og annarra félaga sem rekin voru samhliða X ehf. af sömu eigendum. Ákærði B var einn skráður forsvarsmaður félagsins og tók hann á sig, sem stjórnarmaður með prókúru X ehf., allar þær skyldur sem hvíla á stjórn einkahlutafélags skv. lögum nr. 138/1994. Voru ákærðu A og B því sakfelldir fyrir þau brot sem þeim voru gefin að sök í þessum kafla ákærunnar.

B. Brot í rekstri Y ehf.: Báðir ákærðu neituðu sök. Ákærði C var sýknaður af sök vegna eins uppgjörstímabils, enda lá ljóst fyrir af framburðum ákærða B og C og af framburði vitna að C hefði ekki komið til starfa hjá félaginu fyrr en um áramót 2000/2001 þrátt fyrir að hann hefði verið skráður framkvæmdastjóri frá 9. nóvember 2000. Ákærði C var hins vegar talin bera ábyrgð á öðrum  vanskilum á vörslusköttum sem honum voru gefin að sök í þessum kafla ákærunnar. Ákærði B neitaði sök og vísaði því m.a. til stuðnings til þess að óeðlilegt væri að á því tímabili sem hann hefði verið skráður sem meðstjórnandi í félaginu, án þess að gegna störfum framkvæmdastjóra, ætti hann einn stjórnarmanna að bera ábyrgð á vanskilum vörsluskatta, en aðrir stjórnarmenn, þ.á.m. stjórnarformaðurinn slyppu við ákæru. Með vísan til framburðar vitna hjá dómi og fyrir lögreglu taldist upplýst að vitneskja og afskipti ákærða B sem stjórnarmanns af fjármálum félagsins og einnig með vísan til stöðu hans sem framkvæmdastjóra félagsins þótti ákærði B bera ábyrgð á þeim vanskilum er honum voru gefin að sök í þessum kafla ákærunnar. Þeim rökum er einnig var haldið fram í kafla A í ákærunni um að umrædd vanskil væru raunverulega uppgreidd var hafnað með vísan til fyrri raka. 

C. Brot í rekstri Z ehf.: Ákærðu neituðu allir sök. Ákærði C byggði sýknukröfu sína aðallega á því að hann hefði hvergi komið nærri fjármálum félagsins þrátt fyrir að vera skráður framkvæmdastjóri þess með prókúru. Fjármálum félagsins hefði í raun verið stjórnað af stjórnendum L ehf. Í raun hafi tilviljun ein ráðið því að ákærði hefði verið skráður framkvæmdastjóri félagsins, en hann hefði í hugsunarleysi samþykkt að nafn sitt yrði notað í þessu skyni. Ákærði C var sakfelldur þrátt fyrir að ætla mætti af framburði ákærða og vitna að hann hefði lítið sem ekkert komið að fjármálalegri stjórnun Z ehf. Þrátt fyrir að skráning hans hefði verið til málamynda var það ekki talið breyta því að hann var, í lögskiptum við aðra en raunverulega eigendur félagsins, fyrirsvarsmaður þess. Var hann því stöðu sinni samkvæmt talin bera ábyrgð á stjórnun og rekstri félagsins, þar á meðal skattaskilum þess og daglegri fjármálastjórn, sbr. 44. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög. Aðrir ákærðu byggðu varnir sínar á því að þeir hefðu lítið sem ekkert komið að rekstri Z ehf. Ákærði B kannaðist þó við það, í skýrslutöku fyrir dómi, að hafa komið að fjármálum félagsins á miðju ári 2003. Hann hefði m.a. komið að skattamálum félagsins undir lok apríl 2003, farið á fund með tveimur lögmönnum í því skyni að leita leiða til að greiða vörsluskatta. Upp frá því kvaðst hann hafa unnið í því að koma eignum félagsins í verð til að greiða vörsluskatta. Með vísan til þessa og stöðu hans sem stjórnarmanns í félaginu frá 3. júní 2003 var ákærði B sakfelldur fyrir þau brot sem honum voru gefin að sök í þessum kafla ákærunnar. Ákærðu B og C báru fyrir dómi A og E hefðu ekkert komið að fjármálum félagsins á þeim tíma sem ákæran lýtur að. Með vísan til þess og að ákærði C hefði verið skráður framkvæmdastjóri á tímabilinu þótti ekki hafa verið sýnt fram á að ákærðu A og E hefðu komið með þeim hætti að fjármálum félagsins, þar á meðal skattaskilum þess, að þeir teldust með því hafa fellt á sig refsiábyrgð vegna hinna tilgreindu vanskila. Voru þeir því sýknaðir af ákæru samkvæmt þessum kafla ákærunnar.

