Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: A var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1994, 1995, 1996, 1997, 1998 og 1999, samtals að fjárhæð kr. 2.728.920.

Héraðsdómur Reykjavíkur 19. desember 2001, mál nr. S-1641/2001:

Sannað þótti að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 2 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 4.500.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sjá nú 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

 

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A, sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að standa ekki skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni félagsins vegna uppgjörstímabils á árinu 1995, samtals kr. 5.130.368.

Héraðsdómur Reykjavíkur 10. desember 2001, mál nr. S-1640/2001:

Ákærði var fundinn sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: Fésekt 10.300.000 kr., vararefsing 5 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: A, sem framkvæmdastjóra og daglegum stjórnanda X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins á árunum 1998 og 1999, samtals að fjárhæð kr. 2.045.999. Þá var honum gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna X ehf. á árunum 1998 og 1999, samtals kr. 1.679.227

Héraðsdómur Reykjavíkur 30. október 2001, mál nr. S-1899/2001:

Sannað þótti með játningu ákærða fyrir dómi að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 7.500.000. Refsing ákveðin sem hegningarauki, en ákærði var dæmdur til refsingar vegna skattalagabrota með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur þann 23. nóvember 2000, í máli nr. S-1706/2000.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: A var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann hafði innheimt í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1998, 1999 og 2000, samtals að sjárhæð kr. 1.131.092

Héraðsdómur Suðurlands 14. september 2001, mál nr. S-435/2001:

Sök ákærða þótti sönnuð með skýlausri játningu hans.

Dæmd viðurlög: Fésekt 1.200.000 kr., vararefsing 60 daga fangelsi. Refsing ákærða var ákvörðuð sem hegningarauki, en A var áður dæmdur til refsingar vegna skattalagabrota með dómi Héraðsdóms Suðurlands þann 8. maí 2001, í máli nr. S-145/2001.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1996 og 1997, samtals að fjárhæð kr. 2.509.716. Þá voru honum gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að halda lögboðið bókhald vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, varðveita bókhaldsgögn og semja ársreikning vegna áranna 1996 og 1997.

Héraðsdómur Reykjaness 12. september 2001, mál nr. S-1471/2001:

Sök ákærða þótti sönnuð með skýlausri játningu hans.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 5.100.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 1., 2. og 5. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu A, sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X ehf., var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni félagsins á árunum 1997 og 1998, samtals að fjárhæð kr. 9.339.876, og að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem halið var eftir af launum starfsmanna X ehf. á árunum 1998 og 1999, samtals að fjárhæð kr. 1.747.759.

Héraðsdómur Reykjaness 12. september 2001, mál nr. S-1474/2001:

Sök ákærðu þótti sönnuð með skýlausri játningu hennar.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 22.000.000, vararefsing 10 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: A var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1995, 1996, 1997, 1998 og 1999, samtals að fjárhæð kr. 911.884

Héraðsdómur Reykjaness 31. ágúst 2001, mál nr. S-1472/2001:

Málinu lokið með sektargerð dómara í kjölfar játningar ákærða.

Ákvörðuð viðurlög: Fésekt 2.000.000, vararefsing 48 daga fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

 

