Fréttir

6.1.2009
Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 18. desember 2008, í máli nr. 341/2008
Ákæruvaldið gegn A og X ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir hönd félagsins á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilanna janúar – febrúar, mars – apríl og maí – júní rekstrarárið 2006 og að hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna sömu tímabila, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 12.362.646. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna tímabilanna júní, júlí og september 2006 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, í samræmi við það sem lög áskilja, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna tímabilanna maí til og með september 2006, samtals að fjárhæð kr. 12.618.906.

Héraðsdómur Reykjaness, 7. apríl 2008, í máli nr. S-161/2008:

Mál þetta var dómtekið 14. mars 2008, en var endurupptekið 7. apríl 2008 og dómtekið á ný sama dag. Ákæra á hendur X ehf. var afturkölluð þar sem í ljós hafði komið að félagið hafði verið tekið til gjaldþrotaskipta 14. febrúar 2008, en ákæra var gefin út 8. febrúar. Þá lækkaði höfuðstóll vangoldins virðisaukaskatts skv. I. lið ákæru niður í kr. 11.658.207. Ákærði A viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök með þeim andmælum að hann hefði þegar greitt verulegan hluta meints vangoldins virðisaukaskatts og staðgreiðslu. Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Samkvæmt gögnum málsins hafði ákærði, fyrir útgáfu ákæru, greitt inn á öll tímabil sem ákært er fyrir vegna vangoldins virðisaukaskatts meira en þriðjung af virðisaukaskattsskuld hvers tímabils. Var sú greiðsla talin veruleg í skilningi 3. gr. laga nr. 134/2005. Þá sýndu gögn málsins einnig að fyrir útgáfu ákæru hafði ákærði greitt inn á öll tímabil sem ákært var fyrir vegna vangoldinnar afdreginnar staðgreiðslu opinberra gjalda meira en þriðjung af skuld hvers tímabils. Var sú greiðsla talin veruleg í skilningi 1. gr. laga nr. 134/2005. Þá féllst ákæruvaldið á að rétt væri að ákvarða fésekt 10% af vangreiddri fjárhæð virðisaukaskatts og af vangreiddri fjárhæð afdreginnar staðgreiðslu opinberra gjalda. Þá taldi héraðsdómur að brot ákærða skv. I. lið ákæru teldist ekki varða við 1. mgr. 262. gr. alm. hgl. þar sem ekki væri um að ræða verulega fjárhæð, en brot ákærða skv. II. ákæru var talið lúta að verulegum fjárhæðum og taldist brot ákærða því meiri háttar í skilningi 1. mgr. 262. gr. alm. hgl.

Dæmd viðurlög: 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 2.500.000, vararefsing 68 daga fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 18. desember 2008, í máli nr. 341/2008:

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar og krafðist þyngingar á refsingu en ákærði krafðist aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms, en til vara vægari refsingar en ákæruvaldið krefðist fyrir Hæstarétti. Krafa ákæruvaldsins laut einkum að því að við mat á refsingu ákærða hafi innborganir á skattskuldir verið metnar ranglega. Ákæruvaldið byggði á því fyrir héraði að ákærði hefði fyrir útgáfu ákæru innt af hendi greiðslu á verulegum hluta skatts vegna hvers gjaldatímabils og var málið rekið sem játningarmál á þeirri forsendu. Því var talið að ekki væri ástæða til að hnekkja ákvörðun héraðsdóms um refsingu ákærða.

<< til baka