Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem félagið hafði innheimt á árunum 1992 og 1993, samtals kr. 1.407.799.
Héraðsdómur Reykjaness 19. desember 1997, mál nr. S-227/1997:
Málinu lokið með sektargerð dómara í framhaldi af játningu ákærða.
Ákvörðuð viðurlög: Fésekt kr. 700.000, vararefsing 70 daga varðhald.
Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök, sem framkvæmdastjóra í X hf. og sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni í Y hf., stórfelld brot á lögum um virðisaukaskatt, með því í fyrsta lagi að hafa vanframtalið á árinu 1992 virðisaukaskattsskylda veltu X hf. um kr. 9.597.199 og ekki staðið skil á virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 2.501.597, og í öðru lagi með því að hafa ekki staðið skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð kr. 4.589.631, samkvæmt innsendum virðisaukaskattsskýrslum Y hf. fyrir uppgjörstímabilin frá nóvember 1992 til júní 1993 og samkvæmt niðurstöðum skattrannsóknar um vanframtalda veltu og virðisaukaskatt þess félags fyrir uppgjörstímabilin frá júlí til desember 1993. Þá voru ákærða gefin að sök stórfelld brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa á árunum 1992 og 1993 vanrækt að afhenda skattyfirvöldum skilagreinar um staðgreiðslu opinberra gjalda og með því að hafa eigi skilað innheimtumanni ríkissjóðs samtals kr. 4.671.570 sem haldið hafði verið eftir af launum starfsmanna Y hf. til staðgreiðslu opinberra gjalda þeirra. Ákærða var jafnframt gefinn fjárdráttur að sök. Þá var honum gefið að sök að hafa vanrækt að telja fram virðisaukaskattsskylda veltu sína við verktakastarfsemi í nafni Z hf. frá og með maí til 31. desember 1994 og janúar til og með júní 1995 og hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann hafði innheimt á árunum 1994 og 1995 samtals að fjárhæð kr. 495.195.
Héraðsdómur Reykjavíkur 17. desember 1997, mál nr. S-498/1997:
Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök að undanskildum þeim sökum sem hann var borinn og vörðuðu verktakastarfsemi í nafni Z hf. Ákærði var sýknaður af þeim þætti ákæru, þar sem ákæruvaldið þótti ekki hafa sýnt fram á að ákærða hafi borið að standa skil á virðisaukaskatti af starfsemi sinni, sem ákærði taldi hugverk sem undanþægt væri greiðslu virðisaukaskatts, enda hafði hann ekki tilgreint á reikningum sínum að innheimtur væri virðisaukaskattur.
.
Dæmd viðurlög: 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 1 ár. Fésekt kr. 5.000.000, vararefsing 8 mánaða fangelsi.
Skattalagabrotin talin varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995, um breytingu á þeim lögum, sjá áður 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt og 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki í samræmi við það sem lög áskilja staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti sem hann hafði innheimt á árunum 1991, 1992 og 1993, samtals kr. 2.950.969.
Héraðsdómur Reykjaness 15. desember 1997, mál nr. S-295/1997:
Sök ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans.
Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 1.400.000, vararefsing 3 mánaða varðhald.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti sem hann hafði innheimt á árunum 1994 og 1995, samtals kr. 1.322.561. Brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa við útborgun launa á árunum 1994 og 1995 ekki staðið ríkissjóði skil á kr. 736.202 sem hann hafði haldið eftir af launum starfsmanna sinna.
Héraðsdómur Reykjaness 8. desember 1997, mál nr. S-296/1997:
Sök ákærða talin sönnuð með skýlausri játningu hans.
Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 1.000.000, vararefsing 3 mánaða varðhald.
Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og 2. mgr. 30. gr. laga um staðgreiðslu opinberra gjalda nr. 45/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995. Einnig 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995. Allt sbr. 1. mgr. 2. gr almennra hegningarlaga.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem stjórnarformanni og framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa vantalið virðisaukaskattsskylda veltu hlutafélagsins árin 1991 og 1992 um kr. 11.907.119 og oftelja greiddan innskatt félagsins á árinu 1991 um kr. 4.762.889 sem að frádregnum uppgefnum útskatti myndaði inneign kr. 2.360.549 sem félagið fékk ranglega greidda úr ríkissjóði. Að hafa ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á innheimtum virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 8.022.287. Ennfremur að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa við útborgun launa á árinu 1992 ekki staðið ríkissjóði skil á kr. 362.172 sem haldið hafði verið eftir af launum starfsmanna félagsins.
