Fréttir

21.10.2008
Héraðsdómur Reykjaness, 16. október 2008, í máli nr. S-458/2008:
Ákæruvaldið gegn A.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna frá mars rekstrarárið 2003 til og með febrúar rekstrarárið 2004, hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna frá mars til og með desember rekstrarárið 2004 og að hafa eigi staðið ríkissjóði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni, framangreind uppgjörstímabil, samtals að fjárhæð kr. 7.927.610. Þá var ákærða gefið að sök að hafa eigi staðið skil á skattframtölum gjaldárin 2004 og 2005, vegna rekstraráranna 2003 og 2004, og hafa með því komið sér undan greiðslu tekjuskatts og útsvars samtals að fjárhæð kr. 6.387.901. Þá var ákærða gefið að sök meiri háttar brot gegn bókhaldslögum með því að hafa í sjálfstæðri atvinnustarfsemi sinni látið undir höfuð leggjast að færa tilskilið bókhald, í samræmi við kröfur laga nr. 145/1994, um bókhald, og varðveita bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar á rekstrarárunum 2003 og 2004.

Héraðsdómur Reykjaness, 16. október 2008, í máli nr. S-458/2008:

Sannað þótti með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greinir í 2. og 3. tl. ákæru. Ákærði neitaði sakargiftum samkvæmt 1. lið ákæru. Ákærði taldi að annar maður hefði í raun séð um þann rekstur sem sakargiftir skv. 1. lið ákæru tóku til og það hefði því alfarið verið í höndum þess manns að skila virðisaukaskattsskýrslum fyrir umrædd uppgjörstímabil og greiða þann virðisaukaskatt sem bar að standa skil á. Við afstöðu dómsins vegna varna ákærða var litið til þess að allir sölureikningar sem 1. liður ákæru laut að hefðu verið gefnir út í nafni ákærða. Ákærði var tilgreindur sem sendandi reiknings og þar að auki var getið heimilsfangs hans, kennitölu og virðisaukaskattsnúmers. Ákærði hafði staðfest að reikningseyðublöðin stöfuðu frá honum. Þau hafi mátt rekja til þess að vinur hans á þessum tíma og samverkamaður, hefði verið kominn í þá stöðu að búið hefði verið að svipta hann virðisaukaskattsnúmeri og hann hefði því ekki getað skrifað út reikninga í eigin nafni. Þá var á hinn bóginn ekkert sem kom fram í málinu sem gaf ástæðu til að ætla annað en að verk- og greiðslusamningur sem ákærði og samverkamaðurinn höfðu gert, þar sem fram kom að ákærði skyldi hafa með höndum bókhald og öll skattskil, þar á meðal skil á vörslufé, hefði verið undirritaður í lok febrúar eða í byrjun mars 2003. Ákærði var dæmur sekur samkvæmt 1. tl. ákæru.

Dæmd viðurlög: 7 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára. Fésekt kr. 28.640.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt nr. 90/2003 og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, sbr. 107. gr. laga nr. 129/2004,1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995.

<< til baka