Fréttir

11.5.2007
Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 10. maí 2007, í máli nr. 320/2006

Ákæruvaldið gegn A:
Verknaðarlýsing í ákæru: Ákærða var, sem framkvæmdastjóra X ehf., gefin að sök brot gegn lögum um virðisaukaskatt, með því að hafa eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á virðisaukaskatti, sem innheimtur var í nafni X ehf., á árunum 2000 og 2001, samtals að fjárhæð kr. 14.358.415. Þá voru ákærða gefin að sök brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, með því að hafa vanrækt að standa Tollstjóranum í Reykjavík, skil á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda launamanna X ehf., á árunum 2000, 2001 og 2002, samtals að fjárhæð kr. 6.213.711.

Héraðsdómur Reykjavíkur þann 24. febrúar 2006, í máli nr. S 1228/2005:
Ákærði hélt uppi vörnum, þar sem hann taldi sig bæði hafa staðið skil á verulegum hluta skattfjárhæðar og eiga sér sérstakar málsbætur. Ákærði var sakfelldur og þóttu brot ákærða vera stórfelld, þar sem þau námu verulegum fjárhæðum. Við ákvörðun refsingar vegna brota á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda var litið til þess að ákærði hafði greitt upp verulegan hluta vanskila á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda (kr. 5.202.629 af kr. 6.213.711), þrátt fyrir að greiðslurnar hefðu farið fram eftir gjalddaga. Hins vegar var ekki talið að ákærði hefði staðið skil á verulegum hluta vanskila á innheimtum virðisaukaskatti (kr. 4.570.629 af 14.358.415), en dómurinn tók fram að greiðslur þyrftu að jafnaði að nema tveimur þriðju hlutum skattfjárhæðar til þess að teljast verulegar. Þá taldi dómurinn að ekki væri hægt að líta til þeirra staðhæfinga ákærða að hann hefði reynt að forða félaginu frá tjóni með persónulegum lántökum sínum og eiginkonu sinnar, enda hefði hann ekki lagt fram nein gögn þeim fullyrðingum til stuðnings. Dómurinn taldi einnig að ákærða hefðu átt að vera ljósir rekstrarerfiðleikar fyrirtækisins og hversu vonlítið væri að óbreyttu að halda rekstri þess áfram. Ákærði var því ekki talinn eiga sér málsbætur sem líta ætti til við ákvörðun refsingar.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára. Fésekt kr. 29.728.000 (þar af kr. 1.011.000 vegna brota á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda og kr. 28.717.000 vegna brota á lögum um virðisaukaskatt), vararefsing 7 mánaða fangelsi.

Brot talin varða við: 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 191. gr. laga nr. 82/1998, 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

Dómur Hæstaréttar Íslands, þann 10. maí 2007, í máli nr. 320/2006:

Ákærði A áfrýjaði máli sínu til Hæstaréttar Íslands og krafðist þess að refsing yrði milduð. Með vísan til forsendna héraðsdóms var niðurstaða hans um sakfellingu ákærða fyrir brot gegn lögum um virðisaukaskatt og staðgreiðslu opinberra gjalda staðfest. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að ákærði greiddi fyrir útgáfu ákæru upp í þær gjaldföllnu skattskuldir sem ákæran tók til. Ákærði hafði því greitt alls kr. 6.707.743 upp í vangoldinn virðisaukaskatt.

Dæmd viðurlög: 4 mánaða fangelsi, skilborðsbundin til tveggja ára. Fésekt kr. 16.600.000.

<< til baka