Héraðsdómur Suðurlands 5. nóvember 1997, mál nr. S-76/1996:
Ákærði var fundinn sekur um þá háttsemi sem greindi í ákæru.
Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár. Fésekt kr. 3.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. nú 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995, og við 1. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. nú 2. gr. laga nr. 42/1995
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti sem félagið hafði innheimt á árunum 1992 og 1993, samtals kr. 11.184.010. Brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á kr. 8.978.419 sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins á árunum 1992 og 1993. Þá var ákærða gefinn fjárdráttur að sök.
Héraðsdómur Vestfjarða 24. október 1997, mál nr. S-59/1996:
Ákærði var sakfelldur fyrir þau skattalagabrot sem honum voru gefin að sök. Fjárdráttarhluta ákærunnar var hins vegar vísað frá dómi.
Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 3.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.
Skattalagabrotin talin varða við 1., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995. Einnig við 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sjá 2. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu voru gefin að sök stórfelld brot á skattalögum, ákærða A sem framkvæmdastjóra og B sem stjórnarformanni í hlutafélaginu X hf., með því að hafa ekki skilað innheimtumanni ríkissjóðs virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 7.844.465 sem félagið hafði innheimt á árinu 1993 og með því að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á kr. 5.311.856 sem hafði verið haldið eftir af launum starfsmanna félagsins á árinu 1993 til staðgreiðslu á opinberum gjöldum þeirra það ár.
Héraðsdómur Reykjaness 29. september 1997, mál nr. S-2263/1997:
Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærðu, að þeir hefðu gerst sekir um þá háttsemi sem þeim var gefin að sök.
Dæmd viðurlög: Ákærðu sæti hvor um sig fangelsi í 3 mánuði, skilorðsbundið. Hvor um sig greiði fésekt kr. 2.000.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr. 262. gr. alm. hgl. nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995, um breytingu á þeim lögum, sbr. áður 1. mgr., sbr. 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda og 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt og lögum um bókhald með því að hafa á árunum 1994 og 1995 vanrækt að tilkynna skattyfirvöldum um sjálfstæðan atvinnurekstur sinn, að hafa vanrækt að halda bókhald um þann rekstur, og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti, samtals kr. 969.623.
Héraðsdómur Reykjaness 20. júní 1997, mál nr. S-579/1996:
Talið sannað, með skýlausri játningu ákærða, að hann hafi framið þau brot sem honum voru gefin að sök.
Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 1.500.000, vararefsing 4 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr., 1. og 2. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, og við 1. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem félagið innheimti á árunum 1992 og 1993, samtals kr. 1.081.152.
Héraðsdómur Reykjavíkur 19. júní 1997, mál nr. 448/1997:
Málinu lokið með sektargerð dómara í framhaldi af játningu ákærða.
Ákvörðuð viðurlög: Fésekt kr. 500.000, vararefsing 60 daga fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995.
Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A, sem framkvæmdastjóra X hf., var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á kr. 959.362 sem hafði verið haldið eftir af launum starfsmanna félagsins á árinu 1990. A og B var gefið að sök að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á kr. 415.569 sem hafði verið haldið eftir af launum starfsmanna fyrirtækisins sem A rak í nafni B á árinu 1994 og að hafa afhent skattyfirvöldum staðgreiðsluskilagreinar, launamiða og launaframtal þar sem B var ranglega tilgreindur launagreiðandi. A voru jafnframt gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti innheimtum af X hf. á árinu 1990, samtals að fjárhæð kr. 2.315.588. Ennfremur A og B með því að hafa ekki staðið skil á samtals kr. 467.938 af virðisaukaskatti innheimtum á árinu 1994 í starfsemi fyrirtækis A samkvæmt reikningum útgefnum í nafni B og að hafa á árinu 1995 afhent virðisaukaskattsskýrslur þar sem B var ranglega talinn rekstraraðili. Þá var A gefið að sök að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, samtals kr. 957.281, sem hafði verið haldið eftir af launum starfsmanna Y hf. á árunum1991, 1992 og 1993 og að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti innheimtum af Y hf. á árunum 1991, 1992 og 1993, samtals að fjárhæð kr. 1.548.351.
Héraðsdómur Norðurlands eystra 18. febrúar 1997, mál nr. S-111/1996:
Ákærðu voru sakfelldir fyrir þá háttsemi sem þeim var gefin að sök.
Dæmd viðurlög: Refsing B felld niður með heimild í 75. gr. hgl. A var dæmdur í 3 mánaða skilorðsbundið varðhald og til greiðslu fésektar kr. 3.000.000, vararefsing 4 mánaða varðhald.