Ákæruvaldið gegn A og X ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A var gefið að sök að hafa í sjálfstæðri starfsemi sinni notað innskatt samkvæmt 16 reikningum, útgefnum af tveimur einstaklingum til A, sem ýmist tilgreindu hærri fjárhæðir en sala þeirra gaf tilefni til, eða tilgreindu sölu sem aldrei átti sér stað, í því skyni að hækka frádráttarbæran innskatt og lækka með því skilaskyldan virðisaukaskatt á virðisaukaskattsskýrslum A á árunum 1994 og 1995 og hafa með þessu komist hjá því að standa skil á virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 758.844. Honum var einnig gefið að sök að hafa oftalið rekstrargjöld á rekstrarreikningum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar árin 1994 og 1995, með því að gjaldfæra framangreinda reikninga og hafa með því lækkað tekjuskatts- og útsvarsstofna sína á skattframtölum gjaldárin 1995 og 1996 um samtals kr. 2.792.294 og komið sér hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars samtals að fjárhæð kr. 1.121.385. Þá voru A gefið að sök bókhaldsbrot, með því að hafa ekki fært bókhald vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á árunum 1994 og 1995 og að hafa rangfært ársreikninga vegna atvinnustarfsemi sinnar með því að oftelja rekstrargjöld í rekstrarreikningi sínum framangreind ár. Ákærða A og ákærða X ehf. voru gefin að sök eftirtalin brot í rekstri X ehf. A, sem stjórnarmanni og daglegum stjórnanda X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa notað innskatt skv. 20 reikningum, útgefnum af 3 einstaklingum til X ehf., sem ýmist tilgreindu hærri fjárhæðir en sala þeirra gaf tilefni til eða tilgreindu sölu sem aldrei átti sér stað, í því skyni að hækka frádráttarbæran innskatt og lækka með því skilaskyldan virðisaukaskatt á virðisaukaskattsskýrslum félagsins á árunum 1995, og 1996 og að hafa með þessu komist hjá því að standa skil á virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 1.463.677. Einnig að hafa oftalið rekstrargjöld á rekstrarreikningum X ehf. árin 1995 og 1996 um samtals kr. 4.287.985 með því að gjaldfæra í bókhaldi félagsins framangreinda reikninga og hafa lækkað tekjuskattsskyldar tekjur X ehf. á skattframtölum félagsins 1996 og 1997 um samtals kr. 4.297.165 og hafa með þessu komið félaginu hjá greiðslu tekjuskatts, samtals að fjárhæð kr. 1.418.064. Ennfremur voru honum gefin að sök bókhaldsbrot, með því að hafa rangfært bókhald X ehf. á árunum 1995, 1996 og 1997 með því að færa framangreind tilhæfulaus og röng gjaldafylgiskjöl í bókhaldi félagsins, hækka gjaldfærslur í bókhaldi og vantelja þannig kerfisbundið skattskyldar tekjur félagsins og að hafa rangfært ársreikning félagsins vegna áranna 1995 og 1996, með því að oftelja rekstrargjöld í rekstrarreikningi.

Héraðsdómur Reykjavíkur 26. júní 2001, mál nr. S-536/2001:

Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða A, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. X ehf. ákvörðuð fésekt.

Dæmd viðurlög: A sæti skilorðsbundnu 7 mánaða fangelsi. Fésekt A kr. 6.000.000, þar af 4.400.000 kr. óskipt með X ehf., vararefsing A 3 mánaða fangelsi.

Brot A talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sjá nú 3. gr. laga nr. 39/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sjá 1. gr. laga nr. 42/1995 og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 25. gr. laga nr. 51/1968, um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sjá 1. og 5. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995. Einnig við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, brot X ehf. talin varða við síðastgreind lagaákvæði sbr. 8. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995. Þá töldust brot A varða við 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/ 1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998 og brot X ehf. við framangreind ákvæði sbr. og 8. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995. Ennfremur vörðuðu brot A við 3. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. tölulið 83. gr., sbr. 82. gr. laga nr. 144/1994, um ársreikninga, sbr. 3. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og brot X ehf. við þessi lagaákvæði sbr. og 8. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á árunum 1994, 1995, 1996 og 1997 og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti, sem hann innheimti skv. 58 sölureikningum í starfsemi sinni á tekjuárunum 1994, 1995, 1996 og 1997. Virðisaukaskatturinn var samtals að fjárhæð kr. 1.554.449. Þá voru A gefin að sök bókhaldsbrot, með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og semja ársreikninga og að hafa ekki varðveitt bókhaldsgögn í samræmi við það sem lög áskilja á árunum 1994, 1995, 1996 og 1997

Héraðsdómur Reykjavíkur 21. júní 2001, mál nr. 1928/2000:

A var sýknaður af kröfu samkvæmt tveimur reikninganna sem ákært var fyrir, samtals að fjárhæð kr. 52.716, þar sem ekki þótti ótvírætt, gegn mótmælum A, að hann hefði móttekið greiðslu samkvæmt þeim. Að öðru leyti þótti sannað að ákærði hefði gerst sekur um þau virðisaukaskattsbrot sem honum voru gefin að sök. Ákærði var fundinn sekur um þau bókhaldsbrot sem honum voru gefin að sök, í samræmi við skýlausa játningu hans.