D. Brot í rekstri L ehf.: Ákærði B neitaði sök vegna vanskila á innheimtum virðisaukaskatti og vegna vanskila á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda fram á vorið 2003, en játar sök vegna vanskila á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda eftir þann tíma. Byggði ákærði B á því að þrátt fyrir að hann hefði verið skráður framkvæmdastjóri félagsins á umræddum tíma hefði hann lengst af ekkert komið að fjármálum félagsins. Þá hélt ákærði B því fram að tilgangurinn með aðkomu hans að félaginu hefði aðallega verið sá að reyna að koma fjármálum félagsins á réttan kjöl. Héraðsdómur tekur fram að ákærði hefði allan starfstíma félagsins verið skráður framkvæmdastjóri þess með prókúru. Með vísan til þeirra raka er byggt var á í niðurstöðum vegna kafla A, B og C í ákærunni var hann því talinn bera fulla ábyrgð á öllum vanskilum L ehf. á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda og innheimtum virðisaukaskatti. Þá var rökum hans þess efnis að vanskil væru þegar uppgreidd hafnað með vísan til raka í ákærukafla A.

E. Brot í rekstri P ehf.: Ákærði B mótmælti því að hann væri einn látinn bera refsiábyrgð sem stjórnandi P ehf. Hann hefði ekkert komið að fjármálalegri stjórn félagsins nema í þeim tilgangi að reyna að bjarga málum eftir 3. júní 2003 í þessu félagi eins og hinum félögunum sem verið hafi í eigu og undir stjórn Lífstíls ehf. Með vísan til framburðar kærða og vitna þótti vera komin fram nægileg sönnun fyrir því að stjórnendur L ehf. á hverjum tíma hafi í raun farið með fjármálalega yfirstjórn á P ehf. Þrátt fyrir að ákærði hefði verið skráður framkvæmdastjóri L ehf. allan starfstíma félagsins þótti ekki hafa verið sýnt nægilega fram á að hann hefði komið að daglegum rekstri eða fjármálalegri stjórnun P ehf. fyrr en í apríl 2003. Þar sem ekki lá skýrt fyrir hvenær ákærði hóf störf í apríl var sá vafi virtur ákærða í hag og litið svo á að það hefði gerst eftir gjalddagann þann 15. apríl 2003. Var ákærði því sýkn saka vegna vanskila á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda fyrir þann tíma, en talinn bera ábyrgð á staðgreiðsluskilum félagsins eftir þann tíma.

Dæmd viðurlög:

Ákærði A: Ákærða A hafði með dómi Hæstaréttar, uppkveðnum þann 28. apríl 2005 verið gert að sæta 15 mánaða fangelsi fyrir hylmingarbrot. Refsing hans í þessu máli ákvörðuð sem hegningarauki, skv. 78. gr. alm. hgl. Þar sem ekki þótti séð að brot hans í þessu máli hefðu leitt til þyngri fangelsisvistar var honum ekki gerð sérstök fangelsisrefsing. Fésekt kr. 8.600.000, vararefsing 5 mánaða fangelsi. 

Ákærði B: Ákærða B hafði með dómi Hæstaréttar, uppkveðnum þann 28. apríl 2005 verið gert að sæta 18 mánaða fangelsi fyrir hylmingarbrot. Refsing hans í þessu máli ákvörðuð sem hegningarauki, skv. 78. gr. alm. hgl. Þar sem ekki þótti séð að brot hans í þessu máli hefðu leitt til þyngri fangelsisvistar var honum ekki gerð sérstök fangelsisrefsing. Fésekt kr. 65.800.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi. 

Ákærði C: Ákærða C hafði með dómi Hæstaréttar, uppkveðnum þann 28. apríl 2005 verið gert að sæta 15 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 4. mgr. 264. gr. alm. hgl. Refsing hans í þessu máli ákvörðuð sem hegningarauki, skv. 78. gr. alm. hgl.. Þar sem ekki þótti séð að brot hans í þessu máli hefðu leitt til þyngri fangelsisvistar var honum ekki gerð sérstök fangelsisrefsing. Fésekt kr. 15.200.000, vararefsing 5 mánaða fangelsi. 

