Fréttir

17.9.2008
Héraðsdómur Reykjaness, 16. maí 2008, í máli nr. S-765/2007
Ákæruvaldið gegn A og X ehf.

Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök, sem framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X ehf., að hafa skilað til skattyfirvalda efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum, vegna uppgjörstímabilanna frá og með janúar 2003 til og með febrúar 2005, og hafa með þessu komið félaginu undan því að standa sýslumanninum í Hafnarfirði skil á virðisaukaskatti, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 6.379.287. Þá var ákærða gefið að sök að hafa vantalið á staðgreiðsluskilagreinum einkahlutafélagsins staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna þess, að fjárhæð kr. 233.641 á árinu 2003 og kr. 586.182 á árinu 2004 og hafa eigi staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu á lögmæltum tíma vegna mars og apríl 2004 sem hann skilaði síðan með ranglega tilgreindri staðgreiðslu sem 0, auk þess að hafa eigi staðið sýslumanninum í Hafnarfirði, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á skilaskyldri staðgreiðslu opinberra gjalda samkvæmt innsendum skilagreinum ársins 2004 að fjárhæð kr. 268.932, en samtals nam vangoldin staðgreiðsla framangreindra ára kr. 1.088.755. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögbundið bókhald og varðveita bókhaldsgögn að hluta til vegna rekstrarársins 2003 og að öllu leyti vegna rekstrarársins 2004 og janúar og febrúar 2005.

Héraðsdómur Reykjaness, 16. maí 2008, í máli nr. S-765/2007:

Ákærði neitaði sök þar sem að hann væri búinn að greiða allt sem upp á hefði vantað, honum hefði orðið á í messunni og hefði bætt fyrir það og greitt álag. Þá bar ákærði að aldrei hefði staðið til að gera þau mistök sem honum hefði orðið á og þegar mistökin hefðu komið í ljós hefði hann bætt fyrir þau og gert upp hverja krónu. Þá taldi ákærði umdeilanlegt hvort að reikna ætti virðisaukaskatt á millifærslur frá fyrirtækjum inn á bankareikning einkahlutafélagsins, í þeim tilvikum þar sem innborgun hefði verið greiðsla inn á verk í vinnslu en ekki hefði enn verið gefinn út reikningur.

Dómurinn taldi að rekja mætti efnislega röngu virðisaukaskattsskýrslurnar til þess hversu laust hefði verið haldið um bókhald félagsins og að jafna mætti þeim losarabrag til stórkostlegs hirðuleysis og þar með að rangt hefði verið greint frá af stórkostlegu hirðuleysi. Varðandi mótbáru ákærða vegna innborgana á bankareikning taldi héraðsdómur, með vísan til 3. tl. 13. gr. laga nr. 50/1988, að þegar greiðsla fari fram að fullu eða að hluta áður en afhending á sér stað, teljist 80,32% af hinni mótteknu fjárhæð til skattskyldrar veltu á því tímabili sem greiðslan fer fram. Samkvæmt framangreindu bar ákærða að haga framtali sínu þannig að 19,68% af innborgunum, sem ekki höfðu verið gefnir út reikningar fyrir, færðust sem útskattur og þar sem lög mæla svo fyrir að af hverri innborgun inn á verk skuli skilgreina 19,68% sem skatt, bar ákærða jafnframt að gera grein fyrir þeim skatti á virðisaukaskattsskýrslu sinni og jafnframt að greiða fjárhæðina eigi síðar en á eindaga viðkomandi tímabils. Þá féllst dómurinn á það með ákærða að vanframtalinn og vangoldinn virðisaukaskattur væri smávægilegur og innan eðlilegra skekkjumarka að minnsta kosti fyrir tímabilin mars - apríl og nóvember – desember 2003 en taldi öðru máli gegna um fyrsta tímabil ársins. Þá taldi dómurinn að brot ákærða gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda hefði ekki verið meiri háttar og teldist vantalin og vangoldin fjárhæð kr. 1.088.755 óveruleg í skilningi 3. mgr. 262. gr. alm. hgl.

Við ákvörðun refsingar var tekið tillit til þess að ákærði hefði bætt að fullu það tjón sem ríkissjóður hefði orðið fyrir, með vísan til meginreglu 8. tl. 1. mgr. 74. gr. alm. hgl. En ákvæðið gerir ráð fyrir að refsingu megi færa niður úr þeirri lágmarksrefsingu sem liggur við broti þegar svo stendur á að sá sem verkið vann hefur af sjálfsdáðum bætt að fullu það tjón sem af verkinu leiddi.

Dæmd viðurlög: 1 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 1.000.000, vararefsing 40 daga fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, 1. og 2. tl. 37. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

<< til baka