Dæmd viðurlög: Ákvörðun um refsingu frestað skilorðsbundið í 3 ár.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, með áorðnum breytingum, og við 25. gr. laga nr. 51/1968, um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sjá nú 1., 2. og 5. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. b-lið 1. gr. laga nr. 37/1995 um breyting á þeim lögum og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar fyrir uppgjörstímabil á tekjuárinu 1996 og að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti það ár, samtals kr. 1.388.501.

Héraðsdómur Reykjaness 6. júní 2001, mál nr. S-718/2001:

Sannað þótti, með afdráttarlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: Ákærða dæmdur hegningarauki við dóm sem féll á hendur honum í Hæstarétti 7. desember 2000 í máli nr. 331/2000: 2 mánaða fangelsi og fésekt kr. 2.800.000, vararefsing 2 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að skila virðisaukaskattsskýrslum fyrir uppgjörstímabil á tekjuárunum 1995, 1996, 1997 og 1998 og hafa með því komið sér hjá því að standa skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti á því tímabili, samtals kr. 4.667.430. Honum var einnig gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að telja fram til skatts tekjur á árunum 1995 og 1997, samtals kr. 4.837.264, og hafa með þeirri háttsemi komið sér hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars af tekjunum, samtals að fjárhæð kr. 1.457.092. Þá var honum gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna starfsemi sinnar á árunum 1995, 1996, 1997 og 1998.

Héraðsdómur Reykjaness 21. maí 2001, mál nr. S-626/2001:

Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi og fésekt kr. 12.250.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, við 2. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 2. mgr. 24. gr. laga nr. 90/1990, sjá 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, og við 1. og 2. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1998 og 1999, samtals kr. 10.613.229. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna hans á árunum 1997, 1998 og 1999, samtals að fjárhæð kr. 6.870.127.

Héraðsdómur Reykjavíkur 14. maí 2001, mál nr. S-1646/2000:

Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi. 35.000.000 kr. sekt, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að sök að hafa vanrækt að semja ársreikning fyrir félagið vegna rekstrarársins 1996.

Héraðsdómur Reykjavíkur 14. maí 2001, mál nr. S-1646/2000:

Sannað þótti að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi.

Brot talin varða við 1. tölulið 1. mgr. 83. gr., sbr. 82. gr. laga nr. 144/1994, um ársreikninga, og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem meðeiganda og daglegum stjórnanda X sf., var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins á tekjuárunum 1998, 1999 og 2000, samtals kr. 5.932.623. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins á árunum 1998, 1999 og 2000, samtals kr. 13.886.466

Héraðsdómur Reykjavíkur 14. maí 2001, mál nr. S-1646/2000:

Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 39.638.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að skila virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1995, 1996 og 1997, að hafa skilað inn röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárinu 1995 og að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti á umræddum tekjuárum, samtals kr. 1.714.220. Þá var honum gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald, varðveita bókhaldsgögn og semja ársreikninga í samræmi við það sem lög áskilja vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á tekjuárunum 1995, 1996 og 1997.

Héraðsdómur Reykjavíkur 10. maí 2001, mál nr. S-839/2001:

Sannað þótti, með játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: Ákærða dæmdur hegningarauki, skilorðsbundið fangelsi í 2 mánuði og 3.500.000 kr. sekt, vararefsing 2 mánaða fangelsi, þar sem þau brot sem hann var sakfelldur fyrir voru framin áður en dómur var kveðinn upp yfir honum vegna skattalagabrota þann 3. nóvember 1998.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 1., 2. og 5. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga. sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á uppgjörstímabilum tekjuársins 1995 og hafa með þessu komið sér undan að standa skil á virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 429.591. Þá var honum gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti, innheimtum vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1996, 1997 og 1998, samtals kr. 1.665.785

Héraðsdómur Reykjaness 8. maí 2001, mál nr. S-145/2001:

Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Ákærða höfðu áður verið ákvörðuð viðurlög vegna skattalagabrota í héraðsdómi Suðurlands 29. mars 1996.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi. 4.500.000 kr. fésekt, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

 

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa ekki skilað virðisaukaskattsskýrslum vegna sölu sinnar á þjónustu á árunum 1994 og 1995 og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti á því tímabili, samtals að fjárhæð kr. 2.003.994. Þá var honum gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að halda lögboðið bókhald, varðveita bókhaldsgögn og semja ársreikninga í samræmi við það sem lög áskilja á árunum 1994 og 1995.

