Fréttir

11.5.2007
Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 10. maí 2007, í máli nr. 545/2006
Ákæruvaldið gegn A, B og C:
Verknaðarlýsing í ákæru:
Brot í rekstri X ehf.: Ákærða A sem stjórnarformanni með prókúruumboð hjá X ehf. frá 13. mars 2002 til 11. september 2002, var gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt, með því að hafa eigi í samræmi við það sem lög áskilja, staðið tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti, sem innheimtur hafið verið í nafni X ehf. á árinu 2002, samtals að fjárhæð kr. 2.827.378. Ákærða A í framangreindri stöðu hjá X ehf., ákærða B sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra með prókúruumboð hjá X ehf. frá 10. mars 2000 til 21. janúar 2002 og ákærðu C sem stjórnarformanni með prókúruumboð hjá X ehf. frá 5. júlí 2000 til 13. mars 2002, voru gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda með því að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda vegna október, nóvember og desember 2001 og janúar til og með október 2002 og hafa eigi, í samræmi við það sem lög áskilja, staðið tollstjóranum í Reykjavík skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið var eftir af launum starfsmanna X ehf. á árunum 2001 og 2002, samtals að fjárhæð kr. 7.066.002.
Brot í rekstri Y ehf.: Ákærða A sem stjórnarmanni með prókúruumboð félagsins, frá 1. desember 2001 til 11. september 2002, var gefið að sök að hafa brotið gegn lögum um virðisaukaskatt með því að hafa látið undir höfuð leggjast að standa skil á skilagreinum virðisaukaskatts vegna tímabilanna janúar – febrúar og mars – apríl 2002 og hafa eigi, í samræmi við það sem lög áskilja, staðið tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti, sem innheimtur hafði verið í nafni Y ehf. á árinu 2002, samtals að fjárhæð kr. 3.005.496. Þá voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, með því að hafa vanrækt að standa skil á skilagreinum staðgreiðslu opinberra gjalda vegna janúar til og með ágúst 2002 og hafa eigi, í samræmi við það sem lög áskilja, staðið tollstjóranum í Reykjavík skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda vegna rekstrar Y ehf. á árinu 2002, samtals að fjárhæð kr. 3.165.667.

Héraðsdómur Reykjavíkur, 12. júní 2006, í máli nr. S 1229/2005:
Vegna rekstrar X ehf.: Ákærði B neitaði sök og hélt því fram að hann hefði ekkert haft með ákvarðanatöku og fjármálastjórn X ehf. að gera frá því í nóvember 2001. Ákærða C neitaði einnig sök. Hún bar því við að hún hefði hætt stjórnarformennsku 26. september 2001, að hún hefði ekki komið að rekstri félagsins aftur fyrr en í desember sama ár og þá aðeins til að freista þess að bjarga rekstrinum, án nokkurrar ábyrgðar á fjármálastjórn þess. Ákærðu B og C voru sakfelld, meðal annars með vísan til skyldna B sem framkvæmdastjóra og stjórnarmanns X ehf. og ákærðu C sem stjórnarformanns félagsins. Ákærði A játaði sök og var sakfelldur.
Vegna rekstrar Y ehf.: Ákærði játaði sök og var sakfelldur fyrir brot sín.

Dæmd viðurlög: Ákærði A 3 mánaða fangelsi skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 22.000.000, vararefsing 7 mánaða fangelsi. Ákærði B fésekt kr. 2.000.000, vararefsing 60 daga fangelsi. Ákærða C fésekt kr. 3.500.000, vararefsing 80 daga fangelsi.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 3. gr. laga nr. 134/2005, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, sbr. og 1. gr. laga nr. 134/2005 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 10. maí 2007, í máli nr. 545/2006: Ákærði B áfrýjaði einn málinu til Hæstaréttar og krafðist aðallega sýknu en til vara mildunar refsingar. Ákæruvaldið krafðist staðfestingar á sakfellingu en þyngingar á refsingu. Með vísan til forsenda héraðsdóms var hann staðfestur um sakfellingu ákærða, en tekið var fram að ákæruvaldið hefði fallið frá því að heimfæra háttsemi ákærða undir 262. gr. almennra hegningarlaga í héraði og því hefði héraðsdómari ekki átt að fjalla um hvort ákærði hefði brotið gegn því ákvæði.

Dæmd viðurlög: Ákærða B var dæmd fésekt kr.1.500.000, vararefsing 48 daga fangelsi.

<< til baka