Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1993, 1994, 1996 og 1997 og að hafa vantalið skilaskyldan virðisaukaskatt á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabila á tekjuárunum 1993, 1994, 1995 og 1996 og að hafa komið sér undan að standa skil á virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 1.882.273. Þá voru honum gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og semja ársreikninga vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1993, 1994, 1995, 1996 og 1997.
Héraðsdómur Reykjavíkur 19. desember 2000, mál nr. S-1929/2000:
Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Dæmd viðurlög: 5 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 2.300.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.
Brotin talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sjá nú 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 38/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 25. gr. laga nr. 51/1968, um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sjá nú 1., 2. og 5. tölul. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. b-lið 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á árunum 1994 og 1995 og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann hafði innheimt skv. 23 sölureikningum, samtals að fjárhæð kr. 2.526.758. Þá var honum gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og semja ársreikninga vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1994 og 1995.
Héraðsdómur Reykjavíkur 27. nóvember 2000, mál nr. S-1926/2000:
Sannað þótti að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Dæmd viðurlög: 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 2.800.000, vararefsing 90 daga fangelsi.
Brotin talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sjá nú 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og við 25. gr. laga nr. 51/1968, um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. nú 1., 2. og 5. tölul. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. b-lið 1. gr. laga nr. 37/1995, sbr. 2. gr. almennra hegningarlaga.
Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A, sem daglegum stjórnanda X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa gefið rangar upplýsingar um virðisaukaskattsskylda sölu vöru og þjónustu á árunum 1991, 1992, 1993, 1994 og 1995 og hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals kr. 6.581.979. Brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og almennum hegningarlögum með því að hafa ekki tekjufært í bókhald félagsins tekjur á árunum 1990, 1991, 1992, 1993, 1994 og 1995 og þannig vantalið tekjur um samtals kr. 40.601.980, auk þess að hafa ekki talið fram til skatts og álagningar sömu upphæð. Jafnframt voru honum gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa gefið rangar upplýsingar um laun sín og starfsmanna félagsins á árunum 1992, 1993 og 1994 og hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem honum bar að draga af launum, samtals kr. 632.000. Þá voru honum gefin að sök brot gegn lögum um bókhald með því að hafa látið undir höfuð leggjast að halda lögboðið bókhald og semja ársreikninga á árunum 1990, 1991, 1992, 1993, 1994 og 1995. Ákærðu A og B var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um bókhald, lögum um tekjuskatt og eignarskatt og almennum hegningarlögum í starfsemi Y ehf., með því að hafa ekki tekjufært í bókhald félagsins tekjur á árinu 1994 að fjárhæð kr. 815.220 auk þess að hafa ekki talið fram til skatts og álagningar sömu upphæð. A og B var einnig, sem daglegum stjórnendum Y ehf., gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni félagsins vegna áranna 1997 og 1998, samtals kr. 6.904.211 og brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins fyrir árin 1997 og 1998, samtals kr. 3.615.420.
Héraðsdómur Reykjavíkur 23. nóvember 2000, mál nr. S-1706/2000:
Ákærða B var sýknuð af öllum kröfum ákæruvaldsins í málinu. Ósannað taldist að hún hefði annast daglegan rekstur Y ehf. eins og henni var gefið að sök í ákæru varðandi virðisaukaskattsbrot og brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda og var hún því sýknuð af þeirri háttsemi. Sú staðreynd að ákærða var stjórnarmaður Y ehf. á þessum tíma þótti ekki nægur grundvöllur refsiábyrgðar þar sem ekki var á henni byggt í ákæru. Sá þáttur ákæru sem laut að meintum brotum vegna þess að ekki voru tekjufærðar í bókhald Y ehf. tekjur að fjárhæð kr. 815.220 var talinn reistur á misskilningi og bæði ákærðu því sýknuð hvað hann varðaði. Dómurinn taldi hins vegar sannað að ákærði A hefði gerst sekur um þau brot á lögum um virðisaukaskatt og staðgreiðslu opinberra gjalda sem honum voru gefin að sök í rekstri Y ehf. og þá háttsemi sem honum var gefin að sök í rekstri X ehf. Tekið var tillit til síðari skattgreiðslna við ákvörðun refsingar.
