Fréttir

1.6.2007
Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 24. maí 2007, í máli nr. 217/2006
Ákæruvaldið gegn A:
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða voru, sem framkvæmdastjóra X ehf. og Y ehf., gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt og almennum hegningarlögum með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni X ehf., samtals að fjárhæð kr. 25.578.026 og með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í nafni Y ehf., samtals að fjárhæð kr. 2.771.139. Þá voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda og almennum hegningarlögum með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins X ehf. að fjárhæð kr. 17.579.274 og einkahlutafélagsins Y ehf., að fjárhæð kr. 2.093.501. Við meðferð málsins lýsti sækjandi því yfir, í tilefni af þeim skjölum sem lögð voru fram af hálfu verjanda, að fallið væri frá hluta ákærunnar vegna vanskila á innheimtum virðisaukaskatti í rekstri Y ehf., að fjárhæð kr. 1.360.118. Lækkaði því fjárhæð ákæru, vegna vanskila á innheimtum virðisaukaskatti í rekstri Y ehf., úr kr. 2.771.139 í 1.411.021.

Héraðsdómur Reykjavíkur þann 7. febrúar 2006, í máli nr. S 443/2005:
Ákærði krafðist sýknu, en til vara krafðist hann þess að honum yrði ekki gerð refsing eða að ákvörðun refsingar yrði frestað skilorðsbundið. Til þrautavara krafðist ákærði að honum yrði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa og að fullnustu refsingar yrði frestað skilorðsbundið. Með framburði ákærða og fyrirliggjandi gögnum taldi dómurinn sannað að ákærði væri sekur um þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru. Ekki var fallist á það með ákærða að lagaskilyrði væru til að sýkna hann vegna virðisaukaskatts af ógreiddum, útistandandi reikningum, enda lá ekkert frammi í málinu til stuðnings staðhæfingum ákærða hvað það varðar, athafnir eða athafnaleysi skiptastjóra þrotabúa félaganna þótti enga þýðingu hafa, enda brot ákærða fullframin áður en skiptastjóri tók þar við stjórn. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að ákærði stóð skil á hluta vanskilafjárhæðar virðisaukaskatts og afdreginnar staðgreiðslu opinbera gjalda vegna Y ehf., þó að greitt hafi verið eftir gjalddaga.

Dæmd viðurlög: 8 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 89.700.00, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 24. maí 2007, í máli nr. 217/2006:
Ákærði A áfrýjaði máli sínu til Hæstaréttar Íslands og krafðist þess að málinu yrði vísað frá héraðsdómi, til vara sýknu en að því frágengnu að refsing yrði felld niður, en ella milduð og skilorðsbundin. Ákæruvaldið krafðist þyngingar refsingar. Með vísan til forsendna héraðsdóms var niðurstaða hans um sakfellingu ákærða fyrir brot gegn lögum um virðisaukaskatt og staðgreiðslu opinberra gjalda staðfest. Brotin voru talin meiri háttar í skilningi 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Við ákvörðun refsingar var litið til þess að ákærði hefði greitt fyrir útgáfu ákæru upp í þær gjaldföllnu skattskuldir sem ákæran tók til. Greiðslur skuldar vegna X ehf., á virðisaukaskatti náðu ekki því marki að þær hefðu áhrif á beitingu sektarlágmarks 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988. Um greiðslur vegna skuldar X ehf. á staðgreiðslu opinberra gjalda gilti sektarlágmark 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 að undanteknu skuld vegna eins greiðslutímabilsins, sem taldist greitt að verulegu leyti, í skilningi 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, eins og ákvæðinu var breytt með lögum nr. 134/2005. Vegna greiðslu skuldar á virðisaukaskatti Y ehf., hafði verið greitt fyrir eitt uppgjörstímabil að verulegu leyti og skuld vegna staðgreiðslu opinberra gjalda fimm greiðslutímabil taldist að fullu greitt.

Dæmd viðurlög: 8 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 83.500.000, vararefsing 12 mánaða fangelsi.

<< til baka