Héraðsdómur Reykjavíkur 5. apríl 2001, mál nr. 2609/2000:

Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 1.400.000, vararefsing 2 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.

 

Ákæruvaldið gegn A og X ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: A, sem stjórnarformanni og framkvæmdastjóra X ehf., var gefið að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa haldið utan bókhalds fyrirtækisins hluta af virðisaukaskattsskyldri sölu félagsins skv. allt að 1.390 útgefnum sölureikningum og að hafa vantalið skilaskyldan virðisaukaskatt og virðisaukaskattsskylda veltu á virðisaukaskattsskýrslum þess á árunum 1994, 1995 og 1996 og hafa með þessu komist hjá að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals kr. 745.727. A voru einnig gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa vantalið kerfisbundið tekjur skv. allt að 1.390 útgefnum sölureikningum X ehf. í bókhaldi félagsins reikningsárin 1994, 1995 og 1996 og að hafa rangfært ársreikninga félagsins árin 1994 og 1995 með því að vantelja tekjur þess á rekstrarreikningi.

Héraðsdómur Reykjavíkur 26. mars 2001, mál nr. S-535/2001:

Sannað taldist með skýlausri játningu ákærða að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem hann var ákærður fyrir. Brot hans varðandi ársreikning fyrir rekstrarárið 1994 var talið fyrnt. Dráttur á meðferð málsins var talinn andstæður 70. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 6. gr. Mannréttindasáttmála Evrópu. X ehf. sýknað af refsikröfu.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 60 daga skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 1.400.000, vararefsing 60 daga fangelsi.

Brot A talin varða við 1. mgr. sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, við 2. og 3. tölulið 37. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. laga um bókhald nr. 145/1994, sbr áður 25. gr. samnefndra laga nr. 51/1968 og við 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, og við 2. tölulið 83. gr., sbr. 82. gr. laga nr. 144/1994 um ársreikninga, sbr. 3. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: A var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að tilkynna ekki um virðisaukaskattsskyldan sjálfstæðan atvinnurekstur sinn árin 1995, 1996 og 1997 og að hafa vanrækt að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri sölu sinni á þjónustu á sama tímabili og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti á tímabilinu, samtals kr. 1.495.084. Þá var honum gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að telja fram til skatts tekjur sem hann hafði af sölu sinni á þjónustu á árunum 1995, 1996 og 1997 sem námu kr. 5.731.481 og honum bar að greiða af tekjuskatt og útsvar og hafa með þessu komist hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars af greindum tekjum, samtals að fjárhæð kr. 1.806.264. A var ennfremur gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að halda lögboðið bókhald og semja ársreikninga á árunum 1995, 1996 og 1997.

Héraðsdómur Reykjavíkur 23. mars 2001, mál nr. S-1976/2000:

Sannað þótti að ákærði hefði gerst sekur um vanrækslu á að tilkynna um virðisaukaskattsskyldan atvinnurekstur sinn svo sem greindi í ákæru. Þá var hann sakfelldur fyrir vanskil á virðisaukaskatti skv. 37 reikningum af 138 sem ákært var fyrir. Þannig taldist ákærði hafa vanrækt að gera grein fyrir og standa skil á virðisaukaskatti, samtals kr. 515.743, á árunum 1996 og 1997. Einnig þótti sannað að ákærði hefði gerst sekur um brot gegn lögum um tekju- og eignarskatt með því að hafa látið undir höfuð leggjast að telja fram til skatts tekjur á tekjuárunum 1996 og 1997 og hafa með því komist hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars, samtals kr. 705.787. A var ennfremur sakfelldur fyrir að hafa látið undir höfuð leggjast að halda lögboðið bókhald og semja ársreikninga svo sem ákært var fyrir.