Dæmd viðurlög: A dæmdur í 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu 24.000.000 kr. sektar, vararefsing 12 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998. Einnig við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 107. gr. laga nr. 74/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sjá 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, sbr. 2. gr. almennra hegningarlaga. Jafnframt við 25. gr., sbr. 2. tölulið B-liðar 2. gr. og 18. gr. laga nr. 51/1958 um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sjá 1., 2. og 5. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, sbr. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. 2. gr. almennra hegningarlaga. Einnig við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/199 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: A, sem stjórnarmanni og daglegum stjórnanda X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt,með því að hafa látið undir höfuð leggjast að skila virðisaukaskattsskýrslu vegna uppgjörstímabils á tekjuárinu 1995 og með því að vantelja á virðisaukaskattsskýrslum virðisaukaskattsskylda veltu og skilaskyldan virðisaukaskatt innheimtan í rekstri X hf. og að hafa með því á árunum 1994 og 1995 komið sér undan að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals kr. 2.085.235 (leiðr. við munnl. málflutning). Honum var einnig gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og almennum hegningarlögum með því að hafa ekki tekjufært í bókhaldi X hf. tekjur vegna sölu félagsins á vöru og þjónustu á árinu 1994 og að hafa með því vantalið skattskyldar tekjur félagsins um samtals kr. 2.273.415 (leiðr. við munnl. málfl.). Þá var A gefið að sök að hafa rangfært bókhald X hf. með því að vantelja kerfisbundið tekjur félagsins á árunum 1995 og 1995 og hafa ekki varðveitt innri strimla sjóðvélar félagsins sem skráði sölu þess frá maí til og með ágúst 1994.
Héraðsdómur Reykjavíkur 9. nóvember 2000, mál nr. 1709/1999:
Sannað þótti að A hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 3.500.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi. (A rauf með þeim brotum sem hér er dæmt fyrir skilorð, en hann var þann 5. október 1995 dæmdur í 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir brot gegn 248. gr. alm. hgl.)
Brotin talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sjá nú 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 25. gr., sbr. 1. tölulið A-liðar 2. gr. laga nr. 51/1968, um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sjá nú 2., 3. og 4. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, sbr. 8. og 20. gr. laga nr. 145/1994 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: A var gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á árunum 1994, 1995 og 1996 og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann hafði innheimt skv. 20 sölureikningum, samtals að fjárhæð kr. 2.581.205. Þá voru honum gefin bókhaldsbrot að sök, með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og semja ársreikninga og að hafa ekki varðveitt bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á árunum 1994, 1995 og 1996.
Héraðsdómur Reykjavíkur 7. nóvember 2000, mál nr. S-1927/2000:
Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Dæmd viðurlög: 5 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr.2.800.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.
Brotin talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 3., 4. og 18. gr. laga nr. 51/1968, um bókhald, sbr. 25. gr. laganna og lög nr. 47/1978, sbr. nú 1., 2. og 5. lið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995.
. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt í sjálfstæðum atvinnurekstri sínum með því að hafa rangfært á virðisaukaskattsskýrslum skilaskyldan virðisaukaskatt vegna sölu á virðisaukaskattsskyldri þjónustu vegna tímabilanna frá janúar til og með júní og nóvember til og með desember 1994 og frá janúar 1995 til og með febrúar 1996 og hafa með þessu komið sér undan að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals kr. 2.333.223. Einnig bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna starfsemi sinnar á árunum 1993, 1994, 1995 og 1996.
Héraðsdómur Reykjaness 30. október 2000, mál nr. S-703/2000:
Sakfelling. Talið var sannað, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greindi í ákæru. Virðisaukaskattsbrot ákærða vegna ársins 1993 til og með uppgjörstímabilsins mars-apríl 1994 töldust hins vegar fyrnd svo og bókhaldsbrot vegna ársins 1993.
Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 1.500.000, vararefsing 48 daga fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998. Einnig við 25. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sjá 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann hafði innheimt í sjálfstæðum atvinnurekstri sínum á árunum 1996, 1997 og 1998, samtals kr. 1.994.357.
Héraðsdómur Norðurlands eystra 24. október 2000, mál nr. S-233/2000:
Sakfelling. Með skýlausri játningu ákærða taldist sannað að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greindi í ákæru.
