Verknaðarlýsing í ákæru: Málið var aðallega höfðað á hendur A, C, D og E fyrir að hafa gerst sekir um brot á skattalögum, gjaldeyrislögum, hlutafélagalögum, lögum um bókhald, lögum um verslunarskrár, firmu og prókúruumboð og almennum hegningarlögum á árunum 1977, 1978 og 1979. Til vara var A, E og B gefið að sök að hafa, sem stjórnarmenn X hf. og persónulega, gerst brotleg við fyrrgreind lög, að lögum um hlutafélög og lögum um verslunarskrár, firmu og prókúruumboð frátöldum. Skattalaga- og bókhaldsbrotin voru í því fólgin að láta hjá líða að telja verulegar fjárhæðir fram til skattlagningar jafnframt því að sölutölur voru rangfærðar í bókhaldi.

Með vísan til 80.- 82. gr. almennra hegningarlaga og þar sem löng hlé urðu á rekstri málsins fyrir dómi og dómsmeðferðin þannig ekki talin hafa rofið fyrningarfrest voru ákærðu sýknuð af öllum kröfum ákæruvaldsins.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, A sem framkvæmdastjóra X hf. og B sem stjórnarformanni félagsins, var gefið að sök að hafa á árinu 1984 vantalið á söluskattsskýrslum söluskattsskylda veltu félagsins með því að telja ekki fram nema hluta af bókfærðri söluskattsskyldri sölu, eða kr. 1.115.300 af kr. 8.385.834. Einnig með því að bókfæra ekki jafnharðan sölu á framleiðsluvörum sem seldar voru með afborgunarkjörum, samtals kr. 5.041.650, og með því að selja nokkuð magn framleiðslunnar án þess að til stæði að bókfæra söluna og nam sú sala samtals kr. 616.300. Allt með þeim afleiðingum að söluskattsskyld velta félagsins á framangreindu tímabili var vanframtalin um kr. 12.128.484. Ákærðu voru öllum gefin margvísleg hegningarlagabrot að sök og B einnig brot gegn tékkalögum.

A og B voru fundnir sekir um söluskattsbrot: A var talinn ábyrgur fyrir þeirri háttsemi sem greindi í ákæru, þó þannig að frá drógust tvær greiðslur, samtals að fjárhæð kr. 108.400. B var sakfelldur fyrir að draga undan söluskatti kr. 290.409.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 10 mánaða fangelsi og til greiðslu 200.000 kr. sektar, vararefsing 2 mánaða fangelsi. B dæmdur í 4 mánaða fangelsi, þar af 2 mánuðir skilorðsbundnir, og til greiðslu 50.000 kr. sektar, vararefsing 20 daga fangelsi. C, D og E hver um sig dæmdir í 45 daga skilorðsbundið fangelsi. Ákærðu voru allir fundnir sekir um brot á almennum hegningarlögum og B að auki um brot á tékkalögum.

Skattalagabrot A og B talin varða við 1. mgr., sbr. 5. og 6. mgr. 2. gr. laga nr. 10/1960, sbr. 4. gr. laga nr. 33/1982.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A, sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni X hf., voru gefin að sök tollalagabrot og skjalafals á tímabilinu frá því í maí 1982 fram í desember 1984. B, sem hluthafa og stjórnarmanni í X hf., var gefið að sök að hafa gerst hlutdeildarmaður í tollalaga- og skjalafalsbrotum A. Báðum ákærðu var gefið að sök að hafa staðið að því að söluskattsskyld velta X hf. var vanframtalin á árunum 1982, 1983 og 1984 um samtals kr. 17.010.915.

A var sakfelldur fyrir að hafa vísvitandi vantalið fram söluskattsskylda veltu að upphæð kr. 17.008.839, þó þannig að talið var að hann væri hlutdeildarmaður að því er tók til skýrslu um söluskattsveltu júlímánaðar 1984. B var aðeins sakfelldur fyrir söluskattsbrot að því er tók til þeirrar tilteknu skýrslu. Þá voru ákærðu báðir sakfelldir fyrir skjalafals og tollalagabrot.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 15 mánaða fangelsi og til greiðslu 500.000 kr. sektar til ríkissjóðs, vararefsing 2 mánaða varðhald. B dæmdur í 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu 75.000 kr. sektar, vararefsing 9 daga varðhald.

