Fréttir

22.2.2008
Héraðsdómur Reykjavíkur 22. febrúar 2008, í máli nr. S-1742/2007
Ákæruvaldið gegn A:
Verknaðarlýsing í ákæru: ákærða var gefið að sök að hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum og að hafa síðan staðið skil á til skattyfirvalda efnislega röngum leiðréttingarskýrslum virðisaukaskatts, vegna áranna 1999 til 2002, og hafa látið undir höfuð leggjast að standa tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti, í samræmi við það sem lög áskilja, samtals að fjárhæð kr. 4.212.199. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á skattframtölum sínum á lögmæltum tíma gjaldárin 2000 til 2002 og telja fram tekjur sínar af sjálfstæðri atvinnustarfsemi á rekstrarárunum 1999 til 2001 og hafa skilað inn efnislega röngu skattframtali gjaldárið 2003 vegna rekstrarársins 2002, en með þessu vanframtaldi hann tekjuskatts- og útsvarsstofn sinn um samtals kr. 16.366.966, sem honum bar að greiða af tekjuskatt og útsvar samtals að fjárhæð kr. 6.488.255. Þá var ákærða gefið að sök að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar á rekstrarárunum 1999 til og með 2002.

Héraðsdómur Reykjavíkur 22. febrúar 2008, í máli nr. S-1742/2007:
Ákærði játaði sök að hluta, hann viðurkenndi að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum eins og honum var gefið að sök en hann hefði hins vegar skilað leiðréttingarskýrslum og talið þær réttar. Héraðsdómur taldi að samkvæmt gögnum málsins væru leiðréttingarskýrslur ákærða rangar og að hann hefði borið ábyrgð á því, þótt annar maður hefði komið að vinnu við þær. Ákærði viðurkenndi brot sín skv. II. kafla ákæru er varðandi framtalsskil en taldi sig hafa skilað framtölum samkvæmt bestu vitund og með aðstoð starfsmanns félagsmálastofnunar, sbr. einnig virðisaukaskattsskil. Viðbára hans um að hann hefði fengið annan mann til að annast framtalsgerð og ekki vitað annað en að hún hefði verið unnin eftir opinberum gögnum var ekki talin tæk. Þá viðurkenndi ákærði bókhaldsbrot skv. III. kafla ákæru. Niðurstaða dómsins var að ákærði hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Dæmd viðurlög: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 21.500.000, vararefsing 300 daga fangelsi.

Brot ákærða voru talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 1. mgr. 109. gr. laga um tekjuskatt nr. 90/2003, sbr. áður 2. mgr. 107. gr. eldri laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, vegna tekjuáranna 1999, 2000 og 2001, 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, og 1. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

<< til baka