Dæmd viðurlög: 7 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 4.000.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem stjórnarformanni og framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að vantelja virðisaukaskattsskylda veltu félagsins á virðisaukaskattsskýrslum og hafa með því komið sér undan að standa skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni félagsins á árunum 1993 og 1994, samtals kr. 1.606.899.
Héraðsdómur Reykjavíkur 3. júlí 2000, mál nr. S-1707/1999:
Sakfelling. Dómurinn taldi fullnægjandi sönnun vera fram lagða um að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greindi í ákæru. Sakir voru þó taldar fyrndar varðandi uppgjörstímabil mars-apríl og maí-júní árið 1993.
Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 400.000, vararefsing 40 daga fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940..
Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, A sem stjórnarformanni og B sem framkvæmdastjóra til 1. apríl 1995 og stjórnarmanni X ehf, var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í starfsemi hlutafélagsins á árunum 1995 og 1996, samtals kr. 2.294.585. Einnig brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna hlutafélagsins á árunum 1994, 1995 og 1996, samtals kr. 3.230.735.
Héraðsdómur Norðurlands eystra 24. maí 2000, mál nr. S-83/1999:
Málinu var vísað frá héraðsdómi þar sem það var álit dómsins að ákæruvaldið hefði ekki lagt fram í málinu viðhlítandi gögn um að hvaða marki X ehf. innti af hendi greiðslur til innheimtumanns ríkissjóðs til lækkunar á vangoldnum skilaskyldum sköttum. Því þótti ekki unnt að leysa úr því hvort staðhæfingar ákærðu um tilvitnaðar greiðslur ættu við rök að styðjast, en þær gátu leitt til sýknu. Málatilbúnaði ákæruvaldsins þótti þegar af þessum ástæðum svo áfátt að dómur yrði ekki felldur á sakarefnið.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X ehf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að vanframtelja virðisaukaskattsskylda veltu, útskatt og innskatt félagsins og koma sér þannig undan að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti á árinu 1995 og að hafa látið undir höfuð leggjast að skila hluta af skilaskyldum virðisaukaskatti skv. innsendum virðisaukaskattsskýrslum þannig að vanskil vegna framangreindra brota námu samtals kr. 6.899.972.
Héraðsdómur Reykjaness 27. apríl 2000, mál nr. S-721/1999:
Refsikröfu vegna vanskila á virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 4.300.995 var vísað frá dómi þar sem bresta þótti á rannsókn og sönnunarfærslu. Við rannsókn málsins höfðu komið fram gögn sem voru því til styrktar að félagið gæti hafa tapað verulegum fjármunum vegna gjaldþrota annarra fyrirtækja sem voru í viðskiptum við það. Ekki þótti hins vegar séð að rannsókn skattrannsóknarstjóra ríkisins né ríkislögreglustjóra hefði að neinu marki beinst að því að upplýsa þetta til að ganga úr skugga um hvort rétt væri að félagið hefði orðið fyrir verulegu tapi á viðskiptakröfum vegna gjaldþrota annarra fyrirtækja og þá hvort félagið hafði að einhverju leyti fengið leiðréttingu á álagningu virðisaukaskatts hjá skattyfirvöldum eða hafi átt rétt á leiðréttingu og þá um hve háar fjárhæðir gat verið að ræða. Að öðru leyti var ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru.
Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 3.000.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr, sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 2. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti samkvæmt innsendum virðisaukaskattsskýrslum og skilaskyldum virðisaukaskatti vegna virðisaukaskattsskyldrar starfsemi sinnar á árunum 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 4.354.322. Einnig bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að halda bókhald vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á árunum 1993, 1994 og 1995.
Héraðsdómur Reykjavíkur 28. mars 2000, mál nr. S-3090/1999:
Talið sannað, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði framið þau brot sem hann var ákærður fyrir. Sök vegna virðisaukaskattsbrota á uppgjörstímabilum árið 1992 og uppgjörstímabil árið 1993, að undanskildu uppgjörstímabilinu nóvember-desember það ár var hins vegar talin fyrnd þar sem ákærði var ekki yfirheyrður af skattrannsóknarstjóra, ríkislögreglustjóra eða löglærðum fulltrúum þeirra innan fyrningarfrests.
Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi. Fésekt kr. 2.500.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Einnig við 25. gr., sbr. 2. tl. B-liðar 2. gr., 3. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sjá 1. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti á árunum 1990 til 1995, samtals kr. 2.597.511. Einnig brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt, lögum um tekjustofna sveitarfélaga og almennum hegningarlögum með því að hafa vantalið tekjur skv. reikningum sem gefnir voru út á árunum 1990, 1991, 1992, 1993, 1994 og 1995 upp á samtals kr. 10.617.938, auk þess að hafa ekki talið fram til skatts sömu upphæð.
Héraðsdómur Reykjavíkur 28. mars 2000, mál nr. S-2830/1999:
Ákærði var sýknaður af ákæru um brot á lögum um virðisaukaskatt þar sem hann var ekki verktaki heldur launþegi og því ekki virðisaukaskattsskyldur. Ákærði var hins vegar sakfelldur fyrir brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt, þó fyrir lægri upphæð en ákært var fyrir þar sem hann átti sem launþegi rétt á persónuafslætti af tekjum sínum. Brot á árunum 1990, 1991 og 1992 töldust fyrnd. Yfirheyrsla hjá löglærðum fulltrúa ríkislögreglustjóra taldist ekki hafa rofið fyrningarfrest þar sem ákærða var aðallega kynnt niðurstaða rannsóknar í yfirheyrslunni en sjálfstæð yfirheyrsla um sakaratriði var mjög takmörkuð.
Dæmd viðurlög: 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 1.600.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr., og 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt og 24. gr. laga nr. 91/1989 um tekjustofna sveitarfélaga, allt sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: A, sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanni X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vantalið á virðisaukaskattsskýrslum virðisaukaskattsskylda veltu félagsins og skilaskyldan virðisaukaskatt sem innheimtur hafði verið af hlutafélaginu og komið sér með þessu undan að standa skil á virðisaukaskatti vegna sölu X hf. á vöru og þjónustu skv. 98 ótekjufærðum sölureikningum og sölu félagsins á vöru og þjónustu í 74 önnur skipti á árunum 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 2.681.950. Þá var honum gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og almennum hegningarlögum með því að hafa í skattframtölum X hf. vegna tekjuáranna 1993 og 1994 vantalið skattskyldar tekjur félagsins vegna sölu þess á vöru og þjónustu skv. 98 ótekjufærðum sölureikningum og vegna sölu í 74 önnur skipti sem ekki voru tekjufærð í bókhaldi félagsins, þannig að skattskyldar tekjur þess voru vantaldar um samtals kr. 6.273.801 og hafa með því komið X hf. undan greiðslu tekjuskatts að fjárhæð samtals kr. 1.341.563. A voru ennfremur gefin að sök bókhaldsbrot, með því að hafa á árunum 1993, 1994 og 1995 kerfisbundið vantalið tekjur X hf. með því að halda utan bókhalds sölu skv. 98 ótekjufærðum sölureikningum og vegna sölu í 74 önnur skipti og að hafa ekki varðveitt bókhaldsgögn um framangreinda sölu.
Héraðsdómur Reykjaness 23. mars 2000, mál nr. S-1930/1999:
Sannað með skýlausri játningu ákærða að hann hefði framið þau brot sem honum voru gefin að sök.
Dæmd viðurlög: 5 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 3.600.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1.mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sjá nú 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, sjá nú 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, og við 25. gr. laga nr. 51/1968, um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sjá nú 2. og 3. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti í rekstri einkafirma síns X, á árunum 1991, 1992, 1993, 1994 og 1995, samtals kr. 1.466.604. Brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt, lögum um tekjustofna sveitarfélaga og almennum hegningarlögum með því að hafa vantalið skattskyldar tekjur sínar vegna sölu á þjónustu á sama árabili um samtals kr. 5.985.986 og þannig komið sér undan greiðslu tekjuskatts og útsvars að upphæð kr. 2.495.091. Jafnframt bókhaldsbrot með því að hafa rangfært bókhald X á árunum 1991, 1992, 1993, 1994 og 1995 og að hafa vantalið tekjur firmans kerfisbundið.
Héraðsdómur Suðurlands 8. mars 2000, mál nr. S-581/1999:
Sakfelling. Sekt ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans. Síðari skattgreiðsla hafði áhrif á refsingu.
Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 1.200.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998. Einnig við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sjá 2. mgr. 107. gr. sömu laga, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 2. mgr. 24. gr. laga nr. 91/1989 um tekjustofna sveitarfélaga, sjá 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, og við 25. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sjá 3. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr.37/1995, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem stjórnarformanni X ehf., voru gefin að sök meiri háttar bókhaldsbrot með því að hafa í rekstri X ehf. allt árið 1998 og fyrri hluta ársins 1999 vanrækt að halda lögboðið bókhald og varðveita fylgiskjöl í samræmi við góða bókhalds- og reikningsskilavenju og að hafa vanrækt að semja ársreikning félagsins fyrir rekstrarárið 1998. Framkvæmdastjóri félagsins hafði verið sakfelldur fyrir sömu háttsemi af héraðsdómi Reykjaness 4. nóvember 1999.
Héraðsdómur Reykjaness 16. febrúar 2000, mál nr. S-1343/1999:
Ákærði var sýknaður af þeirri háttsemi sem honum var gefin að sök þar sem talið var að sú ábyrgð að rannsaka bókhald og ganga úr skugga um að samræmi sé á milli bókhaldsgagna og reikningsskila verði ekki lögð á stjórnarmenn eða félagsstjórnir í hlutafélögum. Þá var talið að hlutræn skilyrði til að refsa mætti ákærða fyrir að hafa vanrækt að semja ársreikning fyrir árið 1998 hefði skort þar sem skattrannsóknarstjóri ríkisins hafði lagt hald á þorra bókhaldsgagna félagsins áður en frestur til að semja ársreikninginn rann út, þegar af þeirri ástæðu var A sýknaður af þeim þætti ákæru. Þá taldist saknæm vanræksla ákærða á eftirliti með framkvæmdastjóra félagsins ekki sönnuð.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa á árunum 1993 og 1994 vanframtalið og haldið undan virðisaukaskattsskilum hluta af þeirri sölu sem fram fór í starfsemi hlutafélagsins, samtals kr. 2.116.801 og komið sér með því undan að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti og hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á samtals kr. 589.482 af skilaskyldum framtöldum virðisaukaskatti félagsins vegna tímabilanna frá september til desember 1994. Brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt og almennum hegningarlögum með að hafa vegna tekjuáranna 1993 og 1994 vantalið skattskyldar tekjur félagsins og hafa þannig komið félaginu undan greiðslu tekjuskatts að fjárhæð kr. 698.545.
Héraðsdómur Reykjavíkur 9. febrúar 2000, mál nr. S-3091/1999:
Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greindi í ákæru. Dráttur á meðferð málsins var talinn andstæður 70. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 6. gr. Mannréttindasáttmála Evrópu. Vegna þessa dráttar taldi dómurinn að sérreglur um fyrningu í skattalögum ætti ekki lengur við og því sættu brot ákærða fyrningu eftir 2. mgr. 81. gr. almennra hegningarlaga. Sök var þess vegna talin fyrnd, að undanskildum þeim brotum sem lutu að vantöldum skattskyldum tekjum fyrir árið 1994 sem voru vanframtaldar á skattframtali sem ákærði skilaði í maí 1995. Ákærði var því sýknaður af sök fyrir utan síðastgreind brot.
Dæmd viðurlög: Ákærða var ekki gerð sérstök refsing.
Brot talin varða við 1. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa hvorki skilað virðisaukaskattsskýrslum né skilaskyldum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabilanna frá 1. janúar 1992 til 30. júní 1994 og að hafa vantalið skattskylda veltu og skilaskyldan virðisaukaskatt á innsendum virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna 1. júlí til 31. desember 1991 og frá 1. júlí 1994 til 30. júní 1996 og að hafa með þessu komið sér undan að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals kr. 1.773.637. Brot gegn lögum um tekjuskatt og eignarskatt, lögum um tekjustofna sveitarfélaga og almennum hegningarlögum með því að hafa vegna tekjuáranna 1991, 1992, 1993, 1994, 1995 og 1996 vantalið skattskyldar tekjur sínar á skattframtölum sem honum bar að greiða af tekjuskatt og útsvar, samtals kr. 16.825.103. Bókhaldsbrot með því að hafa látið undir höfuð leggjast að halda bókhald fyrir rekstur sinn á árunum 1991, 1992, 1993, 1994, 1995 og 1996 og að varðveita fylgiskjöl bókhalds á fullnægjandi hátt
Héraðsdómur Suðurlands 4. febrúar 2000, mál nr. S-801/1999:
Ákærði sakfelldur þar sem sannað þótti, með skýlausri játningu hans, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greindi í ákæru.