Skattalagabrot beggja ákærðu talin varða við 1. mgr., sbr. 6. mgr. 25. gr. laga nr. 10/1960 um söluskatt, sbr. 4. gr. laga nr. 33/1982. Brot A auk þess talin varða við 1. mgr., sbr. 7. mgr. laga nr. 10/1960 um söluskatt.

Verknaðarlýsing í ákæru: Málið, sem hófst með rannsókn rannsóknardeildar ríkisskattstjóra, var höfðað gegn A og B fyrir að hafa gerst sekir um fjársvik, skjalafals og brot á lögum um skipan gjaldeyris- og viðskiptamála með stjórn þeirra og framkvæmd á umboðsstörfum Z fyrir X hf. vegna innflutnings á hráefni með milligöngu Y á tímabilinu frá nóvember 1979 til ársloka 1981. C, D og E var gefin að sök hlutdeild í framangreindum brotum.

A, sem var forstjóri Z á umræddu tímabili, var sýknaður af ákæru þar sem sök hans þótti ekki sönnuð. B, sem æðsti yfirmaður innflutningsdeildar Z, taldist hins vegar sekur um refsiverða háttsemi sem leiddi til þess að Z náði undir sig óhóflegum afsláttum og vöxtum og að gjaldeyrisyfirvöldum voru sendir vörureikningar vegna gjaldeyriskaupa vegna hverrar sendingar sem voru hærri en raunverulegri gjaldeyrisþörf nam. Þá taldist hann ábyrgur fyrir blekkingum sem beitt var vegna tiltekinna vörusendinga. Sannað taldist að C, sem var deildarstjóri undirdeildar innflutningsdeildar Z, hefði gerst sekur um hlutdeild í framangreindum brotum. D taldist sekur um hlutdeild í fjársvikum og gjaldeyrisbrotum á árunum 1979 til 1980. E var sakfelldur fyrir hlutdeild í fjársvika-, skjalafals- og gjaldeyrisbrotum á árinu 1981.

Dæmd viðurlög: B dæmdur í 12 mánaða fangelsi, þar af 9 mánuðir skilorðsbundnir. C dæmdur í 7 mánaða skilorðsbundið fangelsi, D í 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi og E í 2 mánaða skilorðsbundið fangelsi.

Brot B talin varða við 248. gr. og 158. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 17. gr. laga nr. 63/1979 um skipan gjaldeyris- og viðskiptamála, sbr. 39. gr. reglugerðar nr. 519/1979. Brot C talin varða við sömu lagagreinar, allt sbr. 1. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brot D talin varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 17. gr. laga nr. 63/1979, sbr. 39. gr. reglugerðar nr. 519/1979, allt sbr. 1. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga. Brot E voru talin varða við 248. gr. og 158. gr. almennra hegningarlaga og 17. gr. laga nr. 63/1979, sbr. 39. gr. reglugerðar nr. 519/1979, allt sbr. 1. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, báðum sem stjórnarmönnum X hf. og A jafnframt sem framkvæmdastjóra þess, voru gefin að sök skattsvik með því að hafa staðið að því að söluskattsskyld velta félagsins var vanframtalin á söluskattsskýrslum rekstraráranna 1975, 1976, 1977 og 1978 um gkr. 364.918.623 og með þeim hætti orðið þess valdandi að sölugjaldsgreiðslur félagsins á tímabilinu urðu samtals gkr. 68.092.692 lægri en vera átti. Þá voru þeim gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa á sama árabili vanrækt að láta færa hjá hlutafélaginu fullnægjandi bókhald eftir reglum bókhaldslaga og að gera ekki eða láta ekki gera upp rekstur félagsins og efnahag við lok greindra rekstrarára á lögmæltum tíma.

