Fréttir

19.12.2007
Héraðsdómur Reykjavíkur, 13. desember 2007, í máli nr. S-1241/2007
Ákæruvaldið gegn A og B:

Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða A, sem framkvæmdastjóra einkahlutafélagsins X ehf. frá 8. október 2002 til 16. febrúar 2007 og ákærða B sem stjórnarformanni X ehf. frá 20. júní 2005 til 12. apríl 2006, var gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum á lögmæltum tíma og að hafa látið undir höfuð leggjast að standa ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri X ehf. á árunum 2003, 2004 og 2005, samtals að fjárhæð kr. 26.350.856, ákærða A vegna tímabilanna frá og með mars 2003 til og með desember 2005, alls kr. 26.350.856, og ákærða B vegna tímabilanna frá og með maí 2005 til og með desember 2005, alls kr. 10.906.594. Þá var ákærðu gefið að sök að hafa ekki staðið skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma og að hafa látið undir höfuð leggjast að standa ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna X ehf. á árunum 2003, 2004 og 2005, samtals að fjárhæð kr. 16.238.300, ákærða A vegna tímabilanna maí 2003 til og með júní 2005, alls kr. 16.238.300, og ákærða B vegna tímabilsins júní 2005, alls kr. 576.612.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 13. desember 2007, í máli nr. S-1241/2007:

Ákærði A sem var skráður framkvæmdastjóri X ehf. frá 8. október 2002, bar fyrir sig að hann hefði ekki starfað sem slíkur heldur einungis verið verkstjóri hjá fyrirtækinu á byggingarstað. Þá hefði hann ekki haft neina þekkingu á fjármálum fyrirtækja, verið fjarverandi langtímum saman og ekki fylgst með þessum þætti í rekstri X ehf. Honum hefði jafnframt ekki verið ljós ábyrgð framkvæmdastjóra félags á þessum tíma. Fram kom hjá ákærða B að ákærðu hefðu haft náið samráð um fjármál X ehf., einnig í fjarveru A og að ákvarðanir um greiðslu vörsluskatta hefðu verið teknar í samráði við ákærða A. Dómurinn taldi það vera með ólíkindum að starf ákærða A hefði einungis verið verkstjórn við framkvæmdir og að afskipti hans af fjármálum félagsins eða þekking hans á þeim hefði verið með þeim hætti sem hann bar. Einnig var litið til þess að ákærði A hefði verið í þeirri stöðu hjá félaginu að hann hefði ráðið fjármálastjóra að því og að póstur félagsins barst á lögheimili hans. Dómurinn leit svo á að ákærði A hefði haft nokkra yfirsýn yfir fjármál félagsins á þeim tíma, sem máli skiptir hér, og að hann hefði einnig haft afskipti af þeim. Ákærði B játaði sök samkvæmt ákæru.

Dæmd viðurlög: Ákærði A: 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 57.000.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi. Ákærði B: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 11.500.000, vararefsing 6 mánaða fangelsi.

Brot ákærðu voru talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

<< til baka