Dæmd viðurlög: 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 1.800.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998. Einnig við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 107. gr. laga nr. 75/1981 um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 1. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998, 24. gr. laga nr. 91/1989 um tekjustofna sveitarfélaga, sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, og við 25. gr. laga nr. 51/1968, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sjá 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995. Allt sbr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.
Ákæruvaldið gegn A, B og C.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, A og B sem framkvæmdastjórum og stjórnarmönnum og C sem stjórnarformanni X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa vantalið virðisaukaskattsskylda veltu og skilaskyldan virðisaukaskatt á virðisaukaskattsskýrslum félagsins á árunum 1992, 1993, 1994 og 1995 og hafa með þessu komið félaginu undan því að standa skil á virðisaukaskatti, samtals kr. 838.939. Jafnframt bókhaldsbrot með því að hafa vantalið kerfisbundið í bókhaldi X hf. tekjur þess á árunum 1992, 1993, 1994 og 1995.
Héraðsdómur Vestfjarða 4. febrúar 2000, mál nr. S-188/1999:
Málinu lokið með sektargerð dómara í framhaldi af játningu ákærðu.
Ákvörðuð viðurlög: Hver ákærðu greiði 250.000 kr. fésekt, vararefsing 34 daga fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 25. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald, sbr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sjá 3. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa, sem framkvæmdastjóri X ehf., brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna júní, júlí, ágúst, september, nóvember og desember 1996, né á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins á árinu 1996, samtals kr. 1.691.573.
Héraðsdómur Reykjaness 27. janúar 2000, mál nr. S-1703/1999:
Málinu lokið með sektargerð dómara í kjölfar játningar ákærða.
Ákvörðuð viðurlög: Fésekt kr. 3.400.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995.
Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, B sem varastjórnarmanni X ehf. og Y ehf. og framkvæmdastjóra síðarnefnda félagsins og A sem bókara félaganna, var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um bókhald og lögum um ársreikninga með rangfærslum og vantalningu tekna í bókhaldi beggja félaganna og ársreikningum X ehf. Brot vegna X ehf. voru sögð felast í því að frestað hefði verið að færa í bókhald og ársreikning 1995 tekjur félagsins af skattskyldri veltu ársins að fjárhæð kr. 2.112.524 fram á árið 1996 og af veltu ársins 1996 kr. 11.396.153 fram á árið 1997. Reikningur að fjárhæð kr. 4.980.000 hefði verið bakfærður þrátt fyrir að hafa verið greiddur að fullu, en skattskyld velta skv. reikningnum nam kr. 4.000.000 og var sú fjárhæð ekki tekjufærð í bókhaldi félagsins auk þess að vera vantalin í ársreikningi. Vörubirgðir félagsins í árslok 1996 hefðu verið oftaldar í bókhaldi og ársreikningi 1996 um kr. 1.960.000 og ranglega hefði verið fært á viðskiptamannareikning félagsins í árslok 1996 kr. 6.000.000 þannig að sjóðsstaða félagsins varð í bókhaldi og ársreikningi 1996 jákvæð um kr. 437.450 í stað þess að vera neikvæð um kr. 5.562.550. Vegna Y ehf. að hafa vantalið tekjur í bókhaldi félagsins að fjárhæð kr. 8.993.173.
Héraðsdómur Reykjavíkur 12. janúar 2000, mál nr. S-845/1999:
Ákærðu voru sakfelld fyrir þá háttsemi sem þeim var gefin að sök, þó að því undanskildu að B var sýknaður vegna hluta þeirrar upphæðar sem vantalin var í bókhaldi Y ehf.
Dæmd viðurlög: A dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi og B í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið.
Brot talin varða við 3. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga um bókhald nr. 145/1994, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, 2. tl. 1. mgr. 83. gr., sbr. 82. gr. laga um ársreikninga nr. 44/1944, sbr. 3. gr. laga nr. 37/1995 um breytingu á þeim lögum, sbr. 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. 2. mgr. 37. gr. laga um bókhald og 2. mgr. 83. gr. laga um ársreikninga hvað A varðar, sbr. 1. og 3. gr. laga nr. 37/1995.