Dæmd viðurlög: 2 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 2.500.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 5. gr. og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, og við 1. og 5. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

 

 

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki tilkynnt til skattyfirvalda um virðisaukaskattsskylda sjálfstæða atvinnustarfsemi sína og í félagi við ákærða B á árunum 1997 og 1998, að hafa ekki skilað virðisaukaskattsskýrslum vegna sölu á þjónustu á sama tímabili og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti á því tímabili, samtals kr. 485.026. Þá voru honum gefin að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og lögum um tekjustofna sveitarfélaga með því að hafa vantalið tekjur af sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni tekjuárið 1997 á skattframtali árið 1998 þannig að tekjuskatts- og útsvarsstofn var vantalinn um kr. 1.054.461 sem honum bar að greiða af tekjuskatt og útsvar og að hafa með þessari háttsemi komist hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars af greindum tekjum, samtals kr. 427.056. A voru ennfremur gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa ekki í samræmi við það sem lög áskilja fært bókhald eða gert ársreikninga vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1995, 1996, 1997 og 1998. Ákærða B voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki tilkynnt til skattyfirvalda um virðisaukaskattsskylda sjálfstæða atvinnustarfsemi sína og í félagi við ákærða A á árunum 1995, 1996, 1997 og 1998, að hafa ekki skilað virðisaukaskattsskýrslum vegna sölu á þjónustu á sama tímabili og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti á því tímabili, samtals kr. 479.340. Honum voru einnig gefin að sök brot á lögum um tekjuskatt og eignarskatt og lögum um tekjustofna sveitarfélaga með því að hafa ekki talið fram til skatts tekjur af sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni tekjuárin 1995, 1996 og 1997 þannig að tekjuskatts- og útsvarsstofn var vantalinn um samtals kr. 3.671.248 og að hafa með þessari háttsemi komist hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars af greindum tekjum, samtals kr. 1.533.672. Þá voru B gefin bókhaldsbrot að sök með því að hafa ekki í samræmi við það sem lög áskilja fært bókhald né gert ársreikninga vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1995, 1996, 1997 og 1998.

Héraðsdómur Reykjavíkur 8. mars 2001, mál nr. 2611/2000:

Sannað taldist, með skýlausri játningu ákærðu, að þeir hefðu gerst sekir um þau brot sem þeim voru gefin að sök.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu 1.800.000 kr. sektar. B dæmdur í 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu 4.000.000 kr. sektar.

Brot ákærðu talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga. Brot B einnig talin varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995. Þá voru brot ákærðu talin varða við 1. og 5. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995. Brot B í heild talin varða við 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga

 

 

Ákæruvaldið gegn A, B, C, X ehf. og Y ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, C sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni, A sem stjórnarformanni og B sem stjórnarmanni X ehf., voru gefin að sök brot gegn lögum um ársreikninga í rekstri félagsins með því að hafa ekki staðið skil á ársreikningi, skýrslu stjórnar, áritun endurskoðenda ásamt upplýsingum um hvenær ársreikningur var samþykktur fyrir félagið vegna rekstraráranna 1995, 1996 og 1997 til opinberrar birtingar hjá Ríkisskattsstjóra og vegna rekstrarársins 1998 til opinberrar birtingar hjá Ársreikningaskrá. Þá voru ákærðu, C sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni, B sem stjórnarformanni og A sem stjórnarmanni Y ehf., gefin að sök brot gegn lögum um ársreikninga í rekstri félagsins, með því að hafa ekki staðið skil á ársreikningi, skýrslu stjórnar, áritun endurskoðenda ásamt upplýsingum um hvenær ársreikningurinn var samþykktur fyrir félagið vegna rekstararársins 1997 til opinberrar birtingar hjá Ríkisskattstjóra og vegna rekstaraáranna 1998 og 1999 til opinberrar birtingar hjá Ársreikningaskrá.

Héraðsdómur Reykjavíkur 8. mars 2001, mál nr. 2507/2000:

Ákærðu voru sýknaðir þar sem dómurinn taldi að lagaheimild hefði skort til að setja Félagaskrá á stofn með reglugerð, eins og gert var. Því gæti ekki orðið um neitt brot af hálfu ákærðu að ræða þótt þeir skiluðu ekki ársreikningum og skýrslum stjórnar, áritunum endurskoðenda ásamt upplýsingum um hvenær ársreikningar voru samþykktir.