A var sakfelldur fyrir þau skattsvik sem honum voru gefin að sök í ákæru en B var sýknaður af þeirri sök þar sem talið var að refsiheimild skorti til að sakfella hann fyrir háttsemina. Leitt hafði verið í ljós í málinu að B átti engan þátt í söluskattsskilum X hf. það tímabil sem ákært var fyrir. Talið var sannað að ákærðu hefðu gerst sekir um þau bókhaldsbrot sem þeim voru gefin að sök en sök var hins vegar talin fyrnd og þeir því sýknaðir af þeim.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 5 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu fésektar kr. 100.000, vararefsing 60 daga varðhald. X hf. dæmt til greiðslu 100.000 kr. sektar.

Skattsvikabrot A talin varða við 2. mgr. 25. gr. og 1. mgr. 26. gr. laga um söluskatt nr. 10/1960, sbr. 14. og 15. gr. laga nr. 10/1974 um skattkerfisbreytingar.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, B og C sem stjórnarmönnum og A sem framkvæmdastjóra og stjórnarformanni X hf., voru gefin að sök skattsvik með því að hafa á rekstrarárunum 1979 fram til 1. júlí 1983 vanframtalið stórlega söluskattsskylda veltu félagsins sem leiddi til þess þegar vanrækt var að skila söluskattsskýrslum að söluskattsskyld velta félagsins var vanáætluð af skattstjóra, allt með þeim afleiðingum að sölugjaldsgreiðslur urðu mun lægri en rétt var. Þá voru ákærðu gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa vanrækt að færa bókhald yfir rekstur og efnahag félagsins fyrir rekstrarárin 1980, 1981 og 1982.

Dómurinn taldi sannað að vanframtalin velta X hf. hafi numið samtals kr. 2.650.927 og undandregið sölugjald hafi verið kr. 501.697. A og B voru talin hafa gerst sek um undanskot á framangreindum söluskatti. C var hins vegar sýknuð af þeim hluta ákærunnar. Ákærðu voru öll sakfelld fyrir þau bókhaldsbrot sem þeim voru gefin að sök í ákæru.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu 100.000 kr. sektar, vararefsing 60 daga varðhald. B dæmd til greiðslu 10.000 kr. sektar, vararefsing 8 daga varðhald. Ákvörðun um refsingu C frestað.

Brot talin varða við 1. og 2. mgr. 25. gr. laga nr.10/1960 um söluskatt, sbr. 4. gr. laga nr. 33/1982 og 25. og 26. gr. laga nr. 10/1974 um skattkerfisbreytingar, og við 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 5. til 11. gr., sbr. 25. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald, sbr. lög nr. 47/1978.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu, sem stjórnendum X hf., voru gefin að sök skattsvik með því að draga á árunum 1975, 1976 og 1977 undan söluskattsskyldri veltu söluskatt, samtals að fjárhæð kr. 43.995.079. Var það gert ýmist með því að tilgreina rangar fjárhæðir á söluskattsskýrslum félagsins svo sölugjaldsgreiðslur samkvæmt þeim urðu aðrar og lægri en vera átti eða með því að skila ekki söluskattsskýrslum. Þá voru ákærðu gefin bókhaldsbrot að sök með því að hafa á reikningsárunum 1975, 1976 og 1977 vanrækt að láta færa tvíhliða bókhald hjá félaginu eftir reglum bókhaldslaga og ekki gert eða látið gera upp rekstur þess og efnahag við lok greindra reikningsára í lögboðnum ársreikningum á lögmæltum tíma. A var einnig ákærður fyrir tollalagabrot.

A, sem var forstjóri X hf. jafnframt því að vera stjórnarmaður, var sakfelldur fyrir þau skattsvik sem honum voru gefin að sök í ákæru en B og C hins vegar sýknuð þar sem talið var að refsiheimild skorti í lög nr. 10/1974 til þess að fella á þau sakarábyrgð. Ákærðu voru talin hafa gerst sek um þau bókhaldsbrot sem þeim voru gefin að sök en voru þó sýknuð af þeim hluta ákæru þar sem sök taldist fyrnd. A var sakfelldur fyrir tollalagabrot.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 10 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til 100.000 kr. sektar, vararefsing 60 daga varðhald.