Ákærði D: Sýkn saka.

Ákærði E:  3 mánaða skilorðsbundið fangelsi til tveggja ára. Fésekt kr. 7.000.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.

Brot ákærðu samkvæmt köflum A, B, C, D og E talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998. Þá voru brot samkvæmt köflum A, B, C og D einnig talin varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X ehf. og ákærða B sem stjórnarformanni X ehf. voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa hvorki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum á lögmæltum tíma, né staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni X ehf. á árunum 2001 og 2002, samtals að fjárhæð kr. 3.391.325. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa hvorki skilað skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma né staðið Tollstjóranum í reykjavík skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamann X ehf. á árunum 2001 og 2002, samtals að fjárhæð kr. 11.343.921.

Héraðsdómur Reykjavíkur 10. júní 2005 í máli nr. S-1761/2004:
Ákærðu neituðu báðir sök og byggðu varnir sínar á því að fjármálastjóri X ehf. á umræddu tímabili, hefði haft alla fjármálastjórn félagsins á sinni hendi og í þeim efnum notið fyllsta trausts ákærðu. Með vísan til þeirra ríku skyldna ákærða A sem framkvæmdastjóra X ehf. ákærða B sem stjórnarformanns X ehf.hins vegar, sem mælt er fyrir um í 68. gr. laga nr. 2/1995, um hlutafélög, taldi héraðsdómur að ákærðu hefði borið að afla sér glöggrar vitneskju um rekstur félagsins, þar á meðal hvort félagið stæði í skilum með greiðslu vörsluskatta svo og að annast um að starfsemi félagsins væri jafnan í réttu og góðu horfi. Gætu ákærðu af þeim ástæðum ekki reist kröfu sína um sýknu á því að þeir hefðu falið ráðnum fjármálastjóra að bera ábyrgð á því að greiðslum yrði hagað á þann hátt að félagið stæði í skilum við innheimtumann ríkissjóðs. Þá var vísað til þess að A hefði að einhverju leyti komið að daglegum rekstri félagsins og að hann hefði í einhverjum tilvikum ritað undir skilagreinar og virðisaukaskattsskýrslu fyrir félagið. 
Dæmd viðurlög:  Ákærðu A og B: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi í þrjú ár. Fésekt kr. 14.500.000 (hvor um sig), vararefsing 6 mánaða fangelsi. 

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var í I. lið ákærunnar gefin að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa í sjálfstæðum atvinnurekstri sínum á árunum 1998 og 1999 hvorki skilað virðisaukaskattsskýrslum né staðið Tollstjóranum í Reykjavík, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 3.246.026. Í II. lið ákærunnar voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og lögum um tekjustofna sveitarfélaga með því að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum sínum árin 1999 og 2000, í samræmi við það sem lög áskilja, og hafa valdið því að skattstofnar hans voru vantaldir um sem nam kr. 10.018.112 og komið sér með því undan greiðslu tekjuskatts, útsvars og sérstaks tekjuskatts samtals að fjárhæð kr. 4.300.628. Í III. lið ákærunnar voru ákærða gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald, í samræmi við það sem lög áskilja, vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar og semja ársreikninga vegna hennar á árunum 1998 og 1999.

Héraðsdómur Reykjavíkur 9. júní 2005 í máli nr. S-3016/2004:
Ákærði játaði sök að því er varðaði I. og III. kafla ákærunnar. Þá játaði ákærði að hafa ekki skilað skattframtölum árin 1999-2000 og að hafa ekki fært bókhald. Ákærði gerði hins vegar athugasemdir við að skattstofnar hans hefðu verið vantaldir um kr. 10.000.000. Ákærði var sakfelldur fyrir brot samkvæmt I. og III. lið ákærunnar, enda var játning hans talin í samræmi við gögn málsins. Þar sem talið var ósannað að ákærði hefði fengið greitt fyrir vinnu samkvæmt einum sölureikningi lagði sækjandi fram nýjan útreikning á vangreiddum tekjuskatti og útsvari samkvæmt II. lið ákærunnar. Vanskil virðisaukaskatts samkvæmt nýjum útreikningi á II. lið ákærunnar voru kr. 4.132.872. Skjalleg gögn málsins voru talin bera það ótvírætt með sér að ákærði hefði gerst sekur um brot þau sem hann var ákærður fyrir í II. lið ákærunnar og var ákærði því einnig sakfelldur fyrir þau.
Dæmd viðurlög:  Ákærði átti nokkurn sakaferil að baki og þótti refsing með hliðsjón af því hæfilega ákvörðuð 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi í tvö ár. Fésekt kr. 14.700.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi. 

