Héraðsdómar 2002 í málum skattrannsóknarstjóra

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákært var fyrir skilasvik.

Dómurinn taldi sannað að ákærða hafi verið ljóst að hann hafði verið úrskurðaður gjaldþrota er hann ráðstafaði hlutabréfum sínum í X ehf. og þannig stuðlað að því að þær eigur bús hans kæmu lánardrottnum þess ekki að gagni.

Dómur héraðsdóms Reykjaness, 30. desember 2002, mál nr. 1702/2002:

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára.

Brot talið varða við 3. tl. 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa í sjálfstæðri starfsemi sinni notað innskatt samkvæmt 8 tilhæfulausum reikningum, til að lækka skilaskyldan virðisaukaskatt á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar og að hafa með því komist hjá að standa skil á skilaskyldum virðisaukaskatti á árinu 1997, að fjárhæð kr. 360.189. Þá var ákærða gefið að sök að hafa oftalið rekstrargjöld á rekstrarreikningi vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árinu 1997 og vantalið tekjuskatts- og útsvarsstofn sinn á skattframtali 1998, um samtals kr. 736.252, með því að gjaldfæra á móti tekjum sínum framangreinda 8 tilhæfulausa reikninga að fjárhæð kr. 1.472.550, og hafa með því komist hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars, samtals að fjárhæð kr. 298.181. Ákærða var einnig gefið að sök bókhaldsbrot með því að hafa vanrækt að halda lögboðið bókhald vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1995, 1996 og 1997, og að hafa rangfært ársreikning vegna atvinnustarfsemi sinnar á árinu 1997.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 11. desember 2002, mál nr. 437/2002:

Ákærði talinn hafa gerst sekur um þau brot sem honum voru gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: Ákvörðun um refsingu ákærða frestað, skilorðsbundið til 3 ára. Við ákvörðun refsingar leit dómurinn til þess að langt var um liðið frá upphafi málsins og yrði það ekki skýrt með umfangi málsins. Þá hefði ákærða ungum að aldri verið gert að vinna sem undirverktaki og að rétt væri að líta til þess, þó svo það firrti ákærða ekki ábyrgð á brotum sínum. Þá var litið til þess að persónulegar og félagslegar aðstæður ákærða höfðu gjörbreyst og að hann hafði ekki gerst brotlegur frá árinu 1994.

Brot talið varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. nú sbr. nú 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt og eignarskatt, og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. og 5. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1997, 1998, 1999 og 2000, að fjárhæð kr. 2.656.270.

Dómur héraðsdóms Norðurlands eystra, 4. desember 2002, mál nr. 382/2002:

Talið var sannað að ákærði hefði framið þau brot sem honum voru gefin að sök í ákæru. Þá viðurkenndi ákærði brot sín fyrir dómi, en taldi sig hafa samið við sýslumann um greiðslu virðisaukaskattsins eftir gjalddaga. Þá kom fram hjá ákærða að hann væri búin að greiða tiltekna fjárhæð vegna umræddra virðisaukaskattstímabila, og var það í samræmi við framlögð rannsóknargögn. Dómurinn tók fram að brot ákærða voru fullframin er hann afhenti ekki innheimtan virðisaukaskatt á lögmæltum tíma, og breytti skil á hluta skattsins eftir nefnt tímamark engu þar um. Þá gæti ákærði á engan hátt samið sig undan umræddri lagaskyldu. Hins vegar var við ákvörðun refsingar tekið tillit til þess að ákærði hafði greitt nánast allan höfuðstól virðisaukaskatts er mál þetta varðaði.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 5.300.000, vararefsing 5 mánaða fangelsi.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða gefið að sök að hafa, sem framkvæmdastjóri og stjórnarmaður X ehf. ekki staðið skil á virðisaukaskatti innheimtum í nafni félagsins á árunum 1999 og 2000, að fjárhæð kr. 3.951.332. Þá var ákærða gefið að sök að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna X ehf. á árunum 1999 og 2000, að fjárhæð kr. 891.751.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 2. desember 2002, mál nr. 2949/2002:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru. Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til þess að ákærði var samvinnufús við rannsókn málsins og játaði brot sín hreinskilnislega. Þá var litið til þess að brot ákærða fólust ekki í vanrækslu á að skila lögboðnum skýrslum eða rangfærslum í bókhaldi auk þess sem stór hluti umræddra skulda var greiddur fyrir útgáfu ákæru. Þótti, eins og hér stóð á, mega fallast á, með vísan til 8. tl. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 að fara niður fyrir sektarlágmark 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 7.300.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða gefið að sök að hafa, sem starfandi framkvæmdastjóri X ehf. ýmist látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum eða skilað röngum virðisaukaskattsskýrslum fyrir félagið vegna uppgjörstímabila á árunum 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998 og 1999, og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti innheimtum í nafni félagsins á árunum 1992-1999, að fjárhæð kr. 13.650.282. Þá var ákærða gefið að sök að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna X ehf. á árunum 1997, 1998 og 1999, að fjárhæð kr. 837.959.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 15. nóvember 2002, mál nr. 435/2001:

Sekt ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans. Ákærði hélt því fram að hann hefði greitt töluverðar fjárhæðir til Reykjavíkurborgar á umræddu tímabili og að þær fjárhæðir hefðu átt að ganga til lækkunar á vörsluskattaskuld hans við ríkissjóð. Sýnt var fram á að þeir fjármunir gengu til greiðslu á öðrum skuldum við hið opinbera og komu því ekki til lækkunar fjárhæða í ákæru, frekar en ákæruvaldið hafði þegar fallist á og tekið hafði verið tillit til. Sakarferill ákærða hafði ekki áhrif á refsiákvörðun í málinu. Ákærði játaði brot sín hreinskilnislega og var það virt honum til refsilækkunar.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár. Fésekt kr. 19.100.000, vararefsing 10 mánaða fangelsi.

Brot talið varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

_____________________________________________

Ákæurvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða gefið að sök að hafa, sem framkvæmdastjóri og stjórnarmaður X ehf. látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskatti innheimtum í nafni félagsins á árunum 1999 og 2000, að fjárhæð kr. 1.869.819. Þá var ákærða gefið að sök að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna X ehf. á árunum 1999 og 2000, að fjárhæð kr. 1.450.227.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 1. nóvember 2002, mál nr. 2948/2002:

Brot ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans. Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til þess að ákærði hafði ekki áður sætt refsingum sem hér skiptu máli og hann játaði brot sín hreinskilnislega. Þá var litið til þess óhæfilega dráttar sem varð á rannsókn málsins. Brot ákærða ekki talin stórfelld og var ákærði því ekki dæmdur til fangelsisvistar fyrir brot sín.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 6.640.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.

_____________________________________________

Ákæurvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða gefið að sök að hafa sem framkvæmdastjóri X ehf. vantalið skattskylda veltu og útskatt á virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á árunum 1994, 1995 og 1996, og jafnframt oftalið innskatt á uppgjörstímabilum árin 1994 og 1995 og þannig komið sér undan að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti í nafni félagsins á framangreindum árum, samkvæmt 114 sölureikningum, samtals að fjárhæð kr. 2.044.673. Þá var ákærða gefin að sök bókhaldsbrot með því að vanrækja að færa bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna starfsemi X ehf. á árunum 1993, 1994, 1995 og 1996.

Dómur héraðsdóms Reykjaness, 24. september 2002, mál nr. 908/2002:

Sekt ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans. Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til þess að ákærði hafði ekki áður sætt refsingum sem hér skiptu máli og hann játaði brot sín hreinskilnislega. Þá var litið til þess óhæfilega dráttar sem varð á rannsókn málsins. Þótti því rétt að skilorðsbinda refsingu ákærða.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 3.225.000, vararefsing 5 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 3. og 4. gr., sbr. 25. gr. laga nr. 51/1968, um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. nú 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, um breytingu á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar fyrir öll uppgjörstímabil virðisaukaskatts á árunum 1995 til og með 1998 að frátöldum tímabilunum janúar-febrúar, maí-júní og nóvember-desember, en vegna þeirra skilaði ákærði virðisaukaskattsskýrslum þar sem tilgreindur var of lágur útskattur, skattskyld velta og rangar fjárhæðir innskatts. Með því komst ákærði hjá að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals kr. 4.913.630. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að telja fram til skatts af sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni á árunum 1995, 1996, 1997 og 1998, skila skattframtölum vegna sömu ára og þar sem áætlanir skattstjórans í Reykjavík á tekjuskattsstofnum ákærða framangreind ár voru sem nam kr. 9.026.156 lægri en raunverulegir skattstofnar hans komst ákærði hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars sem nam samtals kr. 4.057.097. Ákærða var jafnframt gefið að sök bókhaldsbrot með því að hafa vanrækt að halda bókhald og gera ársreikninga vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1995, 1996, 1997 og 1998.