Skattsvikabrot A talin varða við 26. gr. laga um söluskatt nr. 10/1960, sbr. 15. gr. laga um skattkerfisbreytingu nr. 10/1974

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök skattsvik með því að hafa dregið undan við framtal til tekjuskatts gjaldárin 1973 til 1976 að báðum meðtöldum, samtals kr. 4.046.234. Undandreginn tekjuskattur nam þannig kr. 1.683.199. Þá var ákærða gefið að sök að hafa á sama árabili dregið undan á framtölum sínum tekjur til álagningar útsvari, samtals kr. 4.047.210, sem leiddi til þess að ákærði sætti lægri álagningu útsvars en vera bar um kr. 415.700.

Málinu var vísað frá dómi þar sem verknaðarlýsing í ákæru þótti ekki fullnægja skilyrðum um næga skilgreiningu þeirra brota sem ákærða var gefin að sök.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu voru gefin að sök skattsvik í sambandi við rekstur X hf. með því að hafa dregið undan við framtal til söluskatts söluskattsskylda veltu á árinu 1969 kr. 500.000 og á árinu 1970 kr. 1.700.000 og tilsvarandi söluskatt að fjárhæð kr. 189.440. Með því að hafa dregið undan við framtal til tekjuskatts og eignarskatts á skattárinu 1969 hreinar tekjur að fjárhæð kr. 300.000 og á skattárinu 1970 hreinar tekjur að fjárhæð kr. 100.000 sem síðan leiddi til lægri tekjuskattsálagningar en vera bar um kr. 80.800 bæði árin. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa á sömu skattárum dregið gjaldstofna undan álagningu eignarskatts sem leiddi til lægri álagningar eignarskatts en vera bar um kr. 4.949 fyrir bæði árin. Þeim voru einnig gefin að sök skattsvik með því að hafa dregið undan álagningu tekjuútsvars á X hf. tekjur að fjárhæð kr. 291.400 skattárið 1970 og tekjur að fjárhæð kr. 100.000 skattárið 1971 sem síðan leiddi til lægri álagningar tekjuútsvars en vera bar um samtals 104.746 fyrir bæði árin. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa dregið undan álagningu eignaútsvars gjaldstofna að fjárhæð kr. 300.000 skattárið 1969 og kr. 400.000 skattárið 1970 sem leiddi til lægri álagningar en vera bar um kr. 5.654. Þá var þeim gefið að sök að hafa dregið gjaldstofn undan álagningu aðstöðugjalds skattárið 1969 kr. 190.000 og gjaldárið 1970 kr. 1.430.000 sem leiddi til of lágrar aðstöðugjaldsálagningar um kr. 16.200 samtals. Ákærðu voru einnig gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa ekki haldið tvíhliða bókhald samkvæmt reglum bókhaldslaga fyrir X hf. vegna reikningsáranna 1969 og 1970.

Öll ákærðu þóttu hafa gerst sek um þau skattsvik og bókhaldsbrot sem greindi í ákæru.

Dæmd viðurlög: A dæmd til greiðslu 3.000 kr. sektar, vararefsing 15 daga varðhald. Ákvörðun um refsingu B frestað. C dæmdur í 2 mánaða skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu 10.000 kr. sektar, vararefsing 50 daga varðhald.