.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa á virðisaukaskattsskýrslum sínum vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar notað innskatt skv. reikningum sem hann fékk afhenta hjá einstaklingum sem hann keypti þjónustu af, eftir að fjárhæðir reikninganna og virðisaukaskattur á þeim höfðu verið rituð tvöfalt hærri en viðskipti þeirra gáfu tilefni til, í því skyni að hækka innskatt og lækka fjárhæðir skilaskylds virðisaukaskatts á virðisaukaskattsskýrslum sínum á árunum 1994, 1995 og 1996, og að hafa auk þess notað innskatt skv. reikningi sem ekki tengdist sjálfstæðri starfsemi hans til að lækka skilaskyldan virðisaukaskatt á virðisaukaskattsskýrslu vegna uppgjörstímabilsins júlí-ágúst 1994 og hafa með þessu komist hjá því að standa skil á virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 544.407. Einnig brot gegn lögum um tekjuskatt, eignarskatt og lögum um tekjustofna sveitarfélaga með því að hafa vantalið tekjuskatts- og útsvarsstofna á skattframtölum sínum árin 1994, 1995, 1996 og 1997 vegna tekjuáranna 1993, 1994, 1995 og 1996 um kr. 3.643.438 sem honum bar að greiða af tekjuskatt og útsvar, en hann færði til gjalda á móti tekjum oftalinn rekstrarkostnað samkvæmt þeim reikningum sem að framan greinir, auk þess að færa sem rekstrarkostnað launagreiðslur tveggja manna samkvæmt tilhæfulausum launamiðum vegna tekjuársins 1993, samtals að fjárhæð kr. 1.078.850, án þess að um nokkrar launagreiðslur væri að ræða, og hafa með þessari háttsemi komist hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars á greindum tekjum, samtals að fjárhæð kr. 1.532.725. Þá voru ákærða gefin bókhaldsbrot að sök með því að hafa rangfært bókhald sitt með gjaldfærslu tilhæfulauss rekstrarkostnaðar í bókhaldi vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1993, 1994, 1995 og 1996.

Héraðsdómur Reykjaness 23. febrúar 2001, mál nr. S-2246/2000:

Sannað taldist, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Virðisaukaskattsbrot hans vegna tímabilanna mars-apríl, maí-júní, júlí-ágúst og september-október 1994 töldust hins vegar fyrnd, svo og brot ákærða gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og lögum um tekjustofna sveitarfélaga með því að hafa vanframtalið tekjuskatts- og útsvarsstofna á skattframtali árið 1994 fyrir tekjuárið 1993 og bókhaldsbrot ákærða fyrir árið 1993.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 2.000.000, vararefsing 70 daga fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 1. mgr.107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 2. mgr. 24. gr. laga nr. 90/1990 um tekjustofna sveitarfélaga, sjá 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995. Einnig við 25. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sjá 3. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. b-lið 1. gr. laga nr. 37/1995, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

 

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1994, 1995, 1996 og 1997 og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti skv. sölureikningum sem hann gaf út á framangreindum árum, samtals að fjárhæð kr. 1.646.208. Þá voru honum gefin bókhaldsbrot að sök með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og semja ársreikninga og hafa ekki varðveitt bókhaldsgögn í samræmi við það sem lög áskilja vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á árunum 1994, 1995, 1996 og 1997.

Héraðsdómur Reykjaness 23. febrúar 2001, mál nr. S-224/2000:

Ákærði var fundinn sekur um þau brot sem greindi í ákæru. Virðisaukaskattsbrot hans vegna tímabilanna júlí-ágúst og september-október 1994 töldust hins vegar fyrnd.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi. Fésekt kr. 3.300.000, vararefsing 80 daga fangelsi.

Brot talin varða við 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og við 1. og 2. tl. 37. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 36. gr. laganna, sbr. 1. mgr. 37. gr. laga nr. 37/1995, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

 

 

Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, A sem stjórnarformanni og B sem stjórnarmanni X ehf., voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins á árinu 1996, samtals kr. 2.294.585. Þá voru þeim gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, A sem stjórnarformanni X ehf. og B sem framkvæmdastjóra til 1. apríl 1995 og stjórnarmanni, með því að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins á árunum 1994, 1995 og 1996, samtals að fjárhæð kr.3.230.735.

Héraðsdómur Reykjavíkur 9. febrúar 2001, mál nr. 1570/2000:

Ákærðu voru taldir hafa gerst sekir um þá háttsemi sem þeim var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu 5.000.000 kr. fésektar, vararefsing 3 mánaða fangelsi. B dæmdur í 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu 3.000.000 kr. sektar, vararefsing 1 mánaðar fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sjá nú 2. mgr. 30. gr. sömu laga, sbr. 2. gr. laga nr. 42/°995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. 139. gr. laga nr. 82/1998.