Dómur héraðsdóms Suðurlands, 5. júlí 2002, mál nr. 160/2002:

Brot ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans. Litið var á brot ákærða sem samkynja og þau virt heildstætt sem samfelld brotastarfsemi, framhaldsbrot. Töldust þau því ófyrnd, sbr. 1. mgr. 82. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að brot ákærða töldust meiriháttar. Hins vegar var tekið tillit til þess að ákærði játaði hreinskilnislega brot sín, hann hafði ekki áður sætt refsingum sem hér skiptu máli og dráttur varð á rannsókn málsins. Þótti því rétt að skilorðsbinda fangelsisrefsingu ákærða.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 16.900.000, vararefsing 8 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og 2. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. nú 2. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt og eignarskatt, og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og 1. og 5. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X ehf. gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir hönd félagsins félagsins vegna uppgjörstímabila á árunum 1997 og 1998, og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í nafni félagsins á árunum 1997, 1998, 1999 og 2000, að fjárhæð kr. 5.306.314.

Dómur héraðsdóms Austurlands, 16. maí 2002, mál nr. 43/2001:

Brot ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans. Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til þess að ákærði hafði ekki áður gerst sekur um brot sem máli skiptu við ákvörðun refsingar.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 10.613.000, vararefsing 5 mánaða fangelsi.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum og virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1993, 1994, 1995, 1996, 1997 og 1998, að fjárhæð kr. 2.786.012.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 10. apríl 2002, mál nr. 0596/2002:

Sekt ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans. Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til þess að ákærði var samvinnufús við rannsókn málsins, játaði brot sín hreinskilnislega, og hafði ekki áður gerst sekur um brot sem máli skiptu við ákvörðun refsingar.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 4.300.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A, B og C.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu A og B sem stjórnarmönnum og C sem framkvæmdastjóra X ehf. var gefið að sök að hafa rangfært innskatt og vantalið skattskylda veltu og virðisaukaskatt í bókhaldi félagsins og virðisaukaskattsskýrslum þess, vegna sölu á vörum og þjónustu, og hafa þannig komist undan að standa skil á virðisaukaskatti, að fjárhæð kr. 1.617.141. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa vantalið tekjuskattsstofna á skattframtölum X ehf. árin 1993, 1994 og 1995, sem X ehf. bar að greiða tekjuskatt af, með því að vantelja tekjur þess vegna sölu á vöru og þjónustu og oftelja rekstrargjöld sem byggðu á tilhæfulausum gjaldareikningum og reikningum sem ekki áttu stoð í viðskiptum félagsins og hafa þannig komið X ehf. hjá greiðslu tekjuskatts af greindum tekjuskattsstofnum, samtals að fjárhæð kr. 577.906. Þá var ákærðu gefið að sök bókhaldsbrot með því að hafa rangfært bókhald X ehf. fyrir framangreind ár með því að vantelja kerfisbundið tekjur og rangfæra rekstrargjöld í bókhaldi X ehf., haga bókhaldinu með þeim hætti að það gaf ranga mynd af viðskiptum og notkun fjármuna og hafa á sama hátt rangfært ársreikninga félagsins vegna sömu ára.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 3. apríl 2002, mál nr. 1643/2001:

Sakfelling að hluta fyrir þá háttsemi sem ákærðu, A, B og C, var gefin að sök í ákæru. Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til þess að brot ákærðu voru að hluta til gömul og þeir höfðu ekki áður gerst sekir um refsiverða háttsemi sem máli skipti við ákvörðun refsingar. Dómurinn taldi brot ákærðu ekki meiriháttar þegar litið væri til upphæða vanskila, og var því ekki fallist á að ákærðu hefðu unnið til refsingar skv. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Dæmd viðurlög: 30 daga fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára. Ákærði A dæmdur til fésektar að fjárhæð kr. 350.000, vararefsing 30 daga fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. nú 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt og eignarskatt. Dómurinn benti á að lög nr. 42/1995 tóku gildi 8. mars 1995 og yrði ákærðu með vísan til 2. gr. almennra hegningarlaga ekki gerð refsing eftir þeim lögum að því er varðaði brot framin 1993 og 1994. Ákvæðinu yrði hins vegar beitt að því er brot ákærðu varðar sem framin voru 1995.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1995, 1996 og 1997, samtals að fjárhæð kr. 4.376.920, með eftirfarandi hætti: 1) með því að hafa oftalið innskatt á virðisaukaskattsskýrslum vegna framangreindra ára, en þar notaði ákærði innskatt samkvæmt 14 tilhæfulausum reikningum, auk þess að telja fram tilhæfulausan innskatt á virðisaukaskattsskýrslum sem ekki lágu nein viðskipti né reikningar á bak við. Þannig komst ákærði hjá að standa skil á skilaskyldum virðisaukaskatti, að fjárhæð kr. 1.562.095. 2) með því að vantelja skattskylda veltu og útskatt á virðisaukaskattsskýrslum og koma sér með því undan því að standa skil á virðisaukaskatti á árunum 1995, 1996 og 1997, að fjárhæð kr. 440.907. 3) með því að láta hjá líða að standa skil á virðisaukaskatti samkvæmt innsendum virðisaukaskattsskýrslum á framangreindum árum, að fjárhæð kr. 2.373.918. Þá var ákærða gefið að sök að hafa oftalið rekstrargjöld, um samtals kr. 808.450, með því að gjaldfæra á móti tekjum sínum framangreinda 14 tilhæfulausa reikninga og vantelja rekstrartekjur samkvæmt útgefnum sölureikningum um kr. 288.050, á rekstrarreikningi vegna sjálfstæðrar starfsemi hans á árinu 1995 og vantelja tekjuskatts- og útsvarsstofn á skattframtali ákærða 1996 um samtals kr. 1.096.500, og komast með þessu hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars samtals að fjárhæð kr. 455.595.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 2. apríl 2002, mál nr. 439/2002:

Brot ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans. Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til þess að mikill dráttur hafði orðið á rekstri málsins fram að útgáfu ákæru í því og þótti því rétt að skilorðsbinda fangelsisrefsingu ákærða.

Dæmd viðurlög: 5 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 9.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. nú 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt og eignarskatt, og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

_____________________________________________

Dómur Héraðsdóms Reykjavíkur, 26. mars 2002, mál nr. 597/2002:

Málinu lokið með viðurlagaákvörðun dómara í kjölfar játningar ákærða.

Ákvörðuð viðurlög: Fésekt 3.100.000, vararefsing 60 daga fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X ehf. var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins á árinu 1998, að fjárhæð kr. 2.270.572. Ákærða einnig gefið að sök að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna X ehf. á árinu 1998, að fjárhæð kr. 7.064.604.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 22. mars 2002, mál nr. 360/2002:

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 18.700.000, vararefsing 7 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1994, 1995 og 1996, að fjárhæð kr. 2.169.104.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 22. mars 2002, mál nr. 353/2002

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 3.000.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot ákærða talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á 1996, 1997 og janúar til og með október 1998, né hafa staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti á árunum 1996, 1997, 1998, 1999 og 2000, að fjárhæð kr. 2.290.817.

Dómur héraðsdóms Reykjaness, 20. mars 2002, mál nr. 495/2002:

Brot ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans. Refsing ákærða ákveðin sem hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, við dóm héraðsdóms Reykjaness frá 22. september 1999, vegna skattalagabrota. Við ákvörðun refsingar var gætt ákvæða 77. gr. almennra hegningarlaga. Dómurinn taldi rétt að skilorðsbinda refsingu ákærða með hliðsjón af hreinskilnislegri játningu hans, ákærði lagði sitt af mörkum til að upplýsa brotið og langt var um liðið frá því brotin voru framin.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára. Fésekt kr. 4.600.000, vararefsing í 3 mánuði.

_____________________________________________

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni X ehf. á árunum 1996 og 1997, samtals að fjárhæð kr. 1.090.578.

Dómur héraðsdóms Reykjavíkur, 11. febrúar 2002, mál nr. 1642/2001:

Ákærðu, skattaðilinn og fyrirsvarsmaður hans, sakfelldir saman fyrir þá háttsemi sem í ákæru greindi. Refsing ákærða, fyrirsvarsmanns skattaðilans, ákveðin sem hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, við dóm Hæstaréttar frá 22. júní 2000, mál nr. 49/2000, þar sem ákærði var m.a. dæmdur fyrir skattalagabrot. Við ákvörðun refsingar var gætt ákvæða 77. gr. almennra hegningarlaga.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 2.180.000, vararefsing 52 daga fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. og 8. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995. Ekki fallist á heimfærslu brotsins undir 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.