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 1. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90/2003, 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, 1. og 5. tölul. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breyting á þeim lögum og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.   _______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt og almennum hegningarlögum með því að hafa í rekstri X ehf. rangfært, á virðisaukaskattsskýrslum, skilaskyldan virðisaukaskatt vegna sölu á virðisaukaskattsskyldri þjónustu, vegna uppgjörstímabilanna desember 1997 til og með ágúst 1999 og að hafa með þessu komið X ehf. undan að standa Tollstjóranum í Reykjavík skil á innheimtum virðisaukaskatti samtals að fjárhæð kr. 4.846.866. Einnig voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og almennum hegningarlögum með því að hafa látið undir höfuð leggjast að skila skattframtölum vegna starfsemi X ehf. á árunum 1998 og 1999, gjaldaárin 1999 og 2000, og með þessu komið félaginu undan greiðslu tekjuskatts, samtals að fjárhæð kr. 2.922.714. Þá voru ákærða gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald vegna starfsemi einkahlutafélagsins árið 1999 og hafa jafnframt vanrækt að  varðveita bókhaldsgögn vegna starfsemi félagsins árin 1997, 1998 og 1999.

Héraðsdómur Reykjavíkur 6. júní 2005 í máli nr. S-444/2005:
Sannað með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Dæmd viðurlög:  4 mánaða skilorðsbundið fangelsi í þrjú ár. Fésekt kr. 15.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi. 

Brot talin varða við 1. og 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 191. gr. laga nr. 82/1998, 2. og 6. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90/2003, sbr. áður 2. og 6. mgr.  107. gr. eldri laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, 1. og 2. tölul. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breyting á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni á árunum 2001 og 2002, samtals að fjárhæð kr. 7.909.338. Þá voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna sinna á árunum 2001 og 2002 samtals að fjárhæð kr. 4.894.571.

Héraðsdómur Reykjavíkur 20. maí 2005 í máli nr. S-3015/2004

Sannað með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði væri sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 5 mánaða skilorðsbundið fangelsi til tveggja ára. Fésekt kr. 23.300.000, vararefsing 10 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt. Málsmeðferð samkvæmt 1. mgr. 124. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Héraðsdómur Reykjavíkur 3. maí 2005 í máli nr. S-442/2005:
Ákærandi lagði til að málinu yrði lokið skv. 1. mgr. 124. gr. alga nr. 19/1991 með því að ákærði samþykkti að greiða kr. 2.300.000 í sekt til ríkissjóðs innan 4 vikna en sæti ella fangelsi í 60 daga. Dómarinn taldi viðurlög hæfileg og ákærði lýsti sig reiðubúinn að gangast undir þau.
Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 2.300.000, vararefsing 60 daga fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 191. gr. laga nr. 82/1998 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A sem framkvæmdastjóra X ehf. og ákærða B sem stjórnarformanni sama félags, voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt, með því að hafa eigi staðið sýslumanninum í Borgarnesi skil á virðisaukaskatti, sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins X ehf. á árunum 1999-2003, samtals að fjárhæð kr. 9.076.054. Þá voru ákærðu gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, með því að hafa vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda, launamanna einkahlutafélagsins X ehf. á árunum 2001, 2002 og 2003, samtals að fjárhæð kr. 1.289.289.

Héraðsdómur Reykjavíkur 2. maí 2005 í máli nr. S 3/2005:
Ákærðu játuðu brot sín eins og þeim var lýst í ákæru og voru dæmdir sekir.
Dæmd viðurlög: Ákærðu A og B dæmdir í 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi til tveggja ára. Ákærðu A og B, hvor um sig, dæmdir til greiðslu fésektar kr. 10.400.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

____________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, sem stjórnarformanni og daglegum stjórnanda X ehf., voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt, með því að hafa vanrækt að standa Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni X ehf. á árunum 2001 og 2002, samtals að fjárhæð kr. 6.687.117. Þá voru ákærðu gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa vanrækt að standa Tollstjóranum í Reykjavík, skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf., á árunum 2001 og 2002, samtals að fjárhæð kr. 8.887.342.