 

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot á lögum um virðisaukaskatt með því að hafa, í sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni á árunum 1995, 1996 og 1997, notað innskatt skv. 15 tilhæfulausum reikningum sem hann fékk afhenta án þess að nokkur viðskipti stæðu á bak við þá og að hafa auk þess notað innskatt skv. reikningum vegna kaupa á vörum sem ekki tengdust sjálfstæðum atvinnurekstri hans í því skyni að hækka innskatt og lækka fjárhæðir skilaskylds virðisaukaskatts á virðisaukaskattsskýrslum sínum og hafa með þessu komist hjá því að standa skil á virðisaukaskatti, samtals kr. 988.996. Þá voru honum gefin að sök brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og lögum um tekjustofna sveitarfélaga með því að hafa oftalið rekstrargjöld á rekstrarreikningum vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar um kr. 3.802.82, sem hann skilaði inn með skattframtölum sínum árin 1996 og 1997 vegna rekstraráranna 1995 og 1996, og að hafa vantalið tekjuskatts- og útsvarsstofna sína á skattframtölum um sömu fjárhæð sem honum bar að greiða af tekjuskatt og útsvar og hafa með þessari háttsemi komist hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars af greindum tekjum, samtals að fjárhæð kr. 1.553.351. Ákærða voru ennfremur gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald í samræmi við það sem lög áskildu vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1995, 1996 og 1997.

Héraðsdómur Reykjavíkur 9. febrúar 2001, mál nr. 2610/2000:

Sannað taldist, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þau brot sem honum voru gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 5.500.000, vararefsing 5 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga. Einnig við 1. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1995 um bókhald, sbr. b-lið 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

 

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að tilkynna ekki um virðisaukaskattsskyldan sjálfstæðan atvinnurekstur sinn frá 19. maí 1993 til ársloka 1996, að hafa vanrækt að gera grein fyrir virðisaukaskattsskyldri sölu sinni á þjónustu á sama tímabili og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti á því tímabili, samtals að fjárhæð 1.676.148 kr. Þá voru honum gefin að sök brot á lögum um tekjuskatt og eignarskatt með því að hafa látið undir höfuð leggjast að telja fram til skatts tekjur sem hann hafði af útseldri þjónustu sinni á árunum 1994, 1995 og 1996 sem námu kr. 5.755.347 og honum bar að greiða tekjuskatt og útsvar af og hafa með þessari háttsemi komist hjá greiðslu tekjuskatts og útsvars af greindum tekjum, samtals að fjárhæð 1.438.545 kr. Ákærða voru ennfremur gefin bókhaldsbrot að sök með því að hafa ekki fært bókhald vegna sjálfstæðs atvinnurekstrar síns á árunum 1993 til 1996 og fyrir að hafa á sama árabili vanrækt að varðveita bókhaldsgögn sem vörðuðu rekstur hans, búið til gögn sem ekki áttu sér stoð í viðskiptum við aðra aðila og látið undir höfuð leggjast að semja ársreikning vegna rekstrarins.

Héraðsdómur Reykjavíkur 8. janúar 2001, mál nr. S-1975/2000:

Dómurinn taldi sannað, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt 5.000.000 kr., vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40 gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940., sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139 gr. laga nr. 82/1998. Einnig við 2. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 um breytingu á þeim lögum og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940., sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 um breytingu á þeim lögum og 2. mgr. 24. gr. laga nr. 90/1990 um tekjustofna sveitarfélaga, sjá 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995. Ennfremur við 25. gr., sbr. 14. tölulið B-lið 2. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald, sbr. 262. gr. hgl, sjá 1., 2., 3. og 5. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. hgl, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995. Allt sbr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

 

Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um ársreikninga með því að hafa ekki samið ársreikning fyrir félagið fyrir rekstrarárið 1995 í samræmi við það sem lög áskildu.

Héraðsdómur Reykjavíkur 8. janúar 2001, mál nr. S-1645/2000:

Ákærði fundinn sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: Ákærði dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi. X ehf. greiði kr. 500.000 í sekt.

Brotin talin varða við 1. tl. 1. mgr. 83. gr., sbr. 82. gr. laga nr. 144/1994 um ársreikninga og 2. mgr. 262. gr. hgl., sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og 1. mgr. 3. gr. laga nr. 144/1994, sbr. einnig 87. gr. sömu laga um refsiábyrgð X ehf.