Brot talin varða við 26. gr. laga um söluskatt nr. 10/1960, sbr. 15. gr. laga nr. 10/1974, við 48. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90/1965, sbr. 48. gr. laga nr. 68/1971, sjá 107. gr. laga nr. 40/1978, og við 61. gr. laga um tekjustofna sveitarfélaga nr. 51/1965, sbr. 5. gr. laga nr. 67/1965 og 2. mgr. 24. gr. laga nr. 8/1972, sjá 2. mgr. 24. gr. laga nr. 73/1980. Einnig við 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 3. gr. og 1. mgr. 4. gr. og 25. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu voru gefin að sök skattsvik og bókhaldsbrot í rekstri sínum. A og B var gefið að sök að hafa á tímabilinu 1. janúar 1970 til 1. október 1972 dregið undan við framtöl til söluskatts kr. 3.484.694. A var gefið að sök að hafa vanrækt skil til skattstjóra á lögboðnum skýrslum um starfslaun sem á skattárunum 1970 og 1971 námu samtals kr. 18.771.469, auk launa framreiðslumanna sem námu á árunum 1970 og 1971 samtals kr. 10.827.136. A var einnig gefið að sök að hafa vanrækt að telja fram til tekjuskatts og eignarskatts fyrir skattárin 1970 og 1971 og komist með því hjá greiðslu tekjuskatts að fjárhæð samtals kr. 3.226.809. Honum var jafnframt gefið að sök að hafa með sama hætti komist hjá greiðslu útsvars fyrir sömu skattár að fjárhæð samtals kr. 1.518.690. A var ennfremur gefið að sök að hafa ekki haldið tvíhliða bókhald eftir reglum bókhaldslaga á reikningsárunum 1970 og 1971 og ekki gert upp efnahag sinn og rekstur við lok reikningsáranna á lögboðnum ársreikningum.

Sannað taldist að undandreginn söluskattur það tímabil sem ákært var fyrir hefði numið kr. 2.939.290 og taldist A refsiábyrgur vegna allrar fjárhæðarinnar. B var hins vegar aðeins talinn sannur að sök varðandi undanskot á kr. 590.129 frá söluskatti árið 1972. Sannað taldist að A hefði hvorki gefið upp starfslaun né laun framleiðslumanna svo sem greindi í ákæru. Þá taldist sannað að tekjuskattur skattárin hafi verið áætlaður of lágt um a.m.k. kr. 929.429 og útsvar um a.m.k. kr. 762.435. A var ennfremur sakfelldur fyrir þau bókhaldsbrot sem honum voru gefin að sök, að öðru leyti en því að bókhaldið, svo langt sem það náði, var fært tvíhliða.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 4 mánaða varðhald og til greiðslu kr. 6.000.000, vararefsing 10 mánaða varðhald. B dæmdur í 40 daga skilorðsbundið varðhald og til greiðslu 90.000 kr. sektar, vararefsing 25 daga varðhald. Þá var B sviptur starfsleyfum.

Brot B talin varða við 1. mgr. 26. gr. laga nr. 10/1960 um söluskatt. Brot A talin varða við 26. gr. laga nr. 10/1960 um söluskatt, við 3. mgr. 48. gr. laga nr. 90/1965 og lög nr. 68/1971, við 1. mgr. 48. gr. laga nr. 90/1965 og 68/1971, og við 1. mgr. 4. gr., 5. gr., 6. gr., 7. gr., 10. gr. og 18. gr. laga um bókhald nr. 51/1968.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var gefið að sök að hafa dregið undan söluskattsskýrslum á árunum 1967, 1968 og á fyrri helmingi ársins 1969 söluskatt samtals að fjárhæð kr. 298.480. Þá voru honum gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa eyðilagt bókhaldsbækur ásamt fylgiskjölum fyrir árin 1967 og 1968 og að færa ekki lögskipað bókhald í rekstri sínum fyrstu níu mánuði ársins 1969.

Ekki var talið nægilega sannað að ákærði hefði dregið undan söluskatti á árunum 1967 og 1968. Hann var hins vegar sakfelldur fyrir að hafa dregið undan söluskatti á fyrri helmingi ársins 1969 kr. 85.692 og fyrir þau bókhaldsbrot sem honum voru gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Fésekt kr. 200.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við 25., sbr. 26. gr. laga nr. 10/1960 um söluskatt, og við 2. mgr. 162 gr. og 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða, sem var framkvæmdastjóri X hf., var gefinn fjárdráttur að sök með því að hafa dregið sér og varið í eigin þarfir kr. 4.256.678 af fé sem renna skyldi til félagsins en haldið var utan við bókhald þess.

Sannað þótti, með skýlausri játningu ákærða, að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök.

Dæmd viðurlög: 15 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Þá var ákærði sviptur verslunarréttindum og starfsleyfum.