Héraðsdómur Reykjavíkur 29. apríl 2005, mál nr. S 2997/2004:
Ákærða hélt því fram fyrri dómi að hún hefði ekki séð um ákvarðanatöku um hagi og rekstur X ehf., en það hefði sambýlismaður hennar gert. Hún hefði verið “leppur” fyrir hann, þar sem hann hefði ekki getað verið í fyrirsvari fyrir félag í umræddum rekstri vegna fyrri brota sinna. Bar hún einnig við ofbeldi af hans hálfu og öðrum þrýstingi. Ákærða var sakfelld, enda bar henni sem stjórnarformanni félagsins að afla sér vitneskju um rekstur félagsins, þar á meðal um hvort félagið stæði í skilum um greiðslu vörsluskatta. Þá var talið að ráða mætti af gögnum málsins að ákærðu hefði verið ljóst hvernig fjárhag félagsins væri háttað og verið kunnugt um vanskil á gjöldum sem ákæra laut að.
Dæmd viðurlög: 7 mánaða skilorðsbundið fangelsi til þriggja ára. Fésekt kr. 31.200.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

_____________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru:

A. Brot í rekstri X ehf. Ákærða sem framkvæmdastjóra og stjórnarfomanni X ehf var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vantalið skattskyldar tekjur og skilaskyldan virðisaukaskatt einkahlutafélagsins í bókhaldi, á virðisaukaskattsskýrslum og leiðréttingarskýrslum virðisaukaskatts, þegar hann færði ekki sölu samkvæmt sex sölureikningum og gaf ekki út í níu skipti sölureikninga vegna sölu félagsins á árunum 1997, 1998 og 1999 og kom félaginu með þessu undan greiðslu virðisaukaskatts til Sýslumannsins á Blönduósi samtals að fjárhæð kr. 1.748.165. Einnig var ákærða gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt með því að hafa vantalið í bókhaldi X ehf. tekjur vegna sölu einkahlutafélagsins á vöru og þjónustu á árunum 1997, 1998 og 1999 sem nam samtals kr. 7.135.377, og hafa þegar bókhald og ársreikningar árin 1997 og 1998 sýndu rekstrartap vegna þessa sem nam kr. 3.148.310, ranglega flutt tapið, kr. 3.334.711 að viðbættum verðbótum, og nýtt til lækkunar hreinum hagnaði á skattframtali ársins 2000 þannig að skattskyldur hreinn hagnaður vegna ársins 1999 lækkaði úr því að vera kr. 3.526.051 í kr. 191.340, en með þessu kom ákærði félaginu undan greiðslu tekjuskatts, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 2.213.357. Þá var A gefið að sök bókhaldsbrot með því að hafa vantalið kerfisbundið skattskyldar tekjur og útskatt X ehf. í bókhaldi félagsins vegna áranna 1997, 1998 og 1999, hafa eigi varðveitt fylgiskjöl bókhalds vegna framangreindrar sölu og hafa rangfært ársreikninga félagsins vegna framangreindra ára með því að vantelja rekstrartekjur þess. 
B. Brot framin í tengslum við eigin skattskil ákærða: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa látið undir höfuð leggjast að tilkynna virðisaukaskattskylda starfsemi sína, að skila virðisaukaskattsskýrslu vegna ársins 1999 og að standa Sýslumanninum á Blönduósi skil á virðisaukaskatti, í samræmi við það sem lög áskilja, sem hann innheimti samkvæmt útgefnum sölureikningi dags. 3. desember 1999 vegna sölu hans sjálfs á efni til X ehf. og nam innheimtur vangoldinn útskattur kr. 230.059. Þá var honum gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt með því að hafa vantalið skattskyldar tekjur sínar á skattframtali 2000 vegna tekna sem hann hafði af sölu efnis til X ehf. samkvæmt sölureikningi dags. 3. desember 1999 að fjárhæð kr. 939.942 og hafa komið sér með því undan greiðslu tekjuskatts og útsvars, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 361.407.

