Fréttir

15.6.2007
Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 14. júní 2007, í máli nr. 311/2006
Ákæruvaldið gegn A:
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti, sem ákærði innheimti í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 1999, 2000 og 2001, samtals að fjárhæð kr. 8.550.612. Þá voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda, sem ákærði hélt eftir af launum starfsmanna í sjálfstæðri starfsemi sinni á árunum 2000 og 2001, samtals að fjárhæð kr. 592.003.

Héraðsdómur Reykjavíkur þann 19. apríl 2006, í máli nr. S 76/2006:
Sannað með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og með öðrum gögnum málsins að hann hefði gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greindi. Ákærði greiddi 1.970.163 eftir eindaga einstakra uppgjörstímabila virðisaukaskatts, þá greiddi hann kr. 4.074.255 í álag, dráttarvexti og kostnað. Þar sem ekki var ráðið af gögnum málsins hvernig síðastgreinda fjárhæðin sundurliðaðist þótti rétt að láta hana koma til lækkunar á höfuðstól vanskila. Að þessu virtu þótti ljóst að heildargreiðslur ákærða eftir eindaga næmu svo háu hlutfalli af heildarvanskilum virðisaukaskatts að fésektarlágmark ætti ekki við. Öll afdregin staðgreiðsla var greidd eftir lögboðna eindaga og taldi dómurinn því að fésektarlágmark ætti ekki við um vanskil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda.

Dæmd viðurlög: Fésekt kr. 1.000.000, vararefsing 3 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 1. gr. laga nr. 134/2005.

Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 14. júní 2007, í máli nr. 311/2006:
Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar og krafðist þess að refsing ákærða yrði þyngd, ákærði krafðist þess aðallega að refsing yrði felld niður, en til vara að Héraðsdómur yrði staðfestur. Ákæruvaldið lagði fyrir Hæstarétt yfirlit þar sem gerð var grein fyrir ráðstöfun innheimtumanns ríkissjóðs á greiðslum ákærða upp í skuldir vegna vanskila á virðisaukaskatti og staðgreiðslu opinberra gjalda starfsmanna hans.

Við ákvörðun refsingar var litið til þess að samkvæmt yfirlitinu var vangoldinn virðisaukaskattur greiddur að fullu eða verulegu leyti, vegna fimm tímabila sem ákæra tók til, samtals að fjárhæð kr. 3.972.494. Var því miðað við undanþágu frá lágmarki fésektar samkvæmt 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, vegna þessa tímabila. En vegna vangoldins virðisaukaskatt að fjárhæð kr. 4.361.711, gilti sektarlágmark greinarinnar. Samkvæmt áðurnefndu yfirliti var skuld vegna staðgreiðslu opinberra gjalda, að fjárhæð kr. 592.003, að fullu greidd og átti því undanþága frá lágmarki sektar samkvæmt 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, við um alla skuldina. Brot ákærða voru talin meiri háttar að því er varðaði vanskil að fjárhæð kr. 4.361.711 og varða þannig við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, ásamt 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987.

Dæmd viðurlög: 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 9.200.000, vararefsing 5 mánaða fangelsi.

<< til baka