Brot talin varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærðu B, C og F, sem stjórnarmönnum X hf., voru gefin skattsvik að sök með því að hafa fyrir skattárin 1963 og 1964 dregið undan skattframtölum félagsins tekjur til álagningar sem námu allt að kr. 1.268.300 sem síðan leiddi til lægri álagningar tekjuskatts en rétt var um kr. 256.197. Þeim var einnig gefið að sök að hafa fyrir sömu skattár dregið undan tekjur X hf. til álagningar tekjuútsvari allt að kr. 1.700.000 sem leiddi til of lágrar álagningar um allt að kr. 460.000. C var að auki gefin að sök röng skýrslugjöf til skattyfirvalda. Ákærðu A, B, C og F, sem stjórnarmönnum X hf., voru gefin að sök bókhaldsbrot með því að hafa ekki haldið tvíhliða bókhald samkvæmt reglum bókhaldslaga fyrir félagið fyrir reikningsárin 1962, 1963 og 1964. Þetta sakarefni tekur til A til 21. febrúar 1964 og B frá þeim tíma. Þá voru A, C , E og D gefin að sök brot sem vörðuðu afsal á íbúðum.

Sannað þótti að B, C og F hefðu skotið undan skatti fjárhæðum sem leiddu til of lágrar álagningar tekjuskatts um kr. 93.930 og tekjuútsvars um kr. 132.400. Einnig taldist sannað að C hefði gerst sekur um ranga skýrslugjöf til skattyfirvalda. Þá voru ákærðu A, C, B og F fundnir sekir um bókhaldsbrot svo sem greindi í ákæru. Sök A taldist þó fyrnd. C, E og D voru jafnframt sakfelldir fyrir brot sem vörðuðu afsal á íbúðum.

Dæmd viðurlög: C dæmdur til greiðslu. 350.000 kr. sektar, vararefsing 120 daga varðhald. F dæmd fésekt kr. 200.000, vararefsing 75 daga varðhald. B dæmd fésekt kr. 100.000, vararefsing 40 daga varðhald. D og E hvorum um sig dæmd fésekt kr. 10.000, vararefsing 7 daga varðhald.

Skattalagabrot B, C og F talin varða við 1. ml. 48. gr. tekjuskattslaga nr. 68/1971, sbr. lög nr. 70/1962, 55/1964 og 90/1965. Brot C jafnframt talin varða við 147. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Bókhaldsbrot talin varða við 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 62/1938 um bókhald, sbr. 1. ml. 3. gr., 1. ml. 4. gr., 5. gr. og 9. gr. laga nr. 51/1968 um bókhald.

A var forstjóri, B aðalbókari og C skrifstofustjóri hjá X. D var eiginmaður B og taldi fram með henni. A, B og C voru talin hafa gerst sek um brot í opinberu starfi með því að hafa misnotað sér aðstöðu sína, sér og öðrum til ávinnings og hallað réttindum hins opinbera með því að gefa skattyfirvöldum vísvitandi rangar og villandi upplýsingar um launagreiðslur og aðrar greiðslur X til sín og annarra starfsmanna á árunum 1964 til og með 1967 og látið hjá líða að gefa upp á launamiðum til skattyfirvalda greiðslur til verktaka á þessum árum. Þessi brot töldust varða við 139. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá þóttu A, B og C með rangri skýrslugjöf hafa brotið gegn 1. og 2. mgr. 36. gr. og 3. mgr. 48. gr laga nr. 90/1965 um tekjuskatt og eignarskatt. Brot D og B, í því fólgin að telja rangt fram á sameiginlegu framtali sínu, töldust varða við 1. mgr. 48. gr. laga nr. 90/1965.

Dæmd viðurlög: A dæmdur í 3 mánaða varðhald. Fésekt kr. 700.000, vararefsing 7 mánaða varðhald. B dæmd í 2 mánaða varðhald, skilorðsbundið. Fésekt kr. 250.000, vararefsing 3 mánaða varðhald. C dæmdur í 2 mánaða varðhald, skilorðsbundið. Fésekt kr. 300.000, vararefsing 4 mánaða varðhald. D var dæmdur til greiðslu 50.000 kr. sektar, vararefsing 30 daga varðhald.