Héraðsdómur Reykjavíkur 30. mars 2005, mál nr. S-1759/2004:
Sannað var með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefið að sök í lið A í ákærunni.
Ákærði neitaði sök samkvæmt kafla B í ákærunni. Að því er varðaði brot gegn lögum um virðisaukaskatt neitaði ákærði að hafa stundað sjálfstæðan atvinnurekstur á árinu 1999 eða á árunum á undan. Um eina sölu ákærða hefði verið að ræða og gæti einstök sala ekki flokkast undir atvinnurekstur. Þá neitaði hann að hafa brotið gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt. Kvað hann hagnað einstaklings af sölu lausafjár ekki teljast til skattskyldra tekna og að hann hefði ekki verið með sjálfstæðan atvinnurekstur. Gegn neitun ákærða var hann sakfelldur fyrir brot gegn virðisaukaskattslögum. Þar sem hann hafði valið þá leið að innheimta virðisaukaskatt af umræddri sölu bar honum að standa skil á skattinum, jafnvel þótt hann hefði ekki stundað sjálfstæðan atvinnurekstur á umræddum tíma. Þá var ákærði einnig sakfelldur fyrir brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt. Ákærði lagði ekki fram nein gögn um hver hafi verið kaupverð þess efnis er hann seldi X ehf., þannig að í raun lá ekkert fyrir um söluna nema sölureikningur ákærða, sem bar það með sér að virðisaukaskattur hefði verið innheimtur af sölunni. Með hliðsjón af þessu var ekki talið að ákærði hefði gert líklegt að salan félli ekki undir atvinnurekstur hans eða sjálfstæða starfsemi eða að lausafjárins hefði ekki verið aflað í þeim tilgangi að selja það aftur með hagnaði. 
Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi í tvö ár. Fésekt kr. 10.000.000, vararefsing 5 mánaða fangelsi. 
Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. og 3. tölul. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 218. gr. laga nr. 82/1998, 2. tölul. 1. mgr. 83. gr., sbr. 82. gr. laga nr. 144/1994 um ársreikninga, sbr. 3. gr. laga nr. 37/1995 og 217. gr. laga nr. 82/1998 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 2. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt og eignarskatt, 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: A var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að vanrækja að tilkynna virðisaukaskattsskylda atvinnustarfsemi sína til skattstjóra á árunum 1998-2001 og hafa vanrækt að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri sölu sinni á því tímabili og með þessu komið sér undan að greiða í ríkissjóð kr. 4.803.197. Enn fremur voru honum gefin að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt, lögum um tekjustofna sveitarfélaga og almennum hegningarlögum með því að hafa ekki talið fram til skatts tekjur sínar af sjálfstæðri atvinnustarfsemi gjaldaárin 1999 og 2002, vegna tekna árin 1998 og 2001, og hafa með því komið sér undan greiðslu tekjuskatts og útsvars samtals að fjárhæð kr. 2.542.825. Þá voru honum gefin að sök bókhaldsbrot, með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1998-2001.

Héraðsdómur Reykjavíkur 9. mars 2005, mál nr. S-132/2005:
Sannað var með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefið að sök í ákæru.
Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi í tvö ár. Fésekt kr. 14.700.000, vararefsing 7 mánaða fangelsi. 
Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 191. gr. laga nr. 82/1998, 2. og 6. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90/2003, sbr. áður 2. og 6. mgr. eldri laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X ehf. og ákærða B sem stjórnarmanni X ehf. var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf. vegna rekstraráranna 1998, 1999 og 2000 samtals að fjárhæð kr. 4.591.825 og fyrir vanrækslu á afhendingu skilagreina staðgreiðslu opinberra gjalda.
Héraðsdómur Reykjavíkur 1. mars 2005, mál nr. S 3017-2004:
Sannað með játningu ákærðu að þeir hefðu gerst sekir um þau brot er þeir voru ákærðir fyrir. Brot B töldust þó ekki stórfelld.
Dæmd viðurlög: Ákærði A: 2 mánaða skilorðsbundið fangelsi í tvö ár. Fésekt kr. 6.100.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi. Ákærði B: Fésekt kr. 3.000.000, vararefsing 2 mánaða fangelsi.
Brot ákærða A: Talin varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
Brot ákærða B: Talin varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A sem framkvæmdastjóra og ákærðu báðum sem stjórnarmönnum X ehf. var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vanrækt að standa Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni X ehf. á árinu 2001, samtals að fjárhæð kr. 3.000.123. Þá var ákærðu báðum gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf. samtals að fjárhæð kr. 1.117.012 og fyrir að hafa ekki á lögmæltum tíma staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda.

