Fréttir

10.12.2008
Héraðsdómur Vesturlands, 24. nóvember 2008, í máli nr. S-290/2007:
Ákæruvaldið gegn A og B.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærðu A, sem stjórnarmanni með prókúruumboð og ákærða B, sem starfandi framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X, var gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins uppgjörstímabilin mars – apríl rekstrarárið 2004 til og með september – október rekstrarárið 2005, samtals að fjárhæð kr. 15.476.851. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa, í störfum sínum fyrir einkahlutafélagið, eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna janúar til og með október rekstrarárið 2005, samtals að fjárhæð kr. 4.468.202.

Þá var ákærðu A, sem stjórnarmanni með prókúruumboð og ákærða B, sem starfandi framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins Z, gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni einkahlutafélagsins uppgjörstímabilin janúar – febrúar rekstrarárið 2004 til og með september – október rekstrarárið 2005, samtals að fjárhæð kr. 7.415.362. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa í störfum sínum fyrir einkahlutafélagið, eigi afhent á lögmæltum tíma skilagreinar staðgreiðslu opinberra gjalda og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna janúar til og með október rekstrarárið 2005, samtals að fjárhæð kr. 2.155.446.

Þá var ákærðu A, sem stjórnarmanni með prókúruumboð og ákærða B, sem starfandi framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X, gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur vegna uppgjörstímabilanna nóvember – desember rekstrarárið 2005, janúar – febrúar, maí – júní, júlí – ágúst og nóvember – desember rekstrarárið 2006 og janúar – febrúar rekstrarárið 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna sömu uppgjörstímabila, samtals að fjárhæð kr. 7.284.675. Þá voru ákærðu gefið að sök að hafa, eigi staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna greiðslutímabilanna nóvember og desember rekstrarárið 2005, janúar til og með desember rekstrarárið 2006, og janúar rekstrarárið 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna sömu greiðslutímabila, samtals að fjárhæð kr. 4.769.856.

Þá var ákærðu A, sem stjórnarmanni með prókúruumboð og ákærða B, sem starfandi framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins Z, var gefið að sök að hafa eigi afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattsskýrslur vegna uppgjörstímabilanna maí – júní, júlí – ágúst og nóvember – desember rekstrarárið 2006 og janúar – febrúar rekstrarárið 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna sömu uppgjörstímabila, samtals að fjárhæð kr. 3.778.063. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa, eigi staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna greiðslutímabilanna febrúar til og með desember rekstrarárið 2006 og janúar rekstrarárið 2007 og hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna sömu greiðslutímabila, samtals að fjárhæð kr. 1.289.806.

Héraðsdómur Vesturlands, 24. nóvember 2008, í máli nr. S-290/2007:

Fram kom fyrir dómi að ákærða A hefði verið skráð í fyrirsvari fyrir bæði félögin á pappírum þar sem ákærði B hefði verið undir gjaldþrotaskiptum. Hún hefði hins vegar ekkert komið að fjármálastjórnun eða skattskilum félaganna, en þau málefni hefðu verið á hendi ákærða B. Dómurinn taldi að engin ástæða væri til að véfengja þessa frásögn sem hefði einnig fengið stoð í samhljóða vætti innheimtumanns ríkissjóðs og þáverandi útibússtjóra Landsbanka Íslands á Akranesi. Allt að einu taldi dómurinn aðsú skylda hvíldi á ákærðu A að fara með mál félaganna og annast um að skipulag þeirra og starfsemi væri jafnan í réttu og góðu horfi, sbr. 1. mgr. 44. gr. laga um einkahlutafélög, nr. 138/1994. Þá bar ákærðu A að annast að nægjanlegt eftirlit væri haft með fjármunum félaganna, sbr. 3. mgr. sömu greinar. Í lögskiptum vegna félaganna út á við hefði ákærða A verið í fyrirsvari og bar því refsiábyrgð vegna þeirra brota sem ákært var fyrir og framin í starfsemi félaganna. Var hún því sakfelld fyrir að hafa með stórkostlegu hirðuleysi brotið gegn skyldum sínum að hlutast um að skilagreinum og virðisaukaskattsskýrslum væri skilað og gjöldin og skatturinn greiddur.

Ákærði B krafðist frávísunar við munnlegan flutning málsins. Karfa hans var í fyrsta lagi reist á því að ekki væri fullt tölulegt samræmi með innborgunum X ehf. samkvæmt yfirlitum skattrannsóknarstjóra ríkisins fyrir tímabilið frá 8. mars 2006 til 22. ágúst 2007 annars vegar og fyrir tímabilið 15. desember 2005 til 3. október 2007 hins vegar. Dómurinn taldi að þar sem tölulegt ósamræmi milli þessara yfirlita væri óverulegt væri þessi frávísunarástæða haldlaus. Í örðu lagi reisti ákærði kröfu sína á því að ekki hefði verið upplýst í málinu hvað félögin hefðu greitt í heild sinni til innheimtumanns vegna opinberra gjalda á árunum 2004 og 2005, hvorki við rannsókn málsins hjá skattyfirvöldum eða lögreglu né fyrir dómi. Óskaði ákærði B eftir að þetta yrði upplýst. Dómurinn taldi að ákærða hefði verið í lófa lagið að afla þessara upplýsinga sjálfur ef hann teldi þær skipta máli fyrir vörn sína fyrir dómi. Þá var talið óhætt að slá því föstu að þessar upplýsingar hefðu engu breytt um saknæmi þeirra brota sem ákærðu voru gefin að sök. Sannað þótti að ákærðu hefðu gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru greindi.

Dæmd viðurlög: Ákærði B: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 21.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi. Ákærða A: Fésekt kr. 21.000.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot ákærðu voru talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 72/1998.

<< til baka