Brot A talin varða við 1. og 7. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sjá 2. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, og við 1. og 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995. Brot beggja ákærðu voru talin varða við 1. og 5. mgr. 30. gr. laga nr. 45 /1987, sjá 2. gr. laga nr. 42/1995, og við 1. og 4. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa á árunum 1990, 1991 og 1992 ekki afhent virðisaukaskattsskýrslur á lögmæltum tíma og ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í rekstri sínum, samtals kr. 956.363. Jafnframt að hafa á árunum 1992, 1993 og 1994, í verktakstarfsemi sem hann rak í nafni sonar síns B, ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti sem hann innheimti í rekstrinum, samtals kr. 644.709. Ákærða var og gefið að sök að hafa í ágúst og september 1995 gefið út 6 reikninga á X hf. fyrir útselda vinnu fyrirtækis B og ekki skilað innheimtumanni ríkissjóðs virðisaukaskatti samkvæmt þeim reikningum, samtals kr. 136.409, en ákærði hafði óskað eftir því með umsókn sem hann undirritaði með nafni B og afhenti skattstofu að B yrði tekinn af skrá virðisaukaskatts frá og með lokum desember 1994. Þá var ákærða gefið að sök að hafa á árinu 1993 ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem dregin höfðu verið af launum ákærða og annars starfsmanns þar sem launagreiðandi var tilgreindur B og ákærði undirritaði með nafni hans, samtals kr. 196.505.
Héraðsdómur Austurlands 10. febrúar 1997, mál nr. S-1464/1995:
Talið sannað, með skýlausri játningu ákærða, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.
Dæmd viðurlög: 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið. Fésekt kr. 1.200.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995. Einnig 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995, og við 1. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sjá 2. gr. laga nr. 42/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða gefið að sök að hafa afhent rangar virðisaukaskattsskýrslur þar sem hann taldi ekki fram skattskylda veltu og innheimtan virðisaukaskatt af sjálfstæðri starfsemi sinni á tímabilinu júlí 1992 til október 1993, og fyrir að hafa ekki skilað virðisaukaskattsskýrslu fyrir uppgjörstímabilið nóvember-desember 1993, þegar honum hefði borið að standa skil á innheimtum virðisaukaskatti (útskatti) að frádregnum mögulegum innskatti að fjárhæð kr. 1.628.542.
Héraðsdómur Vestfjarða 21. janúar 1997, mál nr. S-61/1996:
Sannað taldist, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði framið þau brot sem honum voru gefin að sök.
Dæmd viðurlög: 3 mánaða varðhald, skilorðsbundið. Fésekt kr. 800.000, vararefsing 80 daga varðhald.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 262. gr. alm. hgl. nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995.
Ákæruvaldið gegn A.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa ekki staðið innheimtumanni ríkissjóðs skil á virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 1.621.742.
Héraðsdómur Reykjaness 20. janúar 1997, mál nr. S-554/1996:
Málinu lokið með sektargerð dómara í framhaldi af játningu ákærða.
Ákvörðuð viðurlög: Fésekt kr. 800.000, vararefsing 80 daga varðhald.
Brot talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995, og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 39/1995 um breytingu á þeim lögum.
Ákæruvaldið gegn A og B.
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, A sem framkvæmdastjóra X hf. og B sem stjórnarformanni félagsins, voru gefin að sök brot á lögum um virðisaukaskatt með því að hafa á árunum 1993 og 1994 vanrækt að standa ríkissjóði skil á virðisaukaskatti að fjárhæð kr. 10.985.285. Brot á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa á árinu 1993 vanrækt að standa ríkissjóði skil á kr. 764.502 sem þeir héldu eftir af launum starfsmanna félagsins. Þá var þeim gefinn fjárdráttur að sök.
Héraðsdómur Vestfjarða 6. janúar 1997, mál nr. S-10/1996:
B var sýknaður þar sem ósannað þótti að hann hefði vitað eða mátt vita um vanskilin. A var dæmdur sekur um skattalagabrotin sem ákært var fyrir. Hann var einnig sakfelldur fyrir fjárdrátt.
Dæmd viðurlög: A dæmdur í 10 mánaða fangelsi, þar af 8 mánuðir skilorðsbundnir. Fésekt kr. 1.500.000, vararefsing 3 mánaða varðhald.
Skattalagabrotin talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988, sjá 3. gr. laga nr. 42/1995, og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.