Héraðsdómur Reykjavíkur 1. mars 2005, mál nr. S 1762-2004:

Ákærði A neitaði sök að hluta fyrir dómi, en játaði að mestu sök hjá lögreglu. Ákærða neitaði alfarið sök fyrir dómi, en játaði að mestu sök hjá lögreglu. Ákærðu A og B voru bæði sakfelld gegn neitun þeirra, m.a. með vísan til framburðar beggja ákærðu hjá lögreglu og annara gagna málsins.

Dæmd viðurlög: Ákærðu A og B: Fésekt kr. 4.200.000 (hvort um sig), vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot ákærðu talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A sem framkvæmdastjóra og daglegum stjórnanda X ehf. var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vanrækt að standa Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni X ehf. á árinu 2001, samtals að fjárhæð kr. 3.154.128. Þá var ákærða gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf. vegna rekstraráranna 2000, 2001 og 2002 samtals að fjárhæð kr. 14.409.873

Héraðsdómur Reykjavíkur 1. mars 2005, mál nr. S 3000-2004:
Sannað með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Hinn 16. maí 2001 hlaut ákærði 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi í 2 ár og sekt fyrir brot gegn lögum um virðisaukaskatt og lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda og var ákærða því dæmdur hegningarauki skv. 78. gr. almennra hegnigarlaaga að hluta. Ekki dæmd vararefsing vegna þess hluta sektarinnar sem var hegningarauki við dóminn 16. maí 2001.

Dæmd viðurlög: 8 mánuðir skilorðsbundið fangelsi til 3 ára. Fésekt kr. 35.200.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi (vegna kr. 10.600.000).
Brot ákærðu talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar, sem ákærði vanrækti að tilkynna um til skráningar hjá skattstjóra og fyrir að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabilanna frá og með janúar rekstrarárið 2000 til og með desember rekstrarárið 2001, samtals að fjárhæð kr. 4.526.723. Einnig var ákærða gefið að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt, lögum um tekjustofna sveitarfélaga og almennum hegningarlögum, með því að hafa ekki talið fram til skatts tekjur sínar af sjálfstæðri atvinnustarfsemi á rekstrarárinu 2000 (skattframtal 2001) og rekstrarárinu 2001 (skattframtal 2002) og hafa með þessu komið sér undan greiðslu tekjuskatts og útsvars samtals að fjárhæð kr. 3.152.450. Þá voru ákærða gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna starfsemi sinnar á árunum 2000 og 2001.
Héraðsdómur Reykjavíkur 25. febrúar 2005, mál nr. S-2996-2004:
Ákærði kom fyrir dóm og játaði sakargiftir í málinu. Ákærði sakfelldur fyrir brot sín eins og þau voru heimfærð í ákæru.
Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi til 2 ára. Fésekt kr. 15.300.000, vararefsing 7 mánaða fangelsi.
Brot ákærða talin varða við 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 191. gr. laga nr. 82/1998, 2. og 6. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90/2003, sbr. áður 2. og 6. mgr. eldri laga nr. 75/1981, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 129. gr. laga nr. 82/1998, og 1. og 2. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa í sjálfstæðum atvinnurekstri ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum né staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á innheimtum virðisaukaskatti frá og með janúar 1998 til desember 2000 samtals að fjárhæð kr. 3.230.797. Ákærða var einnig gefið að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna starfsemi sinnar á árunum 1998, 1999 og 2000.

Héraðsdómur Reykjavíkur 22. febrúar 2005, mál nr. S-2998/2004:

Sannað var með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefið að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 6.500.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 191. gr. laga nr. 82/1998, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998. 1. og 2 tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Brot í rekstri X ehf.: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vanrækt að standa innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins á árinu 2001, samtals að fjárhæð kr. 1.209.084.  Brot í rekstri Y ehf.: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vanrækt að standa innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins á árinu 2000, samtals að fjárhæð kr. 9.185.491. Ákærða voru einnig gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa vanrækt að standa innheimtumanni ríkissjóðs skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda árið 2001, samtals að fjárhæð kr. 1.298.611.

Héraðsdómur Reykjavíkur 21. febrúar 2005  í máli nr. S-2999/2004:

Sannað með játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 4 mánuðir skilorðsbundið fangelsi til 2 ára. Fésekt kr. 23.400.000, vararefsing 10 mánaða fangelsi.
Brot ákærðu talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni einkahlutafélagsins F ehf. gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa eigi staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins á árunum 2001 og 2002 samtals að fjárhæð kr. 9.131.394. Þá var ákærða einnig gefið að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa eigi staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna F ehf. á árunum 2001 og 2002 samtals að fjárhæð kr. 6.175.031.

Héraðsdómur Reykjaness 21. febrúar 2005, mál nr. S-2265/2004:

Sannað var með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefið að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 30.600.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa í sjálfstæðum atvinnurekstri rangfært skilaskyldan virðisaukaskatt vegna sölu á virðisaukaskattsskyldri þjónustu vegna uppgjörstímabilanna janúar 1997 til og með júní 1999. Einnig fyrir að hafa látið undir höfðu leggjast að skila virðisaukaskattsskýrslum vegna tímabilanna frá júlí 1999 til ágúst 2000, og að hafa ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á innheimtum virðisaukaskatti samtals að fjárhæð kr. 5.413.527.

Þá var ákærða gefið að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og lögum um tekjustofna sveitarfélaga með því að hafa vantalið skattskyldar tekjur sínar af eigin atvinnurekstri á árunum 2000 og 2001, samtals kr. 20.776.956 og komið sér með þessu undan greiðslu tekjuskatts og útsvars samtals að fjárhæð kr. 9.168.059. Fyrir bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna starfsemi sinnar á árunum 1997, 1998, 1999, 2000 og 2001.

Héraðsdómur Reykjaness 21. febrúar 2005, mál nr. S-2264/2004:

Sannað var með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefið að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: 5 mánaða fangelsi skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 29.200.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. og 6. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90, 2003, sbr. áður 2. og 6. mgr. eldri laga nr. 75/1981 um tekjuskatt- og eignarskatt, 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998. 1. og 2. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru í fyrsta lagi gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt, með því að hafa eigi, í samræmi við það sem lög áskilja, tilkynnt atvinnustarfsemi sína til skráningar, og hvorki skilað virðisaukaskattsskýrslum né staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni á árunum 1998, 1999, 2000 og 2001, samtals að fjárhæð kr. 4.826.493. Í öðru lagi voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og lögum um tekjustofna sveitarfélaga, með því að hafa vanrækt að standa skil á skattframtölum sínum árin 1999, 2000, 2001 og 2002 í samræmi við það sem lög áskilja, og hafa valdið því að skattstofn hans gjaldaárið 2002 vegna tekna tekjuárið 2001 var vantalinn um sem nam kr. 4.360.274 og komið sér með því undan greiðslu tekjuskatts, útsvars og sérstaks tekjuskatts samtals að fjárhæð kr. 1.904.625. Í þriðja lagi voru ákærða gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að varðveita fylgiskjöl bókhalds og að færa bókhald, í samræmi við það sem lög áskilja, vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar og semja ársreikninga vegna hennar á árunum 1998, 1999, 2000 og 2001.

Héraðsdómur Reykjavíkur 24. janúar 2005, mál nr. S 3020-2004:

Sannað með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 7 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára. Fésekt kr. 13.500.000, vararefsing 10 mánuðir.

Brot ákærða talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjustofna sveitarfélaga, 1., 2. og 5. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vanrækt að standa skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins á árunum 2000, 2001, 2002 og 2003, samtals að fjárhæð kr. 9.939.845. Þá voru honum gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, með því að hafa vanrækt að standa skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna skattaðilans vegna greiðslutímabila á tekjuárunum 2000, 2001, 2002 og 2003 samtals að fjárhæð kr. 5.296.114 og með því að hafa vanrækt að standa skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda.
Héraðsdómur Reykjavíkur 14. janúar 2005, mál nr. S-3019/2004:
Sannað með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi í tvö ár. Fésekt kr. 30.500.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi. 
Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. 139. gr. laga nr. 82/1998. 
_______________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda í starfi sínu sem fyrirsvarsmaður sex einkahlutafélaga með því að hafa ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna félaganna á árunum 1999 – 2000 samtals að fjárhæð kr. 5.937.832. Ákærða var einnig gefið að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki sem stjórnarmaður og framkvæmdarstjóri einkahlutafélagsins K staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni einkahlutafélagsins á árinu 1997 samtals að fjárhæð kr. 2.159.828.

Héraðsdómur Reykjavíkur 7. janúar 2005, mál nr. S-1760/2004:

Sannað var með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefið að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 16.200.000, vararefsing 8 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.